Κατὰ πρόθεσιν τῶν αἰώνων, ἣν ἐποίησεν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν· τουτέστι, κατὰ πρόγνωσιν τῶν αἰώνων, προειδὼς τὰ μέλλοντα· τοὺς μέλλοντας αἰῶνάς φησιν· ᾔδει γὰρ τὰ ἐσόμενα, καὶ οὕτως ὥρισε. Κατὰ πρόθεσιν τῶν αἰώνων· ἴσως τούτων ὧν ἐποίησεν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ὅτι δὴ διὰ τοῦ Χριστοῦ γέγονεν ἅπαν. Ἐν ᾧ ἔχομεν, φησὶ, τὴν παῤῥησίαν καὶ τὴν προσαγωγὴν ἐν πεποιθήσει διὰ τῆς πίστεως αὐτοῦ. Οὐχ ὡς αἰχμάλωτοι, φησὶ, προσήχθημεν, οὐδ᾽ ὡς συγγνώμης ἀξιούμενοι, οὐδὲ ὡς ἡμαρτηκότες. Καὶ, Τὴν παῤῥησίαν γὰρ, φησὶν, ἔχομεν ἐν πεποιθήσει, τουτέστι, μετὰ τοῦ θαῤῥεῖν. Πόθεν; Διὰ τῆς πίστεως αὐτοῦ. Διὸ αἰτοῦμαι μὴ ἐκκακεῖν ἐν ταῖς θλίψεσί μου ὑπὲρ ὑμῶν, ἥτις ἐστὶ δόξα ὑμῶν. Πῶς ἐστιν ὑπὲρ αὐτῶν; πῶς ἐστι δόξα αὐτῶν; Ὅτι οὕτως αὐτοὺς ἠγάπησεν ὁ Θεὸς, ὥστε καὶ τὸν Υἱὸν ὑπὲρ αὐτῶν δοῦναι, καὶ τοὺς δούλους κακοῦν. Ἵνα γὰρ οὗτοι τύχωσι τοσούτων ἀγαθῶν, Παῦλος ἐδεσμεῖτο. Ἄρα τοῦτο τῆς πολλῆς τοῦ Θεοῦ περὶ αὐτοὺς ἀγάπης· ὅπερ καὶ περὶ τῶν προφητῶν φησιν ὁ Θεός· Ἀπέκτεινον αὐτοὺς ἐν ῥήματι στόματός μου. Πῶς δὲ ἐξεκάκουν, ἄλλου θλιβομένου; Τουτέστιν, ἐθορυβοῦντο, ἐταράττοντο. Ταῦτα καὶ Θεσσαλονικεύσι γράφων λέγει· Ὥστε μηδένα σαίνεσθαι ἐν ταῖς θλίψεσι ταύταις. Οὐ μόνον γὰρ οὐκ ἀλγεῖν, ἀλλὰ καὶ χαίρειν χρή. Εἰ γὰρ ἀπὸ τῆς προῤῥήσεως παραμυθεῖσθε, προλέγομεν ὑμῖν, ὅτι μέλλομεν θλίβεσθαι ἐνθάδε. Τί δήποτε;
Μετάφραση
Σύμφωνα με την πρόθεση των αιώνων, την οποία εκπλήρωσε μέσω του Χριστού Ιησού του Κυρίου μας· δηλαδή, σύμφωνα με την πρόγνωση των αιώνων, επειδή γνώριζε εκ των προτέρων τα μελλούμενα· αναφέρεται στους μελλοντικούς αιώνες· διότι γνώριζε όσα επρόκειτο να συμβούν, και έτσι τα όρισε. «Σύμφωνα με την πρόθεση των αιώνων»· ίσως εννοεί αυτούς τους αιώνες που δημιούργησε εν Χριστώ Ιησού, διότι τα πάντα έγιναν μέσω του Χριστού. Στο πρόσωπο του οποίου έχουμε, λέει, την παρρησία και την πρόσβαση με σιγουριά, μέσω της πίστεως σε αυτόν. Δεν προσαχθήκαμε ως αιχμάλωτοι, λέει, ούτε ως ικέτες για συγγνώμη, ούτε ως αμαρτωλοί. Και λέει, «Διότι έχουμε την παρρησία με πεποίθηση», δηλαδή με θάρρος. Από πού προέρχεται αυτό; Από την πίστη σε αυτόν. «Γι' αυτό παρακαλώ να μην αποθαρρύνεστε από τις θλίψεις μου για χάρη σας, οι οποίες αποτελούν δόξα σας». Πώς είναι για χάρη τους; Πώς αποτελεί δόξα τους; Επειδή τόσο πολύ τους αγάπησε ο Θεός, ώστε και τον Υιό του παρέδωσε για χάρη τους, και τους δούλους του άφησε να κακοπαθούν. Διότι, για να απολαύσουν αυτοί τόσο μεγάλα αγαθά, ο Παύλος δενόταν με δεσμά. Επομένως, αυτό είναι δείγμα της μεγάλης αγάπης του Θεού προς αυτούς· το ίδιο ακριβώς που λέει ο Θεός και για τους προφήτες: «Τους θανάτωσα με τον λόγο του στόματός μου». Πώς όμως αποθαρρύνονταν, ενώ θλιβόταν κάποιος άλλος; Δηλαδή, θορυβούνταν και ταράζονταν. Αυτά λέει γράφοντας και προς τους Θεσσαλονικείς: «Ώστε να μην κλονίζεται κανείς μέσα σε αυτές τις θλίψεις». Διότι όχι μόνο δεν πρέπει να λυπούμαστε, αλλά πρέπει και να χαιρόμαστε. Αν δηλαδή παρηγορείστε από την προαγγελία, σας προλέγουμε ότι πρόκειται να υποστούμε θλίψεις εδώ. Γιατί άραγε;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες