Ἐπιστήσω νεανίσκους ἄρχοντας αὐτῶν. Τὰ μὲν ἀγαθὰ ἑνικῶς ἀπηγγέλλετο (ἰσχύοντα καὶ ἰσχύουσαν, πολεμιστὴν, δικαστὴν, προφήτην, στοχαστὴν, πεντηκόνταρχον, θαυμαστὸν Σύμβουλον, σοφὸν Ἀρχιτέκτονα, τὸν συνετὸν ἀκροατήν) τῶν δὲ κακῶν ἡ ἀπειλὴ εἰς πλῆθος ηὔξησε· Νεανίσκους ἄρχοντας, καὶ Ἐμπαῖκται κυριεύσουσιν ὑμῶν. —Οὐχ ὁ τὴν ἡλικίαν νέος κατηγορεῖται, ἀλλ᾽ ὁ νεαρὸς τὸ ἦθος· οὐ γὰρ ὁ τῷ χρόνῳ ἐλλείπων πάντως ψεκτός, ἀλλ᾽ ὁ κατὰ πάθος ζῶν. Ὁποῖος ἦν ὁ Ῥοβοὰμ, περὶ οὗ γέγραπται, ὅτι Καὶ Ῥοβοὰμ ἦν νεώτερος καὶ δειλὸς τῇ καρδίᾳ. Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Ἐκκλησιαστής· Οὐαί σοι πόλις (φησὶν) ἧς ὁ βασιλεύς σου νεώτερος καὶ οἱ ἄρχοντές σου πρωῒ ἐσθίουσιν.
Μετάφραση
«Θα εγκαταστήσω νεανίσκους ως άρχοντές τους». Τα μεν αγαθά εξαγγέλλονταν στον ενικό αριθμό (ισχυρό άνδρα και ισχυρή γυναίκα, πολεμιστή, δικαστή, προφήτη, στοχαστή, πεντηκόνταρχο, θαυμαστό Σύμβουλο, σοφό Αρχιτέκτονα, τον συνετό ακροατή)· η απειλή όμως των κακών αυξήθηκε στον πληθυντικό: «Νεανίσκους άρχοντες, και Εμπαίκτες θα σας εξουσιάσουν». —Δεν κατακρίνεται αυτός που είναι νέος στην ηλικία, αλλά ο ανώριμος στο ήθος· διότι δεν είναι εξάπαντος αξιοκατάκριτος αυτός που υπολείπεται σε ηλικία, αλλά εκείνος που ζει σύμφωνα με τα πάθη. Τέτοιος ήταν ο Ροβοάμ, για τον οποίο έχει γραφεί ότι: «Και ο Ροβοάμ ήταν νεαρός και δειλός στην καρδιά». Γι' αυτό και ο Εκκλησιαστής λέει: «Αλίμονό σου πόλη, της οποίας ο βασιλιάς είναι νεαρός και οι άρχοντές σου τρώνε από το πρωί».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες