Πατερικές αναφορές στο Β΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 10:7

Αφού λοιπόν είπε, «Δεν αποκάμνουμε», πρόσθεσε: «Αλλά αποκηρύξαμε τα κρυφά της αισχύνης, μη πορευόμενοι με πανουργία, ούτε νοθεύοντας τον λόγο του Θεού». Και τι σημαίνει, «Τα κρυφά της αισχύνης»; Δεν εξαγγέλλουμε, λέει, ούτε υποσχόμαστε μεγάλα πράγματα, ενώ άλλα δείχνουμε με τα έργα μας, όπως ακριβώς εκείνοι· γι' αυτό και έλεγε, «Τα κατά πρόσωπο βλέπετε»· αλλά είμαστε τέτοιοι ακριβώς όπως φαινόμαστε, χωρίς να έχουμε καμία διπροσωπία, ούτε λέγοντας και πράττοντας τέτοια πράγματα που πρέπει να κρύβουμε και να συγκαλύπτουμε, αισχυνόμενοι και ερυθριώντας. Και ερμηνεύοντας αυτό, πρόσθεσε: «Μη πορευόμενοι με πανουργία». Διότι αυτό που εκείνοι θεωρούσαν ότι αποτελεί εγκώμιο, ο ίδιος το αποδεικνύει ως αισχρό και καταγέλαστο. Και τι σημαίνει, «Με πανουργία»;

Ομιλία ΚΒ΄. Βλέπετε την εξωτερική εμφάνιση. Αν κάποιος έχει την πεποίθηση μέσα του ότι ανήκει στον Χριστό, ας σκεφτεί πάλι από μόνος του τούτο, ότι όπως ακριβώς αυτός ανήκει στον Χριστό, έτσι ανήκουμε και εμείς. α΄. Εκείνο που προπάντων θα μπορούσε κανείς να θαυμάσει στον Παύλο μαζί με τα άλλα, είναι τούτο: ότι, ενώ βρέθηκε στη μεγάλη ανάγκη να εξυψώσει τον εαυτό του, κατορθώνει και τα δύο, δηλαδή και αυτό το ίδιο, και το να μη φαίνεται φορτικός στους πολλούς εξαιτίας αυτής της περιαυτολογίας. Αυτό μάλιστα θα μπορούσε να το διαπιστώσει κανείς ιδιαίτερα στην προς Γαλάτας επιστολή. Διότι και εκεί, έχοντας βρεθεί σε παρόμοια κατάσταση, φροντίζει και για τα δύο· πράγμα το οποίο συγκαταλέγεται στα πλέον δύσκολα και απαιτεί μεγάλη σύνεση· και εκφράζεται με μετριοπάθεια, και ταυτόχρονα λέει κάτι σπουδαίο για τον εαυτό του. Παρατήρησε δε πώς και εδώ κατορθώνει αυτό το σπουδαίο. «Βλέπετε την εξωτερική εμφάνιση». Δες και εδώ τη σύνεσή του. Διότι, αφού επέπληξε εκείνους που τους εξαπατούν, δεν περιόρισε τον λόγο του μόνο σε εκείνους, αλλά από εκείνους μεταπηδά και σε τούτους· και αυτό το κάνει συνεχώς με αυτόν τον τρόπο. Διότι βεβαίως δεν ελέγχει αυστηρά μόνο όσους παραπλανούν, αλλά και εκείνους που έχουν εξαπατηθεί.

Διότι, εάν τους είχε αφήσει ανεύθυνους, δεν θα είχαν διορθωθεί τόσο εύκολα από όσα ειπώθηκαν σε άλλους. Αντιθέτως, θα είχαν επαρθεί πάρα πολύ, εφόσον δεν θα ήταν υπόλογοι σε κατηγορίες. Γι' αυτόν τον λόγο ελέγχει και αυτούς. Και δεν είναι μόνο αυτό το αξιοθαύμαστο σε αυτόν, αλλά το ότι επιτιμά καταλλήλως την κάθε πλευρά. Άκου λοιπόν τι λέει σε αυτούς: «Βλέπετε τα κατά πρόσωπο». Δεν είναι μικρό το σφάλμα, αλλά πάρα πολύ μεγάλο. Πώς;

Διότι τίποτα δεν δυσαρεστεί τόσο πολύ τους περισσότερους ακροατές, όσο το να εγκωμιάζει κανείς τον εαυτό του. Γι' αυτό, προκειμένου να μετριάσει το βάρος, λέει το εξής: «Διότι, ακόμη κι αν καυχηθώ κάπως περισσότερο». Και δεν είπε ότι: «Αν κάποιος έχει την πεποίθηση ότι ανήκει στον Χριστό, ας αναλογιστεί ότι απέχει πολύ από εμάς· διότι εγώ έχω λάβει πολλή εξουσία από Αυτόν, ώστε όποιους θέλω να τους τιμωρώ και να τους θανατώνω»· αλλά τι λέει; «Διότι, ακόμη κι αν καυχηθώ κάπως περισσότερο». Μολονότι είχε ανείπωτη εξουσία, εντούτοις την περιορίζει με τον λόγο του. Και δεν είπε «Καυχώμαι», αλλά «Εάν καυχηθώ», εάν δηλαδή το θελήσω, δείχνοντας συγχρόνως μετριοπάθεια, αλλά και φανερώνοντας την υπεροχή του. «Εάν λοιπόν καυχηθώ», λέει, «για την εξουσία την οποία μου έδωσε ο Κύριος». Πάλι αποδίδει τα πάντα σε Αυτόν, και καθιστά κοινό το δώρο. «Για οικοδομή, και όχι για καθαίρεση». Είδες πώς πάλι καταπραΰνει τον φθόνο που προέρχεται από τα εγκώμια, και πώς προσελκύει τον ακροατή, αναφέροντας τη χρησιμότητα για την οποία έλαβε την εξουσία; Και πώς τότε λέει: «Καθαιρώντας λογισμούς»;

Διότι βέβαια και τώρα υπακούτε, αλλά όχι τέλεια. Γι' αυτό δεν είπε «όταν υπακούσετε», αλλά «όταν γίνει πλήρης η υπακοή σας». «Κρίνετε τα πράγματα σύμφωνα με την εξωτερική εμφάνιση. Εάν κάποιος έχει την πεποίθηση στον εαυτό του ότι ανήκει στον Χριστό, ας αναλογιστεί τούτο πάλι από μόνος του.» Δεν είναι μικρό το παράπτωμα, αλλά πάρα πολύ μεγάλο.

Διότι η κατηγορία προέρχεται από ευεξαπάτητους ανθρώπους. Λέει δε ότι κρίνεται από τα φαινόμενα, από τα σαρκικά. Και τι σημαίνει, «από τα σαρκικά»; Αν κάποιος είναι πλούσιος, αν κάποιος υπερηφανεύεται, αν κάποιος περιστοιχίζεται από πολλούς κόλακες. «Διότι, όπως αυτός ανήκει στον Χριστό, έτσι και εμείς ανήκουμε στον Χριστό. Διότι, ακόμη κι αν καυχηθώ κάπως περισσότερο για την εξουσία μας, την οποία μας έδωσε ο Κύριος». Δεν θέλει εξ αρχής να γίνει υπερβολικά φορτικός, αλλά σταδιακά αυξάνει τον τόνο και κορυφώνεται. «Για την οικοδομή σας, και όχι για την καθαίρεσή σας.