Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ 3:2

Κεφάλαιο 16. Ιωάννης. Και άλλα πρόβατα έχω, τα οποία δεν είναι από την αυλή αυτή· πρέπει και εκείνα να τα οδηγήσω· και θα ακούσουν τη φωνή μου· και θα γίνει ένα ποίμνιο, ένας ποιμένας. Προς Θεσσαλονικείς Α΄. Γι' αυτό, μην αντέχοντας πλέον, κρίναμε καλό να παραμείνουμε μόνοι στην Αθήνα, και στείλαμε τον αδελφό μας τον Τιμόθεο, ο οποίος είναι και διάκονος του Θεού στο Ευαγγέλιο του Χριστού, για να σας στηρίξει και να σας ενθαρρύνει σχετικά με την πίστη σας.

Γι' αυτό θελήσαμε να έλθουμε προς εσάς, εγώ βέβαια ο Παύλος, και μία και δύο φορές, αλλά μας εμπόδισε ο σατανάς. Και λίγο παρακάτω: Γι' αυτό, μη μπορώντας πλέον να υπομείνουμε, αποφασίσαμε να παραμείνουμε μόνοι στην Αθήνα· και στείλαμε τον Τιμόθεο, τον αδελφό μας και διάκονο του Θεού στο Ευαγγέλιο του Χριστού, για να σας στηρίξει και να σας ενθαρρύνει σχετικά με την πίστη σας, ώστε να μην κλονίζεται κανείς μέσα σε αυτές τις θλίψεις· διότι και οι ίδιοι γνωρίζετε ότι για αυτόν ακριβώς τον σκοπό έχουμε ταχθεί.

«Τον οποίο έστειλα σε εσάς ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο». Εδώ δείχνει την πολλή του αγάπη, εφόσον γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο τον έστειλε, και αυτή υπήρξε η αιτία της αποδημίας του· αυτό άλλωστε έλεγε γράφοντας και στους Θεσσαλονικείς: «Γι' αυτό, μη μπορώντας πλέον να υπομείνουμε, αποφασίσαμε να μείνουμε μόνοι στην Αθήνα, και στείλαμε τον Τιμόθεο, τον αδελφό μας». Και στους Εφεσίους επίσης στέλνει αυτόν τον ίδιο, και για την ίδια αιτία: «Για να μάθει», λέει, «τα σχετικά με εσάς, και να παρηγορήσει τις καρδιές σας». Πρόσεξε τι λέει: Όχι για να μάθετε εσείς τα δικά μου, αλλά για να μάθω εγώ τα δικά σας· έτσι πουθενά δεν προτάσσει το δικό του. Δείχνει, επιπλέον, ότι βρίσκονταν και σε πειρασμούς (θλίψεις) με το να πει: «Για να παρηγορήσει τις καρδιές σας».

Διότι για εκείνους μεν φοβάται και λέει: Στείλαμε σε εσάς τον Τιμόθεο για να σας στηρίξει και να σας ενθαρρύνει στην πίστη σας, ώστε να μην κλονίζεται κανείς μέσα σε αυτές τις θλίψεις· διότι και οι ίδιοι γνωρίζετε ότι για τον σκοπό αυτόν έχουμε ταχθεί. Και πάλι: Γι' αυτό, μην αντέχοντας πλέον, έστειλα να μάθω για την πίστη σας, μήπως τυχόν σας έβαλε σε πειρασμό ο πειράζων και αποβεί μάταιος ο κόπος μας. Για αυτούς εδώ όμως δεν λέει τίποτα τέτοιο, αλλά αντίθετα, ότι: Η ελπίδα μας για εσάς είναι βέβαιη. Είτε παρηγορούμαστε, αυτό γίνεται για τη δική σας παρηγορία και σωτηρία· γνωρίζοντας ότι, όπως ακριβώς είστε κοινωνοί των παθημάτων, έτσι είστε και της παρηγορίας. Διότι, το ότι οι απόστολοι θλίβονταν για χάρη τους, το απέδειξε λέγοντας: Είτε θλιβόμαστε, αυτό γίνεται για τη δική σας παρηγορία και σωτηρία. Θέλει όμως να δείξει ότι και για χάρη τους λάμβαναν παρηγορία.

Και στείλαμε τον Τιμόθεο, τον αδελφό μας, και διάκονο του Θεού, και συνεργό μας στο Ευαγγέλιο του Χριστού. Και το λέει αυτό, όχι για να εξυψώσει τον Τιμόθεο, αλλά για να τιμήσει τους ίδιους, επειδή τους έστειλε τον συνεργό και διάκονο του Ευαγγελίου· σαν να έλεγε: Αφού τον αποσπάσαμε από τα έργα, στείλαμε σε εσάς τον διάκονο του Θεού και συνεργό μας στο Ευαγγέλιο του Χριστού.

Έπειτα προσθέτει και την αιτία: Για να σας στηρίξει και να σας ενθαρρύνει υπέρ της πίστεώς σας, ώστε να μην κλονίζεται κανείς μέσα σε αυτές τις θλίψεις. Τι ακριβώς λέει εδώ; Επειδή οι δοκιμασίες των διδασκάλων θορυβούν τους μαθητές, και εκείνος τότε περιέπεσε σε πολλές δοκιμασίες, όπως και ο ίδιος λέει, ότι «μας εμπόδισε ο Σατανάς»· θέλοντας λοιπόν να τους αναθαρρύνει, μίλησε κατ' αυτόν τον τρόπο.

Του εν αγίοις πατρός ημών Ιωάννου, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου, Υπόμνημα στη Δεύτερη προς Θεσσαλονικείς Επιστολή. Υπόθεση. Ομιλία Α΄. 1. Λέγοντας στην προηγούμενη επιστολή ότι «προσευχόμαστε νύχτα και μέρα να σας δούμε», και ότι «μην αντέχοντας άλλο, παραμείναμε μόνοι στην Αθήνα», καθώς και ότι «έστειλα τον Τιμόθεο», μέσα από όλα αυτά φανερώνει τον πόθο που είχε να βρεθεί κοντά τους.

Γι' αυτόν τον λόγο και ο Παύλος, βλέποντας τον καταιγισμό των κινδύνων που τους έπλητταν και επειδή φοβόταν μήπως κάποιοι από τους μαθητές ταραχθούν εξαιτίας αυτού, έγραφε λέγοντας: «Σας έστειλα τον Τιμόθεο, για να μην κλονιστεί κανείς μέσα σε αυτές τις θλίψεις· διότι οι ίδιοι γνωρίζετε ότι για αυτόν τον σκοπό έχουμε ταχθεί». Αυτό δε που λέει έχει την εξής έννοια.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄. «Γι' αυτό, μην αντέχοντας πλέον, θεωρήσαμε καλό. Η φράση αυτή είναι δηλωτική μεγάλου πόθου. »Να μείνουμε μόνοι στην Αθήνα, και στείλαμε τον Τιμόθεο, τον αδελφό σας, και διάκονο του Θεού, και συνεργάτη μας στο Ευαγγέλιο του Χριστού, για να σας στηρίξει και να σας παρηγορήσει σχετικά με την πίστη σας, ώστε να μην κλονιστεί κανείς μέσα σε αυτές τις θλίψεις». Αυτό αποτελεί γνώρισμα της ταπεινοφροσύνης του Αποστόλου.