Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ 1:8

9 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἀφ᾽ ὑμῶν γὰρ ἐξήχηται ὁ λόγος τοῦ Κυρίου· οὐ μόνον ἐν τῇ Μακεδονίᾳ καὶ ἐν τῇ ᾿Αχαΐᾳ, ἀλλὰ καὶ ἐν παντὶ τόπῳ ἡ πίστις ὑμῶν ἡ πρὸς τὸν Θεὸν ἐξελήλυθεν, ὥστε μὴ χρείαν ἡμᾶς ἔχειν λαλεῖν τι·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–9 από 9

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἁγίας καὶ ὁμοουσίου Τριάδος
Ἐκ τῆς πρὸς Θεσσαλονικεῖς αʹ. «Ἀφ᾽ ὑμῶν γὰρ, φησὶ, ἐξήχηται ὁ λόγος τοῦ Κυρίου, οὐ μόνον ἐν τῇ Μακεδονίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἀχαΐᾳ, ἀλλὰ καὶ ἐν παντὶ τόπῳ ἡ πίστις ὑμῶν ἡ πρὸς τὸν Θεὸν ἐξελήλυθεν.» Εἰ οἱ Χριστῷ πιστεύοντες, οὐχ ἑτέρῳ τινὶ τῶν ὄντων, ἀλλ᾽ αὐτῷ πιστεύουσι τῷ Θεῷ, πῶς οὐκ ἔσται Θεὸς ὁ Χριστός; Ἐπειδὴ δὲ τοῦτο, οὐκ ἔσται ποίημα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Από την Α' προς Θεσσαλονικείς. «Διότι από εσάς», λέει, «έχει αντηχήσει ο λόγος του Κυρίου, όχι μόνο στη Μακεδονία και στην Αχαΐα, αλλά και σε κάθε τόπο έχει διαδοθεί η πίστη σας προς τον Θεό.» Εάν αυτοί που πιστεύουν στον Χριστό δεν πιστεύουν σε κάποιο άλλο από τα όντα, αλλά πιστεύουν στον ίδιο τον Θεό, πώς δεν θα είναι Θεός ο Χριστός; Και εφόσον συμβαίνει αυτό, δεν είναι δημιούργημα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός Εἰς τὴν τῶν Αἰγυπτίων ἄφιξιν
Βʹ. Ἀφ᾽ ὑμῶν γὰρ ἐξήχηται ὁ λόγος εἰς πάντας ἀνθρώπους, ὑγιῶς πιστευόμενός τε καὶ κηρυσσόμενος καὶ ὑμεῖς ἄριστοι καρποδόται πάντων, μάλιστα τῶν νῦν ὀρθῶς πιστευόντων, ὅσα ἐμὲ γινώσκειν, τὸν τῆς τοιαύτης τροφῆς, οὐκ ἐραστὴν μόνον, ἀλλὰ καὶ χορηγὸν, καὶ οὐκ ἔνδημον μόνον, ἀλλ᾽ ἤδη καὶ ὑπερόριον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Βʹ. Διότι από εσάς έχει αντηχήσει ο λόγος σε όλους τους ανθρώπους, καθώς πιστεύεται και κηρύσσεται υγιώς, και εσείς είστε οι άριστοι καρποδότες όλων, μάλιστα δε εκείνων που σήμερα πιστεύουν ορθά, καθόσον μπορώ να γνωρίζω εγώ, ο οποίος είμαι όχι μόνο εραστής αυτής της τροφής, αλλά και χορηγός της, και όχι μόνο εντός της πατρίδας, αλλά πλέον και πέρα από τα σύνορά της.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Θεσσαλονικεῖς α΄ ἐπιστολήν
