διὸ στρατηγικῶς ‹τὰς μὲν ἐκτὸς τῆς πόλεως πηγὰς ἀπέφραττεν, ὡς ἂν μὴ εὕροι› ὁ πολέμιος ἐπιστὰς τοῖς τόποις ‹ὕδατα›, αὐτῆς τε τῆς Ἰερουσαλὴμ περιέφραττε ‹τὸ τεῖχος›, ἐκτὸς δὲ «ἄλλο προτείχισμα» ἐποίει, ‹ὅπλων› τε προὐνόει καὶ πάσης πολεμικῆς παρασκευῆς. εἶθ᾽ ὡς μετὰ τοσαύτην σπουδὴν συγκαλέσας τὰ πλήθη λόγοις αὐτοὺς θεοσεβέσιν ἐρώννυε λέγων, μὴ δεῖν μηδένα πολέμιον φοβεῖσθαι, ἐπειδήπερ φησί· «μεθ᾽ ἡμῶν πλείονες ἢ μετ᾽ αὐτῶν»· ‹μετὰ γὰρ τοῦ Ἀσσυρίου βραχίονας εἶναι σαρκίνους›, «μεθ᾽ ἡμῶν δέ» φησι «κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν τοῦ σῴζειν καὶ τοῦ πολεμεῖν τὸν πόλεμον ἡμῶν». οἷς ἐπιφέρεται· «καὶ κατεθάρσησεν ὁ λαὸς τοῖς λόγοις Ἑζεκίου βασιλέως Ἰούδα.
Μετάφραση
Γι' αυτό, ενεργώντας στρατηγικά, ‹έφραξε τις πηγές που βρίσκονταν έξω από την πόλη, ώστε να μη βρει› ο εχθρός ‹νερά›, όταν θα έφτανε σε εκείνα τα μέρη, και οχύρωσε ‹το τείχος› της ίδιας της Ιερουσαλήμ, ενώ εξωτερικά κατασκεύασε «άλλο προτείχισμα», και μερίμνησε για ‹όπλα› και για κάθε πολεμική προετοιμασία. Έπειτα, αφού μετά από τόση φροντίδα συγκάλεσε τα πλήθη, τα εμψύχωνε με θεοσεβή λόγια, λέγοντας ότι δεν πρέπει να φοβούνται κανέναν εχθρό, επειδή, όπως λέει: «μαζί μας είναι περισσότεροι από όσους είναι με αυτούς»· ‹διότι με τον Ασσύριο υπάρχουν σάρκινοι βραχίονες›, «ενώ μαζί μας», λέει, «είναι ο Κύριος ο Θεός μας, για να μας σώζει και να διεξάγει τον πόλεμό μας». Και σε αυτά προστίθεται: «Και ο λαός αναθάρρησε από τα λόγια του Εζεκία, βασιλιά του Ιούδα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες