Πατερικὲς ἀναφορὲς ἀνὰ βιβλικὸ ἐδάφιο
4 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας
ὑμεῖς γάρ ἐστε ἡ δόξα ἡμῶν καὶ ἡ χαρά.Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου
1–4 από 4
Ὑμεῖς γάρ ἐστε ἡ δόξα ἡμῶν καὶ ἡ χαρά. Ὅτι δεῖ τὸν προεστῶτα τοῦ λόγου περιάγειν τὰς κώμας καὶ τὰς πόλεις πάσας τὰς ἐγκεχειρισμένας αὐτῷ.
Διότι εσείς είστε η δόξα και η χαρά μας. Ότι πρέπει εκείνος που προΐσταται του λόγου να περιέρχεται όλα τα χωριά και τις πόλεις που του έχουν ανατεθεί.
Λεπτομέρειες
Ιʹ. Ἤδη δέ μοι πρὸς ὑμᾶς ὁ λόγος, τὸ ἐμὸν ποίμνιον. Ὑμεῖς γένεσθέ μοι, φησὶν ὁ Παῦλος, δόξα, καὶ χαρὰ, καὶ καυχήσεως στέφανος· ὑμεῖς ἀπολογία τοῖς ἐμὲ ἀνακρίνουσιν· ἵν᾽, ὥσπερ τοῖς τεκτονικοῖς ἢ γραφικοῖς ἀπαιτουμένοις λόγον, ἐξαρκεῖ δείξασι τὸ τεκτονηθὲν ἢ γραφὲν ἀπηλλάχθαι πραγμάτων (ἔργον γὰρ λόγου, φησὶν, ἰσχυρότερον), οὕτως καὶ αὐτὸς ὑμᾶς ἐπιδείξας, ὑπερέξω τὰς λοιδορίας. Ὑπερέξω δὲ πῶς; Πρῶτον μὲν, ἐὰν τὴν εἰς Πατέρα, καὶ Υἱὸν, καὶ ἅγιον Πνεῦμα ὁμολογίαν ἀκλινῆ καὶ βεβαίαν φυλάττητε, μηδὲν προστιθέντες, μηδὲ ἀφαιροῦντες, μηδὲ σμικρύνοντες τῆς μιᾶς Θεότητος (τὸ γὰρ ἐλαττωθὲν, τοῦ παντός ἐστιν ἐλάττωσις)· τοὺς δὲ ἄλλο τι φρονοῦντας, ἢ λέγοντας, ἢ φύσεων μέτροις τὸ ἓν διαλύοντας, ἢ διατειχίζοντας, ὡς λύμην τῆς Ἐκκλησίας, καὶ τῆς ἀληθείας ἰὸν, ἀποπέμποισθε, μὴ μισοῦντες, ἀλλ᾽ ἐλεοῦντες τοῦ πτώματος. Δεύτερον δὲ, εἰ τὴν πολιτείαν ἀκόλουθον τῷ ὀρθῷ λόγῳ παρέχοιτε, ἵν᾽ ἦτε περιδέξιοι τὴν ἀρετὴν, ἀλλὰ μὴ τῷ ἑτέρῳ λείποντες.
Ι΄. Ήδη δε ο λόγος μου απευθύνεται προς εσάς, το ποίμνιό μου. Εσείς γίνετε για μένα, όπως λέει ο Παύλος, δόξα και χαρά και στέφανος καυχήσεως· εσείς είστε η απολογία μου σε αυτούς που με ανακρίνουν· ώστε, όπως ακριβώς στους ξυλουργούς ή στους ζωγράφους, όταν τους ζητείται λόγος, αρκεί να δείξουν το έργο που κατασκεύασαν ή ζωγράφισαν για να απαλλαγούν από τις κατηγορίες (διότι το έργο, λέει, είναι πιο ισχυρό από τον λόγο), έτσι και εγώ, επιδεικνύοντας εσάς, να υπερβώ τις λοιδορίες. Και πώς θα τις υπερβώ; Πρώτον μεν, εάν διαφυλάττετε ακλινή και βεβαία την ομολογία στον Πατέρα και τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, χωρίς να προσθέτετε, ούτε να αφαιρείτε, ούτε να σμικρύνετε τίποτα από τη Μία Θεότητα (διότι αυτό που ελαττώνεται, συνιστά ελάττωση του παντός)· και όσους φρονούν ή λέγουν κάτι διαφορετικό, ή διασπούν το Ένα με μέτρα φύσεων, ή υψώνουν διαχωριστικά τείχη, να τους αποπέμπετε ως λύμη της Εκκλησίας και δηλητήριο της αλήθειας, χωρίς να τους μισείτε, αλλά ελεώντας τους για την πτώση τους. Δεύτερον δε, εάν επιδεικνύετε πολιτεία (τρόπο ζωής) σύμφωνη με τον ορθό λόγο, ώστε να είστε περιδέξιοι και ολοκληρωμένοι στην αρετή, χωρίς να υστερείτε στο άλλο σκέλος.
Λεπτομέρειες
Ὥστε οὐδὲ τοῦτο κολακείας ἐστίν. Οὐ γὰρ εἶπεν, Ὑμεῖς, ἁπλῶς, ἀλλὰ, Καὶ ὑμεῖς, μετὰ τῶν ἄλλων. Ὑμεῖς γάρ ἐστε ἡ δόξα ἡμῶν καὶ ἡ χαρά. Διὸ μηκέτι στέγοντες εὐδοκήσαμεν καταλειφθῆναι ἐν Ἀθήναις μόνοι. Τοῦτο εἶπεν ἀντὶ τοῦ, εἱλόμεθα.
Ώστε ούτε αυτό αποτελεί κολακεία. Διότι δεν είπε απλώς «Εσείς», αλλά «Και εσείς», μαζί με τους άλλους. «Διότι εσείς είστε η δόξα μας και η χαρά μας. Γι' αυτό, μην υπομένοντας πλέον, ευδοκήσαμε να απομείνουμε μόνοι στην Αθήνα». Αυτό το είπε αντί του «προτιμήσαμε».
Λεπτομέρειες
Διὸ ἠθελήσαμεν ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς, ἐγὼ μὲν Παῦλος καὶ ἅπαξ, καὶ δίς.» Ἀντὶ τοῦ, ἐπληρώθησαν αὐτῶν αἱ ἁμαρτίαι. «Καὶ ἐνέκοψεν ὑμᾶς ὁ Σατανᾶς.» Ἐπειδὴ αἱ θλίψεις αἱ διὰ τὸ κήρυγμα, ἐνεπόδισαν, τούτου χάριν αὐτὰς τὰς θλίψεις ἀνατίθησι τῷ Σατανᾷ. Ἐκεῖνος γὰρ ἦν ὁ ἐπεγείρων, καὶ παροξύνων κατὰ τῶν ἀποστόλων τοὺς ἀπίστους. «Τίς γὰρ ἡμῶν ἐλπὶς, ἣ χαρὰ, ἢ στέφανος καυχήσεως; ἢ οὐχὶ καὶ ὑμεῖς ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ ἐν τῇ αὐτοῦ παρουσίᾳ; ὑμεῖς γάρ ἐστε ἡ δόξα ἡμῶν καὶ ἡ χαρά.» Ὁ γὰρ τεταγμένος ἐν διδασκάλοις, τοῦτον ἔχει στέφανον καὶ χαρὰν, τὴν τῶν μαθητῶν προκοπήν.
«Γι' αυτό θελήσαμε να έρθουμε σε εσάς, εγώ ο Παύλος, και μία και δύο φορές.» Αντί του, συμπληρώθηκαν οι αμαρτίες τους. «Και μας εμπόδισε ο Σατανάς.» Επειδή οι θλίψεις εξαιτίας του κηρύγματος στάθηκαν εμπόδιο, για τον λόγο αυτόν αποδίδει τις θλίψεις αυτές στον Σατανά. Διότι εκείνος ήταν που ξεσήκωνε και παρόξυνε τους απίστους εναντίον των αποστόλων. «Διότι ποια είναι η ελπίδα μας, ή η χαρά, ή το στεφάνι της καυχήσεώς μας; Ή μήπως δεν είστε και εσείς ενώπιον του Κυρίου μας Ιησού κατά την παρουσία του; Διότι εσείς είστε η δόξα μας και η χαρά.» Διότι εκείνος που έχει ταχθεί στο έργο των διδασκάλων, αυτό ακριβώς έχει ως στεφάνι και χαρά: την προκοπή των μαθητών του.
Λεπτομέρειες