Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄ 33:12

Διότι ίδιον ενός δίκαιου δικαστή είναι να αποκρίνεται με τον κατάλληλο τρόπο σε καθένα από τα πεπραγμένα. Πάλι, ο Ιεροβοάμ στεκόταν και προσέφερε θυσία στα είδωλα πάνω στον βωμό. Το χέρι του ξεράθηκε, επειδή διέταξε να συλληφθεί ο προφήτης που τον ήλεγχε· αλλά, αφού κατανόησε εκ πείρας τη δύναμη του παρισταμένου, λέει: «Παρακάλεσε τον Κύριο για μένα». Και χάρη σε αυτόν τον λόγο αποκαταστάθηκε πάλι το χέρι του. Αν τον Ιεροβοάμ τον θεράπευσε ο προφήτης, εσένα άραγε ο Χριστός δεν μπορεί, θεραπεύοντάς σε, να σε ελευθερώσει από τις αμαρτίες σου; Υπήρξε και ο Μανασσής, ο οποίος στάθηκε παρανομώτατος, αυτός που πριόνισε τον Ησαΐα, μολύνθηκε με κάθε είδους ειδωλολατρία και γέμισε την Ιερουσαλήμ με αθώο αίμα· αλλά, όταν οδηγήθηκε αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα, χρησιμοποίησε την εμπειρία των δεινών ως θεραπεία μετάνοιας. Διότι λέει η Γραφή ότι ο Μανασσής ταπεινώθηκε ενώπιον του Κυρίου και προσευχήθηκε, και ο Κύριος τον εισάκουσε και τον επανέφερε στη βασιλεία του. Αν εκείνος που πριόνισε τον προφήτη σώθηκε μέσω της μετάνοιας, εσύ που δεν έχεις πράξει κάτι τόσο φοβερό, δεν θα σωθείς; Πρόσεχε μην απιστείς μάταια στη δύναμη της μετάνοιας.

ΙΔ΄. Πάλι, ο Ιεροβοάμ στεκόταν στο θυσιαστήριο. Το χέρι του ξεράθηκε, επειδή διέταξε να συλληφθεί ο προφήτης. Αναγνωρίζοντας μέσα από αυτή την εμπειρία τη δύναμη αυτού που είχε έλθει, λέει: «Παρακάλεσε τον Κύριο, για να αποκατασταθεί το χέρι μου». Επειδή ο Ιεροβοάμ είπε «Παρακάλεσε», ο προφήτης τον θεράπευσε· εσένα, άραγε, δεν μπορεί να σε θεραπεύσει ο Χριστός; Υπήρξε και ο Μανασσής υπερβολικά παράνομος, αυτός που πριόνισε τον Ησαΐα· τι υπάρχει πιο παράνομο από αυτό; Οδηγήθηκε αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα, υπομένοντας από τους εχθρούς όσα άξιζε η προαίρεσή του. Αλλά τι λέει η Γραφή; «Ταπεινώθηκε ο Μανασσής, και εξομολογήθηκε στον Κύριο, και ο Κύριος τον εισάκουσε, και τον επανέφερε στη βασιλεία του». Αυτός που πριόνισε τον προφήτη σώθηκε μέσω της μετάνοιας· και εσύ απιστείς στη μετάνοια;

Ο Ιωθάμ, ο γιος του, βασίλευσε δεκαέξι έτη και έπραξε το ευθές όπως ο πατέρας του· εντούτοις, δεν κατήργησε τους υψηλούς τόπους. Και επί των ημερών του έζησε ο Ησαΐας. Ο Άχαζ, ο γιος του, βασίλευσε δεκαέξι έτη και έπραξε το πονηρό. Και επί των ημερών του προφήτευσαν ο Ησαΐας και ο Ωδήδ. Ο Εζεκίας, ο γιος του, βασίλευσε είκοσι εννέα έτη και έπραξε το ευθές τέλεια, όπως ο Δαβίδ. Αυτός καθαίρεσε τον χάλκινο όφι, τον οποίο είχε κρεμάσει ο Μωυσής. Επί των ημερών του, ο Σενναχηρείμ και ο Ραψάκης οι Ασσύριοι, βλασφημώντας, πατάχθηκαν οι ίδιοι, και έπειτα από αυτά, μέσα σε μία νύχτα εξήλθε άγγελος Κυρίου και εξολόθρευσε εκατόν ογδόντα πέντε χιλιάδες. Όταν δε ο Εζεκίας επρόκειτο να πεθάνει, έλαβε παράταση ζωής δεκαπέντε ετών. Ο Μανασσής, ο γιος του, βασίλευσε πενήντα πέντε έτη και έπραξε το πονηρό. Όσα δε κατεδάφισε ο Εζεκίας, αυτός τα ανοικοδόμησε, και αναδείχθηκε σε άλλον Ιεροβοάμ για τον Ιούδα, με αποτέλεσμα εξαιτίας του να υποστεί η Ιερουσαλήμ ό,τι και η Σαμάρεια. Διότι για αυτόν ειπώθηκε: «Αυτός που εξώθησε τον Ιούδα στην αμαρτία». Γι' αυτόν τον λόγο και οδηγήθηκε αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα. Αλλά κατά την αιχμαλωσία, όπως έχει γραφτεί στα Παραλειπόμενα, επειδή μετανόησε, ο Θεός τον επανέφερε στην Ιερουσαλήμ και ανέλαβε και πάλι τη βασιλεία. Έχοντας μετανοήσει και διδάσκοντας τον λαό να υπηρετεί τον Θεό, ετελεύτησε. Δεν ετάφη όμως στην πόλη του Δαβίδ, αλλά στον κήπο του, στον κήπο του Οζά.

Και έπεσε ο οίκος, και θανάτωσε περισσότερους από όσους είχε θανατώσει στη ζωή του.» «Προσευχήθηκε ο βασιλιάς Εζεκίας, και απέστειλε ο Κύριος άγγελο, και εξολόθρευσε κάθε δυνατό και πολεμιστή και άρχοντα και στρατηγό στο στρατόπεδο του βασιλιά των Ασσυρίων.» «Μίλησε ο Κύριος στον Μανασσή, και συνέλαβαν τον Μανασσή, τον έδεσαν με χειροπέδες, και τον οδήγησαν στη Βαβυλώνα. Και προσευχήθηκε προς αυτόν, και εισάκουσε την κραυγή του.» Σχόλιο: Εξιστορείται από τον Αφρικανό ότι, καθώς ο Μανασσής έλεγε την ωδή, τα δεσμά του, αν και ήταν σιδερένια, έσπασαν, και διέφυγε. «Ανεβόησε ο Ηλίας προς τον ουρανό και είπε: Κύριε, ο Θεός του Αβραάμ και του Ισαάκ και του Ιακώβ, εισάκουσέ με με φωτιά· και έπεσε φωτιά από τον Κύριο εκ του ουρανού και κατέφαγε το ολοκαύτωμα και τα ξύλα και τις πέτρες και το χώμα, και το νερό που ήταν στη θάλασσα το έγλειψε η φωτιά.» «Σηκώθηκε νωρίς το πρωί ο υπηρέτης του Ελισσαίου, και ιδού, στρατιωτική δύναμη περικύκλωνε την πόλη, με άλογα και άρματα.