Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ 3:14

Για ποιον λόγο άραγε στέλνει και δεύτερη επιστολή στον Τιμόθεο; Είχε πει: «Ελπίζω να έρθω κοντά σου το ταχύτερο»· αυτό όμως δεν κατέστη δυνατό. Τον παρηγορεί, λοιπόν, μέσω της επιστολής αντί της προσωπικής του παρουσίας, καθώς ίσως να ήταν θλιμμένος και για τον λόγο αυτόν, αλλά και επειδή τότε είχε ήδη αναλάβει τη διοίκηση της Εκκλησίας. Διότι, έστω κι αν κάποιοι είναι σπουδαίοι άνδρες, όταν αναλαμβάνουν το πηδάλιο και τη διακυβέρνηση της Εκκλησίας, δοκιμάζουν μια πρωτόγνωρη κατάσταση, καταποντιζόμενοι από παντού σε πολλά κύματα προβλημάτων, και μάλιστα την εποχή εκείνη που ήταν η αρχή του κηρύγματος, όταν τα πάντα ήταν ακαλλιέργητα, όταν τα πάντα ήταν εχθρικά, όταν τα πάντα προέβαλλαν αντίσταση. Και όχι μόνο αυτό, αλλά υπήρχαν και αιρέσεις που ξεκινούσαν από Ιουδαίους διδασκάλους, πράγμα το οποίο επισήμανε και στην πρώτη του επιστολή.

Διότι, αν και δεν είναι του ιδίου αξιώματος με τον επίσκοπο, οφείλουν εντούτοις να είναι ομοίως ακατηγόρητοι και ομοίως αγνοί. Να κυβερνούν καλά τα τέκνα τους και τους δικούς τους οίκους. Διότι εκείνοι που διακόνησαν καλά, αποκτούν για τον εαυτό τους καλό βαθμό και πολλή παρρησία στην πίστη στον Χριστό Ιησού. Παντού θέτει ως προϋπόθεση την καλή διακυβέρνηση των τέκνων, ώστε να μη σκανδαλίζονται εξαιτίας αυτού οι υπόλοιποι. «Διότι εκείνοι που διακόνησαν καλά», λέει, «αποκτούν για τον εαυτό τους καλό βαθμό»· δηλαδή, προκοπή και πολλή παρρησία στην πίστη του Ιησού Χριστού. Σαν να έλεγε: Εκείνοι που στα κατώτερα αξιώματα έδειξαν τον εαυτό τους πρόθυμο και δραστήριο, γρήγορα θα ανέλθουν και σε εκείνα τα ανώτερα. «Αυτά σου τα γράφω, με την ελπίδα να έλθω προς εσένα το ταχύτερο. Εάν όμως καθυστερήσω, για να γνωρίζεις πώς πρέπει να συμπεριφέρεσαι στον οίκο του Θεού, ο οποίος είναι η Εκκλησία του ζώντος Θεού, στύλος και εδραίωμα της αληθείας». Για να μην ρίξει σε απογοήτευση τον μαθητή το γεγονός ότι του δίνει διαταγές για τέτοια θέματα, εξηγεί: Δεν τα γράφω αυτά επειδή τάχα δεν πρόκειται να έρθω πλέον, αλλά θα έρθω βέβαια, και αν όμως συμβεί να καθυστερήσω, τα γράφω για να μην στενοχωριέσαι, λέει. Σε αυτόν μεν τα γράφει αυτά για να αποτρέψει την απογοήτευσή του, στους άλλους δε για να τους αφυπνίσει και να τους κάνει πιο επιμελείς· διότι η παρουσία του, έστω και μόνο ως υπόσχεση, ασκούσε μεγάλη επιρροή.

Και μην απορήσεις εάν, ενώ προέβλεπε τα πάντα μέσω του Πνεύματος, αγνοούσε τούτο όταν έλεγε: «Ελπίζω να έλθω, εάν όμως καθυστερήσω»· διότι αυτό είναι γνώρισμα ανθρώπου που αγνοεί. Επειδή, δηλαδή, καθοδηγούνταν από το Πνεύμα και δεν έπραττε όσα έπραττε με τη δική του βούληση, εύλογα αγνοούσε και αυτό. «Για να γνωρίζεις», λέει, «πώς πρέπει να συμπεριφέρεσαι στον οίκο του Θεού, που είναι η Εκκλησία του ζώντος Θεού, στύλος και εδραίωμα της αλήθειας».

«Εάν κάποιος δεν γνωρίζει να προΐσταται του ιδίου του οίκου, πώς θα φροντίσει την Εκκλησία του Θεού;» Διότι πρέπει αυτός από το ίδιο του το σπίτι να παρέχει τα παραδείγματα, για το πώς θα μπορέσει να διοικήσει καλά τα κατά Θεόν τέκνα. «Να μην είναι νεόφυτος, για να μην κυριευθεί από υπεροψία», εννοεί αυτόν που έχει κατηχηθεί πρόσφατα, όχι τον νεότερο στην ηλικία, «και πέσει στην καταδίκη του διαβόλου». Δηλαδή στην καταδίκη, την οποία εκείνος υπέστη εξαιτίας της αλαζονείας του. «Πρέπει δε αυτός να έχει και καλή μαρτυρία από τους έξω, για να μην πέσει σε ονειδισμό και σε παγίδα του διαβόλου. Οι διάκονοι ομοίως πρέπει να είναι σεμνοί, όχι δίλογοι, να μην παραδίδονται σε πολύ κρασί, να μην είναι αισχροκερδείς· να κρατούν το μυστήριο της πίστεως». Έτσι οφείλει, λέει, να είναι αξιοθαύμαστος και δίκαιος, ώστε και οι εχθροί του να δίνουν καλή μαρτυρία γι' αυτόν. Κάτι παρόμοιο με το: Ας λάμψει το φως σας μπροστά στους ανθρώπους. «Με καθαρή συνείδηση. Και αυτοί επίσης ας δοκιμάζονται πρώτα, και έπειτα ας διακονούν, εφόσον είναι ανέγκλητοι. Οι γυναίκες ομοίως να είναι σεμνές, όχι συκοφάντριες, νηφάλιες, πιστές σε όλα. Οι διάκονοι ας είναι άνδρες μίας γυναίκας, να προΐστανται καλά των τέκνων και των ιδίων τους οίκων. Διότι αυτοί που διακόνησαν καλά, αποκτούν για τον εαυτό τους καλό βαθμό, και πολλή παρρησία στην πίστη εν Χριστώ Ιησού. Αυτά σου τα γράφω, ελπίζοντας να έρθω σε σένα το συντομότερο. Εάν όμως καθυστερήσω, για να γνωρίζεις πώς πρέπει να συμπεριφέρεται κανείς στον οίκο του Θεού, που είναι η Εκκλησία του ζώντος Θεού, στύλος και εδραίωμα της αλήθειας».