Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ 5:21

Ο Ιωάννης προς τις επτά εκκλησίες που βρίσκονται στην Ασία: χάρη σε σας και ειρήνη από Εκείνον που είναι και που ήταν και που έρχεται, και από τα επτά πνεύματα που βρίσκονται ενώπιον του θρόνου Του. Παρότι υπήρχαν πολλές τοπικές εκκλησίες, απέστειλε επιστολή μόνο σε επτά, υποδηλώνοντας μέσα από τον αριθμό επτά το μυστήριο των απανταχού εκκλησιών και την αντιστοιχία τους με τον παρόντα βίο, στον οποίο συντελείται η επταήμερη περίοδος. Γι' αυτό και μνημονεύει επτά αγγέλους και επτά εκκλησίες, στις οποίες λέει: χάρη σε σας και ειρήνη από την τρισυπόστατη Θεότητα. Διότι με το «ο ων» υποδηλώνεται ο Πατέρας που αποκαλύφθηκε στον Μωυσή λέγοντας: «εγώ ειμι ο ων»· με το «ο ην» υποδηλώνεται ο Λόγος, ο οποίος ήταν εν αρχή προς τον Θεό· και με το «ο ερχόμενος» υποδηλώνεται ο Παράκλητος, ο οποίος πάντοτε επιφοιτά στα τέκνα της Εκκλησίας μέσω του αγίου βαπτίσματος, και θα επιφοιτήσει τελειότερα και πιο καθαρά στο μέλλον. Ως επτά πνεύματα είναι δυνατόν να νοήσουμε τους επτά αγγέλους στους οποίους έλαχε η διακυβέρνηση των εκκλησιών· οι οποίοι δεν συναριθμούνται με την ύψιστη και βασιλική Τριάδα, αλλά μνημονεύονται μαζί της ως δούλοι, όπως ακριβώς είπε και ο θείος απόστολος: «Διαμαρτύρομαι ενώπιον του Θεού και των εκλεκτών αγγέλων».

«Διότι εστερέωσε την οικουμένη, η οποία δεν θα σαλευθεί.» Άρα, το ρητό του προφήτη υποδηλώνει την έλευση του Σωτήρος, κατά την οποία και εμείς ανακαινισθήκαμε, και ο νόμος του Πνεύματος παραμένει ασάλευτος. Αλλά αυτοί που είναι πραγματικά Τροπικοί, έχοντας συμφωνήσει με τους Αρειανούς και έχοντας μοιραστεί μαζί τους τη βλασφημία κατά της θεότητας, ώστε εκείνοι μεν να αποκαλούν κτίσμα τον Υιό, αυτοί δε το Πνεύμα, τόλμησαν, όπως λένε οι ίδιοι, να εφεύρουν πάλι για τον εαυτό τους τρόπους και να παρερμηνεύσουν ακόμη και το ρητό του Αποστόλου, το οποίο ο ίδιος ορθώς έγραψε στον Τιμόθεο λέγοντας: «Διαμαρτύρομαι ενώπιον του Θεού και του Ιησού Χριστού και των εκλεκτών αγγέλων, ώστε να φυλάξεις αυτά χωρίς προκατάληψη, μη κάνοντας τίποτα με μεροληψία». Εκείνοι δε ισχυρίζονται ότι, επειδή ονόμασε τον Θεό και τον Χριστό, και έπειτα τους αγγέλους, είναι ανάγκη το Πνεύμα να συναριθμείται με τους αγγέλους, και ότι το ίδιο ανήκει στη δική τους συστοιχία και είναι άγγελος ανώτερος από τους άλλους. Κατά πρώτον, λοιπόν, αυτό το εφεύρημα προέρχεται από την ασέβεια του Ουαλεντίνου· και δεν διέλαθε της προσοχής ότι αυτοί επαναλαμβάνουν τα δικά του δόγματα. Διότι εκείνος ισχυρίστηκε ότι, όταν εστάλη ο Παράκλητος, συναπεστάλησαν μαζί του οι συνομήλικοί του άγγελοι· έπειτα δε, υποβιβάζουν το Πνεύμα στους αγγέλους, ενώ το συγκαταλέγουν στην Τριάδα.

Διότι εάν, επειδή ο Παύλος, όταν μνημόνευσε τον Χριστό, αποσιώπησε μεν το Πνεύμα, μνημόνευσε δε τους εκλεκτούς αγγέλους, για τον λόγο αυτόν κατατάσσουν το Πνεύμα ανάμεσα στους αγγέλους· είναι ώρα, καθώς μελετούν και αυτά τα προφητικά κείμενα, να συλλογίζονται με μεγαλύτερη τόλμη και για εκείνο που έχει αποσιωπηθεί.

Διότι έτσι και ο Παύλος, όταν είπε: «Διαμαρτύρομαι ενώπιον του Θεού και του Ιησού Χριστού», γνώριζε ότι το Πνεύμα δεν διαχωριζόταν από τον Υιό, αλλά βρισκόταν και αυτό μέσα στον Χριστό, όπως ακριβώς ο Υιός μέσα στον Πατέρα. Τους δε εκλεκτούς αγγέλους τους συμπεριέλαβε ευλόγως, ώστε, επειδή επρόκειτο για μια αυστηρή παραγγελία που απευθυνόταν προς τον μαθητή, εκείνος, γνωρίζοντας πως όσα λέγονται έχουν ειπωθεί από τον Θεό διά του Χριστού εν Πνεύματι, και ότι οι άγγελοι διακονούν όσα μας αφορούν, επιβλέποντας τις πράξεις του καθενός, να τηρήσει τις παραινέσεις του διδασκάλου του, έχοντας ως μάρτυρες εκείνους που επιβλέπουν τα λεγόμενα.

«Διότι εστερέωσε την οικουμένη, η οποία δεν θα σαλευθεί.» Το ρητό, λοιπόν, του προφήτη υποδηλώνει την έλευση του Σωτήρος, διά της οποίας και εμείς ανακαινισθήκαμε, και ο νόμος του πνεύματος παραμένει ασάλευτος. Αλλά οι πραγματικά Τροπικοί, αφού συμφώνησαν με τους Αρειανούς και μοιράστηκαν μαζί τους τη βλασφημία ενάντια στη θεότητα, ώστε εκείνοι μεν να αποκαλούν τον Υιό κτίσμα, αυτοί δε το Πνεύμα· τόλμησαν, όπως οι ίδιοι λένε, να εφεύρουν πάλι για τον εαυτό τους τρόπους και να παρερμηνεύσουν και το ρητό του Αποστόλου, το οποίο ο ίδιος ορθώς έγραφε στον Τιμόθεο λέγοντας: «Διαμαρτύρομαι ενώπιον του Θεού και του Ιησού Χριστού και των εκλεκτών αγγέλων, να τα φυλάξεις αυτά χωρίς προκατάληψη, χωρίς να κάνεις τίποτε από μεροληψία.» Εκείνοι δε ισχυρίζονται ότι, επειδή ονόμασε τον Θεό και τον Χριστό, και έπειτα τους αγγέλους, κατ' ανάγκην το Πνεύμα συναριθμείται με τους αγγέλους, και ότι ανήκει και αυτό στην ίδια τάξη με αυτούς, και ότι είναι ένας άγγελος ανώτερος από τους άλλους. Καταρχάς, λοιπόν, αυτό το εύρημα αποτελεί γνώρισμα της ασέβειας του Ουαλεντίνου· και δεν πέρασε απαρατήρητο το ότι αυτοί εκφράζουν τα δικά του δόγματα. Διότι εκείνος υποστήριξε ότι, όταν εστάλη ο Παράκλητος, εστάλησαν μαζί του και οι ομότιμοί του άγγελοι· έπειτα δε, ενώ υποβιβάζουν το Πνεύμα στους αγγέλους, το κατατάσσουν στην Τριάδα.

Διότι εάν, επειδή ο Παύλος, αναφέροντας τον Χριστό, σιώπησε μεν περί του Πνεύματος, μνημόνευσε δε τους εκλεκτούς αγγέλους, για τον λόγο αυτόν κατατάσσουν το Πνεύμα ανάμεσα στους αγγέλους, τότε είναι καιρός, μελετώντας και αυτά τα προφητικά κείμενα, να συλλογίζονται πιο τολμηρά και για εκείνο που έχει αποσιωπηθεί.