ΟΜΙΛΙΑ Βʹ. Ἀφ᾽ ὑμῶν γὰρ ἐξήχηται ὁ λόγος τοῦ Κυρίου, οὐ μόνον ἐν τῇ Μακεδονίᾳ καὶ Ἀχαΐᾳ, ἀλλὰ καὶ ἐν παντὶ τόπῳ ἡ πίστις ὑμῶν ἡ πρὸς τὸν Θεὸν ἐξελήλυθεν, ὥστε μὴ χρείαν ἡμᾶς ἔχειν λαλεῖν τι. Αὐτοὶ γὰρ περὶ ἡμῶν ἀπαγγέλλουσιν ὁποίαν εἴσοδον ἔχομεν πρὸς ὑμᾶς, καὶ πῶς ἐπεστρέψατε πρὸς τὸν Θεὸν ἀπὸ τῶν εἰδώλων, δουλεύειν Θεῷ ζῶντι καὶ ἀληθινῷ, καὶ ἀναμένειν τὸν Υἱὸν αὐτοῦ ἐκ τῶν οὐρανῶν, ὃν ἤγειρεν ἐκ τῶν νεκρῶν, Ἰησοῦν τὸν ῥυόμενον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ὀργῆς τῆς ἐρχομένης.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΟΜΙΛΙΑ Βʹ. Διότι από εσάς έχει αντηχήσει ο λόγος του Κυρίου, όχι μόνο στη Μακεδονία και την Αχαΐα, αλλά και σε κάθε τόπο έχει διαδοθεί η πίστη σας προς τον Θεό, ώστε να μην έχουμε εμείς την ανάγκη να λέμε τίποτα. Διότι οι ίδιοι διηγούνται για εμάς ποια ήταν η είσοδός μας σε εσάς, και πώς επιστρέψατε προς τον Θεό από τα είδωλα, για να υπηρετείτε τον ζωντανό και αληθινό Θεό και να αναμένετε τον Υιό του από τους ουρανούς, τον οποίο ανέστησε από τους νεκρούς, τον Ιησού, ο οποίος μας λυτρώνει από την οργή που έρχεται.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Θεσσαλονικεῖς α΄ ἐπιστολήν
αʹ. Καθάπερ μύρον εὐῶδες τὴν εὐωδίαν οὐκ ἐν ἑαυτῷ συγκλεῖσαν ἔχει, ἀλλὰ πόῤῥωθεν ἀφίησι, καὶ τὸν ἀέρα ἀναχρῶσαν τῆς ὀσμῆς, οὕτως ἐνίησι καὶ ταῖς τῶν πλησίων αἰσθήσεσιν· οὕτω δὴ καὶ οἱ γενναῖοι καὶ θαυμαστοὶ ἄνδρες οὐκ ἐν ἑαυτοῖς τὴν ἀρετὴν συγκλείσαντες ἔχουσιν, ἀλλὰ πολλοὺς διὰ τῆς φήμης αὐτῶν ὠφελοῦσι καὶ ἀμείνους ἐργάζονται. Ὅπερ οὖν καὶ τότε γεγένηται. Διὰ τοῦτο ἔλεγεν· Ὥστε ὑμᾶς τύπους γενέσθαι πᾶσι τοῖς πιστεύουσιν ἐν Ἀχαΐᾳ καὶ τῇ Μακεδονίᾳ. Ἀφ᾽ ὑμῶν γὰρ, φησὶν, ἐξήχηται ὁ λόγος τοῦ Κυρίου, οὐ μόνον ἐν τῇ Μακεδονίᾳ καὶ Ἀχαΐᾳ, ἀλλὰ καὶ ἐν παντὶ τόπῳ ἡ πίστις ὑμῶν ἡ πρὸς τὸν Θεὸν ἐξελήλυθε. Τῆς μὲν οὖν παιδεύσεως τοὺς πλησίον πάντας ἐνεπλήσατε, φησὶ, τοῦ δὲ θαύματος τὴν οἰκουμένην· τὸ γὰρ, Ἐν παντὶ τόπῳ, τοῦτό ἐστι. Καὶ οὐκ εἶπε· Διατεθρύλληται ἡ πίστις ὑμῶν, ἀλλ᾽, Ἐξήχηται· δηλῶν ὅτι ὥσπερ σάλπιγγος λαμπρὸν ἠχούσης ὁ πλησίον ἅπας πληροῦται τόπος, οὕτω τῆς ὑμετέρας ἀνδρείας ἡ φήμη, καθάπερ ἐκείνη σαλπίζουσα, ἱκανὴ τὴν οἰκουμένην ἐμπλῆσαι, καὶ πᾶσι τοῖς πανταχοῦ μετὰ τῆς ἴσης ἠχῆς προσπεσεῖν. Τὰ γὰρ μεγάλα τῶν πραγμάτων ἔνθα μὲν ἂν γένηται, λαμπρότερον ᾄδεται, πόῤῥω δὲ ᾄδεται μὲν, οὐχ οὕτω δέ· ἀφ᾽ ὑμῶν δὲ οὖν οὐχ οὕτως, ἀλλ᾽ ἠχὴ εὔσημος πανταχοῦ τῆς γῆς ἐξελήλυθε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όπως ακριβώς το εύοσμο μύρο δεν κρατάει κλεισμένη μέσα του την ευωδία του, αλλά την εκπέμπει μακριά και, διαποτίζοντας τον αέρα με το άρωμά του, το μεταδίδει έτσι και στις αισθήσεις των γύρω ανθρώπων· έτσι βέβαια και οι γενναίοι και θαυμαστοί άνδρες δεν κρατούν την αρετή κλεισμένη μέσα τους, αλλά μέσω της φήμης τους ωφελούν πολλούς και τους κάνουν καλύτερους. Αυτό ακριβώς λοιπόν συνέβη και τότε. Γι' αυτό έλεγε: «Ώστε να γίνετε εσείς πρότυπα για όλους τους πιστούς στην Αχαΐα και στη Μακεδονία». Διότι, λέει, από εσάς αντήχησε ο λόγος του Κυρίου, και όχι μόνο στη Μακεδονία και την Αχαΐα, αλλά και σε κάθε τόπο διαδόθηκε η πίστη σας προς τον Θεό. Με την παίδευση, λοιπόν, λέει, γεμίσατε όλους τους πλησίον, και με τον θαυμασμό ολόκληρη την οικουμένη· διότι αυτό σημαίνει το «σε κάθε τόπο». Και δεν είπε: «Διαθρυλήθηκε η πίστη σας», αλλά, «Εξήχησε»· φανερώνοντας ότι, όπως όταν μια σάλπιγγα ηχεί λαμπρά γεμίζει όλος ο γύρω τόπος, έτσι και η φήμη της δικής σας γενναιότητας, σαν να σαλπίζει όπως εκείνη, στάθηκε ικανή να γεμίσει την οικουμένη και να φτάσει σε όλους τους ανθρώπους παντού με την ίδια ένταση. Διότι τα μεγάλα γεγονότα στον τόπο όπου συμβαίνουν εξυμνούνται λαμπρότερα, ενώ μακριά εξυμνούνται μεν, αλλά όχι με τον ίδιο τρόπο· για εσάς όμως δεν συνέβη έτσι, αλλά ένας καθαρός και δυνατός ήχος διαδόθηκε παντού στη γη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Θεσσαλονικεῖς α΄ ἐπιστολήν
Λέγουσι, δὲ, ὅτι καὶ φιλοσόφου τινὸς ἀκούσας λέγοντος, ὅτι ἄπειροι κόσμοι εἰσὶ, πικρὸν ἐστέναξεν, εἴ γε ἀπείρων ὄντων, μηδὲ ἑνός που κεκράτηκεν· οὕτως ἦν μεγαλόφρων καὶ μεγαλόψυχος, καὶ πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης ᾔδετο. Τῇ γοῦν τοῦ βασιλέως φήμῃ συνανῄει καὶ ἡ τοῦ ἔθνους δόξα· Ἀλέξανδρος γὰρ ὁ Μακεδὼν ἐλέγετο· ὥστε διαβοωμένου ἐκείνου, εἰκότως καὶ τὰ ἐκεῖ γενόμενα πανταχοῦ ᾄδεσθαι· τῶν γὰρ ἐπισήμων οὐδὲν δύναται λαθεῖν. Οὐχ ἧττον οὖν τῶν Ῥωμαίων τὰ Μακεδόνων ἦν. Ἡ πίστις ὑμῶν ἡ πρὸς Θεὸν, φησὶν, ἐξελήλυθεν. Ὅρα πῶς ὡς περὶ ἐμψύχου διαλεγόμενος τὸ, Ἐξελήλυθε, τέθεικε· τοῦτο δὲ καὶ ἀπὸ τῆς σφοδρότητος αὐτῶν γέγονεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Λένε, μάλιστα, ότι όταν άκουσε κάποιον φιλόσοφο να λέει ότι υπάρχουν άπειροι κόσμοι, αναστέναξε πικρά, επειδή, ενώ υπάρχουν άπειροι, ο ίδιος δεν είχε κυριαρχήσει ούτε καν σε έναν. Τόσο μεγαλόφρων και μεγαλόψυχος ήταν, και εξυμνούνταν παντού στην οικουμένη. Μαζί, λοιπόν, με τη φήμη του βασιλιά ανυψωνόταν και η δόξα του έθνους, διότι ονομαζόταν «Αλέξανδρος ο Μακεδόνας». Ώστε, καθώς εκείνος γινόταν ξακουστός, ήταν επόμενο και όσα συνέβαιναν εκεί να διαλαλούνται παντού· διότι τίποτα από τα σπουδαία δεν μπορεί να μείνει κρυφό. Τα επιτεύγματα, λοιπόν, των Μακεδόνων δεν ήταν κατώτερα από εκείνα των Ρωμαίων. «Η πίστη σας προς τον Θεό», λέει, «έχει εξέλθει». Δες πώς, μιλώντας σαν για κάτι έμψυχο, χρησιμοποίησε το «έχει εξέλθει»· και αυτό συνέβη εξαιτίας της σφοδρότητάς τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Θεσσαλονικεῖς α΄ ἐπιστολήν
Εἶτα δηλῶν ὅτι οὕτω τὴν πίστιν αὐτῶν σφοδρὰν καὶ ἐνεργῆ ἐπεδείξαντο, ἐπάγει· Ὥστε μὴ χρείαν ἡμᾶς ἔχειν λαλεῖν τι. Αὐτοὶ γὰρ περὶ ἡμῶν ἀπαγγέλλουσιν ὁποίαν εἴσοδον ἔσχομεν πρὸς ὑμᾶς. Οὐ περιμένουσιν ἀκοῦσαι περὶ ὑμῶν, ἀλλὰ τοὺς παρόντας καὶ τεθεαμένους τὰ ὑμέτερα κατορθώματα, οἱ μὴ παρόντες, μηδὲ τεθεαμένοι παραλαμβάνουσιν· οὕτω δήλη πανταχοῦ γέγονε ταῖς ἀκοαῖς. Οὐκοῦν οὐ δεησόμεθα τὰ ὑμέτερα διηγούμενοι, εἰς ζῆλον αὐτοὺς ἀγαγεῖν τὸν ἴσον· ἃ γὰρ αὐτοὺς ἐχρῆν παρ᾽ ἡμῶν ἀκούειν, ταῦτα αὐτοὶ προλαβόντες λέγουσι. Καίτοι γε πολλαχοῦ ἐπὶ τῶν τοιούτων φθόνος ἐστίν· ἀλλ᾽ ἡ ὑπερβολὴ καὶ τοῦτον ἐνίκησε, καὶ αὐτοὶ κήρυκές εἰσι τῶν ὑμετέρων ἄθλων. Καίτοι γε ἀπολιμπανόμενοι, οὐδὲ οὕτω σιγῶσιν, ἀλλὰ προφθάνουσι. Τοιούτοις δὲ οὖσιν οὐκ ἔστιν ἡμῖν λέγουσιν ἀπιστῆσαι. Τί ἐστιν, Ὁποίαν εἴσοδον ἔσχομεν πρὸς ὑμᾶς; Ὅτι κινδύνων ἔγεμεν, ὅτι θανάτων μυρίων, ὅτι τούτων οὐδὲν ὑμᾶς ἐτάραττεν· ἀλλ᾽, ὡς οὐδενὸς γενομένου, οὕτως ἡμῶν εἴχεσθε· ὡς οὐδὲν παθόντες κακὸν, ἀλλ᾽ ὡς μυρίων ἀπολαύσαντες ἀγαθῶν, οὕτως ἡμᾶς ἐδέξασθε μετὰ ταῦτα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έπειτα, δηλώνοντας ότι με αυτόν τον τρόπο απέδειξαν την πίστη τους τόσο σφοδρή και ενεργή, προσθέτει: «Ώστε να μην έχουμε εμείς ανάγκη να πούμε τίποτα. Διότι οι ίδιοι διηγούνται για εμάς τι είδους είσοδο είχαμε σε εσάς». Δεν περιμένουν να ακούσουν για εσάς, αλλά εκείνοι που δεν ήταν παρόντες και δεν είδαν τα κατορθώματά σας αναλαμβάνουν τον λόγο από τους παρόντες και αυτόπτες· τόσο πολύ έχουν γίνει παντού ακουστά. Επομένως, δεν θα έχουμε την ανάγκη, διηγούμενοι τα δικά σας έργα, να τους παρακινήσουμε σε ανάλογο ζήλο· διότι εκείνα που θα έπρεπε να ακούσουν από εμάς, τα λένε προκαταβολικά οι ίδιοι. Αν και βέβαια σε πολλά τέτοια ζητήματα υπάρχει φθόνος, εντούτοις το υπερβολικό μέγεθος των έργων σας νίκησε και αυτόν, και οι ίδιοι γίνονται κήρυκες των δικών σας άθλων. Παρόλο που υπολείπονται, ούτε έτσι σιωπούν, αλλά σπεύδουν να μιλήσουν πρώτοι. Εφόσον μάλιστα είναι τέτοιας λογής άνθρωποι, δεν είναι δυνατόν σε εμάς να μην πιστέψουμε τα λεγόμενά τους. Τι σημαίνει: «Τι είδους είσοδο είχαμε σε εσάς»; Ότι ήταν γεμάτη από κινδύνους, από αμέτρητους θανάτους, και ότι τίποτε από αυτά δεν σας τάραξε· τουναντίον, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα, έτσι μείνατε προσκολλημένοι σε εμάς· σαν να μην είχατε υποστεί κανένα κακό, αλλά σαν να είχατε απολαύσει αμέτρητα αγαθά, έτσι μας δεχθήκατε έπειτα από αυτά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Θεσσαλονικεῖς δευτέραν ἐπιστολήν
Ἐπεὶ κἂν ἀπὸ τοῦ παντὸς ἀνθρώπου ἀποσπάσας λάβω μέρος, αὐτὸ μὲν οὖν τὸ σχίσμα ἑαυτῷ ἥνωται, καὶ ἔστι συνεχὲς καὶ συγκεκολλημένον· πλὴν καὶ οὕτω σχίσμα ἐστὶν, ἐπειδὴ τῷ λοιπῷ οὐχ ἥνωται σώματι. βʹ. Τί γὰρ ὄφελος, ὅτι τὸν δεῖνα φιλεῖς σφοδρῶς; Ἀνθρωπίνη ἐστὶν ἡ ἀγάπη· εἰ δὲ οὐκ ἔστιν ἀνθρωπίνη, ἀλλὰ διὰ τὸν Θεὸν φιλεῖς, πάντας φίλει· ὁ γὰρ Θεὸς οὕτως ἐπέταξε καὶ τοὺς ἐχθροὺς φιλεῖν. Εἰ δὲ τοὺς ἐχθροὺς ἐπέταξε φιλεῖν, πόσῳ μᾶλλον τοὺς οὐδὲν λελυπηκότας; Ἀλλὰ φιλῶ, φησίν. Ἀλλ᾽ οὐχ οὕτω· μᾶλλον δὲ οὐδὲ φιλεῖς· ὅταν γὰρ κακηγορῇς, ὅταν φθονῇς, ὅταν ἐπιβουλεύῃς, πῶς φιλεῖς; Ἀλλ᾽ οὐδὲν τούτων ποιῶ, φησίν. Ἀλλ᾽ ὅταν ἀκούοντος κακῶς, μὴ ἐμφράττῃς τὸ στόμα τοῦ λέγοντος, μὴ ἀπιστῇς τοῖς λεγομένοις; μὴ καταστέλλῃς, ποίας ταῦτα φιλίας τεκμήριον; Καὶ πλεονάζει, φησὶν, ἡ ἀγάπη ἑνὸς ἑκάστου πάντων ὑμῶν εἰς ἀλλήλους, ὥστε ἡμᾶς αὐτοὺς ἐν ὑμῖν καυχᾶσθαι ἐν ταῖς Ἐκκλησίαις τοῦ Θεοῦ. Ἐν γοῦν τῇ προτέρᾳ ἐπιστολῇ τὰς Ἐκκλησίας φησὶν ἁπάσας τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Ἀχαΐας ἐξηχεῖσθαι μαθούσας τὰ κατὰ τὴν πίστιν αὐτῶν· Ὥστε, φησὶ, μὴ χρείαν ἔχειν ἡμᾶς λαλεῖν τι· αὐτοὶ γὰρ περὶ ὑμῶν ἀπαγγέλλουσιν ὁποίαν εἴσοδον ἔσχομεν πρὸς ὑμᾶς· ἐνταῦθα δέ φησιν, Ὥστε ὑμᾶς καυχᾶσθαι. Τί δήποτ᾽ οὖν ἐστι τὸ εἰρημένον;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή, ακόμη και αν αποσπάσω και λάβω ένα μέρος από ολόκληρο τον άνθρωπο, αυτό καθαυτό το αποκομμένο μέρος είναι μεν ενωμένο με τον εαυτό του, αποτελεί συνέχεια και είναι συγκολλημένο· εντούτοις, ακόμη και έτσι αποτελεί σχίσμα, επειδή δεν είναι ενωμένο με το υπόλοιπο σώμα. βʹ. Διότι ποιο είναι το όφελος, εάν αγαπάς τον τάδε με σφοδρότητα; Ανθρώπινη είναι αυτή η αγάπη· εάν όμως δεν είναι ανθρώπινη, αλλά αγαπάς για τον Θεό, τότε να τους αγαπάς όλους· διότι ο Θεός πρόσταξε έτσι, να αγαπάμε και τους εχθρούς. Και αν πρόσταξε να αγαπάμε τους εχθρούς, πόσο μάλλον εκείνους που δεν μας έχουν λυπήσει καθόλου; «Μα τον αγαπώ», λέει. Αλλά δεν τον αγαπάς έτσι· μάλλον δεν τον αγαπάς καν· διότι, όταν κακολογείς, όταν φθονείς, όταν επιβουλεύεσαι, πώς αγαπάς; «Αλλά δεν κάνω τίποτε από αυτά», λέει. Όταν όμως ακούς να τον κακολογούν, και δεν φράζεις το στόμα εκείνου που τα λέει, δεν δυσπιστείς στα λεγόμενα και δεν τον αναχαιτίζεις, ποιας φιλίας τεκμήριο είναι αυτό; «Και περισσεύει», λέει, «η αγάπη ενός εκάστου από όλους εσάς προς αλλήλους, ώστε εμείς οι ίδιοι να καυχόμαστε για εσάς στις Εκκλησίες του Θεού». Στην προηγούμενη βέβαια επιστολή λέει ότι όλες οι Εκκλησίες της Μακεδονίας και της Αχαΐας αντηχούσαν μαθαίνοντας τα σχετικά με την πίστη τους· «Ώστε», λέει, «δεν έχουμε ανάγκη να λέμε εμείς τίποτε· διότι οι ίδιοι αναγγέλλουν για εσάς τι είδους υποδοχή βρήκαμε ανάμεσά σας»· εδώ όμως λέει: «Ώστε να καυχόμαστε για εσάς». Τι ακριβώς σημαίνει λοιπόν αυτό που ειπώθηκε;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ Ἔχοντες τὸ αὐτὸ πνεῦμα
