Πατερικές αναφορές στο Β΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 1:14

4 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καθὼς καὶ ἐπέγνωτε ἡμᾶς ἀπὸ μέρους, ὅτι καύχημα ὑμῶν ἐσμεν, καθάπερ καὶ ὑμεῖς ἡμῶν, ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου ᾿Ιησοῦ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–4 από 4

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους δευτέραν ἐπιστολήν
Ὥσπερ γὰρ ἐκεῖ φησιν· Εἰδότες ὅτι ὥσπερ κοινωνοί ἐστε τῶν παθημάτων, οὕτω καὶ τῆς παρακλήσεως· οὕτω καὶ ἐνταῦθα, Καύχημα ὑμῶν ἐσμεν, καθάπερ καὶ ὑμεῖς ἡμῶν. Καὶ ταύτῃ τῇ πεποιθήσει ἐβουλόμην πρότερον πρὸς ὑμᾶς ἐλθεῖν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, όπως ακριβώς λέει εκεί: «Γνωρίζοντας ότι όπως είστε κοινωνοί των παθημάτων, έτσι είστε και της παρηγορίας»· έτσι και εδώ: «Είμαστε καύχημά σας, όπως ακριβώς και εσείς είστε δικό μας». Και με αυτήν την πεποίθηση ήθελα να έλθω πρώτα σε εσάς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Κατὰ Ἰουδαίων
Καὶ καθάπερ οἱ ἀδικοῦντες καὶ πλεονεκτοῦντες καὶ ἁρπάζοντες, καὶ μυρία τοῖς πλησίον διατιθέντες κακὰ, ἀπελθόντες ἐκεῖ, καὶ τοὺς ταῦτα παθόντας ἰδόντες (ὄψονται γὰρ, φησὶν, αὐτοὺς πάντως, καὶ δῆλον ἐκ τοῦ πλουσίου καὶ τοῦ Λαζάρου τοῦτο), οὐδὲ ἀνοῖξαι στόμα δυνήσονται, οὐδὲ εἰπεῖν τι καὶ ἀπολογήσασθαι, ἀλλὰ αἰσχύνης πολλῆς ἐμπλησθέντες καὶ καταγνώσεως, ἀπὸ τῆς ὄψεως τῆς ἐκείνων ἐπὶ τοὺς ποταμοὺς ἀπενεχθήσονται τοῦ πυρός· οὕτως οἱ ζῶντες καὶ διδάσκοντες καὶ κατηχοῦντες, ἰδόντες τοὺς ὑπ᾽ αὐτῶν διασωθέντας συνηγοροῦντας αὐτοῖς ἐκεῖ, πολλῆς ἐμπλησθήσονται τῆς παῤῥησίας. Καὶ τοῦτο ὁ Παῦλος δηλῶν ἔλεγε, Καύχημα ὑμῶν ἐσμεν, καθάπερ καὶ ὑμεῖς ἡμῶν. Πότε, εἰπέ; Ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καὶ πάλιν ὁ Χριστὸς παραινεῖ λέγων, Ποιήσατε ὑμῖν φίλους ἐκ τοῦ μαμωνᾶ τῆς ἀδικίας, ἵνα ὅταν ἐκλίπητε, δέξωνται ὑμᾶς εἰς τὰς αἰωνίους αὐτῶν σκηνάς. Ὁρᾷς ὅτι πολλὴ παῤῥησία ἡμῖν γενήσεται ἐκ τῶν νῦν εὐεργετουμένων παρ᾽ ἡμῶν. Εἰ δὲ, ὅπου χρημάτων δαπάνη, τοσοῦτοι οἱ στέφανοι, τοσοῦτος ὁ μισθὸς, τοσαύτη ἡ ἀμοιβή· ὅπου ψυχῆς ὠφέλεια, πῶς οὐ πολλὰ καὶ μεγάλα ἡμῖν ἔσται τὰ ἀγαθά;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και όπως ακριβώς όσοι αδικούν, πλεονεκτούν και αρπάζουν, και προξενούν αμέτρητα κακά στους συνανθρώπους τους, όταν αναχωρήσουν για την άλλη ζωή και δουν αυτούς που υπέστησαν αυτά τα δεινά (διότι οπωσδήποτε θα τους δουν, όπως λέγει, και τούτο καθίσταται φανερό από τον πλούσιο και τον Λάζαρο), δεν θα μπορέσουν ούτε το στόμα τους να ανοίξουν, ούτε να πουν κάτι και να απολογηθούν, αλλά, γεμάτοι από πολλή ντροπή και καταδίκη, αμέσως μετά το αντίκρισμα εκείνων θα απαχθούν στους ποταμούς του πυρός· έτσι και εκείνοι που ζουν, διδάσκουν και κατηχούν, όταν δουν αυτούς που διασώθηκαν από τους ίδιους να συνηγορούν υπέρ αυτών εκεί, θα πληρωθούν από πολλή παρρησία. Και τούτο δηλώνοντας ο Παύλος έλεγε: «Είμαστε το καύχημά σας, όπως ακριβώς και εσείς είστε δικό μας». Πότε, πες μου; Την ημέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Και πάλι ο Χριστός προτρέπει λέγοντας: «Κάντε φίλους για τον εαυτό σας από τον μαμωνά της αδικίας, ώστε, όταν εκλείψετε, να σας δεχθούν στις αιώνιες σκηνές τους». Βλέπεις ότι πολλή παρρησία θα μας δοθεί από αυτούς που τώρα ευεργετούνται από εμάς. Εάν λοιπόν, όπου υπάρχει δαπάνη χρημάτων, είναι τόσοι πολλοί οι στέφανοι, τόσο μεγάλος ο μισθός, τόσο σπουδαία η αμοιβή· εκεί όπου υπάρχει ωφέλεια ψυχής, πώς δεν θα είναι πολλά και μεγάλα τα αγαθά για εμάς;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Ἐπειδὴ μεγάλα ἐφθέγξατο περὶ ἑαυτοῦ, ὅπερ ἦν φορτικὸν, αὐτοὺς παράγει μάρτυρας τῶν λεγομένων. «Ἐλπίζω δὲ κἀγὼ, ὅτι ἕως τέλους ἐπιγνώσεσθε, καθὼς καὶ ἐπέγνωτε ἡμᾶς ἀπὸ μέρους.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή είπε μεγάλα λόγια για τον εαυτό του, πράγμα που ήταν φορτικό, παρουσιάζει τους ίδιους ως μάρτυρες των λεγομένων: «Ελπίζω δε και εγώ ότι μέχρι τέλους θα κατανοήσετε, όπως και μας κατανοήσατε εν μέρει».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Ἀπὸ τῶν παρελθόντων πιστοῦται τὰ μέλλοντα. Εἶτα, καὶ οὐχ ἁπλῶς τοῦτο ἀπεφήνατο, ἀλλὰ τὸ πᾶν ἐπιῤῥίπτων τῷ Θεῷ, καὶ τῇ εἰς αὐτὸν ἐλπίδι. »Ὅτι καύχημα ὑμῶν ἐσμεν, καθάπερ καὶ ὑμεῖς ἡμῶν, ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ.» Ἐνταῦθα τὸν ἐκ τῶν εἰρημένων ὑποτέμνεται φθόνον ἢ ἔριδας, αὐτοὺς καὶ κοινωνοὺς ποιῶν τῆς δόξης τῶν αὐτοῦ κατορθωμάτων. Οὐ γὰρ μέχρις ἡμῶν κατήντησε, φησὶ, ἀλλὰ καὶ εἰς ἡμᾶς διαβαίνει. «Καὶ ταύτῃ τῇ πεποιθήσει ἐβουλόμην πρότερον πρὸς ὑμᾶς ἐλθεῖν, ἵνα δευτέραν χάριν σχῆτε, καὶ δι᾽ ὑμῶν ἀπελθεῖν εἰς Μακεδονίαν, καὶ πάλιν ἀπὸ Μακεδονίας ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς, καὶ ὑφ᾽ ἡμῶν προπεμφθῆναι εἰς τὴν Ἰουδαίαν. Τοῦτο οὖν βουλόμενος,» Τὸ σφόδρα θαῤῥεῖν ὑμῖν, τὸ καυχᾶσθαι ἐφ᾽ ὑμῖν, καὶ καύχημα ἡμῶν ὑμᾶς εἶναι. «Μήτι ἄρα τῇ ἐλαφρίᾳ ἐχρησάμην; ἢ ἃ βουλεύομαι, κατὰ σάρκα βουλεύομαι, ἵνα ᾖ παρ᾽ ἐμοὶ τὸ Ναὶ, ναὶ, καὶ τὸ, Οὒ, οὔ;» Τίνος ἕνεκεν οὐκ ἦλθον, φησίν; ἆρα ὡς κοῦφος καὶ εὐριπιστής; οὐδαμῶς. Ἀλλὰ διὰ τί; Ὅτι ἃ βουλεύομαι, οὐ κατὰ σάρκα βουλεύομαι. Ὃ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν· Ὁ σαρκικὸς ἄνθρωπος, τουτέστιν, ὁ τοῖς παροῦσι πράγμασι προσηλωμένος, καὶ τῆς τοῦ Πνεύματος ἐνεργείας ἐκτὸς τυγχάνων, πανταχοῦ ἀπιέναι δύναται, καὶ πλανᾶσθαι ὅπου βούλεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Από τα παρελθόντα επιβεβαιώνονται τα μέλλοντα. Έπειτα, δεν εξέφρασε απλώς αυτό, αλλά αναθέτοντας τα πάντα στον Θεό και στην ελπίδα σε Αυτόν, [προσέθεσε]: «Ότι είμαστε καύχημά σας, όπως και εσείς δικό μας, κατά την ημέρα του Κυρίου μας Ιησού». Εδώ αποκόπτει τον φθόνο ή τις έριδες που θα μπορούσαν να προκύψουν από τα λεγόμενα, καθιστώντας και εκείνους κοινωνούς της δόξας των δικών του κατορθωμάτων. Διότι δεν έφτασε μόνο μέχρι εμάς, λέει, αλλά μεταβαίνει και σε εσάς. «Και με αυτή την πεποίθηση ήθελα προηγουμένως να έλθω προς εσάς, ώστε να λάβετε δεύτερη χάρη, και μέσω υμών να αναχωρήσω για τη Μακεδονία, και πάλι από τη Μακεδονία να έλθω προς εσάς, και από εσάς να κατευοδωθώ προς την Ιουδαία. Έχοντας, λοιπόν, αυτή τη βούληση» —δηλαδή το να έχω μεγάλο θάρρος απέναντί σας, το να καυχώμαι για εσάς, και το να είστε εσείς το καύχημά μας— «μήπως, άραγε, φέρθηκα με ελαφρότητα; Ή μήπως αυτά που σχεδιάζω, τα σχεδιάζω κατά σάρκα, ώστε να υπάρχει σε εμένα το "Ναι, ναι" και το "Όχι, όχι";» Για ποιο λόγο δεν ήλθα, λέει; Άραγε επειδή είμαι επιπόλαιος και ευμετάβλητος; Σε καμία περίπτωση. Αλλά γιατί; Επειδή αυτά που σχεδιάζω, δεν τα σχεδιάζω κατά σάρκα. Αυτό που λέει έχει την εξής έννοια: Ο σαρκικός άνθρωπος, δηλαδή αυτός που είναι προσηλωμένος στα παρόντα πράγματα και βρίσκεται εκτός της ενέργειας του Πνεύματος, μπορεί να πηγαίνει παντού και να περιπλανάται όπου θέλει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες