Καὶ μέχρι μὲν τούτων ἐπικουρήσειεν ἂν ἡ νηστεία τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτήν. Τοῖς γε μὴν ἐντέχνως ἰέναι σπουδάζουσιν ἐφ᾽ ἕκαστα τῶν πρακτέων, ἢ μὴ, περιέσται δή που τὸ ἐν παντὶ γενέσθαι καλῷ· λαμπρὰ γὰρ καὶ ἀξιάγαστα τὰ ἐκ τῆς ἀγχινοίας ἐστὶ κατορθούμενα. Ἐπιμαρτυρήσει δὲ τούτοις καὶ ὁ πάνσοφος Παῦλος, Τιμοθέῳ γεγραφὼς, «Γύμναζε σεαυτὸν εἰς εὐσέβειαν· ἡ γὰρ σωματικὴ γυμνασία,» ἡ διὰ νηστείας δηλονότι καὶ πόνων, «πρὸς ὀλίγον ἐστὶν ὠφέλιμος, ἡ δὲ εὐσέβεια πρὸς πάντα ὠφέλιμός ἐστι, ἐπαγγελίαν ἔχουσα ζωῆς τῆς τε νῦν καὶ τῆς μελλούσης.» Νενηστεύκασί τινες τῶν ἀρχαιοτέρων, ἀλλὰ γυμνὴν καὶ ἀμέτοχον παντελῶς τῶν ἐκ τῆς ἑτέρας ἀρετῆς ἀνδραγαθημάτων ἐποιοῦντο τὴν ἀσιτίαν.
Μετάφραση
Και μέχρι αυτού του σημείου θα μπορούσε να συνδράμει η νηστεία όσους την αγαπούν. Για όσους όμως φροντίζουν να προχωρούν με μέθοδο σε καθετί που πρέπει να πράξουν ή όχι, θα είναι βέβαια εφικτό το να επιτύχουν σε κάθε τι καλό· διότι είναι λαμπρά και αξιοθαύμαστα τα όσα κατορθώνονται με την οξύνοια. Θα επιμαρτυρήσει δε σε αυτά και ο πάνσοφος Παύλος, γράφοντας στον Τιμόθεο: «Να γυμνάζεις τον εαυτό σου στην ευσέβεια· διότι η σωματική γυμνασία», δηλαδή προφανώς αυτή που γίνεται με τη νηστεία και τους κόπους, «είναι ωφέλιμη σε μικρό βαθμό, ενώ η ευσέβεια είναι ωφέλιμη για τα πάντα, επειδή έχει την υπόσχεση και της τωρινής και της μελλοντικής ζωής.» Έχουν νηστεύσει βέβαια και ορισμένοι από τους παλαιότερους, αλλά καθιστούσαν την ασιτία τους γυμνή και εντελώς αμέτοχη από τα κατορθώματα της άλλης αρετής.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες