Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄ 20:14

Και όπως αναφέρεται στα Παραλειπόμενα, μετείχαν στο Άγιο Πνεύμα ο Αζαρίας επί του βασιλιά Ασάφ και ο Οζιήλ επί του βασιλιά Ιωσαφάτ, καθώς και πάλι ένας άλλος Αζαρίας, ο οποίος λιθοβολήθηκε. Ο δε Έσδρας αναφέρει: «και το αγαθό σου Πνεύμα έδωσας για να τους συνετίσει». Όσο για τον Ηλία που ανελήφθη και τον Ελισσαίο, τους πνευματοφόρους και θαυματουργούς, είναι φανερό, ακόμα και αν δεν το αναφέρουμε, ότι ήταν πλήρεις Αγίου Πνεύματος.

Βασιλιάς των Ιουδαίων ήταν και ο Ιωσαφάτ· και όταν κάποτε ένα ανάμεικτο πλήθος εθνών κινήθηκε εναντίον του, ετοιμάστηκε και ο ίδιος, παρακινημένος από την ανάγκη, για να τους αντιμετωπίσει, συγκεντρώνοντας και εξοπλίζοντας όπως έπρεπε τον λαό του και ρυθμίζοντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα της πολεμικής συμπλοκής. Εντούτοις, δεν στηρίχθηκε ούτε στο πλήθος των υπηκόων του ούτε στα όπλα ούτε στην πολεμική εμπειρία, αλλά κατέφυγε μόνο στον όντως κραταιό Βοηθό και παντοδύναμο Υπερασπιστή, και αφού Τον εξευμένισε με νηστεία και δάκρυα, προτρέποντας και όλους τους δικούς του να πράξουν το ίδιο, έτσι προχώρησε σε παράταξη μάχης, ενώ οι Λευίτες προηγούνταν ολόκληρου του στρατού ψάλλοντας ύμνους. Τι συνέβη έπειτα; Ο ίδιος συγκεντρώθηκε πάνω σε κάποιο λόφο, ενώ τα στρατεύματα των εχθρών όρμησαν το ένα εναντίον του άλλου· και αρχικά οι Ιδουμαίοι κατασφάζονται από τους Μωαβίτες και τους Αμμανίτες, και στη συνέχεια αυτά τα έθνη αλληλοεξοντώνονται μεταξύ τους, και ο βασιλιάς, παρατεταγμένος σε ένα ύψωμα μαζί με τους υπηκόους του, έβλεπε απλώς τη σφαγή των εχθρών. Και αφού έπεσε νεκρό όλο το σμήνος των αλλοφύλων και λαφυραγωγήθηκε μέσα σε τρεις ημέρες, και αφού αποκομίστηκε όλη η λεία, Εκείνος που χορήγησε μια τόσο μεγάλη νίκη χωρίς να δοθεί μάχη υμνήθηκε, και η πεδιάδα, όπου επιτελέστηκε το θαυμαστό αυτό έργο, έλαβε την ονομασία της Ευλογίας.