Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄ 26:9

ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ. Περί του Οζία. «Και οικοδόμησε ο Οζίας πύργους στην Ιερουσαλήμ, τόσο επάνω στην πύλη της γωνίας, όσο και στη γωνία της φάραγγας, και στις γωνίες, και οικοδόμησε πύργους στην έρημο.» Όπως ο Σολομών μέχρι ενός σημείου αποτελούσε τύπο του Χριστού, έτσι και ο Οζίας μέχρις ενός σημείου.

Διότι το όνομα Οζίας ερμηνεύεται «ισχύς Θεού», και ισχύς και ενυπόστατη δύναμη του Θεού και Πατρός είναι ο Χριστός, ο οποίος οικοδομεί στην όραση της ειρήνης (διότι αυτό ερμηνεύεται η Ιερουσαλήμ, αναφέρομαι δηλαδή στους τελειότερους στην κατάσταση της θεωρίας), πύργους των δογμάτων περί της θεότητάς του. Επειδή δε γωνία είναι η Εκκλησία των πιστών, σαν να ενώνει και να συγκρατεί δύο τοίχους, δηλαδή τον λαό που προέρχεται από τους Ιουδαίους και αυτόν από τα έθνη, πύλες της θα μπορούσαν να νοηθούν οι εισαγωγικοί και όσοι είναι κατώτεροι των πιο θεωρητικών, πάνω στους οποίους οικοδομεί πάλι πύργους των δογμάτων περί της ενανθρωπήσεώς του. Επειδή δε η σάρκα μας νοείται ως φάραγγα, λόγω του ότι βρίσκεται κάτω, γωνία αυτής θα μπορούσε να είναι η εν πνεύματι συνάφεια προς την ψυχή, πάνω στην οποία οικοδομεί πύργους των ευαγγελικών εντολών.

Πύργοι, εξάλλου, είναι τα προειρημένα δόγματα και οι ευαγγελικές εντολές, επειδή είναι υψηλά, φρουρούν, φυλάττουν και παρέχουν ασφάλεια. Επειδή δε οικοδόμησε πύργους και πάνω στις γωνίες, ως γωνίες θα εννοήσουμε τις διάφορες ενώσεις των διηρημένων που πραγματοποιήθηκαν μέσω του Χριστού· εννοώ δηλαδή της κτιστής και της άκτιστης φύσης· και επιπλέον των ανθρώπων και των αγγέλων και όσων παρόμοιων, πάνω στα οποία οικοδομεί πύργους αποτελούμενους από τους λόγους και τους τρόπους της κάθε ένωσης. Έρημος δε είναι η φύση των φαινομένων, δηλαδή ο κόσμος αυτός, στον οποίο οικοδόμησε ως πύργους τους λόγους των όντων, τη γνώση της φυσικής εν πνεύματι θεωρίας.

ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΗʹ Σχετικά με τον Οζία, το δεύτερο βιβλίο των Παραλειπομένων αναφέρει ότι έπραξε το ευθές ενώπιον του Κυρίου, και αναζητούσε τον Κύριο κατά τις ημέρες του Ζαχαρία, ο οποίος είχε σύνεση στον φόβο του Κυρίου. Και ο Κύριος τον κατεύοδωσε. Και ο Οζίας οικοδόμησε πύργους στην Ιερουσαλήμ, και πάνω στην πύλη της γωνίας και στη γωνία της φάραγγας και πάνω στις γωνίες, και τους οχύρωσε.

Νομίζω, λοιπόν, ότι, όπως ακριβώς έως έναν βαθμό ο Σολομών υπήρξε τύπος του Χριστού του Θεού, έτσι και ο Οζίας ήταν έως έναν βαθμό τύπος του Σωτήρα. Διότι το όνομα του Οζία, μεταφραζόμενο στην ελληνική γλώσσα, σημαίνει «ισχύς Θεού», και φυσική ισχύς και ενυπόστατη δύναμη του Θεού και Πατέρα είναι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, ο οποίος έγινε λίθος ακρογωνιαίος, εννοώ της Εκκλησίας. Διότι, όπως ακριβώς η γωνία συνδέει από μόνη της δύο τοίχους μεταξύ τους, έτσι και η Εκκλησία του Θεού γίνεται η ένωση των δύο λαών, αυτού που προέρχεται από τα έθνη και αυτού από τους Ιουδαίους, έχοντας ως σύνδεσμο τον Χριστό, ο οποίος οικοδομεί τους πύργους στην Ιερουσαλήμ, εννοώ την «όραση της ειρήνης», τους θείους και ακαθαίρετους πρώτους λόγους των δογμάτων περί της θεότητας, δηλαδή τα οχυρώματα, και πάνω στην πύλη της γωνίας τους λόγους των δογμάτων περί της σαρκώσεως. Διότι πύλη και θύρα της Εκκλησίας είναι πάλι ο Ίδιος που λέει «εγώ είμαι η θύρα», η πύλη που έχει τους πύργους, δηλαδή τα οχυρώματα των θείων δογμάτων περί της σαρκώσεως· μέσω των οποίων φρουρούμενοι, όσοι θέλουν να πιστεύουν ορθά πρέπει να πραγματοποιούν την είσοδό τους στη γωνία, εννοώ την Εκκλησία.

Και ο Κύριος τον κατευόδωσε. Διότι σε καθέναν που πράττει με γνώση ο Κύριος χαρίζει ευόδωση, διδάσκοντάς του τους τρόπους των εντολών και αποκαλύπτοντας τους αληθινούς λόγους των όντων. Και οικοδόμησε ο Οζίας πύργους στην Ιερουσαλήμ. Εκείνος που κατευοδώνεται καλώς στην εκζήτηση του Κυρίου μέσω της θεωρίας, μαζί με τον επιβεβλημένο φόβο, δηλαδή την έμπρακτη τήρηση των εντολών, οικοδομεί πύργους στην Ιερουσαλήμ, ανυψώνοντας δηλαδή τους λόγους περί της Θεότητος σύμφωνα με την απλή και γαλήνια κατάσταση της ψυχής.

«Και επί την πύλην της γωνίας». Πύλη της γωνίας, δηλαδή της εκκλησιαστικής πίστεως, είναι η ευσεβής πολιτεία, μέσω της οποίας εισαγόμαστε στην κληρονομία των αγαθών. Πάνω σε αυτήν, ο γνωστικός νους οικοδομεί, σαν πύργους ισχυρούς και γενναίους, τα οχυρώματα των θείων δογμάτων περί της σαρκώσεως, τα οποία συντίθενται, σαν από κάποιους λίθους, από τα διάφορα νοήματα, και τους τρόπους των αρετών για τη διαφύλαξη του έργου των εντολών.

Και επί των γωνιών. Αναφέρει ότι είναι πολλές οι γωνίες, επί των οποίων λέγεται ότι έχει οικοδομήσει τους πύργους ο ισχυρότατος κατά Θεόν νους. Γωνία δεν είναι μόνο η ένωση των μερών με τα καθόλου εντός της ίδιας φύσης και σύμφωνα με τον ίδιο λόγο της ύπαρξης, όπως για παράδειγμα των υποκείμενων ατόμων με τα είδη, των ειδών με τα γένη, και των γενών με την ουσία, τα οποία συνάπτονται μεταξύ τους κατά τρόπο ενιαίο στο πέρας των άκρων τους, όπου οι καθολικοί λόγοι των μερών, έχοντας φανερωθεί, δημιουργούν σαν γωνίες τις πολλές και διάφορες ενώσεις των διαιρεμένων στοιχείων· αλλά (γωνία είναι) και η ένωση του νου με την αίσθηση, του ουρανού με τη γη, των αισθητών με τα νοητά, και της φύσης με τον λόγο. Επί όλων αυτών, ο θεωρητικός νους, αφού στερεώσει τις αληθείς αντιλήψεις για το καθένα σύμφωνα με την οικεία επιστήμη, οικοδομεί σοφά επί των γωνιών τους νοητούς πύργους, δηλαδή επί των ενώσεων τα δόγματα που συνδέουν αυτές τις ενώσεις.