καὶ μετὰ ταῦτα ἀποστέλλει Σεναχηρεὶμ βασιλεὺς Ἀσσυρίων ἀπὸ Λαχεὶς τοὺς παῖδας αὐτοῦ ἐπὶ Ἰερουσαλὴμ πρὸς Ἑζεκίαν βασιλέα Ἰούδα καὶ πρὸς πάντα τὸν ἐν Ἰερουσαλὴμ λαὸν λέγων» τὰ προκείμενα. ⌜πρὸς τοῖς ἄλλοις τοίνυν κατορθώμασι τοῦ Ἑζεκίου γυμνάσιον ἀρετῆς καὶ πλείονος θεοσεβείας ἔνδειξιν παρεῖχεν ὁ θεὸς αὐτῷ διὰ τῆς πρὸς τὸν πόλεμον παρατάξεως, ἐν ᾗ διέλαμψε πάντα μὲν στρατηγικῶς τὰ πρὸς τὸν πόλεμον παραταξάμενος, τὸ δὲ πᾶν ἀναθεὶς τῷ θεῷ, τοῖς τε ὑπ᾽ αὐτῶν πλήθεσι θεοσεβῆ διδασκαλίαν παραγγείλας.⌝ ἀλλ᾽ οὐ τοιοῦτος ἦν ὁ Ἄχαζ ὁ τούτου πατήρ, ὃς ποτὲ μὲν τῷ Βαβυλωνίῳ ἑαυτὸν κατεδούλου καὶ πάντα τὸν ὑπ᾽ αὐτῷ λαόν, ποτὲ δὲ ὑπὸ τῶν Σύρων τῶν τὴν Δαμασκὸν οἰκούντων ἡλίσκετο. οὐκοῦν ἀρετῆς ἔνδειξιν τῷ Ἑζεκίᾳ παρεῖχεν ὁ θεὸς συγχωρῶν τῷ Ἀσσυρίῳ πλησιάζειν τῇ Ἰερουσαλήμ. ⌜τηρητέον δὲ ὡς τῶν ἐν τούτοις ὀνομαζομένων ἀνδρῶν, λέγω δὲ τοῦ 〈Ἐλιακὶμ〉 καὶ τοῦ 〈Σομνᾶ〉, καὶ διὰ τῶν ἔμπροσθεν μνήμην ἐποιεῖτο ὁ προφήτης ‹ἐν τῷ ῥήματι τῆς φάραγγος Σιών›,⌝ ἐν ᾧ εἴρηται· «Πορεύου εἰς τὸ παστοφόριον πρὸς 〈Σομνᾶν〉 τὸν ταμίαν» καὶ ἑξῆς, «καὶ καλέσω τὸν παῖδά μου Ἐλιακὶμ τὸν τοῦ Χελκίου». ⌜ἀναγκαία δὲ ἡμῖν ἡ ἐπιτήρησις εἰς τὸ ἐφαρμόσαι τῇ προκειμένῃ ἱστορίᾳ τοὺς ἐν ἐκείνῃ τῇ προφητείᾳ φερομένους λόγους.
Μετάφραση
«Και μετά ταύτα αποστέλλει ο Σενναχηρείμ, ο βασιλιάς των Ασσυρίων, από τη Λαχίς τους απεσταλμένους του στην Ιερουσαλήμ, προς τον βασιλιά του Ιούδα Εζεκία και προς όλο τον λαό που βρισκόταν στην Ιερουσαλήμ λέγοντας» τα εξής. Εκτός, λοιπόν, από τα άλλα κατορθώματα του Εζεκία, ο Θεός του προσέφερε ένα πεδίο άσκησης της αρετής και μιαν ευκαιρία να αποδείξει ακόμη μεγαλύτερη θεοσέβεια μέσω της πολεμικής του παράταξης, στην οποία διέπρεψε, αφενός παρατάσσοντας τα πάντα στρατηγικά για τον πόλεμο, αφετέρου αναθέτοντας το παν στον Θεό και μεταδίδοντας θεοσεβή διδασκαλία στα πλήθη των υπηκόων του. Αλλά δεν ήταν τέτοιος ο πατέρας του, ο Άχαζ, ο οποίος άλλοτε μεν υποδούλωνε τον εαυτό του και όλο τον λαό του στον Βαβυλώνιο, άλλοτε δε αιχμαλωτιζόταν από τους Σύρους που κατοικούσαν στη Δαμασκό. Επομένως, ο Θεός παρείχε στον Εζεκία ευκαιρία επίδειξης της αρετής του, επιτρέποντας στον Ασσύριο να πλησιάσει την Ιερουσαλήμ. Πρέπει δε να παρατηρήσουμε ότι τους άνδρες που ονομάζονται σε αυτά, εννοώ τον Ελιακείμ και τον Σομνά, ο προφήτης τους είχε μνημονεύσει και προηγουμένως, «στον λόγο για τη φάραγγα της Σιών», στον οποίο έχει λεχθεί: «Πήγαινε στο παστοφόριο προς τον Σομνά τον ταμία» και τα εξής, «και θα καλέσω τον δούλο μου τον Ελιακείμ, τον γιο του Χελκία». Αυτή η παρατήρηση είναι αναγκαία για εμάς, προκειμένου να προσαρμόσουμε στην προκείμενη ιστορία τους λόγους που αναφέρονται σε εκείνη την προφητεία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες