Ἤδη που πάντως ἤκουσται τῇ κορυφαίᾳ ὑμῶν μακαριότητι τὰ κατὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν τῇ καθ᾽ ἡμᾶς ἐκκλησίᾳ ἐπελθόντα (καὶ γὰρ γεγενήμεθα εἰς παραβολὴν καὶ διήγημα ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι, γραφικῶς εἰπεῖν), οὐ μὴν ἴσως ἡ ἀπαγγελία ἐντελῶς τε καὶ ἐπιστολικῶς. διόπερ ἡμεῖς οἱ ἐλάχιστοι, εἰ καὶ μέλος που τοῦ σώματος Χριστοῦ ἔσχατον τυγχάνοντες, ὅμως τῆς κεφαλῆς ἡμῶν εἰργομένης τῶν τε ἐν τῇ ἀδελφότητι προεχόντων ὧδέ τε κἀκεῖσε διεσπαρμένων ἠδυνήθημέν πως ἐκ τοῦ σύνεγγυς εἶναι καὶ διὰ τῆς εἰς ἀλλήλους καταμηνύσεως εἰς ἓν γενέσθαι καὶ πνεῦμα καὶ ῥῆμα, γράφοντες, εἰ καὶ τολμηρῶς, τάδε.
Μετάφραση
Ήδη πάντως θα έχει ασφαλώς ακουστεί στην κορυφαία μακαριότητά σας για όσα επήλθαν στην Εκκλησία μας εξαιτίας των αμαρτιών μας (διότι έχουμε καταστεί παροιμία και διήγημα σε όλα τα έθνη, για να εκφραστούμε αγιογραφικά), ίσως όμως η αναγγελία δεν έγινε πλήρως και δι' επιστολών. Γι' αυτό εμείς οι ελάχιστοι, αν και τυγχάνουμε ίσως το έσχατο μέλος του σώματος του Χριστού, ωστόσο, εφόσον η κεφαλή μας τελεί υπό περιορισμό και οι προέχοντες στην αδελφότητα έχουν διασκορπιστεί εδώ και εκεί, μπορέσαμε κάπως να βρεθούμε εκ του σύνεγγυς και διά της αμοιβαίας επικοινωνίας να γίνουμε ένα, τόσο κατά το πνεύμα όσο και κατά τον λόγο, γράφοντας, έστω και με τόλμη, τα εξής.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες