Πατερικές αναφορές στο Β΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 1:13

Αλλά ο Παύλος, βέβαια, δικαιολογημένα ελάμβανε, εφόσον επιτελούσε τόσο μεγάλο έργο, αν βεβαίως ελάμβανε κάτι· όσοι όμως δεν εργάζονται καθόλου, πώς θα μπορούσαν να λαμβάνουν; «Αλλά εγώ προσεύχομαι», λέει κάποιος. Όμως αυτό δεν είναι εργασία· διότι αυτό μπορεί κανείς να το πράττει και ενώ εργάζεται. «Αλλά εγώ νηστεύω». Ούτε όμως αυτό είναι εργασία. Αλλά πρόσεξε αυτόν τον μακάριο, ο οποίος σε πολλά μέρη και κηρύττει και εργάζεται. «Δεν είχατε όμως την ευκαιρία», λέει. Τι σημαίνει, «δεν είχατε την ευκαιρία»; Δεν προερχόταν, λέει, από τη ραθυμία σας, αλλά από την ανάγκη· δεν είχατε αγαθά στα χέρια σας, ούτε βρισκόσασταν σε αφθονία· διότι αυτό σημαίνει το «δεν είχατε την ευκαιρία». Το έλαβε αυτό από την κοινή συνήθεια. Διότι έτσι λένε οι περισσότεροι, όταν δεν τους προσφέρονται τα βιοτικά αγαθά με αφθονία, αλλά βρίσκονται σε οικονομική δυσχέρεια. «Όχι ότι μιλώ επειδή βρίσκομαι σε στέρηση». Είπα, λέει, το «επιτέλους κάποτε», και σας έκανα παρατήρηση, όχι γιατί ζητούσα το δικό μου συμφέρον, ούτε γιατί σας κατηγορούσα για τούτο, σαν να βρισκόμουν σε ένδεια· διότι δεν τα αναζητούσα γι' αυτόν τον λόγο. Από πού είναι φανερό ότι δεν κομπάζεις, ω Παύλε; Στους Κορινθίους, λοιπόν, λέει: «Διότι δεν σας γράφουμε άλλα, παρά εκείνα που διαβάζετε ή και αναγνωρίζετε». Και απέναντι σε αυτούς, εξάλλου, δεν θα μιλούσε με τέτοιο τρόπο ώστε να πιαστεί να ψεύδεται. Δεν θα τα έλεγε αυτά, εάν κομπορρημονούσε· διότι μιλούσε σε ανθρώπους που εγνώριζαν την αλήθεια, και θα ήταν μεγαλύτερη η ντροπή του να ξεσκεπαστεί. «Διότι εγώ έμαθα», λέει, «στις συνθήκες όπου βρίσκομαι, να είμαι αυτάρκης». Άρα το ζήτημα απαιτεί εκμάθηση, άσκηση και μελέτη. Διότι δεν είναι κάτι που κατορθώνεται εύκολα, αλλά είναι πάρα πολύ δύσκολο και απαιτεί πολύ κόπο.

Και περισσότερο προς εσάς. Τι σημαίνει «περισσότερο προς εσάς»; Αναστραφήκαμε με τη χάρη του Θεού. Διότι και σημεία και θαύματα επιδείξαμε ανάμεσά σας, και μεγαλύτερη ακρίβεια και βίο ανεπίληπτο. Διότι και αυτό το ονομάζει χάρη του Θεού, αποδίδοντας σε αυτήν και τα δικά του κατορθώματα. Επειδή εκεί ξεπέρασε και τα όρια του αγώνα, προσφέροντας δωρεάν το Ευαγγέλιο, προκειμένου να συγκαταβεί στην αδυναμία τους. Διότι δεν σας γράφουμε τίποτε άλλο, παρά μόνο αυτά που διαβάζετε ή και αναγνωρίζετε.

Διότι δεν γνωρίζετε όσα μας αφορούν από ακοή, λέει, αλλά από την ίδια σας την πείρα. Το δε «από μέρους», το είπε από μετριοφροσύνη. Διότι έχει αυτή τη συνήθεια, όταν πει κάτι μεγαλειώδες πιεζόμενος από επιτακτική ανάγκη (επειδή διαφορετικά δεν το κάνει), να θέλει να περιστείλει και πάλι γρήγορα τον όγκο των όσων ειπώθηκαν. Ελπίζω δε ότι και μέχρι τέλους θα το κατανοήσετε.

Και αυτό ήταν γνώρισμα ανθρώπου που τους είχε απόλυτη εμπιστοσύνη και που διακήρυττε τα πάντα με αλήθεια. Γι' αυτό και τους επικαλείται ως μάρτυρες, τόσο τώρα λέγοντας, «σε όλα απέναντί σας», όσο και προηγουμένως λέγοντας: «Διότι δεν σας γράφουμε τίποτε άλλο, παρά μόνο εκείνα τα οποία διαβάζετε ή και αναγνωρίζετε».

«Ώστε να αποδοθούν ευχαριστίες από πολλά πρόσωπα για το χάρισμα που μας δόθηκε μέσω πολλών, υπέρ υμών.» Για να τον ευχαριστήσουν τα πολλά πρόσωπα, λέει, επειδή τα πολλά πρόσωπα έλαβαν και τη χάρη. Αυτά δε τα λέει, αφενός παρακινώντας τους σε προσευχές υπέρ των άλλων, και αφετέρου διδάσκοντάς τους την ταπεινοφροσύνη και οδηγώντας τους στην αγάπη. Εκτός από αυτά προσθέτει και τούτο, ότι δηλαδή, έστω κι αν ο Θεός επιτελεί κάτι μέγα από ευσπλαχνία, εδώ συμβάλλει και η προσευχή. «Διότι η καύχησή μας είναι αυτή, η μαρτυρία της συνειδήσεώς μας, ότι με αγιότητα». Θέτει μια τρίτη αιτία παρηγοριάς. Και αυτή είναι το να συμπεριφερόμαστε (να αναστρεφόμαστε) παντού στην οικουμένη με καθαρή συνείδηση. Και τα λέει αυτά, διδάσκοντάς τους να μην αποθαρρύνονται στις θλίψεις, εφόσον έχουν καθαρή συνείδηση. Το δε νόημα είναι το εξής: Η καύχησή μας, λέει, είναι αυτή, δηλαδή η συνείδησή μας, η οποία δεν έχει να μας καταδικάσει σαν να διωκόμαστε για πονηρές πράξεις. «Και με ειλικρίνεια Θεού». Δηλαδή, χωρίς τίποτα το δόλιο. «Όχι με σαρκική σοφία». Δηλαδή, όχι με πανουργία, ούτε με ρητορική δεινότητα, ή με πλοκή σοφών χαρισμάτων. «Αλλά με τη χάρη του Θεού αναστραφήκαμε μέσα στον κόσμο, και πολύ περισσότερο απέναντί σας». Αποδεικνύοντας με τα θαυμαστά σημεία τη δύναμη που δόθηκε σε εσάς από Αυτόν. «Διότι δεν σας γράφουμε άλλα, παρά εκείνα τα οποία διαβάζετε, ή και αναγνωρίζετε».

Επειδή είπε μεγάλα λόγια για τον εαυτό του, πράγμα που ήταν φορτικό, παρουσιάζει τους ίδιους ως μάρτυρες των λεγομένων: «Ελπίζω δε και εγώ ότι μέχρι τέλους θα κατανοήσετε, όπως και μας κατανοήσατε εν μέρει».