Ὅτε δὲ λέγει ἡ ἐπιγραφὴ ψαλμὸς τῷ Δαυείδ, καὶ ἔχει ὁ ψαλμὸς περὶ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ, οἴδαμεν ὅτι περ ἑρμηνεύεται τὸ τοῦ Δαυεὶδ ὄνομα ἱκανὸς χειρί· γέγραπται γὰρ περὶ αὐτοῦ Κύριος κραταιὸς καὶ δυνατός. Ὅπου δὲ τῶν Κορέ ἐστιν ἡ ἐπιγραφή, καὶ αὕτη ἡ ἐπιγραφὴ διαφόρως δηλοῖ. ἦσαν μὲν γὰρ ἐκ τῶν υἱῶν Κορὲ ψαλτῳδοί, ὡς εὑρίσκομεν ἐν Παραλειπομέναις. γέγραπται γάρ· Καὶ ἀνέστησαν οἱ Λευῗται ἀπὸ τῶν υἱῶν Καὰθ καὶ ἐκ τῶν υἱῶν Κορὲ τοῦ αἰνεῖν Κυρίῳ τῷ θεῷ Ἰσραὴλ ἐν φωνῇ μεγάλῃ εἰς ὕψος. ἦσαν οὖν οἱ ψαλτῳδοὶ αἰνοῦντες τὸν Κύριον ἐν λόγοις Δαυείδ, κατὰ τὸ εἰρημένον ἐν Παραλειπομέναις ὅτι Οἱ Λευῗται ἐν ὀργάνοις ᾠδῶν Κυρίου, ἃς ἐποιήσατο Δαυεὶδ ὁ βασιλεὺς τοῦ ἐξομολογεῖσθαι ἐναντίον Κυρίου, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ, ἐν ὕμνοις Δαυεὶδ διὰ χειρὸς αὐτῶν. ἦσαν οὖν οἱ Κορηνοὶ οἱ ψαλτῳδοὶ σὺν τοῖς Λευίταις. ἔνθα οὖν ἔχει τὴν ἐπιγραφὴν τῶν υἱῶν Κορέ, δηλοῖ ὁ ψαλμὸς ἢ περὶ τῶν καθαρῶν τὴν καρδίαν εἰρῆσθαι τὸν ψαλμόν, ἢ περὶ τῶν ἀβοηθήτων ἢ περὶ τῶν ἀντιλογικῶν. τὸ μὲν γὰρ ὄνομα τοῦ Κορὲ ἑρμηνεύεται φαλακρός, ὁ δὲ φαλακρὸς κατὰ τὸν νόμον καθαρός ἐστιν, καθὰ γέγραπται ἐν τῷ Λευϊτικῷ Ὡς ἂν δέ τινι μαδήσῃ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ, φαλακρός ἐστιν, καθαρός ἐστιν.
Μετάφραση
Όταν δε η επιγραφή λέει "ψαλμός τω Δαβίδ", και ο ψαλμός αναφέρεται στον Υιό του Θεού, γνωρίζουμε ότι το όνομα του Δαβίδ ερμηνεύεται "ικανός στα χέρια"· διότι έχει γραφτεί για αυτόν "Κύριος κραταιός και δυνατός". Όπου δε η επιγραφή είναι "των υιών Κορέ", και αυτή η επιγραφή δηλώνει διάφορα. Διότι, αφενός, υπήρχαν ψαλμωδοί από τους υιούς του Κορέ, όπως βρίσκουμε στα Παραλειπόμενα. Διότι έχει γραφτεί: "Και σηκώθηκαν οι Λευίτες από τους υιούς του Καάθ και από τους υιούς του Κορέ για να αινέσουν τον Κύριο, τον Θεό του Ισραήλ, με φωνή μεγάλη, προς τα ύψη". Ήταν λοιπόν οι ψαλμωδοί που αινούσαν τον Κύριο με τα λόγια του Δαβίδ, σύμφωνα με αυτό που έχει ειπωθεί στα Παραλειπόμενα, ότι δηλαδή "Οι Λευίτες με τα όργανα των ωδών του Κυρίου, τα οποία κατασκεύασε ο βασιλιάς Δαβίδ για να δοξολογούν ενώπιον του Κυρίου (ότι εις τον αιώνα το έλεός του), έψαλαν τους ύμνους του Δαβίδ με τα ίδια τους τα χέρια". Ήταν λοιπόν οι Κορηνοί οι ψαλμωδοί, μαζί με τους Λευίτες. Εκεί λοιπόν που υπάρχει η επιγραφή "των υιών Κορέ", σημαίνει ότι ο ψαλμός έχει ειπωθεί είτε για αυτούς που είναι καθαροί στην καρδιά, είτε για τους αβοήθητους, είτε για τους αντιλογικούς. Διότι το μεν όνομα του Κορέ ερμηνεύεται "φαλακρός", ο δε φαλακρός σύμφωνα με τον νόμο είναι καθαρός, όπως ακριβώς έχει γραφτεί στο Λευιτικό: "Εάν σε κάποιον πέσουν τα μαλλιά της κεφαλής του, είναι φαλακρός, είναι καθαρός".
Περισσότερα
Λεπτομέρειες