Α΄ ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ 1:2 — Πατερικές αναφορές

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Θεσσαλονικεῖς α΄ ἐπιστολήν

ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΝ ΠΡΩΤΗΝ. ΟΜΙΛΙΑ Αʹ. Παῦλος καὶ Σιλουανὸς καὶ Τιμόθεος τῇ Ἐκκλησίᾳ Θεσσαλονικέων ἐν Θεῷ Πατρὶ καὶ Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ, χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ Πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Εὐχαριστοῦμεν τῷ Θεῷ πάντοτε περὶ ὑμῶν, μνείαν ὑμῶν ποιούμενοι ἐπὶ τῶν προσευχῶν ἡμῶν, ἀδιαλείπτως μνημονεύοντες ὑμῶν τοῦ ἔργου τῆς πίστεως, καὶ τοῦ κόπου τῆς ἀγάπης, καὶ τῆς ὑπομονῆς τῆς ἐλπίδος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἔμπροσθεν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἡμῶν.

Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο

Μετάφραση

Του εν αγίοις πατρός ημών Ιωάννου αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου, Υπόμνημα στην Πρώτη προς Θεσσαλονικείς Επιστολή. Ομιλία Αʹ. Ο Παύλος και ο Σιλουανός και ο Τιμόθεος προς την Εκκλησία των Θεσσαλονικέων εν Θεώ Πατρί και Κυρίω Ιησού Χριστώ· χάρις σε εσάς και ειρήνη από τον Θεό Πατέρα μας και τον Κύριο Ιησού Χριστό. Ευχαριστούμε τον Θεό πάντοτε για εσάς, κάνοντας μνεία για εσάς στις προσευχές μας, ενθυμούμενοι αδιάλειπτα το έργο της πίστης σας, τον κόπο της αγάπης και την υπομονή της ελπίδας στον Κύριό μας Ιησού Χριστό, ενώπιον του Θεού και Πατέρα μας.

Περισσότερα

Λεπτομέρειες

Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου

Τὸ δὲ προοίμιον ἐκ ταπεινοφροσύνης, ὅπου γε τοὺς ἑαυτοῦ μαθητὰς ἴσους αὐτοῦ συντάττει. Ἀναμιμνήσκει δὲ αὐτοὺς τῆς χάριτος δι᾽ ἧς ἐλυτρώθησαν, ἠρέμα πλήττων αὐτῶν τὰ περὶ τὸν βίον πταίσματα· καὶ οὐ μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα λέγει, υἱοθεσίας αὐτοὺς εἰς μνήμην ἄγων. «Εὐχαριστοῦμεν τῷ Θεῷ πάντοτε περὶ πάντων ὑμῶν, μνείαν ὑμῶν ποιούμενοι ἐπὶ τῶν προσευχῶν ἡμῶν, ἀδιαλείπτως μνημονεύοντες ὑμῶν.» Ὅρα πῶς ἀληθὴς ἡ ὑπὲρ αὐτῶν εὐχαριστία ἀναφερομένη τῷ Θεῷ, ὅτι πίστιν ἔσχον, καὶ οὐχ ἁπλῶς πίστιν, ἀλλ᾽ ἐνέργειαν, καὶ οὐχ ἁπλῶς ἀγάπην, ἀλλ᾽ ἔγκοπον ἀγάπην εἶπον. Ἐκοπίων γὰρ ἐν τοῖς διωγμοῖς διὰ τὸ ἀγαπᾷν τὸν Κύριον. Καὶ οὐχ ἁπλῶς ἐλπίδα εἶχον, ἀλλὰ μεθ᾽ ὑπομονῆς τὴν ἐλπίδα. «Τοῦ ἔργου τῆς πίστεως, καὶ τοῦ κόπου τῆς ἀγάπης, καὶ τῆς ὑπομονῆς τῆς ἐλπίδος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἔμπροσθεν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἡμῶν.» Εἰ πιστεύεις, πάντα πάσχε. Εἰ δὲ μὴ πάσχεις, οὐ πιστεύεις. «Εἰδότες, ἀδελφοὶ ἠγαπημένοι ὑπὸ Θεοῦ, τὴν ἐκλογὴν ὑμῶν, ὅτι τὸ Εὐαγγέλιον ἡμῶν οὐκ ἐγενήθη εἰς ὑμᾶς ἐν λόγῳ μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐν δυνάμει, καὶ Πνεύματι ἁγίῳ, καὶ ἐν πληροφορίᾳ πολλῇ, καθὼς οἴδατε, οἷοι ἐγενήθημεν ἐν ὑμῖν δι᾽ ὑμᾶς, καὶ ὑμεῖς μιμηταὶ ἡμῶν ἐγενήθητε καὶ τοῦ Κυρίου, δεξάμενοι τὸν λόγον ἐν θλίψει πολλῇ μετὰ χαρᾶς Πνεύματος ἁγίου.»

Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο

Μετάφραση

Το δε προοίμιο διακρίνεται από ταπεινοφροσύνη, εφόσον βέβαια κατατάσσει τους μαθητές του ως ίσους με τον εαυτό του. Τους υπενθυμίζει δε τη χάρη δια της οποίας λυτρώθηκαν, ελέγχοντας ήπια τα σφάλματα του βίου τους· και όχι μόνο αυτό, αλλά τον ονομάζει Θεό και Πατέρα, φέρνοντάς τους στη μνήμη την υιοθεσία τους. «Ευχαριστούμε τον Θεό πάντοτε για όλους σας, κάνοντας μνεία για εσάς στις προσευχές μας, μνημονεύοντάς σας αδιαλείπτως.» Δες πώς η ευχαριστία υπέρ αυτών που αναπέμπεται στον Θεό είναι αληθινή, διότι είχαν πίστη, και όχι απλώς πίστη, αλλά έμπρακτη, και όχι απλώς αγάπη, αλλά κοπιαστική αγάπη, όπως είπε. Διότι κοπίαζαν στους διωγμούς ένεκα της αγάπης τους για τον Κύριο. Και δεν είχαν απλώς ελπίδα, αλλά ελπίδα με υπομονή. «Ενθυμούμενοι το έργο της πίστεώς σας, και τον κόπο της αγάπης, και την υπομονή της ελπίδας στον Κύριό μας Ιησού Χριστό, ενώπιον του Θεού και Πατέρα μας.» Αν πιστεύεις, να τα υπομένεις όλα. Εάν όμως δεν τα υπομένεις, δεν πιστεύεις. «Γνωρίζοντας, αδελφοί αγαπημένοι από τον Θεό, την εκλογή σας, ότι το Ευαγγέλιό μας δεν κηρύχθηκε σε εσάς μόνο με λόγια, αλλά και με δύναμη, και με Πνεύμα Άγιο, και με πολλή βεβαιότητα, καθώς γνωρίζετε πώς συμπεριφερθήκαμε ανάμεσά σας για χάρη σας, και εσείς γίνατε μιμητές δικοί μας και του Κυρίου, αφού δεχθήκατε τον λόγο μέσα σε πολλή θλίψη, με χαρά του Αγίου Πνεύματος.»

Περισσότερα

Λεπτομέρειες

Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ 1:2

Πατερικά χωρία