Καὶ ὅτε δὲ καταποντίζεσθαι ἔμελλε πεζῇ βαδίζων ἐπὶ τῆς θαλάσσης ὁ Πέτρος, αὐτὸ τοῦτο πάλιν ἐνεκάλεσεν ὁ Χριστὸς, εἰπών· Εἰς τί ἐδίστασας, ὀλιγόπιστε; Λέγεται τοίνυν πίστις ἡ τῶν σημείων καὶ τῶν θαυμάτων ποιητική· λέγεται δὲ πίστις καὶ ἡ τῆς εἰς τὸν Θεὸν γνώσεως παρασκευαστικὴ, καθ᾽ ἣν ἕκαστος ἡμῶν ἐστι πιστός· ὡς ὅταν λέγῃ γράφων Ῥωμαίοις· Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μου διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅτι ἡ πίστις ὑμῶν ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ καταγγέλλεται· καὶ Θεσσαλονικεῦσι πάλιν· Ἀφ᾽ ὑμῶν γὰρ ἐξήχηται ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, οὐ μόνον ἐν τῇ Μακεδονίᾳ, ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ Ἀχαΐᾳ, καὶ ἐν παντὶ τόπῳ ἡ πίστις ὑμῶν ἡ πρὸς τὸν Θεὸν ἐξελήλυθε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και όταν επρόκειτο να καταποντιστεί ο Πέτρος, ενώ βάδιζε πεζός πάνω στη θάλασσα, γι' αυτό ακριβώς τον έλεγξε πάλι ο Χριστός, λέγοντας: «Γιατί δίστασας, ολιγόπιστε;». Ονομάζεται, λοιπόν, πίστη εκείνη που επιτελεί τα σημεία και τα θαύματα· ονομάζεται όμως πίστη και εκείνη που προετοιμάζει τη γνώση του Θεού, σύμφωνα με την οποία ο καθένας από εμάς είναι πιστός. Όπως ακριβώς όταν λέει γράφοντας προς τους Ρωμαίους: «Ευχαριστώ τον Θεό μου μέσω του Ιησού Χριστού, διότι η πίστη σας διακηρύσσεται σε όλο τον κόσμο»· και πάλι προς τους Θεσσαλονικείς: «Διότι από εσάς αντήχησε ο λόγος του Θεού, όχι μόνο στη Μακεδονία, αλλά και στην Αχαΐα, και σε κάθε τόπο έχει διαδοθεί η πίστη σας προς τον Θεό».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Ἀπὸ κοινοῦ τὸ, εὐχαριστοῦμεν, ἵνα ᾖ, Εὐχαριστῶμεν τῷ Θεῷ, γινώσκοντες τὴν ἐκλογὴν ὑμῶν καθ᾽ ἣν ἐξελεξάμεθα ὑμᾶς, καὶ ὅτι παραλαβόντες τὸ Εὐαγγέλιον ἐν ἀποδείξει δυνάμεως πολλῆς, ἧς ἐνήργηκε τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, οὐχ ἁπλῶς παρελάβετε, ἀλλὰ τοσαύτην ἐν ὑμῖν ἔσχε τὴν ἰσχὺν, ὡς μιμητὰς ὑμᾶς ἡμῶν γενέσθαι, καὶ τοῦ Κυρίου. Τοῦτο δὲ λέγει, δι᾽ ἃς ὑπέμεινε θλίψεις παρὰ τῶν Ἰουδαίων. «Ὥστε γενέσθαι ὑμᾶς τύπους πᾶσι τοῖς πιστεύουσιν ἐν τῇ Μακεδονίᾳ καὶ τῇ Ἀχαΐᾳ. Ἀφ᾽ ὑμῶν γὰρ ἐξήχηται ὁ λόγος τοῦ Κυρίου, οὐ μόνον ἐν τῇ Μακεδονίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἀχαΐᾳ, ἀλλὰ καὶ ἐν παντὶ τόπῳ ἡ πίστις ὑμῶν πρὸς τὸν Θεὸν ἐξελήλυθεν, ὥστε