Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ 1:10

Τώρα όμως, αποβάλετε και εσείς τα πάντα: την οργή, τον θυμό, την κακία, τη βλασφημία, την αισχρολογία από το στόμα σας. Μη ψεύδεσθε ο ένας στον άλλον. Α΄ Προς Τιμόθεον: Για τους ανόμους δε και τους ανυποτάκτους, τους ασεβείς και τους αμαρτωλούς, τους ανοσίους και τους βεβήλους, τους πατροκτόνους και τους μητροκτόνους, τους ανδροφόνους, τους πόρνους, τους αρσενοκοίτες, τους ανδραποδιστές, τους ψεύστες, τους επίορκους, και για οτιδήποτε άλλο αντίκειται στην υγιαίνουσα διδασκαλία, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο της δόξης του μακαρίου Θεού, το οποίο μου ενεπιστεύθη.

ΑΛΛΟ. «Για τον δίκαιο δεν έχει τεθεί νόμος, αλλά για τους άνομους και τους ανυπότακτους.» Έπειτα, αφού προσθέτει σε αυτά και άλλα κακά, στο τέλος επιφέρει: «Και καθετί άλλο που αντιτίθεται στην υγιή διδασκαλία, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο της δόξας του μακάριου Θεού, το οποίο μου εμπιστεύθηκαν.» Τίνος λοιπόν το Ευαγγέλιο εμπιστεύθηκαν στον Παύλο; Και τίνος κήρυκας και απόστολος είναι, αν όχι του Σωτήρα μας Χριστού; Τον οποίο μάλιστα, ονομάζοντάς τον μακάριο Θεό, δεν επιτρέπει σε κάποιους να λένε ότι είναι δημιούργημα. Διότι πώς μπορεί να είναι πλέον Θεός το κατασκευασμένο και πρόσφατο; Διότι, αν καθετί που κτίζεται και έχει γεννητή ουσία καλείται από το μη ον στο είναι, πώς δεν είναι πρόσφατο;

Διότι μία είναι η συμφωνία, όπως λέει μέσω του Μωυσή: «Προφήτη 〈σαν κι εμένα〉 θα αναστήσει για εσάς ο Κύριος από τους αδελφούς σας», και πάλι ο Κύριος λέει: «Ο Μωυσής έγραψε για εμένα», και ο Μωυσής λέει: «Κάθε ψυχή η οποία δεν θα ακούσει εκείνον τον προφήτη, θα εξολοθρευθεί», και πάλι ο Κύριος: «Εάν δεν πιστεύετε στα γραπτά του Μωυσή, πώς θα ακούσετε τα δικά μου λόγια;» Και από παντού φαίνεται ότι η αλήθεια είναι φωτεινή και «δεν έχει ρυτίδα». 73. Ορίζει δε πάλι τη διαθήκη του νόμου ως διαθήκη θανάτου, επειδή ο Απόστολος είπε: «Εάν δε η διαθήκη του θανάτου, η οποία εντυπώθηκε με γράμματα σε λίθους, έγινε με δόξα». Και δεν είπε μόνο αυτό η Θεία Γραφή, αλλά ότι «ο νόμος δεν έχει τεθεί για τον δίκαιο, αλλά για τους πατροκτόνους και μητροκτόνους και επίορκους, και για καθετί που αντίκειται στην υγιαίνουσα διδασκαλία». Εφόσον λοιπόν ο νόμος δεν έχει τεθεί για τον δίκαιο, μήπως άραγε είναι παράνομος ο δίκαιος; Μη γένοιτο. Αλλά, επειδή ο δίκαιος πρόλαβε να εκπληρώσει τις επιταγές του νόμου, δεν υπάρχει νόμος εναντίον του δικαίου ο οποίος έπραξε τον νόμο· έχει τεθεί όμως εναντίον των ανόμων, δικάζοντας αυτούς που παρανόμησαν. Έτσι λοιπόν η διαθήκη 〈είναι διαθήκη θανάτου〉. Διότι έλεγε ότι ο φονιάς πρέπει να φονεύεται και ο μοιχός να θανατώνεται και ο παραβάτης να λιθοβολείται. «Έγινε δε με δόξα»· διότι μεγάλη υπήρξε η δόξα της.

Κεφάλαιο ΙΣΤ΄ Ότι το να απομακρυνθεί κανείς με οποιονδήποτε τρόπο από την αρετή ενέχει τον ίδιο κίνδυνο. Όμως, είναι αμέτρητες κατά τη διάρκεια της ζωής μας οι εκτροπές προς την αμαρτία, και με πολλούς τρόπους οι Γραφές επισημαίνουν αυτό το πλήθος: «Διότι πολλοί», αναφέρει, «είναι εκείνοι που με καταδιώκουν και με θλίβουν», και «Πολλοί είναι εκείνοι που με πολεμούν από ψηλά», και άλλα πολλά παρόμοια. Ίσως, λοιπόν, μπορούμε κυριολεκτικά να πούμε ότι είναι πολλοί εκείνοι που επιβουλεύονται μοιχικά, με σκοπό να διαφθείρουν «αυτόν τον αληθινά τίμιο γάμο και την αμίαντη κλίνη»· αν μάλιστα πρέπει να απαριθμήσουμε ονομαστικά αυτούς τους μοιχούς, μοιχός είναι η οργή, μοιχός η πλεονεξία, μοιχός ο φθόνος, η μνησικακία, η έχθρα, η βασκανία, το μίσος. Και όλα όσα έχουν καταγραφεί από τον Απόστολο ως «αντίθετα στην υγιαίνουσα διδασκαλία» αποτελούν απαρίθμηση μοιχών.

Και πάλι το «νόμιμα» ισχύει όταν κάποιος λέει ότι τον υπακούει. Τον υπακούει δε αυτός που δέχεται τον Χριστό, καθώς ακριβώς μας δίδασκε το μυστήριο γι' αυτόν, περιγράφοντάς το σε σας σαν μέσα από σκιές. «Διότι για τον δίκαιο δεν έχει τεθεί νόμος.» Σύμφωνα με την προφανή ερμηνεία, τούτο σημαίνει ότι ο δίκαιος είναι εκτός τιμωρίας. Σύμφωνα δε με την πνευματικότερη, σημαίνει ότι εκείνος που έχει δικαιωθεί διά της χάριτος, βρίσκεται έξω από τα καταπιεστικά προστάγματα του νόμου, μη έχοντας πλέον ανάγκη από γάλα, καθώς εφεξής τρέφεται με στερεά τροφή. «Αλλά για τους ανόμους και ανυπότακτους, τους ασεβείς και αμαρτωλούς, τους ανόσιους και βέβηλους, τους πατροκτόνους και μητροκτόνους, τους ανδροφόνους, τους πόρνους, τους αρσενοκοίτες, τους δουλεμπόρους, τους ψεύτες, τους επίορκους, και για καθετί άλλο που αντίκειται στην υγιαίνουσα διδασκαλία.» Αυτά τα υπαινίσσεται για τους Ιουδαίους. Διότι δεν υπήρχε είδος παρανομίας που να μην το έπρατταν. Γι' αυτό και τους επιβλήθηκε αυστηρός νόμος, ο οποίος τιμωρεί όσους τον παραβαίνουν. «Σύμφωνα με το Ευαγγέλιο της δόξας του μακάριου Θεού, το οποίο εμπιστεύθηκε σε εμένα· και χρωστώ ευγνωμοσύνη σε αυτόν που με ενδυνάμωσε, τον Χριστό Ιησού, τον Κύριό μας.» Το ονομάζει «Ευαγγέλιο δόξας», για κανέναν άλλο λόγο, παρά για εκείνους που ντρέπονται για τους διωγμούς και για το πάθος του Χριστού· ή ίσως και να υπαινίσσεται τα μελλοντικά αγαθά. «Επειδή με θεώρησε αξιόπιστο, θέτοντάς με στη διακονία, εμένα που προηγουμένως ήμουν βλάσφημος, και διώκτης, και υβριστής· αλλά ελεήθηκα, διότι τα έπραξα ευρισκόμενος σε άγνοια και απιστία.»