Διότι έτσι και ο Παύλος, λέγοντας: «Διαμαρτύρομαι ενώπιον του Θεού και του Ιησού Χριστού», γνώριζε ότι το Πνεύμα δεν διαχωριζόταν από τον Υιό, αλλά βρισκόταν και αυτό εν Χριστώ, όπως ακριβώς ο Υιός εν τω Πατρί. Πρόσθεσε δε ευλόγως τους εκλεκτούς αγγέλους, ώστε, επειδή η παραγγελία αυτή λεγόταν προς τον μαθητή, εκείνος, γνωρίζοντας ότι όσα λέγονται έχουν ειπωθεί από τον Θεό διά του Χριστού εν Πνεύματι, και ότι οι άγγελοι διακονούν τα δικά μας επιβλέποντας τις πράξεις του καθενός, να τηρήσει τις παραινέσεις του διδασκάλου του, έχοντας εκείνους που εποπτεύουν ως μάρτυρες των λεγομένων.

ΕΡΩΤΗΣΗ ΡΜΘ΄. Ποια είναι η καταδίκη εκείνου που ασκεί χρέη οικονόμου, εάν πράξει κάτι από προσωποληψία ή φιλονικία; ΑΠΟΚΡΙΣΗ. Επειδή ο Απόστολος άλλοτε μεν παραγγέλλει να μην κάνουμε τίποτε με μεροληψία, άλλοτε δε διακηρύσσει ότι: «Εάν κάποιος φαίνεται ότι είναι φιλόνικος, εμείς δεν έχουμε τέτοια συνήθεια, ούτε οι Εκκλησίες του Θεού»· ας θεωρείται ένας τέτοιος άνθρωπος ξένος προς την Εκκλησία του Θεού, μέχρις ότου διορθωθεί. Πρέπει, βεβαίως, με πολλή περίσκεψη να δοκιμάζεται για ποιο έργο είναι κατάλληλος ο καθένας, και έτσι να του ανατίθεται το οποιοδήποτε έργο· ώστε ούτε αυτοί που αναθέτουν αυτό που δεν αρμόζει σε κάποιον να κατακριθούν ως κακοί οικονόμοι τόσο των ψυχών όσο και των εντολών του Κυρίου, ούτε εκείνοι που το αναλαμβάνουν να θεωρηθεί ότι βρίσκουν εξ αυτού πρόφαση για αμαρτία.

Κεφάλαιο 36. Α΄ Προς Τιμόθεον: Σε εξορκίζω ενώπιον του Θεού και του Ιησού Χριστού και των εκλεκτών αγγέλων, να τηρήσεις αυτά χωρίς προκατάληψη, χωρίς να κάνεις τίποτα με μεροληψία. Ότι πρέπει αυτός που προΐσταται του λόγου να πράττει και να λέγει το καθετί με πολλή περίσκεψη και εξέταση, αποβλέποντας στην ευαρέσκεια προς τον Θεό, καθώς έχει υποχρέωση να δοκιμάζεται και να λαμβάνει μαρτυρία ακόμη και από εκείνους που του έχουν εμπιστευθεί.

ΕΡΩΤΗΣΗ ΛΔ΄. Τι είδους άνθρωποι πρέπει να είναι αυτοί που διαχειρίζονται τα αναγκαία μέσα στην αδελφότητα. ΑΠΟΚΡΙΣΗ. Και μεταξύ εκείνων που διανέμουν τα αναγκαία στο εσωτερικό κάθε ομάδας, οπωσδήποτε θα υπάρχουν κάποιοι ικανοί να μιμηθούν αυτούς που στις Πράξεις των Αποστόλων έκαναν αυτό που αναφέρεται: «Μοιράζονταν στον καθένα ανάλογα με την ανάγκη που είχε». Οφείλουν να φροντίζουν πολύ να είναι εύσπλαγχνοι και μακρόθυμοι προς όλους, και να μη δίνουν σε κανέναν την υποψία της προσωποληπτικής συμπάθειας ή της μεροληψίας προς κάποιους, σύμφωνα με το παράγγελμα του Αποστόλου που λέει: «Να μην κάνεις τίποτα με μεροληψία»· ή πάλι την υποψία της φιλονικίας, την οποία ο ίδιος απορρίπτει ως ανάρμοστη στους Χριστιανούς λέγοντας: «Αν κάποιος φαίνεται να είναι φιλόνικος, εμείς δεν έχουμε τέτοια συνήθεια, ούτε οι Εκκλησίες του Θεού». Ώστε εξαιτίας αυτών, από άλλους μεν, προς τους οποίους τρέφουν φιλονικία, να περικόπτουν τα αναγκαία, σε άλλους δε, προς τους οποίους τυγχάνει να μεροληπτούν, να δίνουν περισσότερα. Το πρώτο αποτελεί γνώρισμα μισαδελφίας, ενώ το δεύτερο προσωποληπτικής εύνοιας, η οποία είναι ιδιαίτερα κατακριτέα. Εξαιτίας αυτών διασπάται η σύμπνοια της αδελφότητας που πηγάζει από την αγάπη, και στη θέση της υπεισέρχονται πονηρές υποψίες, ζηλοτυπίες, έριδες και οκνηρία απέναντι στις εργασίες.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΓ΄ Απόδοση της αιτίας για την οποία οι άγγελοι συμπεριλήφθηκαν μαζί με τον Πατέρα και τον Υιό από τον Παύλο. Αλλά, λέγει, και άλλα που συναριθμούνται με τον Πατέρα και τον Υιό, δεν συνδοξάζονται οπωσδήποτε. Όπως ακριβώς ο απόστολος συμπεριέλαβε αγγέλους στην ένορκη παραγγελία του προς τον Τιμόθεο, λέγοντας: «Σε εξορκίζω ενώπιον του Θεού και του Χριστού Ιησού και των εκλεκτών του αγγέλων»· τους οποίους εμείς ούτε τους αποξενώνουμε από την υπόλοιπη κτίση, ούτε ανεχόμαστε να τους συναριθμούμε με τον Πατέρα και τον Υιό.

Έχω τρεις επιχύσεις νερού πάνω στα ξύλα, με τις οποίες θα καθιερώσω τη θυσία, ανάβοντας φωτιά με το νερό, το πλέον παράδοξο· και θα καταβάλω τους προφήτες της αισχύνης, κάνοντας χρήση της δυνάμεως του μυστηρίου. ΜΔʹ. Τι μου χρειάζονται οι μακροσκελέστεροι λόγοι; Διότι είναι καιρός διδασκαλίας και όχι αντιλογίας. Καλώ ως μάρτυρες τον Θεό και τους εκλεκτούς αγγέλους, ότι με αυτήν την πίστη θα βαπτιστείς. Εάν έχεις εγγραφεί διαφορετικά από ό,τι απαιτεί ο δικός μου λόγος, έλα και μετεγγράψου. Εγώ δεν είμαι αδέξιος καλλιγράφος σε αυτά, διότι γράφω εκείνα με τα οποία και ο ίδιος έχω εγγραφεί, και διδάσκω εκείνα τα οποία έχω μάθει, και τα οποία τήρησα από την αρχή μέχρι αυτά εδώ τα λευκά μαλλιά.

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟΔΩΡΟ Είναι καιρός για μένα να πω τον λόγο της Γραφής: «Προς ποιον θα φωνάξω αδικούμενος; Ποιος θα μου απλώσει το χέρι ενώ καταπιέζομαι;» Σε ποιον θα περιέλθει το βάρος της Εκκλησίας, η οποία βρίσκεται σε τόσο κακή κατάσταση και είναι διαλυμένη; «Διαμαρτύρομαι ενώπιον του Θεού και των εκλεκτών αγγέλων» ότι άδικα υποφέρει το ποίμνιο του Θεού, το οποίο παραμένει αποίμαντο και ανεπίσκεπτο εξαιτίας της δικής μας νεκρώσεως.

ΟΜΙΛΙΑ ΙΣΤ΄. Σε εξορκίζω ενώπιον του Θεού και του Κυρίου Ιησού Χριστού και των εκλεκτών αγγέλων, να τα τηρήσεις αυτά χωρίς προκατάληψη, μη κάνοντας τίποτα με μεροληψία. Μην επιθέτεις τα χέρια σου βιαστικά σε κανέναν, ούτε να γίνεσαι κοινωνός σε ξένες αμαρτίες.

Διατήρησε τον εαυτό σου αγνό. Μην πίνεις πλέον μόνο νερό, αλλά να χρησιμοποιείς λίγο κρασί για το στομάχι σου και για τις συχνές σου ασθένειες. Αφού μίλησε για επισκόπους, για διακόνους, άνδρες, γυναίκες, για χήρες, για πρεσβυτέρους και για όλα τα υπόλοιπα, και αφού έδειξε σε πόσα ζητήματα είναι κύριος ο επίσκοπος, όταν μιλούσε για κρίση, πρόσθεσε: Σε εξορκίζω ενώπιον του Θεού και του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και των εκλεκτών αγγέλων, να τα τηρήσεις αυτά χωρίς προκατάληψη, μη κάνοντας τίποτα με μεροληψία. Και του δίνει λοιπόν μια φοβερή παραγγελία· διότι δεν δίστασε επειδή ο Τιμόθεος ήταν το αγαπητό του τέκνο. Διότι αυτός που δεν ντράπηκε να πει για τον εαυτό του, «Φοβάμαι μήπως, αφού κήρυξα σε άλλους, γίνω ο ίδιος αδόκιμος», πολύ περισσότερο δεν θα δίσταζε ούτε θα ντρεπόταν για τον Τιμόθεο. Αλλά τον μεν Πατέρα και τον Υιό πολύ ορθά τους λαμβάνει ως μάρτυρες· τους εκλεκτούς αγγέλους όμως για ποιο λόγο; Από πολλή συγκατάβαση· επειδή και ο Μωυσής έτσι λέει: Διαμαρτύρομαι και βάζω ως μάρτυρες απέναντί σας τον ουρανό και τη γη, λόγω της πολλής συγκατάβασης του Δεσπότη· και πάλι: Ακούστε, φάραγγες, θεμέλια της γης. Καλεί δε ως μάρτυρα των λεγομένων τον Πατέρα και τον Υιό, απολογούμενος σε αυτούς για τη μελλοντική ημέρα, εάν τυχόν γίνει κάτι αντίθετο προς το πρέπον, απεκδυόμενος έτσι κάθε ευθύνη.

«Για να τα τηρήσεις αυτά», λέει, «χωρίς προκατάληψη, μη κάνοντας τίποτε με μεροληψία». Δηλαδή, για να είσαι αμερόληπτος και ίσος προς εκείνους που δικάζονται, προς εκείνους που κρίνονται ενώπιόν σου, ώστε να μη σε προκαταλάβει κανείς, ούτε να σε προσεταιριστεί. Ποιοι όμως είναι οι εκλεκτοί άγγελοι; Άραγε επειδή υπάρχουν κάποιοι που δεν είναι τέτοιοι; Επειδή και ο Ιακώβ λαμβάνει ιδιαιτέρως ως μάρτυρα τον Θεό, αλλά και το βουνό. Έτσι και εμείς πολλές φορές λαμβάνουμε ως μάρτυρες και ανώτερα και κατώτερα πρόσωπα· τόσο σπουδαίο πράγμα είναι η μαρτυρία, σαν να έλεγε: Καλώ ως μάρτυρα τον Θεό και τον Υιό Του και τους δούλους Του, ότι σου τα παρήγγειλα αυτά· ιδού, ενώπιόν τους σου δίνω αυτή την παραγγελία.

Έπειτα, επειδή είπε: «Τίποτε με μεροληψία», ερμηνεύοντάς το αναγκαστικά πρόσθεσε το: «Όσοι είναι δούλοι υπό ζυγό». Και τι σχέση έχει αυτό με τον επίσκοπο, λέει; Και βεβαιότατα έχει, ώστε να προτρέπει, ώστε να διδάσκει και αυτούς. Πολύ ορθά δε και εδώ δίνει σχετικές εντολές γι' αυτούς.

Εκείνους που αμαρτάνουν να τους ελέγχεις ενώπιον όλων, ώστε και οι υπόλοιποι να έχουν φόβο. Σε παραγγέλλω αυστηρά ενώπιον του Θεού και του Κυρίου Ιησού Χριστού και των εκλεκτών αγγέλων, να τα τηρήσεις αυτά χωρίς προκατάληψη, και να μην κάνεις τίποτα με μεροληψία. Μην επιθέτεις βιαστικά τα χέρια σου σε κανέναν, ούτε να γίνεσαι κοινωνός σε αμαρτίες άλλων.

Και έχετε μάθει ότι ο Θεός υπόσχεται να αποστείλει τον άγγελό Του στον τόπο Του, για να αναπαύσει τον λαό· από το οποίο, τι θα μπορούσε να είναι πιο τιμητικό; Και ο μακάριος Μιχαίας λέει ότι είδε σε οπτασία τον Θεό και όλη τη δύναμη του ουρανού να παρίσταται ενώπιόν Του, και ο Δανιήλ λέει ότι είδε χίλιες χιλιάδες να Τον υπηρετούν, ενώ ο Ιακώβ ονομάζει «παρεμβολή Θεού» τη συνάντηση με τους αγγέλους. Και θα μπορούσε κανείς να βρει χιλιάδες αναφορές όπου η θεία Γραφή μαρτυρεί την ύψιστη δόξα στις ουράνιες δυνάμεις. Διότι διστάζουμε να παραθέσουμε τον λόγο του Αποστόλου, μήπως υποστεί πάλι την κατηγορία: «Από πού τα πήρε αυτά και τα λέει;». Ειδάλλως, και ο ίδιος διακηρύσσει ρητά: «Διαμαρτύρομαι ενώπιον του Θεού, και του Κυρίου Ιησού Χριστού, και των εκλεκτών αγγέλων». Και αναφέρει ότι με φωνή αρχαγγέλου θα σημανθεί η παρουσία του Κυρίου. Όσο βέβαια για τα Χερουβίμ ή τα Σεραφίμ, δεν μπορούμε να πούμε τίποτα, επειδή ο συγγραφέας έμαθε από τον Εβραίο —όποιος και αν είναι ο Εβραίος που υπονοείται από αυτόν— ότι ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα σεμνύνονται με αυτά. Ποιος λοιπόν είναι τόσο τολμηρός, ώστε να ισχυριστεί ότι εκείνοι που απομακρύνθηκαν από τη δική τους αξία και υπέστησαν πτώση, μαρτυρούνται με τόση δόξα από το Άγιο Πνεύμα;

Διότι σε ό,τι ευαρεστείται όλη η αδελφότητα, ακολουθεί και το δικό μου θέλημα. Αλλά έλα, ω Πατέρα και αδελφέ, όποιος και αν είσαι· ιδού, σου παραδίδω ενώπιον του Θεού και των εκλεκτών αγγέλων Του όλη την εν Χριστώ αδελφότητα, για να την αποδεχθείς.

Στις μοναχές Ειρήνη και Ευφροσύνη. Καθώς έρχεται ο αδελφός και παροικονόμος, θεωρήσαμε κατάλληλη ευκαιρία να γράψουμε σε εσάς, τις εν Κυρίω αδελφές, μια σύντομη επιστολή. Και πράγματι ρωτούμε, πώς είναι η αγία σας δυάδα, και όλες οι αδελφές. Βλέπετε πώς, επειδή συνδεόμαστε μαζί σας κατά Θεόν περισσότερο από άλλες αδελφές, σας ρωτούμε και επικοινωνούμε μαζί σας; Και δικαιολογημένα· διότι όπου υπάρχει πίστη, εκεί υπάρχει και πόθος, ο οποίος ελκύει και ελκύεται μέσω του Αγίου Πνεύματος, και όπου υπάρχουν αυτά, εκεί υπάρχει και φροντίδα για τη σωτηρία. Γι' αυτό εμείς οι ανάξιοι σας γράφουμε, παρακαλώντας σας εν ονόματι του Χριστού, να κρατάτε σταθερά την καλή ομολογία, την οποία ομολογήσαμε όλοι ενώπιον του Θεού και των εκλεκτών αγγέλων, να ζείτε εν Κυρίω αποβάλλοντας το σαρκικό φρόνημα, το οποίο σημαίνει να σπάσετε τα δεσμά της εμπαθούς προσκόλλησης στον παρόντα αιώνα και να βρεθείτε με τον Θεό, τον οποίο και αγαπήσαμε, με τον οποίο και νυμφευθήκαμε, και με τον οποίο θα είμαστε μαζί για πάντα. Αυτόν, αδελφές, αναπνέουμε πάντοτε, αυτόν ποθούμε με τον αληθινό έρωτα, τον απρόσιτο πόθο, τον μόνο Δεσπότη του ουρανού και της γης. Η αγάπη Του προς τους ανθρώπους είναι τόσο μεγάλη, ώστε ανέλαβε μορφή δούλου για να μας ανακαλέσει από τη φθορά και να μας κάνει θεούς. Πόσο μέγιστη είναι η υπόσχεση· πόσο εξαίσια η συνάντηση στους ουρανούς.

Έλα λοιπόν, έλα, τέκνο μου, συνέλθε, επίστρεψε, ανακαινίσου, ρίξε από πάνω σου τα σχοινιά της αμαρτίας που έπλεξε γύρω σου ο εχθρός, αποκόψου από την Εύα, προσέλθε στον αμνησίκακο και φιλανθρωπότατο Ιησού. Εκείνος φωνάζει ξεκάθαρα: ελάτε προς εμένα όλοι οι κοπιάζοντες και πεφορτισμένοι από τις αμαρτίες. Έρχεται να σε συναντήσει, σε αγκαλιάζει, σε δέχεται στον οίκο Του, δεν σε κατηγορεί για τα προηγούμενα, στήνει πάλι γιορτή, σώζει τον άσωτο. Ναι, σε παρακαλώ, τέκνο μου, άκουσε, άναψε από θείο ζήλο, πλήγωσε αυτόν που σε πλήγωσε. Έλα λοιπόν, έλα γρήγορα προς εμάς τους αμαρτωλούς. Εγώ θέτω την ψυχή μου για εσένα, εγώ γίνομαι εγγυητής της σωτηρίας σου, εγώ θα σε θεραπεύσω με ήπια φάρμακα, εγώ ο ταλαίπωρος με τη βοήθεια του Θεού θα σε αγκαλιάσω περισσότερο από πριν. Μόνο τρέξε κοντά μας, μόνο μην παραμείνεις άλλο εκεί, αλλά αφού αφήσεις την Εύα να ασχολείται με τον εαυτό της (ή αν υπακούσει σε όσα είναι θεάρεστα, βάζοντάς την σε μοναστήρι), τον εαυτό σου παράδωσέ τον στον Θεό και σε εμάς. Σε εξορκίζω λοιπόν ενώπιον του Θεού και των εκλεκτών αγγέλων, ώστε, ακούγοντας αυτά, να αλλάξεις, σπεύδοντας προς εμάς προτού φτάσει το τέλος, προτού εκδοθεί εναντίον σου η αμετάκλητη απόφαση.

Αυτά τα δηλώνω μετ' επιτάσεως ενώπιον του Θεού και των εκλεκτών αγγέλων: εάν κάποιος δεν διορθωθεί, αφού επιδείξει επιμονή μετά την πάροδο του καθορισμένου χρόνου, αποκλείεται από τον Θεό από τη μετάληψη των αγιασμάτων, σύμφωνα με την εξουσία που μου έδωσε ο Κύριος ανάμεσά σας. Ο λόγος αυτός αποβλέπει στην οικοδομή και όχι στην καθαίρεση. Εσείς όμως, αδελφοί μου, ως υιοί υπακοής πράξτε το αγαθό, ώστε και τον Θεό να ευαρεστήσετε και εμένα τον ελεεινό να απαλλάξετε από τον θάνατο της αμαρτίας εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών, στον οποίο ανήκει η δόξα, μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα. Αμήν.