Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ 5:24

Άκουσε τον Παύλο που λέει: «Ορισμένων ανθρώπων οι αμαρτίες είναι ολοφάνερες, σε άλλους όμως και ακολουθούν αργότερα». Πόσοι δολοφόνοι διέφυγαν; Πόσοι τυμβωρύχοι; Αλλά ας τα αφήσουμε αυτά. Πόσους δεν βλέπεις να τιμωρούνται με σκληρή τιμωρία; Άλλοι παραδόθηκαν σε μακροχρόνια ασθένεια, άλλοι σε αδιάκοπα βάσανα, άλλοι σε μύρια άλλα δεινά. Όταν, λοιπόν, δεις κάποιον να έχει τολμήσει να πράξει τα ίδια με εκείνους, ή και πολύ περισσότερα, και να μην τιμωρείται, δεν θα ομολογήσεις, έστω και παρά τη θέλησή σου, τη γέεννα; Επίλεξε στο μυαλό σου αυτούς που τιμωρήθηκαν σκληρά εδώ μπροστά σου, αναλογίσου ότι ο Θεός δεν είναι προσωπολήπτης, και ότι, παρόλο που εσύ έχεις διαπράξει μύρια κακά, δεν έχεις πάθει τίποτα παρόμοιο, και τότε θα συλλάβεις την έννοια της γέεννας. Διότι τόσο βαθιά την έχει εμφυτεύσει μέσα μας ο Θεός, ώστε να μην την αγνοήσει κανείς ποτέ. Γι' αυτό, άλλωστε, ποιητές, φιλόσοφοι, μυθογράφοι και, γενικότερα, όλοι οι άνθρωποι έχουν στοχαστεί περί της εκεί ανταποδόσεως και έχουν πει ότι οι περισσότεροι τιμωρούνται στον Άδη. Και εάν εκείνα είναι μύθοι, τα δικά μας, όμως, δεν είναι.

Γιατί άραγε δεν του θεράπευσε το στομάχι; Όχι επειδή αδυνατούσε, αλλά διότι και μέσα από αυτό οικονομούσε κάτι μεγάλο. Διότι, για εκείνον του οποίου τα ενδύματα ανέστησαν νεκρούς, είναι ολοφάνερο ότι μπορούσε να κάνει και αυτό. Για ποιον λόγο, λοιπόν; Για να μη σκανδαλιζόμαστε, ακόμη κι αν τώρα βλέπουμε μεγάλους και ενάρετους άνδρες να ασθενούν· διότι και εκείνο συνέβη για το συμφέρον τους. Διότι, εάν σε αυτόν δόθηκε άγγελος του Σατανά για να μην υπερηφανεύεται, πολύ περισσότερο θα ίσχυε αυτό για τον Τιμόθεο· επειδή τα θαύματα ήταν ικανά να τον οδηγήσουν στην αλαζονεία. Γι' αυτόν τον λόγο, εφαρμόζοντας τον νόμο της θεραπείας, τον αφήνει να υποταχθεί στην ασθένεια, ώστε και ο ίδιος να ταπεινοφρονεί, και οι άλλοι να μη σκανδαλίζονται, αλλά να μάθουν ότι, αν και εκείνοι είχαν την ίδια ανθρώπινη φύση με εμάς, με αυτόν τον τρόπο κατόρθωσαν αυτά που κατόρθωσαν. Μου φαίνεται, μάλιστα, ότι ήταν και γενικώς φιλάσθενος, και αυτό το δείχνει λέγοντας: «Εξαιτίας των συχνών σου ασθενειών, τόσο από το στομάχι όσο και από τα άλλα μέρη του σώματός σου». Δεν του επέτρεψε, βέβαια, να πίνει ασύστολα οίνο, αλλά μόνο όσο χρειαζόταν για την υγεία του, και όχι για απόλαυση. Ορισμένων ανθρώπων οι αμαρτίες είναι ολοφάνερες και προπορεύονται στην κρίση, ενώ σε άλλους και ακολουθούν. Επειδή, καθώς μιλούσε για τις χειροτονίες, έλεγε: «Μη γίνεσαι κοινωνός σε ξένες αμαρτίες», ίσως αναρωτηθεί κάποιος: «Τι γίνεται λοιπόν εάν τις αγνοώ;». Ορισμένων οι αμαρτίες είναι ολοφάνερες, και τους οδηγούν προκαταβολικά στην κρίση, ενώ σε άλλους και ακολουθούν. Ορισμένων, δηλαδή, λέγει, είναι φανερές, επειδή προηγούνται· ορισμένων όμως όχι, αλλά ακολουθούν αργότερα.

Βʹ. Σαν να έλεγε: Εάν αξιωθήκατε τέτοιας τιμής, λέει, ώστε να έχετε αδελφούς τους κυρίους σας, για αυτόν ακριβώς τον λόγο οφείλετε περισσότερο να υποτάσσεστε. «Προηγούνται», λέει, «στην κρίση»· δηλαδή, λέει, από τις πονηρές πράξεις άλλες μεν μένουν κρυφές εδώ, άλλες όμως όχι· εκεί, ωστόσο, ούτε τα κακά ούτε τα καλά μπορούν να μείνουν κρυφά. Τι σημαίνει, «Προηγούνται στην κρίση»; Σαν να λέμε, όταν κάποιος διαπράττει αμαρτήματα τα οποία ήδη τον καταδικάζουν, όταν κάποιος παραμένει αδιόρθωτος, όταν υπάρχει ελπίδα ότι κάποιος θα διορθωθεί, αλλά δεν πράττει τίποτα τέτοιο. Τι σημαίνει λοιπόν αυτό και προς τι έχει ειπωθεί; Ότι, ακόμη και αν εδώ μερικοί κατορθώσουν να παραμείνουν κρυφοί, εκεί δεν θα μείνουν κρυφοί· εκεί τα πάντα είναι γυμνά. Και αυτό αποτελεί τη μέγιστη παρηγοριά για εκείνους που πράττουν την αρετή.

Γι' αυτό και ο προφήτης αναφωνεί: «Μη φοβάσαι όταν πλουτίσει ο άνθρωπος ή όταν πληθυνθεί η δόξα του οίκου του, διότι όταν πεθάνει δεν θα τα πάρει όλα μαζί του». Αλλά λέγει και ο ανόητος: «Έγιναν πλούσια τα παιδιά μου». Τι σε ωφελεί αυτό, ταλαίπωρε, εσένα που αναχωρείς γυμνός και φτωχός; Τι σε ωφελεί εσένα, που καλείσαι να δώσεις λόγο εκεί για όσα άφησες πίσω σου εδώ; Διότι θα σου ζητηθούν διπλές ευθύνες εκεί: και για όσα κακώς θησαύρισες, και για το ότι έδωσες αφορμή στους κληρονόμους σου να κατασπαταλήσουν τους κόπους σου σε ασωτίες, μαγείες, πορνείες και παράνομες συμφωνίες. Γι' αυτό και η Γραφή λέγει: «Μερικών ανθρώπων οι αμαρτίες είναι ολοφάνερες και προπορεύονται στην κρίση»· σε άλλους όμως και ακολουθούν, εξαιτίας των παράνομων δαπανών που γίνονται από τους κληρονόμους σου. Γι' αυτό και ο Χριστός έλεγε: «Μη θησαυρίζετε για τον εαυτό σας θησαυρούς πάνω στη γη, αλλά θησαυρίζετε για τον εαυτό σας θησαυρούς στον ουρανό». Θέλεις να μάθεις την αδυναμία και τη δύναμη αυτού του πράγματος; Τοποθέτησε μπροστά σου τους θησαυρούς, ενώ κείτεσαι στο κρεβάτι με πυρετό, περισφιγγόμενος άσχημα από παντού και συρόμενος προς εκείνη την αναπόφευκτη αναχώρηση.

Γιατί όσοι διαπράττουν τα ίδια αμαρτήματα δεν τιμωρούνται το ίδιο. Αλλά ίσως πει κάποιος από εσάς: «Κανείς, λοιπόν, μετά από εκείνους τους καιρούς δεν κακολόγησε άγιους άνδρες;». Πολλοί, και σε πολλά μέρη της γης. «Πώς λοιπόν δεν υπέστησαν την ίδια τιμωρία;», θα ρωτήσει. Βεβαίως και την υπέστησαν, και μάλιστα γνωρίζουμε πολλούς από αυτούς. Εάν, όμως, μερικοί ξέφυγαν, δεν πρόκειται να ξεφύγουν μέχρι το τέλος. Διότι, σύμφωνα με τον μακάριο Παύλο, «Κάποιων ανθρώπων οι αμαρτίες είναι ολοφάνερες και προπορεύονται προς την κρίση, ενώ σε άλλους ακολουθούν από πίσω». Και όπως ακριβώς οι νομοθέτες, αφού καθόρισαν γραπτώς τις τιμωρίες όσων αδικούν, τις άφησαν παρακαταθήκη, έτσι και ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, αφού τιμώρησε έναν και δεύτερο από όσους είχαν αμαρτήσει, και αφού κατέγραψε τις τιμωρίες τους σαν επάνω σε χάλκινη στήλη και με γράμματα, μέσα από τα όσα συνέβησαν σε εκείνους απευθύνεται προς όλους λέγοντας ότι, ακόμη κι αν στον παρόντα καιρό δεν υποστούν την ίδια τιμωρία όσοι τολμούν να πράξουν τα ίδια με εκείνους που έχουν ήδη τιμωρηθεί, στον μέλλοντα καιρό θα υποστούν πολύ βαρύτερη κόλαση.

Να διατηρείς τον εαυτό σου αγνό. Μην πίνεις πλέον μόνο νερό, αλλά να χρησιμοποιείς λίγο κρασί για το στομάχι σου και τις συχνές σου ασθένειες. Ορισμένων ανθρώπων οι αμαρτίες είναι ολοφάνερες και προπορεύονται στην κρίση, ενώ σε κάποιους άλλους ακολουθούν. Ομοίως και τα καλά έργα είναι ολοφάνερα, και όσα είναι διαφορετικά δεν μπορούν να κρυφτούν.» ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΤ΄. «Όσοι δούλοι βρίσκονται υπό ζυγόν, ας θεωρούν τους κυρίους τους άξιους κάθε τιμής, ώστε να μη βλασφημείται το όνομα του Θεού και η διδασκαλία. Όσοι πάλι έχουν πιστούς κυρίους ας μην τους καταφρονούν, επειδή είναι αδελφοί, αλλά μάλλον ας τους υπηρετούν περισσότερο, διότι είναι πιστοί και αγαπητοί αυτοί που απολαμβάνουν την ευεργεσία.

«Φύγετε από εμένα, οι καταραμένοι, στο αιώνιο πυρ, το οποίο έχει ετοιμαστεί για τον διάβολο και για τους αγγέλους του.» «Ο πονηρός άνθρωπος από τον πονηρό θησαυρό της καρδιάς του βγάζει τα πονηρά. Διότι από το περίσσευμα της καρδιάς μιλάει το στόμα. Δεν υπάρχει καλό δέντρο που να παράγει σάπιο καρπό, ούτε δέντρο σάπιο που να παράγει καλό καρπό. Διότι από τον καρπό γνωρίζεται το δέντρο. Επειδή δεν συλλέγουν σύκα από αγκάθια, ούτε τρυγούν σταφύλια από τον βάτο.» «Ο μισθός της αμαρτίας είναι ο θάνατος.» «Η επιθυμία, αφού συλλάβει, γεννά την αμαρτία· και η αμαρτία, όταν ολοκληρωθεί, γεννά τον θάνατο.» «Εκείνος που διαπράττει την αμαρτία προέρχεται από τον διάβολο, επειδή ο διάβολος αμαρτάνει από την αρχή.» «Ορισμένων ανθρώπων οι αμαρτίες είναι ολοφάνερες και προπορεύονται προς την κρίση· σε άλλους όμως ακολουθούν κατόπιν.» Βαρύτατη κόλαση, για όσους σκέπτονται ορθά, είναι ο χωρισμός από τον Θεό.

ΚΑΝΟΝΑΣ Ζ'. Είπε ο θείος Απόστολος Παύλος, οι αμαρτίες μερικών ανθρώπων είναι ολοφάνερες, ενώ σε άλλους ακολουθούν. Εφόσον λοιπόν κάποιες αμαρτίες προηγήθηκαν, τις ακολουθούν και άλλες αμαρτίες. Στην ασεβή, λοιπόν, αίρεση των χριστιανοκατηγόρων, ακολούθησαν και άλλα ασεβήματα.