Πατερικές αναφορές στο Β΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 10:16

Δέξου πάλι ένα άλλο παρόμοιο χωρίο. Διότι μέχρι σήμερα, όταν διαβάζεται ο Μωυσής, κάλυμμα βρίσκεται πάνω στην καρδιά τους. Αυτό το «μέχρι σήμερα» άραγε ισχύει μόνο μέχρι τον Παύλο; Δεν ισχύει μέχρι σήμερα και έως τη συντέλεια; Και εάν λέει ο Παύλος στους Κορινθίους: διότι φθάσαμε μέχρι και σε εσάς με το ευαγγέλιο του Χριστού, έχοντας ελπίδα, καθώς αυξάνεται η πίστη σας, να κηρύξουμε το ευαγγέλιο και στα μέρη πέρα από εσάς· βλέπεις σαφώς ότι το «μέχρις» δεν είναι τέλος, αλλά έχει κάτι που το ακολουθεί. Πώς λοιπόν πρέπει να αντιληφθείς το «μέχρις ότου θέσει τους εχθρούς»; Όπως ακριβώς αλλού λέει ο ίδιος ο Παύλος: και να προτρέπετε ο ένας τον άλλον κάθε μέρα, μέχρις ότου το σήμερα ονομάζεται σήμερα, δηλαδή παντοτινά. Διότι, όπως ακριβώς δεν πρέπει να λέει κανείς ότι υπάρχει αρχή στις ημέρες του Χριστού, έτσι να μην ανεχθείς ποτέ κάποιον που λέει ότι υπάρχει τέλος στη βασιλεία του. Διότι η βασιλεία του είναι βασιλεία αιώνια, όπως έχει γραφτεί.

Διότι είναι επόμενο εκείνοι, πηγαίνοντας απλώς στους μαθητές των αποστόλων, να αποδίδουν τα πάντα στον εαυτό τους εξαιτίας της ψιλής τους παρουσίας. Αλλά εμείς δεν ενεργούμε έτσι· ούτε θα μπορούσε να πει κάποιος ότι δεν κατορθώσαμε να έρθουμε μέχρι εσάς και ότι μόνο με τα λόγια επεκτείνουμε την καύχηση που φτάνει μέχρις εμάς· διότι πράγματι και σε εσάς κηρύξαμε τον λόγο. Δεν καυχόμαστε πέρα από το μέτρο, ούτε σε ξένους κόπους, αλλά έχουμε την ελπίδα, καθώς αυξάνεται η πίστη σας, να μεγαλυνθούμε ανάμεσά σας σύμφωνα με τον κανόνα μας σε περίσσεια, ώστε να κηρύξουμε το Ευαγγέλιο στις περιοχές πέρα από εσάς, και όχι να καυχηθούμε για έτοιμα έργα εντός ξένου κανόνα.

Από εδώ καταδεικνύει πόσο μεγάλη είναι η κατηγορία εναντίον τους: ότι καυχώνταν εκτός μέτρου, ότι καυχώνταν για όσα ανήκαν σε άλλους, και ότι, ενώ όλος ο ιδρώτας ήταν των αποστόλων, εκείνοι καλλωπίζονταν με τους κόπους εκείνων. Εμείς όμως, λέει, τα αποδείξαμε αυτά μέσω των έργων. Επομένως, δεν θα μιμηθούμε εκείνους, αλλά θα αναφέρουμε εκείνα για τα οποία μας δίνουν μαρτυρία τα έργα. Και γιατί λέω, λέει, για εσάς; Διότι έχω την ελπίδα, καθώς θα αυξάνεται η πίστη σας —διότι δεν εκφράζεται κατηγορηματικά, διατηρώντας το γνώριμο ήθος του, αλλά λέει: «Ελπίζω, καθώς εσείς θα προοδεύετε, ότι ο κανόνας μας θα επεκταθεί ακόμη περαιτέρω, ώστε να κηρύξουμε το Ευαγγέλιο και στις περιοχές πέρα από εσάς».

«Διότι φθάσαμε μέχρι και σε εσάς με το Ευαγγέλιο του Χριστού· χωρίς να καυχιόμαστε πέρα από το μέτρο, αλλά σε ξένους τόπους». Επειδή αυτό ακριβώς έλεγαν και οι ψευδαπόστολοι, ότι δηλαδή μεταστρέψαμε την οικουμένη, φθάσαμε μέχρι τα πέρατα της γης· συγχρόνως όμως αυτό αποτελεί και απόδειξη της ταπεινοφροσύνης του. «Έχοντας δε την ελπίδα, καθώς θα αυξάνεται η πίστη σας, να μεγαλυνθούμε ανάμεσά σας σύμφωνα με τον κανόνα (τομέα δράσης) μας σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό, ώστε να κηρύξουμε το Ευαγγέλιο και στους τόπους που βρίσκονται πέρα από εσάς, χωρίς να καυχηθούμε για τα έτοιμα κατορθώματα μέσα στον κανόνα κάποιου άλλου».