Πατερικές αναφορές στο Β΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 1:20

Οι σοφοί των Ελλήνων σχετικά με τους θεούς που έχουν επινοήσει εκφράζουν διαφορετικές απόψεις, λέγοντας «ναι» και «όχι»· διότι σε αυτούς δεν υπάρχει η αλήθεια, αλλά μάλλον το ψεύδος· γι' αυτό και κλονίζονται από ποικίλες δοξασίες. Ο αληθινός όμως και κατά φύσιν Υιός του παντοδύναμου Θεού, πώς θα μπορούσε να γίνει «ναι» και «όχι»; .... Συνεπώς, και ο εξ Αυτού κατά φύσιν Υιός, ο οποίος κηρύχθηκε σε εσάς μέσω ημών, από εμένα, τον Σιλουανό και τον Τιμόθεο, δεν έγινε «ναι» και «όχι»· διότι κάθε λόγος για Αυτόν αποδείχθηκε αληθινός μέσω της φωνής εκείνων που μιλούν εκ μέρους του Θεού. Και, όπως λέει, όσες είναι οι επαγγελίες του Θεού, στο πρόσωπό Του βρίσκουν το «ναι», δηλαδή κάθε δωρεά και υπόσχεση την έχουμε λάβει μέσω Αυτού από τον Θεό και Πατέρα. Και αυτό στο «Ναι», δηλαδή στην αλήθεια. Διότι αυτά εκπληρώνονται μέσω του Χριστού· «καταπόθηκε δηλαδή ο θάνατος με νίκη», και το κράτος της φθοράς κλονίστηκε, και θα πάψει η αδυναμία και, εκτός αυτών, η ατιμία, όπως είπε ο σοφότατος Παύλος και στην πρώτη επιστολή· και έχουμε αναδειχθεί κληρονόμοι και μέτοχοι της ίδιας της βασιλείας των αγίων. Διότι θα μας πει ο Ίδιος μπροστά στο θείο βήμα, Αυτός στον οποίο υπάρχει το «ναι»: «Ελάτε οι ευλογημένοι του Πατέρα μου, κληρονομήστε τη βασιλεία που έχει ετοιμαστεί για εσάς από την καταβολή του κόσμου».

Και ότι ο λόγος είναι αψευδής, το επιβεβαιώνει επιπλέον λέγοντας: Γι' αυτό και δι' αυτού λέμε στο Θεό το αμήν, προς δόξαν Του μέσω ημών. Επειδή, δηλαδή, αυτός είναι ο μεσίτης, μέσω του οποίου και μόνο είναι προσιτός ο Πατέρας, και στον οποίο υπάρχει κάθε πνευματική δωρεά, δι' αυτού οπωσδήποτε θα γίνεται και κάθε κατάληξη προσευχής· και αυτό είναι το αμήν. Και προς αυτό μας έχει διαπαιδαγωγήσει ο ίδιος ο Υιός, λέγοντας στους αγίους αποστόλους: «Και εκείνη την ημέρα δεν θα με ρωτήσετε τίποτα. Αμήν, αμήν σας λέω, ό,τι αν ζητήσετε από τον Πατέρα, θα σας το δώσει στο όνομά μου. Έως τώρα δεν ζητήσατε τίποτα στο όνομά μου. Να ζητάτε και θα λάβετε, για να είναι η χαρά σας ολοκληρωμένη». Μέσω αυτού, λοιπόν, απευθύνεται το αμήν στον Θεό Πατέρα, προς δόξα Του μέσω ημών. Διότι είναι συνήθειά μας να κλείνουμε το τέλος κάθε προσευχής στο όνομα του Χριστού. Το ότι δε δεν θα μπορούσε ο ίδιος να στερηθεί το δικαίωμα να δοξολογείται, θα το δούμε εύκολα από τον μακάριο Ιακώβ που προφητεύει: «Ιούδα, εσένα θα αινέσουν οι αδελφοί σου»· διότι ο Χριστός βλάστησε από τη φυλή του Ιούδα κατά σάρκα. Αλλά και από τον προφήτη Ησαΐα που λέει: «Είδα τον Κύριο Σαβαώθ να κάθεται σε θρόνο υψηλό και υπερυψωμένο», και τα Σεραφείμ να στέκονται γύρω, να τον αποκαλούν άγιο, να τον ονομάζουν Κύριο Σαβαώθ, και να λέγουν ότι ο ουρανός και η γη είναι πλήρη από τη δόξα Του.

Από την προς Κορινθίους 〈Β΄〉, ενώ για εκείνον και για εμάς 〈Γ΄〉. 〈α〉 (〈κε〉). «Διότι όσες είναι οι υποσχέσεις του Θεού, σε αυτόν βρίσκουν το ναι· γι' αυτό και μέσω αυτού λέγεται το αμήν στον Θεό». 〈β〉 (〈κστ〉). «Διότι δεν κηρύττουμε τους εαυτούς μας, αλλά τον Χριστό Ιησού ως Κύριο, και τους εαυτούς μας ως δούλους σας για χάρη του Ιησού, διότι ο Θεός που πρόσταξε να λάμψει φως μέσα από το σκοτάδι». 〈γ〉 (〈κζ〉). «Έχοντας δε το ίδιο πνεύμα της πίστεως και εμείς πιστεύουμε, γι' αυτό και μιλούμε». Απέκοψε δε το «κατά το γεγραμμένο».

Από τη ⟨Β΄⟩ προς Κορινθίους· αυτή δε βρίσκεται τρίτη στον Μαρκίωνα, σε αλλαγμένη σειρά επειδή σε αυτόν έχει τοποθετηθεί πρώτη η προς Γαλάτας. ⟨α'⟩ ⟨και⟩ ⟨κε'⟩ ⟨σχόλιο⟩. «Διότι όσες είναι οι επαγγελίες του Θεού, σε αυτόν είναι το ναι· γι' αυτό και δι' αυτού είναι το αμήν στον Θεό». ⟨α'⟩ ⟨και⟩ ⟨κε'⟩ ⟨έλεγχος⟩. Διάνοιξε τους οφθαλμούς σου και σώσου, ω Μαρκίωνα. Εάν δε εσύ δεν δύνασαι πλέον (διότι έχεις πεθάνει), εκείνοι που εξαπατήθηκαν από εσένα ας ανοίξουν τους οφθαλμούς τους και ας φύγουν μακριά σου, όπως από ένα φρικτό ερπετό που λυμαίνεται όσους το πλησιάζουν. Διότι εάν «όσες είναι οι επαγγελίες του Θεού, σε αυτόν είναι το ναι», και ο απόστολος γνωρίζει τις επαγγελίες του Θεού διά του νόμου και των προφητών, άρα λοιπόν εν Χριστώ βεβαιωνόταν το ναι της εκπλήρωσης των επαγγελιών. Δεν είναι, επομένως, ξένος ο Χριστός προς τον παλαιό νόμο και τους προφήτες, ούτε προς τον Θεό που μίλησε διά του νόμου και εκπλήρωσε τις επαγγελίες Του εν Χριστώ. Ούτε όμως είναι αντίθετος ο Χριστός προς τον Θεό που έδωσε τον νόμο και τους προφήτες.

Διότι, όσες είναι οι επαγγελίες του Θεού, σε αυτόν βρίσκουν το Ναι, και σε αυτόν το Αμήν, προς δόξαν του Θεού δι' ημών. Τι σημαίνει το «Όσες είναι οι επαγγελίες του Θεού»; Το κήρυγμα υποσχόταν πολλά, και οι ίδιοι αυτά τα πολλά επαγγέλλονταν και κήρυτταν. Διότι μίλησαν και για την ανάσταση, και για την ανάληψη, και για την αφθαρσία, και για τα μεγάλα έπαθλα και για εκείνα τα άρρητα αγαθά. Λέει, λοιπόν, ότι αυτές οι επαγγελίες παραμένουν ακλόνητες, και δεν υπήρξε σε αυτές Ναι και Όχι.

Δηλαδή, τα όσα ειπώθηκαν δεν είναι άλλοτε αληθινά και άλλοτε ψευδή, όπως η επίσκεψή μου, αλλά είναι πάντοτε αληθινά. Και πρώτον μεν αγωνίζεται υπέρ των δογμάτων της πίστεως και του λόγου περί του Χριστού, λέγοντας: Ο λόγος μου και το κήρυγμά μου δεν έγινε Ναι και Όχι· έπειτα δε υπέρ των υποσχέσεων: Διότι, όσες είναι οι επαγγελίες του Θεού, σε Αυτόν είναι το Ναι.

Εάν λοιπόν όσα υποσχέθηκε είναι βέβαια και θα τα δώσει οπωσδήποτε, πολύ περισσότερο ο Ίδιος και ο λόγος για αυτόν είναι βέβαιος, και δεν είναι δυνατόν να πει κανείς ότι τώρα μεν υπάρχει, τώρα δε δεν υπάρχει, αλλά υπάρχει πάντοτε και είναι ο ίδιος. Τι σημαίνει όμως το: «Σε αυτόν είναι το Ναι, και το Αμήν»;

Δηλώνει αυτό που οπωσδήποτε πρόκειται να συμβεί. Διότι οι επαγγελίες έχουν την πραγματοποίηση και την εκπλήρωσή τους σε Αυτόν, και όχι σε άνθρωπο. Μη φοβηθείς λοιπόν· διότι δεν είναι άνθρωπος για να αμφιβάλλεις, αλλά είναι ο Θεός, ο Οποίος και τις εξήγγειλε και τις εκπληρώνει. «Προς δόξα του Θεού μέσω ημών». Τι σημαίνει, «Προς δόξαν δι' ημών»; Τις εκπληρώνει μέσω ημών· δηλαδή, μέσω των ευεργεσιών Του προς εμάς, για τη δική Του δόξα· διότι αυτό σημαίνει το «Προς δόξα του Θεού». Και αν είναι προς δόξα του Θεού, οπωσδήποτε θα πραγματοποιηθούν. Διότι δεν πρόκειται να περιφρονήσει τη δική Του δόξα, έστω κι αν αδιαφορούσε για τη δική μας σωτηρία· επιπλέον δε, επειδή είναι εξαιρετικά φιλάνθρωπος. Και γι' αυτό τον λόγο, η σωτηρία μας συνδέεται με τη δική Του δόξα ως προς αυτά. Ώστε, εάν οι επαγγελίες είναι προς δόξα Του, οπωσδήποτε θα ακολουθήσει και η σωτηρία μας. Αυτό, άλλωστε, συνεχώς επαναλαμβάνει στην προς Εφεσίους επιστολή λέγοντας: «Εις περιποίησιν της δόξης Του». Και παντού προβάλλει αυτό το επιχείρημα, αποδεικνύοντας το αναπόφευκτο της εκπλήρωσής τους· αυτό ακριβώς λέει και εδώ, ότι δηλαδή οι επαγγελίες Του δεν διαψεύδονται. Διότι δεν σώζουν μόνο εμάς, αλλά δοξάζουν και Αυτόν. Μη σκεφτείς, επομένως, αυτό, ότι δηλαδή εξαγγέλθηκαν μέσω ημών, και διστάσεις· διότι δεν εκπληρώνονται από εμάς, αλλά από Αυτόν· και οι επαγγελίες δόθηκαν από Αυτόν· διότι δεν σας έχουμε πει τα δικά μας λόγια, αλλά τα δικά Του.

Ούτε σας δίδαξα πότε το ένα και πότε το άλλο· διότι αυτό δεν είναι πλέον ίδιον της πίστεως, αλλά μιας πλανημένης διανοίας. «Αλλά το "ναι" έχει γίνει σε αυτόν». Δηλαδή, αυτό ακριβώς που είπα: ο λόγος παραμένει απαρασάλευτος και βέβαιος. «Διότι όσες είναι οι επαγγελίες του Θεού, σε αυτόν βρίσκουν το "ναι"· γι' αυτό και δι' αυτού λέγεται το "αμήν", προς δόξαν του Θεού δι' ημών». Αυτό το λέει, επειδή το κήρυγμα υπόσχεται πολλά, και οι ίδιοι εξαγγέλλουν και κηρύττουν αυτά τα πολλά. Διότι μίλησαν και περί αναστάσεως, και περί αναλήψεως, και περί αφθαρσίας, και περί των μεγάλων επάθλων, και περί των ανείπωτων εκείνων αγαθών. Λέει, λοιπόν, ότι αυτές οι επαγγελίες παραμένουν ακλόνητες. Διότι δεν υπήρξε σε αυτές "ναι" και "όχι", δηλαδή δεν ήταν τα λεγόμενα άλλοτε αληθινά και άλλοτε ψευδή, όπως συνέβη με την επίσκεψή μου, αλλά είναι πάντοτε αληθινά.