μὴ χρείαν ὑμᾶς ἔχειν λαλεῖν τι. Αὐτοὶ γὰρ περὶ ὑμῶν ἀπαγγέλλουσιν ὁποίαν εἴσοδον ἔχομεν πρὸς ὑμᾶς. Καὶ πῶς.» Ὅρα πόσην ἔσχον ἐπίδοσιν, ὡς καὶ αὐτοὺς ἑτέροις γίνεσθαι τύπον, καὶ οὐκ ὀλίγοις, ἀλλὰ καὶ χώραις ὅλαις, καὶ ἔθνεσιν· ἐν τῇ Μακεδονίᾳ γὰρ καὶ ἐν τῇ Ἀχαΐᾳ. Εὖ δὲ καὶ τὸ ἐξηχήθη, διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῆς λαμπρότητος. «Συνεστρέψατε πρὸς τὸν Θεὸν ἀπὸ τῶν εἰδώλων, Θεῷ ζῶντι καὶ ἀληθινῷ.» Ἐπειδὴ Θεοῦ ἦσαν, καὶ ἐπλανήθησαν, καὶ πάλιν ἐκλήθησαν, διὰ τοῦτο, ἐπεστρέψατε, εἶπεν· καλῶς δὲ καὶ, τῷ ζῶντι, πρὸς ἀντιδιαστολὴν τοῦ ἀψύχου εἰδώλου· καὶ τῷ ἀληθινῷ, πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν ψευδωνύμων θεῶν. «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Το ρήμα «ευχαριστούμε» λαμβάνεται από κοινού, ώστε το νόημα να είναι: Ευχαριστούμε τον Θεό, γνωρίζοντας την εκλογή σας σύμφωνα με την οποία σας εκλέξαμε, και ότι, παραλαμβάνοντας το Ευαγγέλιο με την απόδειξη της πολλής δυνάμεως την οποία ενήργησε το Άγιο Πνεύμα, δεν το παραλάβατε απλώς, αλλά απέκτησε μέσα σας τόση ισχύ, ώστε να γίνετε μιμητές δικοί μας και του Κυρίου. Και το λέγει αυτό, εξαιτίας των θλίψεων που υπέμεινε από τους Ιουδαίους. «Ώστε να γίνετε εσείς τύποι για όλους όσοι πιστεύουν στη Μακεδονία και την Αχαΐα. Διότι από εσάς αντήχησε ο λόγος του Κυρίου, και όχι μόνο στη Μακεδονία και στην Αχαΐα, αλλά και σε κάθε τόπο διαδόθηκε η πίστη σας προς τον Θεό, ώστε να μην έχουμε εμείς ανάγκη να πούμε τίποτε. Διότι οι ίδιοι διηγούνται για εσάς τι είδους είσοδο είχαμε σε εσάς. Και πώς». Πρόσεξε πόση πρόοδο σημείωσαν, ώστε και οι ίδιοι να γίνουν τύπος για άλλους, και μάλιστα όχι σε λίγους, αλλά και σε ολόκληρες χώρες και έθνη· «διότι στη Μακεδονία και στην Αχαΐα». Πολύ εύστοχα ελέχθη και το «αντήχησε», λόγω της υπερβολικής τους λαμπρότητας. «Επιστρέψατε προς τον Θεό από τα είδωλα, στον ζωντανό και αληθινό Θεό». Επειδή ανήκαν στον Θεό, αλλά πλανήθηκαν και πάλι προσκλήθηκαν, γι' αυτό ακριβώς είπε «επιστρέψατε»· και πολύ σωστά λέγει «στον ζωντανό», σε αντιδιαστολή προς το άψυχο είδωλο, και «στον αληθινό», σε αντιδιαστολή προς τους ψευδώνυμους θεούς. «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες