Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ 3:7

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

διὰ τοῦτο παρεκλήθημεν, ἀδελφοί, ἐφ᾽ ὑμῖν ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει καὶ ἀνάγκῃ ἡμῶν διὰ τῆς ὑμῶν πίστεως·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Θεσσαλονικεῖς α΄ ἐπιστολήν
ΟΜΙΛΙΑ Δʹ. Διὰ τοῦτο κἀγὼ μηκέτι στέγων, ἔπεμψα εἰς τὸ γνῶναι τὴν πίστιν ὑμῶν, μή πως ἐπείρασεν ὑμᾶς ὁ πειράζων, καὶ εἰς κενὸν γένηται ὁ κόπος ἡμῶν. Ἄρτι δὲ ἐλθόντος Τιμοθέου πρὸς ἡμᾶς ἀφ᾽ ὑμῶν, καὶ εὐαγγελισαμένου ἡμῖν τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην ὑμῶν, καὶ ὅτι ἔχετε μνείαν ἡμῶν πάντοτε ἀγαθὴν, ἐπιποθοῦντες ἡμᾶς ἰδεῖν, καθάπερ καὶ ἡμεῖς ὑμᾶς· διὰ τοῦτο παρεκλήθημεν, ἀδελφοὶ, ἐφ᾽ ὑμῖν ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει καὶ ἀνάγκῃ ἡμῶν, διὰ τῆς ὑμῶν, πίστεως· ὅτι νῦν ζῶμεν, ἐὰν ὑμεῖς στήκητε ἐν Κυρίῳ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ομιλία Δ΄. Γι' αυτό κι εγώ, μην αντέχοντας πλέον, έστειλα να πληροφορηθώ για την πίστη σας, μήπως τυχόν σας έβαλε σε πειρασμό ο πειράζων και αποβεί μάταιος ο κόπος μας. Τώρα όμως, που ήλθε σε εμάς ο Τιμόθεος από εσάς και μας ευαγγελίσθηκε την πίστη και την αγάπη σας, και ότι διατηρείτε πάντοτε αγαθή ανάμνηση για εμάς, επιποθώντας να μας δείτε, όπως ακριβώς κι εμείς εσάς· γι' αυτό, αδελφοί, παρηγορηθήκαμε για εσάς μέσα σε κάθε θλίψη και ανάγκη μας, διαμέσου της δικής σας πίστης· διότι τώρα ζούμε, εάν εσείς στέκεστε σταθεροί στον Κύριο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Θεσσαλονικεῖς α΄ ἐπιστολήν
Ἐπιποθοῦντες ἡμᾶς, φησὶν, ἰδεῖν, καθάπερ καὶ ἡμεῖς ὑμᾶς. Καὶ τοῦτο δὲ αὐτοὺς εὔφρανε. Τὸ γὰρ μαθεῖν τὸν φιλοῦντα, ὅτι τοῦτο οἶδεν ὁ φιλούμενος, ὅτι φιλεῖται, πολλὴ παραμυθία καὶ παράκλησις. Διὰ τοῦτο παρεκλήθημεν, ἀδελφοὶ, ἐφ᾽ ὑμῖν ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει καὶ ἀνάγκῃ ἡμῶν διὰ τῆς ὑμῶν πίστεως· ὅτι νῦν ζῶμεν, ἐὰν ὑμεῖς στήκητε ἐν Κυρίῳ. Τί Παύλου ἴσον γένοιτ᾽ ἂν, ὃς τὴν τῶν πλησίον σωτηρίαν ἐνόμιζεν εἶναι τὴν ἑαυτοῦ, καθάπερ σῶμα πρὸς μέλη, οὕτω πρὸς πάντας διακείμενος; τίς δυνήσεται ταύτην ῥῆξαι τὴν φωνὴν νῦν; μᾶλλον δὲ τίς δυνήσεται οὕτω φρονῆσαί ποτε; Οὐκ ἠξίου χάριν αὐτοὺς εἰδέναι αὐτῷ τῶν πειρασμῶν τῶν ὑπὲρ αὐτῶν, ἀλλὰ χάριν αὐτοῖς ᾔδει, ὅτι οὐκ ἐσαλεύθησαν διὰ τοὺς πειρασμοὺς τοὺς αὐτοῦ· ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν, ὅτι Ὑμῖν μᾶλλον, ἢ ἡμῖν ἀπὸ τῶν πειρασμῶν ἐγένετο βλάβη· ὑμεῖς ἐπειράσθητε μᾶλλον ἢ ἡμεῖς, ὑμεῖς οἱ μηδὲν παθόντες, ἡμῶν τῶν παθόντων. Ἐπειδὴ ταῦτα, φησὶν, εὐηγγελίσατο ἡμᾶς ὁ Τιμόθεος, οὐδὲν αἰσθανόμεθα τῶν λυπηρῶν, ἀλλὰ, Παρεκλήθημεν ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει· οὐ ταύτῃ δὲ μόνον, ἀλλὰ καὶ Τῇ ἀνάγκῃ ἡμῶν, φησίν· εἰκότως. Διδασκάλου γὰρ ἀγαθοῦ οὐδὲν ἂν ἅψαιτο λοιπὸν, ἕως ἂν τὰ τῶν μαθητῶν κατὰ γνώμην αὐτῷ προχωρῇ. Δι᾽ ὑμῶν, φησὶ, παρεκλήθημεν· τουτέστιν, ὑμεῖς ἡμᾶς ἐστερεώσατε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Επειδή επιθυμείτε πολύ να μας δείτε», λέει, «όπως ακριβώς κι εμείς εσάς». Και αυτό επίσης τους χαροποίησε. Διότι το να μάθει αυτός που αγαπά ότι ο αγαπώμενος γνωρίζει τούτο, δηλαδή ότι αγαπιέται, αποτελεί μεγάλη παρηγοριά και ενίσχυση. Γι' αυτό, «παρηγορηθήκαμε, αδελφοί, για εσάς σε κάθε θλίψη και ανάγκη μας μέσω της πίστης σας· διότι τώρα ζούμε, εάν εσείς στέκεστε σταθεροί στον Κύριο». Τι θα μπορούσε να συγκριθεί με τον Παύλο, ο οποίος θεωρούσε τη σωτηρία των πλησίον ως δική του σωτηρία, έχοντας τέτοια διάθεση προς όλους, όπως ακριβώς το σώμα προς τα μέλη του; Ποιος θα μπορέσει να αρθρώσει αυτή τη φωνή σήμερα; Ή μάλλον, ποιος θα μπορέσει ποτέ να σκεφτεί με αυτόν τον τρόπο; Δεν απαιτούσε από αυτούς να του χρωστούν ευγνωμοσύνη για τους πειρασμούς που υπέμεινε για χάρη τους, αλλά εκείνος τους ήταν ευγνώμων, επειδή δεν κλονίστηκαν εξαιτίας των δικών του πειρασμών· σαν να έλεγε: Σε εσάς μάλλον, παρά σε εμάς προκλήθηκε βλάβη από τους πειρασμούς· εσείς δοκιμαστείκατε περισσότερο από εμάς, εσείς που δεν πάθατε τίποτα, σε σχέση με εμάς που τα υποφέραμε. Επειδή αυτά τα χαρμόσυνα νέα μας έφερε, λέει, ο Τιμόθεος, δεν αισθανόμαστε τίποτα από τα λυπηρά, αλλά «Παρηγορηθήκαμε σε κάθε θλίψη»· και όχι μόνο σε αυτήν, αλλά και «Στην ανάγκη μας», λέει. Και δικαιολογημένα. Διότι τίποτα δεν θα μπορούσε πλέον να επηρεάσει αρνητικά έναν αγαθό δάσκαλο, εφόσον η προκοπή των μαθητών του προχωρά σύμφωνα με την επιθυμία του. «Μέσω εσάς», λέει, «παρηγορηθήκαμε»· δηλαδή, εσείς μας στερεώσατε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Διὰ τοῦτο κἀγὼ μηκέτι στέγων, ἔπεμψα εἰς τὸ γνῶναι τὴν πίστιν ὑμῶν, μήπως ἐπείρασεν ὑμᾶς ὁ πειράζων, καὶ εἰς κενὸν γένηται ὁ κόπος ἡμῶν. Ἄρτι δὲ ἐλθόντος Τιμοθέου πρὸς ἡμᾶς ἀφ᾽ ὑμῶν, καὶ εὐαγγελισαμένου ἡμῖν τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην ὑμῶν, καὶ ὅτι ἔχετε μνείαν ἡμῶν ἀγαθὴν πάντοτε, ἐπιποθοῦντες ἡμᾶς ἰδεῖν, καθάπερ καὶ ἡμεῖς ὑμᾶς, διὰ τοῦτο παρεκλήθημεν, ἀδελφοὶ, ἐφ᾽ ὑμῖν, ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει καὶ ἀνάγκῃ ἡμῶν, διὰ τῆς ὑμῶν πίστεως, ὅτι νῦν ζῶμεν, ἐὰν ὑμεῖς στήκητε ἐν Κυρίῳ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό κι εγώ, μη μπορώντας πλέον να υπομείνω, έστειλα να πληροφορηθώ για την πίστη σας, μήπως τυχόν σας έβαλε σε πειρασμό ο πειραστής και ο κόπος μας αποβεί μάταιος. Τώρα όμως που ήλθε σε εμάς ο Τιμόθεος από εσάς και μας έφερε τα χαρμόσυνα νέα για την πίστη και την αγάπη σας, και ότι πάντοτε διατηρείτε αγαθή ανάμνηση για εμάς, επιθυμώντας διακαώς να μας δείτε, όπως ακριβώς κι εμείς εσάς, γι' αυτό, αδελφοί, παρηγορηθήκαμε για εσάς, μέσα σε όλη τη θλίψη και την ανάγκη μας, εξαιτίας της δικής σας πίστης· διότι τώρα πραγματικά ζούμε, εφόσον εσείς στέκεστε σταθεροί στον Κύριο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες