Πατερικές αναφορές στο Β΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 2:16

34 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

οἷς μὲν ὀσμὴ θανάτου εἰς θάνατον, οἷς δὲ ὀσμὴ ζωῆς εἰς ζωήν. καὶ πρὸς ταῦτα τίς ἱκανός;

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–34 από 34

Βαρσανούφιος ὁ Μέγας Ἐρωταποκρίσεις πρὸς λαϊκοὺς καὶ ἐπισκόπους
Φησὶ γὰρ ὁ Ἀπόστολος· «Χριστοῦ εὐωδία ἐσμὲν τῷ Θεῷ ἐν τοῖς σῳζομένοις καὶ ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις. Οἷς μὲν ὀσμὴ θανάτου εἰς θάνατον, οἷς δὲ ὀσμὴ ζωῆς εἰς ζωήν. Καὶ πρὸς ταῦτα τίς ἱκανός; Οὐ γάρ ἐσμεν ὡς οἱ πολλοὶ καπηλεύοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ.» Εἰ οὖν διστάζεις εἰς τὸν Γέροντα πῶς ἐπετίμησέ σοι λαλήσαντι καὶ τῷ ἀββᾷ οὐκ ἐπετίμησεν, οὐκ ὀφείλεις διακριθῆναι ὅτι τίποτέ ἐστιν ἐν τῷ μέσῳ, ἀλλὰ ταπεινοῦσθαι τῇ καρδίᾳ, λέγων ὅτι Ἐμοὶ μὲν ὡς ἀναξίῳ ἐπετίμησεν ὁ Γέρων, τούτῳ δὲ ὡς ἀξίῳ, συνεχώρησεν εἰπεῖν διὰ τὴν ὠφέλειαν τῶν ἀκουόντων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι λέγει ο Απόστολος: «Είμαστε ευωδία Χριστού προς τον Θεό ανάμεσα σε αυτούς που σώζονται και σε αυτούς που χάνονται. Σε άλλους μεν οσμή θανάτου που οδηγεί στον θάνατο, σε άλλους δε οσμή ζωής που οδηγεί στη ζωή. Και για αυτά ποιος είναι ικανός; Διότι δεν είμαστε όπως οι πολλοί, που καπηλεύονται τον λόγο του Θεού». Εάν, λοιπόν, αμφιβάλλεις για τον Γέροντα, πώς δηλαδή σε επέπληξε όταν μίλησες, ενώ τον αββά δεν τον επέπληξε, δεν πρέπει να σκεφτείς με καχυποψία ότι υπάρχει κάτι άλλο στη μέση, αλλά να ταπεινωθείς στην καρδιά σου, λέγοντας ότι: Εμένα μεν, ως ανάξιο, με επέπληξε ο Γέροντας, σε τούτον δε, ως άξιο, του επέτρεψε να μιλήσει για την ωφέλεια αυτών που ακούν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Βαρσανούφιος ὁ Μέγας Ἐρωταποκρίσεις πρὸς λαϊκοὺς καὶ ἐπισκόπους
Ἐρώτησις· Καὶ διὰ τί οὕτως ἀσαφῶς γέγονεν ἡ ἀπόκρισις ἡ παρ’ ὑμῶν; Ἀπόκρισις Ἰωάννου· Μὴ θαυμάσῃς ὅτι οὐκ εἶπόν σοι φανερῶς περὶ τούτου. Οὐ χρὴ γὰρ πάντοτε φανερῶς περὶ τῶν τοιούτων λέγειν, βλάπτουσι γὰρ τὸν λέγοντα καὶ οὐκ ὠφελοῦσιν. Οὐκ οἶδας ὅτι καὶ ὁ Σωτὴρ θέλων δεῖξαι τὴν ἀνθρωπότητα, τοῖς ταπεινοῖς ἐκέχρητο ῥήμασι λέγων· «Ποῦ τεθείκατε Λάζαρον;» καὶ «Πόσους ἄρτους ἔχετε;» Καὶ «Τίς ἥψατό μου;» Διδάσκων τοὺς ἁγίους μὴ πάντοτε κεχρῆσθαι τοῖς ὑψηλοῖς. Διὰ τοῦτο πρὸς τὸ συμφέρον ἑαυτῶν ἀποκρίνονται. Εἰ δὲ καί τινες σκανδαλίζονται, ἀκουέτωσαν