Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ 1:8

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

Οἴδαμεν δὲ ὅτι καλὸς ὁ νόμος, ἐάν τις αὐτῷ νομίμως χρῆται,

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Μέγας Αθανάσιος Περὶ τῶν ἐν Ἀριμίνῳ καὶ Σελευκείᾳ συνόδων
καὶ ὥσπερ ὁ μακάριος ἀπόστολος Ῥωμαίοις μὲν ἐπιστέλλων ἔλεγεν· «ὁ νόμος πνευματικός ἐστι» καὶ «ὁ νόμος ἅγιος καὶ ἡ ἐντολὴ ἁγία καὶ δικαία καὶ ἀγαθή», καὶ μετ᾽ ὀλίγον· «τὸ γὰρ ἀδύνατον τοῦ νόμου, ἐν ᾧ ἠσθένει», Ἑβραίοις δὲ ἔγραφεν· «ὁ νόμος οὐδένα τετελείωκε», καὶ Γαλάταις μέν· «ἐν νόμῳ οὐδεὶς δικαιοῦται», Τιμοθέῳ δὲ ὅτι «καλὸς ὁ νόμος, ἐάν τις αὐτῷ νομίμως χρῆται», καὶ οὐκ ἄν τις αἰτιάσαιτο τὸν ἅγιον ὡς ἐναντία καὶ μαχόμενα γράφοντα, ἀλλὰ καὶ μᾶλλον θαυμάσειεν ἁρμοζόντως πρὸς ἑκάστους ἐπιστέλλοντα, ἵνα οἱ μὲν Ῥωμαῖοι καὶ οἱ ἄλλοι μάθωσιν ἀπὸ τοῦ γράμματος ἐπιστρέφειν εἰς τὸ πνεῦμα, οἱ δὲ Ἑβραῖοι καὶ Γαλάται παιδευθῶσι μὴ εἰς τὸν νόμον, ἀλλ᾽ εἰς τὸν κύριον τὸν δεδωκότα τὸν νόμον ἔχειν τὰς ἐλπίδας, οὕτως εἰ ἀμφοτέρων τῶν συνόδων οἱ πατέρες διαφόρως ἐμνημόνευσαν περὶ τοῦ ὁμοουσίου, οὐ χρὴ πάντως ἡμᾶς διαφέρεσθαι πρὸς αὐτούς, ἀλλὰ τὴν διάνοιαν αὐτῶν ἐρευνᾶν, καὶ πάντως εὑρήσομεν ἀμφοτέρων τῶν συνόδων τὴν ὁμόνοιαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και όπως ακριβώς ο μακάριος απόστολος, γράφοντας προς τους Ρωμαίους, έλεγε: «ο νόμος είναι πνευματικός» και «ο νόμος είναι άγιος και η εντολή αγία και δίκαιη και αγαθή», και λίγο αργότερα: «εκείνο που ήταν αδύνατο για τον νόμο, επειδή ήταν ανίσχυρος», ενώ προς τους Εβραίους έγραφε: «ο νόμος δεν έκανε κανέναν τέλειο», και στους μεν Γαλάτες: «με τον νόμο δεν δικαιώνεται κανείς», στον δε Τιμόθεο ότι «ο νόμος είναι καλός, εάν κάποιος τον χρησιμοποιεί νομίμως», και κανείς δεν θα κατηγορούσε τον άγιο ότι γράφει αντιφατικά και ασύμβατα πράγματα, αλλά μάλλον θα θαύμαζε το γεγονός ότι έγραφε ταιριαστά προς τον καθένα, ώστε οι μεν Ρωμαίοι και οι άλλοι να μάθουν να στρέφονται από το γράμμα στο πνεύμα, οι δε Εβραίοι και οι Γαλάτες να διδαχθούν να εναποθέτουν τις ελπίδες τους όχι στον νόμο, αλλά στον Κύριο που έδωσε τον νόμο· κατ' αυτόν τον τρόπο, εάν οι πατέρες και των δύο συνόδων αναφέρθηκαν με διαφορετικό τρόπο περί του ομοουσίου, δεν πρέπει επουδενί εμείς να ερχόμαστε σε αντίθεση μαζί τους, αλλά να ερευνούμε τη σκέψη τους, και οπωσδήποτε θα διαπιστώσουμε την ομόνοια και των δύο συνόδων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Τιμόθεον ἐπιστολὴν α΄
Εἰκὸς γὰρ ἦν αὐτοὺς περὶ τοῦ νόμου φθέγγεσθαι, καὶ πολλὰ περὶ καθαρσίων καὶ τῶν ἄλλων τῶν σωματικῶν λέγειν. Εἶτα ἀφεὶς ἐκεῖνα ἐλέγξαι, ὡς οὐδὲν ὄντα ἢ σκιὰν τῶν πνευματικῶν καὶ ὑπογραμμὸν, ὃ μᾶλλον προσηνέστερον ἦν, τοῦτο ἐργάζεται. Ποῖον δὴ τοῦτο; Ἐπαινεῖ τὸν νόμον, νόμον ἐνταῦθα τὸν δεκάλογον καλῶν. Ἀπὸ δὲ τούτου κἀκεῖνα ἐξέβαλεν. Εἰ γὰρ ταῦτα αὐτὰ κολάζει τοὺς παραβάτας, καὶ ἄχρηστα ἡμῖν γίνεται, πολλῷ μᾶλλον ἐκεῖνα. Οἴδαμεν δὲ, φησὶν, ὅτι καλὸς ὁ νόμος, ἐάν τις αὐτῷ νομίμως χρῆται, εἰδὼς, τοῦτο, ὅτι δικαίῳ νόμος οὐ κεῖται. Καλὸς, φησὶ, καὶ οὐ καλός. Τί δαὶ, φησίν; ἐὰν μὴ νομίμως τις χρῆται, οὐκ ἔστι καλός; Καὶ οὕτω καλός· ἀλλ᾽ ὃ λέγει τοῦτό ἐστιν· ὅταν ἐκπληροῖ αὐτὸν δι᾽ ἔργων· τὸ γὰρ, Ἐάν τις αὐτῷ νομίμως χρῆται, τοῦτό ἐστιν ἐνταῦθα σημαῖνον. Ὅταν δὲ ἐξηγῶνται μὲν αὐτὸν διὰ ῥημάτων, διὰ δὲ τῶν ἔργων παραβαίνωσι, τοῦτό ἐστιν ἀνόμως χρῆσθαι· χρῆται μὲν γὰρ καὶ οὗτος, ἀλλ᾽ οὐκ εἰς οἰκείαν ὠφέλειαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι ήταν φυσικό αυτοί να κάνουν λόγο για τον νόμο και να λένε πολλά για τους καθαρμούς και τις άλλες σωματικές διατάξεις. Έπειτα, παραλείποντας να τα ελέγξει αυτά, επειδή δεν είναι τίποτε άλλο παρά σκιά και υπογραμμός των πνευματικών, προβαίνει σε κάτι που ήταν μάλλον ηπιότερο. Ποιο είναι δηλαδή αυτό; Επαινεί τον νόμο, αποκαλώντας εδώ νόμο τον Δεκάλογο. Βάσει αυτού όμως απέκλεισε και εκείνα. Διότι, αν αυτά τα ίδια τιμωρούν τους παραβάτες και μας αποβαίνουν ανωφελή, πολλώ μάλλον εκείνα. Γνωρίζουμε δε, λέει, ότι ο νόμος είναι καλός, εάν κάποιος τον χρησιμοποιεί νομίμως, γνωρίζοντας το εξής: ότι για τον δίκαιο δεν έχει τεθεί νόμος. Είναι καλός, λέει, αλλά και δεν είναι. Τι λοιπόν, λέει; Εάν κάποιος δεν τον χρησιμοποιεί νομίμως, δεν είναι καλός; Και πάλι καλός είναι· αλλά αυτό που εννοεί είναι τούτο: όταν τον εκπληρώνει κανείς μέσω των έργων του. Διότι η φράση «εάν κάποιος τον χρησιμοποιεί νομίμως», αυτό