γʹ. Ταῦτα ὑποτίθεσο, ταῦτα μελέτα· τὸ γὰρ, Ἐντρεφόμενος τοῖς λόγοις τῆς πίστεως, τοῦτό ἐστι. Μὴ τοῖς ἄλλοις μόνον παραίνει, φησὶν, ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἐν αὐτοῖς ἔχε τὴν μελέτην. Ἐντρεφόμενος γὰρ, φησὶ, τοῖς λόγοις τῆς πίστεως καὶ τῆς καλῆς διδασκαλίας ᾗ παρηκολούθηκας. Τοὺς δὲ βεβήλους καὶ γραώδεις μύθους παραιτοῦ. Διὰ τί μὴ εἶπεν, Ἀνέχου τῶν τοιούτων, ἀλλὰ, Παραιτοῦ; Τὴν τελείαν ἀποφυγὴν αἰνιττόμενος διὰ τούτου. Ὃ δὲ λέγει, τοιοῦτόν ἐστι· Μηδὲ εἰς γυμνασίαν ποτὲ καθῇς σεαυτὸν διαλεγόμενος πρὸς ἐκείνους, ἀλλὰ ταῦτα τοῖς αὐτοῦ παραίνει. Οὐ γὰρ ἔστι πρὸς τοὺς διεστραμμένους μαχόμενον ὀνῆσαί τί ποτε, πλὴν εἴ ποτε οἰόμεθά τινα βλάβην γίνεσθαι, ὡς δι᾽ ἀσθένειαν παραιτουμένων ἡμῶν τὴν πρὸς ἐκείνους διάλεξιν. Γύμναζε δὲ σεαυτὸν πρὸς εὐσέβειαν· τουτέστι, πρὸς βίον καθαρὸν, πρὸς πολιτείαν ἀρίστην. Ὁ δὲ γυμναζόμενος, καὶ καιροῦ μὴ ὄντος ἀγώνων, αὐτὸς ὡς ἀγωνιζόμενος ἅπαντα ποιεῖ, πάντων ἀπέχεται, ἐναγώνιός ἐστιν, ἱδρῶτας ἔχει πολλούς. Γύμναζε, φησὶ, σεαυτὸν πρὸς εὐσέβειαν. Ἡ γὰρ σωματικὴ γυμνασία πρὸς ὀλίγον ἐστὶν ὠφέλιμος· ἡ δὲ εὐσέβεια πρὸς πάντα ὠφέλιμός ἐστιν, ἐπαγγελίαν ἔχουσα ζωῆς τῆς νῦν καὶ τῆς μελλούσης. Καὶ τίνος ἕνεκεν, φησὶν, ἐμνήσθη ταύτης τῆς σωματικῆς γυμνασίας;
Μετάφραση
Γ΄. Αυτά να υποδεικνύεις, αυτά να μελετάς· διότι το «τρεφόμενος με τα λόγια της πίστεως», αυτό ακριβώς σημαίνει. Μην προτρέπεις μόνο τους άλλους, λέει, αλλά και ο ίδιος να μελετάς συνεχώς αυτά. «Τρεφόμενος», λέει, «με τα λόγια της πίστεως και της καλής διδασκαλίας, την οποία έχεις ακολουθήσει πιστά. Τους δε βέβηλους και γραώδεις μύθους να τους αποφεύγεις». Γιατί δεν είπε: «να ανέχεσαι τέτοια πράγματα», αλλά «να τα αποφεύγεις»; Υπονοώντας με αυτό την απόλυτη αποφυγή. Αυτό δε που λέει, σημαίνει το εξής: Ούτε καν για εξάσκηση να μην εμπλακείς ποτέ σε συζητήσεις με εκείνους, αλλά αυτά να τα συμβουλεύεις στους οικείους της πίστεως. Διότι δεν είναι δυνατόν να ωφελήσει σε τίποτα η αντιπαράθεση με τους διεστραμμένους, παρά μόνο αν τυχόν θεωρήσουμε ότι προκαλείται κάποια βλάβη, δίνοντας την εντύπωση ότι αποφεύγουμε τη συζήτηση μαζί τους λόγω αδυναμίας. «Να ασκείς δε τον εαυτό σου στην ευσέβεια»· δηλαδή, στον καθαρό βίο, στην άριστη πολιτεία. Εκείνος δε που γυμνάζεται, ακόμη και όταν δεν είναι καιρός αγώνων, κάνει τα πάντα σαν να βρίσκεται σε αγώνα, απέχει από όλα, βρίσκεται σε εγρήγορση και χύνει πολλούς ιδρώτες. «Να ασκείς», λέει, «τον εαυτό σου στην ευσέβεια. Διότι η σωματική άσκηση είναι ωφέλιμη για λίγα πράγματα, ενώ η ευσέβεια είναι ωφέλιμη για τα πάντα, εφόσον έχει την υπόσχεση και της τωρινής και της μελλοντικής ζωής». Και για ποιον λόγο, λέει, αναφέρθηκε σε αυτήν τη σωματική άσκηση;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες