φυλῶν τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους καθηγούμενος, ἀλλὰ τὸν μὲν 〈Ἄχαζ〉 παραδίδωσι ὁ θεὸς διὰ πλείστας ὅσας δυσσεβείας αὐτοῦ, τόν τε ὑπ᾽ αὐτῷ λαὸν τοῖς εἰρημένοις βασιλεῦσιν, ὡς ἀνελεῖν μὲν αὐτῶν ‹δέκα καὶ δύο μυριάδας ἀνδρῶν›, αἰχμαλώτους δὲ ἀπαγαγεῖν οὐκ ἐλάττους ‹εἴκοσι μυριάδων›. τοιαύτης δὴ τροπῆς κατὰ τὴν πρώτην συμβολὴν γενομένης, οὐκ εἰς μακρὸν δὲ αὖθις οἱ προλεχθέντες βασιλεῖς, ὁ τῆς Δαμασκοῦ λέγω καὶ τῆς Σαμαρείας, ὁπλίζονται κατὰ τοῦ 〈Ἄχαζ〉 προθέμενοι τὴν Ἰερουσαλὴμ πολιορκίᾳ ἑλεῖν καὶ τὸν μὲν 〈Ἄχαζ〉 ἀνελεῖν, ἕτερον δὲ ἀντ᾽ αὐτοῦ καταστῆσαι βασιλέα, τὸν λεγόμενον «υἱὸν Ταβεήλ».
Μετάφραση
όντας ηγέτης των φυλών του ιουδαϊκού έθνους, αλλά τον μεν 〈Άχαζ〉 παραδίδει ο Θεός, εξαιτίας των πάρα πολλών ασεβειών του, όπως και τον λαό υπό την εξουσία του, στους προαναφερθέντες βασιλείς, με αποτέλεσμα να εξοντώσουν από αυτούς ‹δέκα και δύο μυριάδες άνδρες›, και να οδηγήσουν στην αιχμαλωσία όχι λιγότερους από ‹είκοσι μυριάδες›. Αφού λοιπόν επήλθε τέτοια συντριβή κατά την πρώτη σύγκρουση, έπειτα από όχι πολύ καιρό πάλι οι προαναφερθέντες βασιλείς, δηλαδή της Δαμασκού και της Σαμάρειας, εξοπλίζονται εναντίον του 〈Άχαζ〉, έχοντας θέσει ως σκοπό να καταλάβουν την Ιερουσαλήμ με πολιορκία και τον μεν 〈Άχαζ〉 να τον εξοντώσουν, να εγκαταστήσουν δε αντ' αυτού άλλον βασιλιά, τον λεγόμενο «υιό Ταβεήλ».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες