Ἤδη μὲν οὖν μακαρίσαιμι ἂν ἑαυτόν, ποθεινότατοι, ὅτι γε μὴ ὄντες ἡμεῖς ἱκανοὶ πρὸς τὴν τῶν ἁγίων καὶ σπουδαίων καὶ ζῆλον θεοῦ ἀνειλημμένων ἐνάρετον πολιτείαν καταξιούμεθα ὑπὸ τῶν αὐτῶν ὑπονύττεσθαι 〈εἰς τὸ〉 τὸν νοῦν διεγείρειν τε καὶ παριστᾶν εἰς τὸ χρήσιμον. τὸ γὰρ ἐν ἡμῖν ἀεὶ ταπεινὸν φρόνημα ἡσυχῇ καρτερεῖν σπουδάζον καὶ μὴ περαιτέρω ἐπεκτείνεσθαι τῶν ἄγαν σκοπούντων ἐκεῖνο τὸ παρὰ τῷ ἀποστόλῳ εἰρημένον «ἵνα μὴ ἐπεκτείνωμαι ὑπὲρ τὸ μέτρον τοῦ κανόνος οὗ δέδωκεν ἡμῖν ὁ θεὸς μέτρου», ἀφικέσθαι πρὸς τοῦτο νῦν ἀναγκάζεται. ἐκ πανταχόθεν γὰρ αἱ ψῆφοι πρυτανεύσασαι ὡς εἰπεῖν τοῦ ἐν ὑμῖν θεόθεν ζήλου τῶν τε ἄλλων ὁμοδόξων, φημὶ δὴ τῶν τὴν ὀρθοδοξίαν ζηλούντων, ἐν οἷς καὶ Ὑπατίου τοῦ τέκνου ἡμῶν ἀπὸ τῆς Αἰγυπτίων χώρας πρός με διὰ τοῦτο αὐτὸ ἥκοντος, πᾶσαν μὲν ῥᾳθυμίαν πάντα δὲ ὄκνον παρεσκεύασαν ἀποθέσθαι μηκέτι τε στέγειν μήτε ἐν δευτέρῳ τίθεσθαι τὰ περὶ πίστεως γράφειν ὑμῖν, ἐπιζητούντων ὑμῶν καὶ τῶν ἡμετέρων ἀδελφῶν τὰ περὶ τῆς ἐν ἡμῖν σωτηρίας ἐκ τῆς θείας καὶ ἁγίας γραφῆς, τὸν στερεὸν θεμέλιον τῆς πίστεως περὶ πατρὸς καὶ υἱοῦ καὶ ἁγίου πνεύματος καὶ τῆς ἄλλης ἁπάσης ἐν Χριστῷ σωτηρίας, ἀναστάσεώς τε νεκρῶν λέγω καὶ ἐνσάρκου παρουσίας τοῦ μονογενοῦς, καὶ περὶ τῆς ἁγίας διαθήκης παλαιᾶς τε καὶ καινῆς καὶ τῶν ἄλλων ἁπαξαπλῶς συστάσεων τῆς τελείας σωτηρίας.
Μετάφραση
Ήδη, λοιπόν, θα μακάριζα τον εαυτό μου, πολυπόθητοι, διότι, αν και εμείς δεν είμαστε ικανοί για την ενάρετη πολιτεία των αγίων και σπουδαίων και εκείνων που έχουν αναλάβει τον ζήλο του Θεού, καταξιωνόμαστε να παρακινούμαστε από αυτούς, ώστε να διεγείρουμε τον νου και να τον προσανατολίζουμε προς το ωφέλιμο. Διότι το ταπεινό φρόνημα που υπάρχει πάντοτε μέσα μας, το οποίο φροντίζει να υπομένει εν ησυχία και να μην επεκτείνεται πέρα από εκείνους που τηρούν αυστηρά το αποστολικό ρητό «για να μην επεκτείνομαι πέρα από το μέτρο του κανόνα, του μέτρου που μας έδωσε ο Θεός», τώρα αναγκάζεται να φτάσει σε αυτό το σημείο. Επειδή οι προτροπές που επικράτησαν από παντού, θα λέγαμε, λόγω του θεόσδοτου ζήλου σας και των άλλων ομοδόξων, εννοώ βεβαίως εκείνων που έχουν ζήλο για την Ορθοδοξία, μεταξύ των οποίων είναι και ο Υπάτιος, το πνευματικό μας τέκνο, ο οποίος ήρθε σε εμένα από τη χώρα των Αιγυπτίων ακριβώς για αυτόν τον σκοπό, μας έκαναν να αποβάλουμε κάθε ραθυμία και κάθε δισταγμό. Και να μην σιωπούμε πλέον, ούτε να θέτουμε σε δεύτερη μοίρα το να σας γράψουμε για τα ζητήματα της πίστεως, εφόσον εσείς και οι αδελφοί μας αναζητάτε τα σχετικά με τη σωτηρία μας μέσα από τη θεία και αγία Γραφή, το στερεό θεμέλιο της πίστεως περί του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, και όλης της υπόλοιπης εν Χριστώ σωτηρίας, εννοώ την ανάσταση των νεκρών και την ένσαρκη παρουσία του Μονογενούς, και περί της αγίας Διαθήκης, Παλαιάς και Καινής, και γενικά όλων των άλλων συστατικών στοιχείων της τέλειας σωτηρίας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες