Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ 5:3

Απόκριση: Δεν πρέπει να έχουμε αυτήν την ειρήνη, εάν θεωρούμε τους εαυτούς μας αμαρτωλούς. Διότι λέγει: «Δεν υπάρχει ειρήνη για τους αμαρτωλούς, λέγει ο Κύριος». Εάν λοιπόν δεν υπάρχει ειρήνη για τους αμαρτωλούς, τι είδους ειρήνη είναι αυτή; Ας φοβηθούμε, διότι είναι γραμμένο: «Όταν λένε ειρήνη και ασφάλεια, τότε έρχεται ξαφνικά πάνω τους όλεθρος, όπως ο πόνος της γέννας στην έγκυο, και δεν πρόκειται να ξεφύγουν». Υπάρχουν μάλιστα φορές που και οι εχθροί ενεργούν με πανουργία κάνοντας την καρδιά να ησυχάσει για λίγο, ώστε να μην επικαλεστεί το όνομα του Θεού.

Άραγε δεν έφριξε και ο χορός των Αγγέλων για την τόσο μεγάλη μακροθυμία του Φιλανθρώπου; Ποιος δεν θα νιώσει δέος απέναντι σε τούτον τον δίκαιο Κριτή; Ποιος δεν θα αγαπήσει τον γλυκύτατο Δεσπότη; Διότι, όπως σπλαχνίζεται ο πατέρας τους γιους του, έτσι θα σπλαχνιστεί ο Κύριος εκείνους που Τον φοβούνται. Αυτοί όμως που χλεύασαν τον δίκαιο, εξολοθρεύτηκαν ξαφνικά· διότι δεν υπάκουσαν στην προτροπή του δικαίου. Διότι έβλεπαν τον ήλιο να ακολουθεί τον δικό του δρόμο εύτακτα σύμφωνα με το συνηθισμένο, τη σελήνη να στέκεται στη δική της τάξη, τον αέρα καθαρό, και τη γη να βλαστάνει· δεν υπήρχαν αστραπές, ούτε βροντές, ούτε έγινε σεισμός· αλλά ενώ νόμιζαν ότι ευημερούσαν με κάθε ειρήνη και ασφάλεια, ξαφνικά έπεσε πάνω τους όλεθρος. Όπως έχει γραφτεί: όπως έγινε στις ημέρες του Λωτ· έτρωγαν, έπιναν, αγόραζαν, πουλούσαν, φύτευαν, έχτιζαν· την ημέρα όμως που βγήκε ο Λωτ από τα Σόδομα, έβρεξε φωτιά και θειάφι από τον ουρανό, και τους κατέστρεψε όλους.

Προσέχετε τους εαυτούς σας, μήπως τυχόν βαρύνουν οι καρδιές σας από την κραιπάλη. Αφυπνίζει τους μαθητές ώστε να είναι πάντοτε έτοιμοι και προετοιμασμένοι για την παρουσία Του, προς την οποία και ο ίδιος, παρακινώντας μας, απηύθυνε όλους τους λόγους της διδασκαλίας Του· τους προτρέπει να νήφουν και να βρίσκονται σε εγρήγορση, και να αγρυπνούν καθ' όλη τη διάρκεια της νύχτας του θνητού βίου, επειδή σε κανέναν δεν είναι γνωστός ο καιρός της συντέλειας. —Αλλά εσείς, λέει, πρέπει να φυλαχθείτε από το βάρος που προέρχεται από αυτά, ώστε να μπορέσετε να νήφετε, μήπως έρθει αιφνίδια επάνω σας η ημέρα εκείνη· για την οποία και ο ιερός Απόστολος προέτρεπε γράφοντας: Αδελφοί, γνωρίζετε καλά ότι η ημέρα του Κυρίου έρχεται όπως ο κλέφτης μέσα στη νύχτα. Όταν δε πουν, ειρήνη και ασφάλεια, τότε επέρχεται σε αυτούς αιφνίδιος όλεθρος. Εσείς όμως δεν είστε στο σκοτάδι, ώστε να σας καταλάβει η ημέρα σαν κλέφτης· διότι όλοι εσείς είστε υιοί του φωτός και υιοί της ημέρας. Πρέπει, λοιπόν, να γρηγορούμε όχι μόνο εξαιτίας της αθρόας και απροσδόκητης έλευσης του Δεσπότη, αλλά και εξαιτίας του κλέφτη που παραμονεύει.

Ο οποίος, αφού υπερυψωθεί πάνω από όλους τους βασιλείς και κάθε θεό, θα ανοικοδομήσει την πόλη της Ιερουσαλήμ και θα ανεγείρει τον κατεστραμμένο ναό, θα αποδώσει ολόκληρη τη χώρα και τα σύνορά της στους Ιουδαίους, και, αφού προσκαλέσει τον λαό τους από τη δουλεία των εθνών, θα αναδείξει τον εαυτό του ως βασιλιά τους. Και σε αυτόν θα προσκυνήσουν ως θεό οι απειθείς και σε αυτόν θα κλίνουν το γόνυ, νομίζοντας ότι αυτός είναι ο Χριστός, μη κατανοώντας αυτό που ειπώθηκε από τον προφήτη, ότι δηλαδή είναι πλάνος και όχι αληθινός. Διότι ο Ιερεμίας λέει: Επειδή απείθησαν στην αλήθεια, τότε θα μιλήσει σε αυτόν τον λαό και στην Ιερουσαλήμ πνεύμα πλάνης. Επομένως, γνωρίζοντας ο απόστολος την πλάνη του λαού και την επερχόμενη ενέργεια του σατανά μέσα τους, είπε: Όταν θα λένε: ειρήνη και ασφάλεια, τότε αιφνίδιος όλεθρος θα έρθει επάνω τους, όπως ακριβώς ο πόνος της γέννας σε αυτήν που τίκτει, και δεν πρόκειται να ξεφύγουν.

Βλέπετε πόσα οφέλη υπάρχουν, και ακόμη περισσότερα από αυτά, από το να αγνοούμε το τέλος μας; Προς το παρόν όμως, αρκεί να μάθουμε αυτά. Γι' αυτόν τον λόγο έρχεται έτσι, σαν κλέπτης μέσα στη νύχτα· για να μην παρασύρουμε τους εαυτούς μας στην κακία, για να μην πέσουμε στη ραθυμία, για να μην περικοπεί ο μισθός μας. Διότι «εσείς οι ίδιοι», λέει, «το γνωρίζετε με ακρίβεια». Τι λοιπόν περιεργάζεσθε, εάν είστε πεπεισμένοι; Το ότι δε το μέλλον είναι άδηλο, μάθε το από όσα είπε ο Χριστός· και ότι το είπε γι' αυτόν τον λόγο, άκουσε τι λέει: «Γρηγορείτε λοιπόν, διότι δεν γνωρίζετε ποια ώρα έρχεται ο κλέπτης». Γι' αυτό και ο Παύλος έλεγε: «Όταν δε λένε, ειρήνη και ασφάλεια, τότε επέρχεται σε αυτούς αιφνίδιος όλεθρος, όπως οι πόνοι της γέννας στην έγκυο γυναίκα, και δεν πρόκειται να ξεφύγουν». Εδώ υπονόησε αυτό ακριβώς που είπε και στη δεύτερη Επιστολή. Επειδή, δηλαδή, αυτοί βρίσκονταν σε θλίψεις, ενώ εκείνοι που τους πολεμούσαν βρίσκονταν σε άνεση και τρυφή, τότε αυτός μεν τους παρηγορούσε για τα παρόντα δεινά με τον λόγο περί της αναστάσεως, εκείνοι δε τους ενέπαιζαν μιλώντας μέσα από τις προγονικές τους αντιλήψεις και έλεγαν: «Πότε θα γίνουν αυτά;» (πράγμα που έλεγαν και οι προφήτες: «Αλίμονο σε εκείνους που λένε: ας πλησιάσει γρήγορα αυτό που θα κάνει ο Θεός, για να το δούμε· και ας έλθει η βουλή του Αγίου του Ισραήλ, για να τη γνωρίσουμε»· και πάλι: «Αλίμονο σε όσους επιθυμούν την ημέρα του Κυρίου» (διότι δεν εννοεί αυτούς που απλώς την επιθυμούν, αλλά εκείνους που την επιθυμούν από απιστία)· και, «Η ημέρα του Κυρίου είναι σκοτάδι», λέει, «και όχι φως»)· γι' αυτό τον λόγο μίλησε έτσι.

Και πρόσεξε πώς τους παρηγορεί, σαν να έλεγε: Ας μην θεωρούν την άνεσή τους ως απόδειξη ότι δεν θα έρθει η κρίση· διότι ακριβώς έτσι έρχεται. Αξίζει όμως να εξετάσουμε και τούτο: αν ο Αντίχριστος έρχεται, και ο Ηλίας έρχεται, πώς όταν θα λένε, «Ειρήνη και ασφάλεια», τότε επέρχεται σε αυτούς ξαφνικός όλεθρος; Διότι τα γεγονότα αυτά δεν επιτρέπουν το να αγνοεί κανείς την ημέρα, εφόσον αποτελούν σημάδια της παρουσίας της. Αλλά δεν υπονοεί αυτόν τον καιρό, του Αντιχρίστου εννοώ, ούτε λέει για εκείνη την ημέρα ότι θα αποτελέσει σημάδι της παρουσίας του Χριστού, αλλά ότι η έλευση του Χριστού δεν θα έχει σημάδι, αλλά θα έρθει απότομα και απροσδόκητα. «Μα στην έγκυο», θα πει κανείς, «δεν έρχεται απροειδοποίητα· διότι γνωρίζει ότι μετά από εννέα μήνες θα έρθει ο τοκετός». Και βέβαια έρχεται εντελώς απροειδοποίητα· διότι άλλες γέννησαν στον έβδομο μήνα, και άλλες στον ένατο· εξάλλου, και η ημέρα και η ώρα του τοκετού είναι άγνωστη. Ως προς αυτό, λοιπόν, τα λέει αυτά ο Παύλος. Και η εικόνα είναι ακριβής· διότι δεν υπάρχουν πολλά προμηνύματα των ωδίνων· πολλές μάλιστα γέννησαν κατ' αυτόν τον τρόπο και στους δρόμους και έξω από το σπίτι τους, χωρίς να το γνωρίζουν εκ των προτέρων. Δεν υπονόησε όμως εδώ μόνο το άγνωστο του χρόνου, αλλά και την πικρία του πόνου. Διότι, όπως ακριβώς εκείνη, ενώ παίζει, γελάει και δεν προβλέπει απολύτως τίποτα, ξαφνικά κυριεύεται από απερίγραπτους πόνους και σπαράσσεται από τις ωδίνες· έτσι θα πάθουν και οι ψυχές εκείνες, όταν επέλθει η ημέρα εκείνη. Και δεν πρόκειται να ξεφύγουν.

Ώστε, από τότε προανήγγελλε το τέλος. Ας συσταλούμε λοιπόν, και ας εντρυφήσουμε στον φόβο του Θεού. Διότι, ενώ εμείς περνάμε τη ζωή μας με αμεριμνησία, χωρίς να ανησυχούμε ιδιαίτερα ούτε να προσδοκούμε, θα έρθει ξαφνικά η Παρουσία. Και φανερώνοντας αυτό, ο Χριστός έλεγε: Διότι όπως ακριβώς συνέβη στις ημέρες του Νώε και στις ημέρες του Λωτ, έτσι θα γίνει και κατά τη συντέλεια αυτού του αιώνα. Το ίδιο δηλώνοντας και ο Παύλος έλεγε: Όταν θα λένε, ειρήνη και ασφάλεια, τότε ξαφνικά έρχεται πάνω τους ο όλεθρος, όπως ακριβώς οι ωδίνες του τοκετού στην έγκυο. Τι σημαίνει, «όπως οι ωδίνες στην έγκυο»; Πολλές φορές οι έγκυες γυναίκες, ενώ διασκεδάζουν ή γευματίζουν, ή βρίσκονται στο λουτρό, ή περνούν την ώρα τους στην αγορά, χωρίς να προνοούν καθόλου για όσα πρόκειται να συμβούν, κυριεύονται ξαφνικά από τον πόνο. Επειδή λοιπόν τέτοια είναι και τα δικά μας, ας είμαστε πάντοτε προετοιμασμένοι. Διότι δεν θα τα ακούμε πάντοτε αυτά· δεν θα έχουμε πάντοτε την ευκαιρία για αυτά. Διότι «στον Άδη», λέγει, «ποιος θα σε δοξολογήσει;» Επομένως, ας μετανοήσουμε εδώ, ώστε να βρούμε έτσι ίλεω τον Θεό κατά τη μέλλουσα ημέρα και να μπορέσουμε να απολαύσουμε άφθονη συγχώρηση· την οποία είθε να αξιωθούμε να επιτύχουμε όλοι μας, με τη χάρη και τη φιλανθρωπία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, στον οποίο ανήκει η δόξα και το κράτος στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Έτσι θα γίνει και η ανάσταση, όχι έπειτα από κάποια προοίμια, αλλά ενώ εμείς θα βρισκόμαστε εν μέσω ευημερίας. Γι' αυτό και ο Παύλος λέει: «Όταν λένε, ειρήνη και ασφάλεια, τότε επέρχεται σε αυτούς αιφνίδιος όλεθρος, όπως ακριβώς οι ωδίνες στην έγκυο γυναίκα, και δεν πρόκειται να ξεφύγουν». Αυτό δε, έτσι το οικονόμησε ο Θεός, ώστε να βρισκόμαστε πάντοτε σε αγωνιστική εγρήγορση και να μην επαναπαυόμαστε ούτε σε αυτήν ακόμη την ασφάλεια.

Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, αφού τα είπε όλα, και τους χρόνους και τους καιρούς, και αφού οδήγησε στις ίδιες τις θύρες («Διότι είναι εγγύς, επί θύραις», λέει), αποσιώπησε την ημέρα. Διότι, εάν μεν αναζητάς ημέρα και ώρα, δεν πρόκειται να την ακούσεις από εμένα, λέει· εάν όμως αναζητάς τους καιρούς και τα προοίμια, χωρίς να αποκρύψω τίποτα θα σου τα πω όλα με ακρίβεια. Ότι βέβαια δεν την αγνοώ, το απέδειξα με πολλά, αναφέροντας τα χρονικά διαστήματα και όλα όσα πρόκειται να συμβούν, και πόσος χρόνος θα μεσολαβήσει από τώρα μέχρι την ημέρα εκείνη (διότι αυτό φανέρωσε η παραβολή της συκής)· και σε οδήγησα στα ίδια τα πρόθυρα. Εάν όμως δεν σου ανοίγω τις θύρες, και αυτό το κάνω προς το συμφέρον σου. Για να μάθεις όμως και από άλλη πλευρά ότι η σιωπή του δεν οφείλεται σε άγνοιά του, δες πώς μετά από όσα ειπώθηκαν προσθέτει και άλλο σημείο: «Όπως ακριβώς συνέβαινε στις ημέρες του Νώε, που έτρωγαν και έπιναν, νυμφεύονταν και πάντρευαν, μέχρι την ημέρα που ήλθε ο κατακλυσμός και τους παρέσυρε όλους, έτσι θα είναι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου». Αυτά δε τα είπε, φανερώνοντας ότι θα έλθει ξαφνικά και απροσδόκητα, και ενώ οι περισσότεροι θα ζουν μέσα στις απολαύσεις. Διότι και ο Παύλος αυτό λέει, γράφοντας ως εξής: «Όταν λέγουν ειρήνη και ασφάλεια, τότε ξαφνικά τους βρίσκει ο όλεθρος»· και για να δηλώσει το απροσδόκητο, έλεγε: «Όπως ακριβώς ο πόνος του τοκετού στην έγκυο γυναίκα». Πώς λοιπόν λέει, μετά τη θλίψη των ημερών εκείνων;

Διότι, εάν τότε υπάρχει τρυφή, και ειρήνη, και ασφάλεια, καθώς λέγει ο Παύλος, πώς λέγει: «μετά τη θλίψη των ημερών εκείνων»; Εάν υπάρχει τρυφή, πώς υπάρχει θλίψη;

Τρυφή και ειρήνη απολαμβάνουν όσοι διάκεινται με πνευματική αναισθησία. Γι' αυτό δεν είπε: «Όταν θα υπάρχει ειρήνη», αλλά: «Όταν θα λένε, ειρήνη και ασφάλεια», υποδεικνύοντας την αναισθησία τους, όπως συνέβαινε με τους ανθρώπους στην εποχή του Νώε, οι οποίοι εν μέσω τέτοιων δεινών ζούσαν μέσα στην τρυφή. Όχι όμως οι δίκαιοι, οι οποίοι διήγαν τον βίο τους μέσα σε θλίψη και αθυμία. Μέσα από αυτό αποδεικνύει ότι, με την έλευση του αντιχρίστου, οι άτοπες ηδονές θα ενταθούν στους άνομους και σε εκείνους που έχουν απελπιστεί για τη δική τους σωτηρία. Τότε θα υπάρξουν γαστριμαργίες, τότε κραιπάλες και μέθες. Γι' αυτόν τον λόγο παραθέτει ένα παράδειγμα που αρμόζει απόλυτα στην κατάσταση. Διότι, λέει, όπως ακριβώς την εποχή που κατασκευαζόταν η κιβωτός δεν πίστευαν, αλλά παρότι εκείνη βρισκόταν στη μέση προαναγγέλλοντας τα μελλοντικά δεινά, εκείνοι βλέποντάς την ζούσαν μέσα στην τρυφή, σαν να μην επρόκειτο να συμβεί κανένα κακό· έτσι και τώρα, θα εμφανιστεί μεν ο αντίχριστος, και μετά από αυτόν η συντέλεια, και οι κολάσεις της συντέλειας, και οι αφόρητες τιμωρίες· αλλά όσοι κατέχονται από τη μέθη της κακίας ούτε καν θα αισθανθούν τον φόβο για τα όσα πρόκειται να συμβούν. Γι' αυτό και ο Παύλος αναφέρει: «Όπως ο πόνος της γέννας πιάνει την έγκυο», έτσι θα παρουσιαστούν μπροστά τους εκείνα τα φοβερά και ανήκεστα δεινά. Και γιατί δεν ανέφερε τα δεινά των Σοδόμων; Επειδή θέλησε να παραθέσει ένα καθολικό παράδειγμα, το οποίο, αν και προαναγγέλθηκε, δεν έγινε πιστευτό. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, επειδή οι πολλοί δεν πιστεύουν στα μελλοντικά γεγονότα, τα επιβεβαιώνει μέσα από τα παρελθόντα, συγκλονίζοντας τη διάνοιά τους.

Είσαι νέος; Μην επαναπαύεσαι στη νεότητά σου, ούτε να νομίζεις ότι έχεις επαρκή προθεσμία ζωής. Διότι η ημέρα του Κυρίου έρχεται όπως ο κλέφτης μέσα στη νύχτα. Για τον λόγο αυτόν έκανε άδηλο το τέλος μας, ώστε να κάνουμε έκδηλη την προθυμία και την πρόνοιά μας. Δεν βλέπεις ότι καθημερινά αρπάζονται από τον θάνατο άνθρωποι σε πρόωρη ηλικία; Γι' αυτό προτρέπει κάποιος: Μην καθυστερείς να επιστρέψεις στον Κύριο, ούτε να το αναβάλλεις από ημέρα σε ημέρα, μήπως, ενώ χρονοτριβείς, αφανιστείς. Ο γέροντας ας κρατήσει εκείνη την προτροπή, και ο νέος ας έχει αυτή τη νουθεσία. Αλλά μήπως βρίσκεσαι σε ασφάλεια, και πλουτείς, και υπερηφανεύεσαι για τα χρήματά σου, και τίποτα κακό δεν σου συμβαίνει; Άκουσε όμως τι λέει ο Παύλος: Όταν λένε, ειρήνη και ασφάλεια, τότε επέρχεται σε αυτούς αιφνίδιος όλεθρος. Τα πράγματα είναι γεμάτα από πολλές μεταβολές· δεν είμαστε κύριοι του τέλους μας, ας γίνουμε όμως κύριοι της αρετής· διότι είναι φιλάνθρωπος ο Δεσπότης μας Χριστός.

Υπάρχει, λέει ο αοίδιμος, νυχτερινή ρύση κατά τον ύπνο που προέρχεται από την πληθώρα των τροφών και την άνεση. άλλη προέρχεται από υπερηφάνεια, όταν τυφλωνόμαστε από έπαρση για τη μακροχρόνια αποχή μας από τη ρύση. και υπάρχει και εκείνη που προέρχεται από το να κατακρίνουμε τον πλησίον. Και οι δύο πρώτες, λέει, μπορούν να συμβούν και στους ασθενείς, εγώ όμως νομίζω ότι μπορούν και οι τρεις. Εάν όμως κάποιος διαπιστώσει ότι ο εαυτός του είναι καθαρός από όλες τις προαναφερθείσες αιτίες, μακάριος είναι ο εργάτης αυτής της απάθειας, και αυτό που του συνέβη το έπαθε μόνο από φθόνο των δαιμόνων, επειδή ο Θεός παραχώρησε να συμβεί αυτό εν καιρώ, ώστε μέσα από μια αναμάρτητη συμφορά να αποκτήσει την υψηλότατη ταπείνωση. Κανείς ας μη θελήσει να αναλογίζεται μέσα του κατά τη διάρκεια της ημέρας τις φαντασιώσεις του ύπνου, διότι και αυτός είναι σκοπός των δαιμόνων, να μας μολύνουν όταν είμαστε ξύπνιοι εξαιτίας των ονείρων. Ας ακούσουμε και άλλη μια πανουργία των εχθρών μας. Όπως οι τροφές που βλάπτουν το σώμα έχουν από τη φύση τους την ιδιότητα να μας προκαλούν τη νόσο μετά από κάποιο χρονικό διάστημα ή την επόμενη ημέρα, έτσι πολλές φορές και με τις αιτίες που μολύνουν την ψυχή, έχω δει κάποιους να απολαμβάνουν ανέσεις και να μην πολεμούνται αμέσως. και έχω δει κάποιους να συντρώγουν και να συναναστρέφονται με γυναίκες, και εκείνη τη στιγμή να μη σκέφτονται καμία πονηρή έννοια. ωστόσο, έχοντας πάρει θάρρος αυτοί οι απατημένοι, όταν νόμισαν ότι έχουν ειρήνη και ασφάλεια, μέσα στο ίδιο τους το κελί υπέστησαν αιφνίδια την καταστροφή.

Έπειτα εμείς που ζούμε και απομένουμε, θα αρπαγούμε μαζί με αυτούς μέσα σε νεφέλες για να προϋπαντήσουμε τον Κύριο στον αέρα, και έτσι θα είμαστε πάντοτε μαζί με τον Κύριο. Επομένως, να παρηγορείτε ο ένας τον άλλον με τα λόγια αυτά.» ΚΕΦΑΛ. Ε΄. «Σχετικά δε με τους χρόνους και τους καιρούς, αδελφοί, δεν έχετε ανάγκη να σας γράφει κανείς. Διότι εσείς οι ίδιοι γνωρίζετε με ακρίβεια ότι η ημέρα του Κυρίου έρχεται όπως ακριβώς ο κλέφτης μέσα στη νύχτα. Διότι, όταν θα λένε, "Ειρήνη και ασφάλεια", τότε επέρχεται πάνω τους αιφνίδια καταστροφή, όπως οι πόνοι της γέννας στην έγκυο γυναίκα, και δεν πρόκειται να ξεφύγουν.

«Καταβροχθίστηκε ο θάνατος με ολοκληρωτική νίκη. Πού είναι, θάνατε, το κεντρί σου; Πού είναι, άδη, η νίκη σου; Το κεντρί του θανάτου είναι η αμαρτία, και η δύναμη της αμαρτίας είναι ο νόμος.» «Διότι πρέπει όλοι μας να φανερωθούμε μπροστά στο βήμα του Χριστού, για να λάβει ο καθένας την ανταπόδοση για όσα έπραξε μέσω του σώματος, σύμφωνα με αυτά που έκανε, είτε αγαθό είτε φαύλο.» «Διότι ό,τι σπείρει ο άνθρωπος, αυτό και θα θερίσει.» «Δεν θέλω να έχετε άγνοια, αδελφοί, σχετικά με τους κεκοιμημένους, ώστε να μην λυπάστε, όπως και οι υπόλοιποι που δεν έχουν ελπίδα.» «Σχετικά δε με τους χρόνους και τους καιρούς, αδελφοί, δεν έχετε ανάγκη να σας γράφω. Διότι οι ίδιοι γνωρίζετε με ακρίβεια ότι η ημέρα του Κυρίου έρχεται όπως ο κλέφτης μέσα στη νύχτα. Διότι όταν θα λένε: Ειρήνη και ασφάλεια, τότε θα πέσει καταπάνω τους ξαφνικός όλεθρος.»

Όπως ο πόνος του τοκετού στην έγκυο γυναίκα, και δεν πρόκειται να ξεφύγουν.» «Σας παρακαλούμε δε, αδελφοί, σχετικά με την παρουσία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και τη δική μας σύναξη κοντά Του, να μην κλονιστείτε γρήγορα στη σκέψη σας, ούτε να θορυβείστε, ούτε από πνευματική αποκάλυψη, ούτε από λόγο, ούτε από επιστολή που τάχα προέρχεται από εμάς, ότι δήθεν έχει ήδη φτάσει η ημέρα του Κυρίου. Ας μην σας εξαπατήσει κανείς με κανέναν τρόπο, διότι πρώτα πρέπει να έρθει η αποστασία και να αποκαλυφθεί ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός της απώλειας, εκείνος που εναντιώνεται και υπερυψώνει τον εαυτό του ενάντια σε καθετί που λέγεται Θεός ή αντικείμενο λατρείας, ώστε να καθίσει ο ίδιος στον ναό του Θεού, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ότι είναι Θεός. Δεν θυμάστε ότι σας τα έλεγα αυτά όταν ήμουν ακόμη μαζί σας; Και τώρα γνωρίζετε εκείνο που τον εμποδίζει, ώστε να αποκαλυφθεί στον δικό του καιρό. Διότι το μυστήριο της ανομίας ήδη ενεργείται· αρκεί μόνο να φύγει από τη μέση αυτός που τώρα το εμποδίζει· και τότε θα αποκαλυφθεί ο άνομος, τον οποίο ο Κύριος Ιησούς Χριστός θα εξολοθρεύσει με το πνεύμα του στόματός Του και θα καταργήσει με την επιφάνεια της παρουσίας Του. Η παρουσία του ανόμου θα γίνει κατ' ενέργεια του Σατανά, με κάθε δύναμη, με σημεία και τέρατα ψεύδους, και με κάθε απάτη της αδικίας μεταξύ εκείνων που χάνονται, επειδή δεν δέχθηκαν την αγάπη της αλήθειας για να σωθούν.»

Ως πόλη, λοιπόν, να θεωρείς αυτόν τον μάταιο και απατηλό κόσμο, και ως πολίτες τις αρχές και τις εξουσίες των δαιμόνων, τους κοσμοκράτορες του σκότους του αιώνα τούτου, οι οποίοι μας δελεάζουν με τη σαγήνη της ηδονής και μας υποβάλλουν να σκεφτόμαστε τα φθαρτά και εφήμερα σαν να ήταν άφθαρτα, σαν να επρόκειτο η απόλαυσή τους να διαιωνίζεται και να συνυπάρχει μαζί μας αθάνατα. Έτσι λοιπόν, αφού εμείς απατηθούμε και δεν φροντίσουμε καθόλου για εκείνα τα μόνιμα και αιώνια αγαθά, ούτε αποταμιεύσουμε τίποτα για τον εαυτό μας για τη μέλλουσα ζωή, επέρχεται ξαφνικά πάνω μας ο όλεθρος του θανάτου. Τότε ακριβώς, καθώς θα είμαστε γυμνοί από τα επίγεια, οι πονηροί και σκληροί πολίτες του σκότους μας παραλαμβάνουν, επειδή σε αυτούς καταναλώσαμε όλο τον χρόνο μας, και μας απάγουν σε γη σκοτεινή και ζοφερή, σε γη αιώνιου σκότους, όπου δεν υπάρχει φως, ούτε μπορεί να δει κανείς ζωή θνητών ανθρώπων. Ως αγαθό σύμβουλο, πάλι, που φανέρωσε όλη την αλήθεια και δίδαξε τα σωτήρια έργα στον συνετό και σοφότατο βασιλιά, θεώρησε τη δική μου ευτελή ταπεινότητα, που έχω έρθει για να σου υποδείξω τον αγαθό και αλάνθαστο δρόμο, κατευθύνοντάς σε στα αιώνια και ατελεύτητα αγαθά και συμβουλεύοντάς σε να αποταμιεύσεις τα πάντα εκεί, και απομακρύνοντάς σε από αυτόν τον πλάνο κόσμο, τον οποίο κι εγώ δυστυχώς αγαπούσα, παραμένοντας προσκολλημένος στα τερπνά και απολαυστικά του θέλγητρα.

Δεν υπήρχε λοιπόν ανάγκη να γίνεται μνεία ξένων παθών και κακώσεων μέσα στη δόξα, την τρυφή και τη μακαριότητα που ετοιμάζεται για τους πιστούς, και μάλιστα όταν έγραφε τότε προς πιστούς. Και τρίτον, διότι εξηγεί τώρα το ίδιο το πράγμα καθ' εαυτό, δηλαδή την ανάσταση, για ποιον λόγο έγινε. Διότι ο Θεός έκανε την ανάσταση για τη σωτηρία όλων των ανθρώπων και για την αφθαρσία και την ανέκφραστη δόξα και χαρά και απόλαυση των αιώνιων αγαθών· επειδή την κόλαση την ετοίμασε «για τον διάβολο και τους αγγέλους του», όπως λέει και στο Ευαγγέλιο, και όχι για τους ανθρώπους. Αν όμως μερικοί εξαιτίας της δικής τους μοχθηρίας, αντί για τα αγαθά που τους ετοιμάστηκαν, επιλέγουν αυτά που ετοιμάστηκαν για τον διάβολο, αυτό δεν συμβαίνει αντίθετα προς τη δεσποτική φιλανθρωπία και πρόνοια. Γι' αυτό και ο θείος Παύλος, μιλώντας για την ίδια τη φύση της αναστάσεως και για τον σκοπό για τον οποίο ο Δημιουργός την υφίσταται, εύλογα δεν κάνει μνεία σε αυτούς που θα οδηγηθούν σε τιμωρία —διότι η ανάσταση δεν γίνεται για τιμωρία αλλά για ανταπόδοση μισθού. (1 Θεσσ 5,3) Σχετικά με το ότι ο Χριστός θα έλθει «αιφνιδίως», ώστε πρέπει να προετοιμαζόμαστε με προθυμία, πίστη, ελπίδα, αγάπη, τιμή, ειρήνη, μακροθυμία, φιλομάθεια και άλλα, ώστε να μην καταστεί η τιμωρία των αδικουμένων εντελώς απαρηγόρητη, και επιπλέον, ώστε οι ισχυρότεροι, γνωρίζοντας εκ των προτέρων το τέλος, να μην επιτίθενται εντελώς ανελέητα και απάνθρωπα στους πιο αδύναμους και τους εξωθήσουν σε βλασφημία και απόγνωση.

Διότι, επειδή μίλησε περί των κεκοιμημένων και της μέλλουσας δόξης, και για το πώς όλοι οι άγιοι θα αρπαγούν διά μέσου των νεφελών, ανέφερε: «Όσο για τους χρόνους και τους καιρούς, αδελφοί, δεν έχετε ανάγκη να σας γράψει κανείς· διότι εσείς οι ίδιοι γνωρίζετε με ακρίβεια ότι η ημέρα του Κυρίου έρχεται όπως ο κλέφτης μέσα στη νύχτα. Όταν δηλαδή λένε, ειρήνη και ασφάλεια, τότε επέρχεται σε αυτούς αιφνίδιος όλεθρος, όπως ο πόνος της γέννας στην εγκυμονούσα, και δεν πρόκειται να ξεφύγουν».

Μην πεις αυτό ούτε να το υποθέσεις, και περάσεις τις υπόλοιπες ημέρες της ζωής σου με αμέλεια και αμεριμνησία, νομίζοντας απλώς και φανταζόμενος ότι είσαι κάτι, ενώ δεν είσαι τίποτα. Αλλά σκέψου και κατανόησε με ακρίβεια μέσα σου και πες: «Εάν όλοι οι άνθρωποι που βρίσκονται στον κόσμο και βλέπουν αισθητά αυτόν τον ήλιο βρίσκονται στο σκοτάδι, οπωσδήποτε, επειδή δεν βλέπω τίποτα περισσότερο από τους άλλους, και εγώ μαζί με αυτούς βρίσκομαι στο σκοτάδι. Διότι, όπως ακριβώς όταν αυτός δύει κάθε μέρα έρχεται η νύχτα και δεν βλέπω τίποτα περισσότερο, έτσι και όταν πεθάνω, πουθενά δεν θα δω φως, αλλά θα βρίσκομαι σε αφεγγές και ανήλιο σκοτάδι στους αιώνες, και δεν θα βλέπω πλέον με τα μάτια αυτό το ορατό φως. Επειδή οι άνθρωποι, όταν χωρίζονται από το σώμα, αμέσως αποχωρίζονται από όλα τα αισθητά. Εάν λοιπόν τώρα βρίσκομαι στο σκοτάδι, και στο σκοτάδι θα βρίσκομαι μετά τον θάνατο. Επομένως, και σε εμένα η ημέρα του Κυρίου θα έρθει σαν κλέφτης μέσα στη νύχτα και σαν τον πόνο της γέννας στην έγκυο γυναίκα, και δεν θα μπορέσω να ξεφύγω.» Διότι η σωτηρία μας δεν βρίσκεται μόνο στο βάπτισμα του ύδατος, αλλά και στο Πνεύμα, ούτε δίνεται η άφεση των αμαρτιών και η μετοχή της ζωής μόνο με τον άρτο και τον οίνο της Θείας Μεταλήψεως, αλλά και με τη θεότητα που τα συνοδεύει και έχει ενωθεί μαζί τους μυστικά και ασυγχύτως.