σημαίνει εδώ. Όταν όμως τον ερμηνεύουν μεν με τα λόγια, αλλά με τα έργα τον παραβαίνουν, αυτό συνιστά το να τον χρησιμοποιούν ανόμως. Διότι τον χρησιμοποιεί βέβαια και αυτός, αλλά όχι προς δική του ωφέλεια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Τὸ δὲ τέλος τῆς παραγγελίας ἐστὶν, ἀγάπη ἐκ καθαρᾶς καρδίας, καὶ συνειδήσεως ἀγαθῆς, καὶ πίστεως ἀνυποκρίτου.» Τουτέστι, κεφάλαιον τῆς παραγγελίας ἐστὶν, ὁ περὶ ἀγάπης λόγος. Ὥσπερ δὲ τέλος νόμου Χριστὸν ἡ Γραφὴ λέγει, τουτέστι συμπλήρωσιν καὶ κεφαλαίωσιν, οὕτω ἐνταῦθα εἴρηκε τὴν λέξιν. Εὖ δὲ τὸ προσθεῖναι ἐκ καθαρᾶς καρδίας, ἐπειδὴ ἔστι καὶ πονηρῶν ἀγάπη. Οἷοι ἦσαν οἱ ὁμονοοῦντες ἐπὶ τῇ κατὰ Χριστοῦ δυσσεβείᾳ. «Ὧν τινες ἀστοχήσαντες, ἐξετράπησαν εἰς ματαιολογίαν.» Τῆς ἀγάπης λέγει, καὶ τῆς ἀγαθῆς συνειδήσεως, καὶ τῆς ἀνυποκρίτου πίστεως. «Θέλοντες εἶναι νομοδιδάσκαλοι, μὴ νοοῦντες, μήτε ἃ λέγουσι, μήτε περὶ τίνων διαβεβαιοῦνται.» Ὁ γὰρ ἔρως τῆς φιλαρχίας ἀναγκάζει τὸ τῶν διδασκάλων ἁρπάζειν ἀξίωμα. «Οἴδαμεν δὲ ὅτι καλὸς ὁ νόμος, ἐάν τις αὐτῷ νομίμως χρῆται. Εἰδὼς τοῦτο,» Τὸ, νομίμως, ἀντὶ τοῦ, δι᾽ ἔργων αὐτὸν πληροῖ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Το δε τέλος της παραγγελίας είναι αγάπη εκ καθαράς καρδίας και συνειδήσεως αγαθής και πίστεως ανυποκρίτου.» Δηλαδή, το κεφάλαιο της παραγγελίας είναι ο λόγος περί αγάπης. Και όπως η Γραφή αποκαλεί τον Χριστό τέλος του νόμου, δηλαδή συμπλήρωση και ανακεφαλαίωση, έτσι και εδώ χρησιμοποίησε αυτήν τη λέξη. Πολύ ορθά δε πρόσθεσε το «εκ καθαράς καρδίας», επειδή υπάρχει και αγάπη των πονηρών. Όπως ήταν εκείνοι που ομονοούσαν στην ασέβεια κατά του Χριστού. «Από τα οποία μερικοί, αφού αστόχησαν, εκτράπηκαν σε ματαιολογία.» Εννοεί από την αγάπη και από την αγαθή συνείδηση και από την ανυπόκριτη πίστη. «Θέλοντας να είναι νομοδιδάσκαλοι, χωρίς να κατανοούν ούτε αυτά που λένε ούτε εκείνα για τα οποία διαβεβαιώνουν.» Διότι το πάθος της φιλαρχίας τούς αναγκάζει να αρπάζουν το αξίωμα των διδασκάλων. «Γνωρίζουμε δε ότι ο νόμος είναι καλός, εάν κάποιος τον χρησιμοποιεί νομίμως. Γνωρίζοντας τούτο,» Το «νομίμως» τίθεται αντί του «τον εκπληρώνει διά των έργων».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες