Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ 3:13

Αυτά τα γράψαμε προτρέποντάς σας· αλλά το μέτρο για τον καθένα είναι ιδιαίτερο, σύμφωνα με την πολιτεία του καθενός. Ο καθένας από εσάς, λοιπόν, ας αποκτά φίλους στα άνω· γι' αυτό η Γραφή λέγει: «Σε κάθε καιρό ας υπάρχει φίλος για σένα. Οι δε αδελφοί ας είναι χρήσιμοι στις ανάγκες· διότι γι' αυτόν τον λόγο γεννιούνται». Όσοι, λοιπόν, γίνονται μιμητές του καθενός από τους προαναφερθέντες, θα γίνουν συγκληρονόμοι τους και θα τους έχουν φίλους σε ημέρα ανάγκης. Εάν κάποιος τυγχάνει πρεσβύτερος, ας μιμείται τον Τιμόθεο, ο οποίος προΐστατο καλώς και αποκτούσε για τον εαυτό του καλόν βαθμό και πολλή παρρησία εν Χριστώ.

Σε εσένα δε τον λαϊκό δεν επιτρέπεται να κρίνεις τον ιερέα, παρά μόνο εάν τον δεις παραβάτη, οπότε απομακρύνσου από αυτόν. Εάν τα τηρήσει αυτά ο ιερέας, εξασφαλίζει για τον εαυτό του καλό βαθμό και πολλή παρρησία εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών, μαζί με τον οποίο ανήκει η δόξα στον Πατέρα και στο Άγιο Πνεύμα εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Διότι, αν και δεν είναι του ιδίου αξιώματος με τον επίσκοπο, οφείλουν εντούτοις να είναι ομοίως ακατηγόρητοι και ομοίως αγνοί. Να κυβερνούν καλά τα τέκνα τους και τους δικούς τους οίκους. Διότι εκείνοι που διακόνησαν καλά, αποκτούν για τον εαυτό τους καλό βαθμό και πολλή παρρησία στην πίστη στον Χριστό Ιησού. Παντού θέτει ως προϋπόθεση την καλή διακυβέρνηση των τέκνων, ώστε να μη σκανδαλίζονται εξαιτίας αυτού οι υπόλοιποι. «Διότι εκείνοι που διακόνησαν καλά», λέει, «αποκτούν για τον εαυτό τους καλό βαθμό»· δηλαδή, προκοπή και πολλή παρρησία στην πίστη του Ιησού Χριστού. Σαν να έλεγε: Εκείνοι που στα κατώτερα αξιώματα έδειξαν τον εαυτό τους πρόθυμο και δραστήριο, γρήγορα θα ανέλθουν και σε εκείνα τα ανώτερα. «Αυτά σου τα γράφω, με την ελπίδα να έλθω προς εσένα το ταχύτερο. Εάν όμως καθυστερήσω, για να γνωρίζεις πώς πρέπει να συμπεριφέρεσαι στον οίκο του Θεού, ο οποίος είναι η Εκκλησία του ζώντος Θεού, στύλος και εδραίωμα της αληθείας». Για να μην ρίξει σε απογοήτευση τον μαθητή το γεγονός ότι του δίνει διαταγές για τέτοια θέματα, εξηγεί: Δεν τα γράφω αυτά επειδή τάχα δεν πρόκειται να έρθω πλέον, αλλά θα έρθω βέβαια, και αν όμως συμβεί να καθυστερήσω, τα γράφω για να μην στενοχωριέσαι, λέει. Σε αυτόν μεν τα γράφει αυτά για να αποτρέψει την απογοήτευσή του, στους άλλους δε για να τους αφυπνίσει και να τους κάνει πιο επιμελείς· διότι η παρουσία του, έστω και μόνο ως υπόσχεση, ασκούσε μεγάλη επιρροή.

Και σχετικά με τη διακονία προς τους αδελφούς, να προσέχεις ποιον θα ορίσεις κελλάρη· εκείνον που δύναται να διαφυλάξει τη συνείδησή του ενώπιον του Θεού και της αδελφότητας, ώστε να μην πέσει ποτέ σε κατάκριση και σε παγίδα του διαβόλου, τρώγοντας κρυφά ή υπεξαιρώντας κάτι, και απωλέσει την ψυχή του. Ομοίως, να αναθέτεις τις διακονίες στον καθένα σύμφωνα με τη συνείδησή του· διότι εκείνοι που διακόνησαν καλώς, θα λάβουν τον μισθό τους από τον Κύριο.

«Εάν κάποιος δεν γνωρίζει να προΐσταται του ιδίου του οίκου, πώς θα φροντίσει την Εκκλησία του Θεού;» Διότι πρέπει αυτός από το ίδιο του το σπίτι να παρέχει τα παραδείγματα, για το πώς θα μπορέσει να διοικήσει καλά τα κατά Θεόν τέκνα. «Να μην είναι νεόφυτος, για να μην κυριευθεί από υπεροψία», εννοεί αυτόν που έχει κατηχηθεί πρόσφατα, όχι τον νεότερο στην ηλικία, «και πέσει στην καταδίκη του διαβόλου». Δηλαδή στην καταδίκη, την οποία εκείνος υπέστη εξαιτίας της αλαζονείας του. «Πρέπει δε αυτός να έχει και καλή μαρτυρία από τους έξω, για να μην πέσει σε ονειδισμό και σε παγίδα του διαβόλου. Οι διάκονοι ομοίως πρέπει να είναι σεμνοί, όχι δίλογοι, να μην παραδίδονται σε πολύ κρασί, να μην είναι αισχροκερδείς· να κρατούν το μυστήριο της πίστεως». Έτσι οφείλει, λέει, να είναι αξιοθαύμαστος και δίκαιος, ώστε και οι εχθροί του να δίνουν καλή μαρτυρία γι' αυτόν. Κάτι παρόμοιο με το: Ας λάμψει το φως σας μπροστά στους ανθρώπους. «Με καθαρή συνείδηση. Και αυτοί επίσης ας δοκιμάζονται πρώτα, και έπειτα ας διακονούν, εφόσον είναι ανέγκλητοι. Οι γυναίκες ομοίως να είναι σεμνές, όχι συκοφάντριες, νηφάλιες, πιστές σε όλα. Οι διάκονοι ας είναι άνδρες μίας γυναίκας, να προΐστανται καλά των τέκνων και των ιδίων τους οίκων. Διότι αυτοί που διακόνησαν καλά, αποκτούν για τον εαυτό τους καλό βαθμό, και πολλή παρρησία στην πίστη εν Χριστώ Ιησού. Αυτά σου τα γράφω, ελπίζοντας να έρθω σε σένα το συντομότερο. Εάν όμως καθυστερήσω, για να γνωρίζεις πώς πρέπει να συμπεριφέρεται κανείς στον οίκο του Θεού, που είναι η Εκκλησία του ζώντος Θεού, στύλος και εδραίωμα της αλήθειας».

Απαρίθμησέ μου όλα τα τάγματα του Κυρίου Ιησού και δεν θα βρεις κανένα από αυτά να στερείται ευνούχων. Μεταξύ των αποστόλων, δηλαδή των κηρύκων του Λόγου, θα δεις τον αξιωματούχο της Κανδάκης, ο οποίος προσέφερε όλη την Αιθιοπία στον Χριστό, όχι τόσο λόγω της ισχυρής και δραστήριας εξουσίας του και της φύλαξης και διαχείρισης του βασιλικού θησαυρού, όσο για το γεγονός ότι κλήθηκε από το Πνεύμα να γίνει όργανό του. Μεταξύ των μαρτύρων θα βρεις τον Ίνδη, που έγινε προξενητής της βασίλισσας στον Χριστό, και πριν από αυτόν τον Υάκινθο και τον Πρωτέα, καθώς και τους συνασκητές και συναθλητές της ευγενούς στην ψυχή Ευγενίας, και τον Ουσθαζάδη και τον Αζάδη, που ήταν πρώτα φίλοι του Σαβώρου για τα επίγεια και ύστερα εχθροί του για τα επουράνια, και κατά την εποχή του Λικινίου τον γενναίο Θεόδωρο, τον οποίο η καρτερία του υπέρ του Χριστού και το γενναίο του φρόνημα τον ανέδειξαν πιο επιφανή ανάμεσα στους συναθλητές του. Και υπάρχουν πολλοί άλλοι, τους οποίους με την άνεσή του μπορεί κανείς να σταχυολογήσει. Αν πάλι πεις ότι όλοι αυτοί είναι λίγοι, δεν υπάρχει τίποτε το παράξενο, αφού και το σύνολο όλων των ευνούχων, εάν συγκριθεί αριθμητικά με το άλλο πλήθος, θα φανεί σαν σταγόνα μπροστά σε έναν απέραντο ωκεανό. Αυτοί, επιπλέον, κόσμησαν με τις διδασκαλίες και τις ομολογίες τους πατριαρχικούς θρόνους, καθώς και γενικότερα αρχιερατικούς· άλλοι με τον λόγο και τον βίο τους, και άλλοι όσοι διαπρέπουν ακόμα και σήμερα στις εκκλησίες ως αρχιερείς και ιερείς. Δεν βλέπεις, επίσης, και πόσοι διακονούν καλώς, εξασφαλίζοντας για τον εαυτό τους τον ανώτερο και αγγελικό βαθμό;