ΤΙΤΛ. Εʹ. —Περὶ τῶν συμβουλὴν δεχομένων. «Ἰδὼν Ἰοθὼρ πάντα ὅσα ἐποίει Μωσῆς τῷ λαῷ, λέγει· Τί τὸ ῥῆμα τοῦτο σὺ ποιεῖς τῷ λαῷ; διὰ τί σὺ κάθησαι μόνος, καὶ πᾶς ὁ λαὸς παρέστηκέ σοι ἀπὸ πρωῒ ἕως δείλης; καὶ λέγει Μωσῆς τῷ γαμβρῷ αὐτοῦ, Ὅτι παραγίνεται πᾶς ὁ λαὸς ἐκζητῆσαι κρίσιν παρὰ τοῦ Θεοῦ, καὶ ὅταν γίνεται αὐτοῖς ἀντιλογία, καὶ ἔλθωσι πρός με, διακρίνω ἕκαστον, καὶ συμβιβάζω αὐτοὺς τὰ προστάγματα τοῦ Θεοῦ, καὶ τὸν νόμον αὐτοῦ. Εἶπεν δὲ ὁ γαμβρὸς Μωσῆ πρὸς αὐτόν· Οὐκ ὀρθῶς τὸ ῥῆμα τοῦτο, ὃ σὺ ποιεῖς· φθορᾷ καταφθαρήσῃ ἀνυπομονήτῳ, καὶ σὺ, καὶ πᾶς ὁ λαὸς οὗτος, ὅς ἐστι μετὰ σοῦ. Βαρύ σοι τὸ ῥῆμα τοῦτο· οὐ δυνήσῃ ποιεῖν σὺ μόνος. Νῦν οὖν ἄκουσόν μου, καὶ συμβουλεύσω σοι, καὶ ἔσται ὁ Θεὸς μετὰ σοῦ. Σκέψαι ἀπὸ παντὸς τοῦ λαοῦ ἄνδρας δυνατοὺς, θεοσεβεῖς, δικαίους, μισοῦντας ὑπερηφανίαν, καὶ καταστήσεις αὐτοὺς ἐπὶ τὸν λαὸν, χιλιάρχους καὶ ἑκατοντάρχους, καὶ πεντηκοντάρχους, καὶ δεκάρχους· κρινοῦσι τὸν λαὸν πᾶσαν τὴν ὥραν. Τὸ δὲ ῥῆμα τὸ ὑπέρογκον ἀνιοῦσιν ἐπὶ σὲ, τὰ δὲ βραχέα τῶν κριμάτων κρινοῦσιν αὐτοί· καὶ κουφιοῦσιν ἀπὸ σοῦ, καὶ συναντιλήψονταί σοι. Ἐὰν τὸ ῥῆμα τοῦτο ποιήσῃς, καὶ κατισχύσει σε ὁ Θεὸς, καὶ δυνήσῃ παραστῆναι, καὶ πᾶς ὁ λαὸς εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ ἥξει μετ᾽ εἰρήνης.» «Εἶπε Σαοὺλ τῷ παιδαρίῳ τῷ μετ᾽ αὐτοῦ· Δεῦρο, ἀναστρέψωμεν.
Μετάφραση
ΤΙΤΛΟΣ Εʹ. — Περί αυτών που δέχονται συμβουλές. «Βλέποντας ο Ιοθώρ όλα όσα έκανε ο Μωυσής για τον λαό, λέει: Τι είναι αυτό το πράγμα που κάνεις στον λαό; Γιατί κάθεσαι μόνος, και όλος ο λαός παραστέκεται δίπλα σου από το πρωί έως το δείλι; Και λέει ο Μωυσής στον πεθερό του: Διότι έρχεται όλος ο λαός για να ζητήσει κρίση από τον Θεό, και όταν προκύπτει μεταξύ τους διαφωνία και έρχονται σε μένα, κρίνω τον καθένα και τους διδάσκω τα προστάγματα του Θεού και τον νόμο Του. Είπε τότε ο πεθερός του Μωυσή προς αυτόν: Δεν είναι σωστό αυτό που κάνεις· θα εξαντληθείς αφόρητα, και εσύ και όλος αυτός ο λαός που είναι μαζί σου. Είναι βαρύ για σένα αυτό το έργο· δεν θα μπορέσεις να το κάνεις εσύ μόνος σου. Τώρα λοιπόν άκουσέ με, και θα σε συμβουλεύσω, και ο Θεός θα είναι μαζί σου. Επίλεξε από όλο τον λαό άνδρες ικανούς, θεοσεβείς, δίκαιους, που μισούν την υπερηφάνεια, και κατάστησέ τους άρχοντες στον λαό, ως χιλιάρχους και εκατοντάρχους, και πεντηκοντάρχους, και δεκάρχους· αυτοί θα κρίνουν τον λαό διαρκώς. Τα σπουδαία ζητήματα θα τα αναφέρουν σε σένα, ενώ τις μικρότερες υποθέσεις θα τις δικάζουν οι ίδιοι· έτσι θα σε ανακουφίσουν και θα σηκώσουν μαζί σου το βάρος. Εάν κάνεις αυτό το πράγμα, ο Θεός θα σε ενδυναμώσει, και θα μπορέσεις να αντεπεξέλθεις, και όλος ο λαός θα επιστρέφει στον τόπο του με ειρήνη.» «Είπε ο Σαούλ στον υπηρέτη που ήταν μαζί του: Έλα, ας επιστρέψουμε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες