Πατερικές αναφορές στο Β΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 13:9

Διότι έπρεπε βεβαίως και χωρίς αυτό να γνωρίζετε, λέγει, την κατάστασή μας, και ότι έχουμε τον Χριστό να ομιλεί και να ενεργεί μέσα μας· επειδή όμως θέλετε να αποκτήσετε την πείρα και διά των έργων, θα διαπιστώσετε ότι δεν είμαστε αδόκιμοι. Έπειτα, αφού επανέλαβε την απειλή, και έφερε πλέον την τιμωρία προ των πυλών, και τους κατέστησε έντρομους, και τους έκανε να προσδοκούν τιμωρία, δες πώς πάλι γλυκαίνει τον λόγο, και καταπραΰνει τον φόβο τους, και δεικνύει το αφιλόδοξο του χαρακτήρα του, την κηδεμονική του μέριμνα προς τους μαθητές, τη φιλοσοφημένη του κρίση, το υψηλό και απαλλαγμένο από κενοδοξία φρόνημά του. Διότι όλα αυτά τα καταδεικνύει διά των όσων προσθέτει λέγοντας: «Προσεύχομαι δε προς τον Θεό να μην πράξετε κανένα κακό, όχι για να φανούμε εμείς δόκιμοι, αλλά για να πράττετε εσείς το καλό, κι εμείς ας φαινόμαστε ως αδόκιμοι. Διότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα εναντίον της αλήθειας, παρά μόνον υπέρ της αλήθειας. Διότι χαιρόμαστε όταν εμείς είμαστε αδύναμοι, ενώ εσείς είστε δυνατοί. Διότι για αυτό ακριβώς και προσευχόμαστε, για τη δική σας κατάρτιση».

Είδες πώς από κάθε άποψη καθιστά τον λόγο του μη επαχθή και απαλύνει τη σκληρότητα της απειλής; Πλην όμως, όπως ακριβώς φρόντισε για αυτό, έτσι επιθυμεί να δείξει ότι και η δική του διάθεση είναι οικεία προς αυτούς· γι' αυτό και πρόσθεσε: «Διότι χαιρόμαστε όταν εμείς ασθενούμε, ενώ εσείς είστε δυνατοί. Αυτό άλλωστε και ευχόμαστε, την κατάρτισή σας». Διότι πρωτίστως βέβαια, λέει, ούτε μπορούμε να πράξουμε κάτι εναντίον της αλήθειας, δηλαδή, να σας τιμωρήσουμε εφόσον ζείτε ευάρεστα· αλλά επειδή δεν μπορούμε, γι' αυτό και δεν το θέλουμε, και απεναντίας επιθυμούμε το αντίθετο.

Αλλά και γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο χαιρόμαστε ιδιαιτέρως, όταν δεν βρίσκουμε να μας παρέχετε αφορμή για να επιδείξουμε τη δύναμή μας ως προς την τιμωρία. Διότι, έστω και αν το να πράττουμε τέτοια μας αναδεικνύει λαμπρούς, δόκιμους και ισχυρούς, εμείς ωστόσο επιθυμούμε το αντίθετο: εσείς να είστε δόκιμοι και άμεμπτοι, και εμείς να μην καρπωθούμε ποτέ τη δόξα που προέρχεται από αυτό. Γι' αυτό λέει: «Διότι χαιρόμαστε, όταν εμείς ασθενούμε».

Τι σημαίνει το «Ασθενούμε»; Το να θεωρούμαστε ασθενείς. Όχι όταν είμαστε ασθενείς, αλλά όταν θεωρούμαστε ασθενείς· διότι τέτοιοι θεωρούνταν από τους εχθρούς, επειδή δεν επιδείκνυαν πλέον την τιμωρητική τους δύναμη. Εντούτοις, χαιρόμαστε όταν συμπεριφέρεστε με τέτοιον τρόπο, ώστε να μη μας παρέχετε αφορμή να σας τιμωρήσουμε. Και σε εμάς είναι ευχάριστο αυτό, όταν δηλαδή θεωρούμαστε έτσι ασθενείς, αρκεί μόνο εσείς να είστε άμεμπτοι. Γι' αυτό προσθέτει: «Εσείς όμως να είστε δυνατοί»· δηλαδή, δόκιμοι, ενάρετοι. Και όχι μόνο επιθυμούμε αυτά, αλλά και τα ευχόμαστε, το να είστε δηλαδή άμεμπτοι, τέλειοι, χωρίς να μας δίνετε καμία λαβή.

Διότι δεν θα ήταν αποδοκιμασμένος, έστω και αν δεν τιμωρούσε. «Διότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε εναντίον της αλήθειας.» Ό,τι απαιτεί, λέει, η φύση του πράγματος, αυτό κάνουμε. Διότι, εάν σας δούμε να ευδοκιμείτε διά της μετανοίας, δεν μπορούμε πλέον να σας τιμωρήσουμε. «Αλλά μόνον υπέρ της αλήθειας. Διότι χαιρόμαστε.» Όταν νομιζόμαστε ασθενείς, όχι όταν είμαστε πραγματικά ασθενείς. «Όταν εμείς ασθενούμε, εσείς δε είστε δυνατοί. Αυτό και ευχόμαστε, την κατάρτισή σας. Γι' αυτό, απουσιάζοντας σας γράφω αυτά, ώστε, όταν είμαι παρών, να μη φερθώ με αυστηρότητα σύμφωνα με την εξουσία που μου έδωσε ο Κύριος.» Δηλαδή, να είστε δόκιμοι και ευάρεστοι. «Για οικοδομή και όχι για γκρέμισμα. Τέλος, αδελφοί, να χαίρετε.» Δείχνει ότι δεν επιθυμούσε να χρησιμοποιήσει την εξουσία για τη δική τους τιμωρία. «Να καταρτίζεσθε.» Γίνετε τέλειοι, λέει, αναπληρώνοντας όσα λείπουν. «Να παρηγορείσθε, να έχετε το ίδιο φρόνημα, να ειρηνεύετε, και ο Θεός της αγάπης και της ειρήνης θα είναι μαζί σας. Ασπασθείτε ο ένας τον άλλον με άγιο φίλημα· σας ασπάζονται όλοι οι άγιοι. Η χάρη του Κυρίου Ιησού Χριστού, και η αγάπη του Θεού, και η κοινωνία του Αγίου Πνεύματος να είναι μαζί με όλους σας.»