τοῦ Παύλου λέγοντος ὅτι «Ἡμεῖς εὐωδία ἐσμὲν τοῦ Χριστοῦ ἐν τοῖς σῳζομένοις καὶ ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις, οἷς μὲν ὀσμὴ ζωῆς εἰς ζωήν, οἷς δὲ ὀσμὴ θανάτου εἰς θάνατον.» Τοῖς μὲν οὖν πιστοῖς, εἰσὶ ταῦτα ἵνα νοήσωσι καὶ ὠφεληθῶσι, τοῖς δὲ ἀπίστοις ἵνα ἡμᾶς κατευτελίσωσι καὶ ὠφεληθῶμεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ερώτηση: Και γιατί δόθηκε τόσο ασαφώς η απάντηση από εσάς; Απάντηση του Ιωάννη: Μην απορήσεις που δεν σου μίλησα φανερά για αυτό. Διότι δεν πρέπει πάντοτε να μιλάμε φανερά για τέτοια θέματα, καθώς βλάπτουν εκείνον που τα λέει και δεν ωφελούν. Δεν γνωρίζεις ότι και ο Σωτήρας, θέλοντας να δείξει την ανθρώπινη φύση του, χρησιμοποιούσε ταπεινά λόγια λέγοντας: «Πού έχετε βάλει τον Λάζαρο;» και «Πόσους άρτους έχετε;» και «Ποιος με άγγιξε;», διδάσκοντας τους αγίους να μην χρησιμοποιούν πάντοτε υψηλούς λόγους. Για τον λόγο αυτόν απαντούν με γνώμονα το πνευματικό τους συμφέρον. Εάν πάλι κάποιοι σκανδαλίζονται, ας ακούσουν τον Παύλο που λέει ότι «Εμείς είμαστε ευωδία του Χριστού ανάμεσα σε αυτούς που σώζονται και σε αυτούς που χάνονται· στους μεν είμαστε οσμή ζωής που οδηγεί στη ζωή, στους δε οσμή θανάτου που οδηγεί στον θάνατο». Για τους πιστούς, λοιπόν, υπάρχουν αυτά ώστε να τα κατανοήσουν και να ωφεληθούν, ενώ για τους απίστους για να μας εξευτελίσουν και έτσι να ωφεληθούμε εμείς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Ὅροι κατὰ πλάτος
Ἀμὴν, ἀμὴν λέγω ὑμῖν· ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου, καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς. Καὶ μετ᾽ ὀλίγα· Ἐκ τούτου πολλοὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἀπῆλθον εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ οὐκέτι μετ᾽ αὐτοῦ περιεπάτουν. Εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς τοῖς δώδεκα· Μὴ καὶ ὑμεῖς θέλετε ἀπελθεῖν; ΠΡΟΣ ΚΟΡ. βʹ. Ὅτι Χριστοῦ εὐωδία ἐσμὲν τῷ Θεῷ, ἐν τοῖς σωζομένοις, καὶ ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις, οἷς μὲν ὀσμὴ θανάτου εἰς θάνατον, οἷς δὲ ὀσμὴ ζωῆς εἰς ζωήν. Καὶ πρὸς ταῦτα τίς ἱκανός;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αμήν, αμήν σας λέω: εάν δεν φάτε τη σάρκα του Υιού του ανθρώπου και δεν πιείτε το αίμα του, δεν έχετε ζωή μέσα σας. Και μετά από λίγα: Εξαιτίας αυτού, πολλοί από τους μαθητές του γύρισαν πίσω και δεν τον ακολουθούσαν πλέον. Είπε, λοιπόν, ο Ιησούς στους δώδεκα: Μήπως θέλετε και εσείς να φύγετε; ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄. Διότι είμαστε ευωδία Χριστού για τον Θεό, ανάμεσα σε αυτούς που σώζονται και σε αυτούς που χάνονται, στους μεν οσμή θανάτου που οδηγεί στον θάνατο, στους δε οσμή ζωής που οδηγεί στη ζωή. Και ποιος είναι ικανός για αυτά;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Περὶ βαπτίσματος
Ῥήματα ζωῆς αἰωνίου ἔχεις, καὶ ἡμεῖς πεπιστεύκαμεν, καὶ ἐγνώκαμεν, ὅτι σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος.» Οἷς γὰρ οἱ ὑγιαίνοντες τὴν πίστιν πρὸς οἰκοδομὴν ἐχρήσαντο τῆς πίστεως, καὶ περιποίησιν τῆς αἰωνίου σωτηρίας, τούτοις οἱ ἀσθενοῦντες τὴν γνῶσιν, ἢ τὴν πίστιν, διὰ τὴν ἰδίαν κακίαν, εἰς πρόφασιν ἀπωλείας ἐχρήσαντο, κατὰ τὸ γεγραμμένον περὶ τοῦ Κυρίου ὅτι, «Οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν·» οὐ κατὰ τὴν ἑαυτοῦ πρὸς ἑαυτὸν ἐναντιότητα, ἀλλὰ κατὰ τὴν τῶν χρωμένων ἀντικειμένην γνώμην, ὥσπερ καὶ ὁ Ἀπόστολός φησιν· «Οἷς μὲν ὀσμὴ ζωῆς εἰς ζωὴν, οἷς δὲ ὀσμὴ θανάτου εἰς θάνατον.» Ἐὰν δὲ τῇ ἰδίᾳ φύσει κακὸν ᾖ τὸ γινόμενον, ἢ τὸ λεγόμενον, ὁ ποιήσας αὐτὸ, ἢ ὁ εἰπὼν, καὶ τῆς ἰδίας ἁμαρτίας, καὶ τοῦ σκανδάλου ἔχει τὸ κρῖμα, κἂν δι᾽ ὃν γίνεται τὸ σκάνδαλον μὴ σκανδαλισθῇ, ὡς ἐπὶ τοῦ Πέτρου μανθάνομεν, πρὸς ὃν λέγει ὁ Κύριος, κωλυθεὶς πληρῶσαι τὴν οἰκονομίαν τῆς μέχρι θανάτου ὑπακοῆς· «Ὕπαγε ὀπίσω μου, Σατανᾶ, σκάνδαλόν μου εἶ.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Έχεις ρήματα αιώνιας ζωής, και εμείς έχουμε πιστέψει και έχουμε γνωρίσει ότι εσύ είσαι ο Χριστός, ο Υιός του ζωντανού Θεού». Διότι εκείνα που όσοι έχουν υγιή πίστη τα χρησιμοποίησαν για την οικοδομή της πίστεως και για την απόκτηση της αιώνιας σωτηρίας, αυτά τα ίδια, όσοι ασθενούν στη γνώση ή στην πίστη, εξαιτίας της δικής τους κακίας, τα χρησιμοποίησαν ως αφορμή απώλειας, σύμφωνα με αυτό που έχει γραφτεί για τον Κύριο: «Αυτός κείται για την πτώση και την ανάσταση πολλών»· όχι εξαιτίας κάποιας δικής του εσωτερικής αντίφασης, αλλά εξαιτίας της αντίθετης προαίρεσης εκείνων που τα χρησιμοποιούν, όπως ακριβώς λέει και ο Απόστολος: «Σε άλλους μεν είναι οσμή ζωής προς ζωή, σε άλλους δε οσμή θανάτου προς θάνατο». Εάν όμως αυτό που γίνεται ή λέγεται είναι από τη φύση του κακό, αυτός που το έπραξε ή το είπε φέρει το κρίμα και για τη δική του αμαρτία και για το σκάνδαλο, έστω και αν δεν σκανδαλιστεί εκείνος για τον οποίο προκαλείται το σκάνδαλο, όπως μαθαίνουμε στην περίπτωση του Πέτρου, προς τον οποίο λέει ο Κύριος, όταν εμποδίστηκε από αυτόν στο να εκπληρώσει την οικονομία της μέχρι θανάτου υπακοής: «Ύπαγε οπίσω μου, Σατανά, μου είσαι σκάνδαλο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους δευτέραν ἐπιστολήν
ἀλλὰ μὴν ἔδειξεν ὁ Υἱὸς ἐν ἑαυτῷ τὸν Πατέρα· Θεὸς ἄρα κατὰ φύσιν ἐστὶ διὰ τὸ τῆς οὐσίας ταὐτόν· ἀκουέτω τοίνυν καὶ πρὸς ἡμῶν ὁ Υἱός “Μύρον ἐκκενωθὲν ὄνομά σου·” ἐγνώκαμεν γὰρ δι᾽ αὐτοῦ τε καὶ ἐν αὐτῷ τὸν ἐξ οὗ γεγέννηται Πατέρα καὶ Θεόν. <Ὅτι Χριστοῦ εὐωδία ἐσμὲν Θεῷ ἐν τοῖς σωζομένοις καὶ ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις.> Εὐωδιάζουσι τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν τὸν Χριστὸν, πρῶτον μὲν ὡς αὐτὸν ἔχοντες διὰ τοῦ Πνεύματος ἐνοικοῦντά τε καὶ ἐνηυλισμένον, εἶτα ὅτι τοῖς ἁπανταχοῦ διακηρύττοντές τε καὶ περιφέροντες τὸν ἐπ᾽ αὐτῷ λόγον, καθάπερ τι τῶν εὐοσμοτάτων θυμιαμάτων, προσεκόμιζον τῷ Θεῷ τὴν ἔν γε τούτῳ σπουδήν· κατὰ τρίτον δὲ τρόπον, ὅτι καὶ σύμμορφοι γεγονότες αὐτῷ, διὰ τῶν ἴσων τετελείωνται παθημάτων. εὐωδίαν γεμὴν ἑαυτοὺς εἶναί φασι τοῦ Χριστοῦ ἐν τοῖς σωζομένοις καὶ ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις, οἷς μὲν ὀσμὴ ἐκ θανάτου εἰς θάνατον, οἷς δὲ ὀσμὴ ἐκ ζωῆς εἰς ζωὴν, κατιδεῖν ἀκόλουθον. οὐκοῦν νοηθεῖεν πρὸς ἡμῶν εἰκότως οἱ σωζόμενοί τε καὶ ἀπολλύμενοι, κατά γε τὸν πρέποντα ταῖς θεωρίαις σκοπὸν, οἱ πιστεύοντές τε καὶ οἱ τὴν πίστιν παρωθούμενοι, καὶ οἱ μὲν οὔπω Θεὸν τὸν φύσει τε καὶ ἀληθῶς ἐγνωκότες, λελατρευκότες δὲ μᾶλλον τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά βέβαια ο Υιός φανέρωσε στον εαυτό του τον Πατέρα· άρα είναι Θεός κατά φύση λόγω της ταυτότητας της ουσίας. Ας ακούσει λοιπόν και από εμάς ο Υιός: «Μύρο που εκκενώθηκε είναι το όνομά σου»· διότι γνωρίσαμε μέσω αυτού και εντός αυτού τον Πατέρα και Θεό από τον οποίο έχει γεννηθεί. <Ότι είμαστε ευωδία Χριστού στον Θεό, ανάμεσα σε αυτούς που σώζονται και σε αυτούς που χάνονται.> Προσφέρουν ως ευωδία στον Θεό και Πατέρα τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, πρώτον μεν επειδή τον έχουν να κατοικεί και να διαμένει μέσα τους διά του Πνεύματος, έπειτα επειδή διακηρύσσοντας παντού και μεταφέροντας τον λόγο για αυτόν, σαν ένα από τα πιο εύοσμα θυμιάματα, προσέφεραν στον Θεό τον ζήλο τους για το έργο αυτό· και κατά τρίτο τρόπο, επειδή, έχοντας γίνει σύμμορφοι με αυτόν, τελειώθηκαν μέσα από τα ίδια παθήματα. Λένε βέβαια ότι οι ίδιοι είναι ευωδία Χριστού ανάμεσα σε αυτούς που σώζονται και σε αυτούς που χάνονται, για άλλους μεν οσμή από θάνατο προς θάνατο, για άλλους δε οσμή από ζωή προς ζωή, όπως είναι φυσικό να κατανοήσουμε. Επομένως, εύλογα θα μπορούσαν να εννοηθούν από εμάς, σύμφωνα με τον σκοπό που αρμόζει στην πνευματική θεώρηση, ως σωζόμενοι και απολλύμενοι εκείνοι που πιστεύουν και εκείνοι που απωθούν την πίστη, καθώς και εκείνοι που δεν έχουν γνωρίσει ακόμη τον κατά φύση και αληθινό Θεό, αλλά έχουν λατρεύσει την κτίση αντί για τον Κτίστη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους δευτέραν ἐπιστολήν
οὗτοι τοῦ θείου κηρύγματος τὸν λόγον οὐ προσιέμενοι, διαγελῶντες δὲ μᾶλλον καὶ μωρίαν εἶναι νομίσαντες τὸ Χριστοῦ μυστήριον, δέχονται “τὴν ὀσμὴν τῆς γνώσεως” τοῦ Πατρὸς, ἐκ θανάτου πρὸς θάνατον· ἐν θανάτῳ γὰρ ὄντες διά τοι τὴν ἐνοῦσαν αὐτοῖς ἀγνωσίαν καὶ πώρωσιν, μονονουχὶ καὶ δευτέρῳ θανάτῳ περιπταίοντες ἁλοῖεν ἄν· οἱ γεμὴν διὰ τῆς νομικῆς παιδεύσεως πρὸς ἀρχὰς ἐνηνεγμένοι τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ, γεγόνασι μέν πως ἐν ζωῇ, πλὴν εἰ πιστεύσειαν παραδέξονται τὴν ὀσμὴν τῆς γνώσεως τοῦ Πατρὸς ἐκ ζωῆς εἰς ζωήν· φησὶ γάρ που Χριστὸς πρὸς τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς Πατέρα καὶ Θεόν “Αὕτη δέ ἐστιν αἰώνιος ζωὴ, ἵνα γινώ- ”σκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν, καὶ ὃν ἀπέστειλας “Ἰησοῦν Χριστόν.” ἀλλὰ τίς ἂν γένοιτό φησι πρὸς ταῦτα ἱκανός;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτοί, μη αποδεχόμενοι τον λόγο του θείου κηρύγματος, αλλά μάλλον χλευάζοντάς τον και θεωρώντας ως μωρία το μυστήριο του Χριστού, δέχονται «την οσμή της γνώσης» του Πατρός από θάνατο σε θάνατο. Διότι, ευρισκόμενοι σε θάνατο εξαιτίας της άγνοιας και της πώρωσης που υπάρχει μέσα τους, σχεδόν θα περιέπιπταν και θα καταδικάζονταν και σε δεύτερο θάνατο. Όσοι πάλι, μέσω της παιδείας του Νόμου, έχουν οδηγηθεί στις αρχές της γνώσης του Θεού, έχουν βρεθεί με κάποιο τρόπο στη ζωή, όμως εάν πιστέψουν, θα αποδεχθούν την οσμή της γνώσης του Πατρός από ζωή σε ζωή. Διότι λέει κάπου ο Χριστός προς τον εν τοις ουρανοίς Πατέρα και Θεό: «Αυτή δε είναι η αιώνια ζωή, το να γνωρίζουν εσένα τον μόνο αληθινό Θεό, και εκείνον που απέστειλες, τον Ιησού Χριστό». Αλλά, ποιος, λέει, θα μπορούσε να είναι ικανός για αυτά;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Καὶ γοῦν ὁ θεσπέσιος Παῦλος ἐπιστέλλει, καί φησι· «Τῷ Θεῷ χάρις, τῷ πάντοτε θριαμβεύοντι ἡμᾶς ἐν τῷ Χριστῷ, καὶ τὴν ὀσμὴν τῆς γνώσεως αὐτοῦ φανεροῦντι δι᾽ ἡμῶν ἐν παντὶ τόπῳ, ὅτι Χριστοῦ εὐωδία ἐσμὲν, τῷ Θεῷ ἐν τοῖς σωζομένοις, καὶ ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις· οἷς μὲν ὀσμὴ θανάτου εἰς θάνατον, οἷς δὲ ὀσμὴ ζωῆς εἰς ζωήν.» Ταύτῃ τῇ ῥάβδῳ φησὶν, ἤτοι τῷ ἄνθει τῷ ἐκ τῆς ῥίζης Ἰεσσαὶ τεχθησομένῳ, κατὰ καιροὺς ἐπαναπαύσεσθαι Πνεῦμα Θεοῦ πολλὰς ἔχον τὰς ἐνεργείας. Πνεῦμα γὰρ αὐτὸ βουλῆς καὶ συνέσεως ὀνομάζει, γνώσεώς τε καὶ σοφίας, εὐσεβείας καὶ φόβου Θεοῦ. Φαμὲν δὲ, ὅτι τῆς προφητικῆς εὐτεχνίας τὸ κήρυγμα οὐκ ἄνθρωπον ἡμῖν ψιλὸν εἰσκομίζει τὸν Ἰησοῦν, εἶτα γεγονότα πνευματοφόρον, καὶ ὡς ἐν τάξει τῇ καθ᾽ ἡμᾶς χαρισμάτων τῶν παρὰ Θεοῦ γεγονότα μέτοχον, ἐνανθρωπήσαντα δὲ μᾶλλον τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον καταδηλοῖ, πλήρη μὲν ὄντα παντὸς ἀγαθοῦ, τό γε ἧκον εἰς τὴν αὐτοῦ φύσιν, οἰκειουμένου δὲ μετὰ τῆς ἀνθρωπότητος καὶ τὰ αὐτῆς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και βέβαια ο θεσπέσιος Παύλος γράφει σε επιστολή του και λέει: «Χάρις στον Θεό, ο οποίος πάντοτε μας οδηγεί σε θρίαμβο εν Χριστώ, και φανερώνει δι' ημών σε κάθε τόπο την οσμή της γνώσεώς του, διότι είμαστε ευωδία Χριστού για τον Θεό, ανάμεσα σε αυτούς που σώζονται και σε αυτούς που χάνονται· στους μεν είμαστε οσμή θανάτου προς θάνατον, στους δε οσμή ζωής προς ζωήν». Σε αυτήν τη ράβδο, λέει, δηλαδή στο άνθος που επρόκειτο να γεννηθεί από τη ρίζα του Ιεσσαί, θα επαναπαυθεί στους κατάλληλους καιρούς το Πνεύμα του Θεού, το οποίο έχει πολλές ενέργειες. Διότι το ονομάζει Πνεύμα βουλής και συνέσεως, γνώσεως και σοφίας, ευσέβειας και φόβου Θεού. Εμείς όμως λέμε ότι το κήρυγμα της προφητικής μεγαλουργίας δεν μας παρουσιάζει τον Ιησού ως έναν ψιλό άνθρωπο, ο οποίος έπειτα έγινε πνευματοφόρος και μέτοχος των χαρισμάτων του Θεού όπως συμβαίνει με εμάς, αλλά μάλλον φανερώνει τον Λόγο του Θεού που ενανθρώπησε, ο οποίος είναι πλήρης από κάθε αγαθό ως προς τη δική του φύση, οικειώνεται όμως μαζί με την ανθρωπότητα και τα δικά της ιδιώματα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Καὶ τί δὴ τοῦτό ἐστι τὸ θέλημα τοῦ Πατρὸς, αὐτὸς ἡμᾶς ἐν Εὐαγγελίοις μεμυσταγώγηκε λέγων, ὅτι «Καταβέβηκα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, οὐχ ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με. Τοῦτο δέ ἐστι τὸ θέλημα τοῦ πεμψαντός με, ἵνα πᾶν ὃ δέδωκέ μοι, μὴ ἀπολέσω ἐξ αὐτοῦ, ἀλλὰ ἀναστήσω αὐτὸ ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.» Προσκεκόμικε γὰρ ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας, κεχρημάτικέ τε διὰ τοῦτο καὶ ἀρχιερεύς. Οὐκοῦν αὐτὸς ὁ ἀρχιερεὺς, αὐτὸς τὸ θυμίαμα τὸ σύνθετόν τε καὶ λεπτόν· καὶ μαρτυρήσει λέγων ὁ Παῦλος· «Τῷ δὲ Θεῷ χάρις, τῷ πάντοτε θριαμβεύοντι ἡμᾶς ἐν τῷ Χριστῷ, καὶ τὴν ὀσμὴν τῆς γνώσεως αὐτοῦ φανεροῦντι δι᾽ ἡμῶν ἐν παντὶ τόπῳ, ὅτι Χριστοῦ εὐωδία ἐσμὲν τῷ Θεῷ, ἐν τοῖς σωζομένοις, καὶ ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις· οἷς μὲν ὀσμὴ ἐκ θανάτου εἰς θάνατον, οἷς δὲ ὀσμὴ ζωῆς εἰς ζωήν.» Προσεφώνει δὲ καὶ ἡμῖν· «Γίνεσθε οὖν μιμηταὶ τοῦ Θεοῦ ὡς τέκνα ἀγαπητὰ, καὶ περιπατεῖτε ἐν ἀγάπῃ, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς, καὶ παρέδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν προσφορὰν καὶ θυσίαν τῷ Θεῷ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας.» Καὶ τόν γε τοῦ θυμιᾷν ἐναργῆ καθίστη καιρὸν, ἅπαντα δὲ δεῖν ἐν τάξει τε καὶ εὐκοσμίᾳ πράττεσθαι νομοθετῶν, καὶ δι᾽ ὧν ἂν ἡμῖν ἡ τῶν εἰς τὸ εἴσω θεωρημάτων εὖ ἔχοι δύναμις. «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ποιο ακριβώς είναι αυτό το θέλημα του Πατρός, ο Ίδιος μας το αποκάλυψε μυσταγωγικά στα Ευαγγέλια λέγοντας: «Κατέβηκα από τον ουρανό, όχι για να κάνω το δικό μου θέλημα, αλλά το θέλημα εκείνου που με έστειλε. Και αυτό είναι το θέλημα εκείνου που με έστειλε, ώστε κάθε τι που μου έχει δώσει, να μην χάσω τίποτα από αυτό, αλλά να το αναστήσω κατά την έσχατη ημέρα.» Διότι προσέφερε τον εαυτό του για εμάς ως οσμή ευωδίας, και γι' αυτό ακριβώς ονομάστηκε και αρχιερέας. Επομένως, αυτός είναι ο αρχιερέας, αυτός είναι και το σύνθετο και λεπτό θυμίαμα· και αυτό θα το μαρτυρήσει ο Παύλος λέγοντας: «Ας είναι χάρη στον Θεό, ο οποίος πάντοτε μας οδηγεί σε θρίαμβο εν Χριστώ και φανερώνει δι' ημών την οσμή της γνώσεώς του σε κάθε τόπο, διότι είμαστε ευωδία Χριστού στον Θεό, ανάμεσα σε εκείνους που σώζονται και σε εκείνους που χάνονται· στους μεν είμαστε οσμή θανάτου που οδηγεί στον θάνατο, στους δε οσμή ζωής που οδηγεί στη ζωή.» Μας προτρέπει δε και εμάς λέγοντας: «Γίνετε λοιπόν μιμητές του Θεού ως αγαπητά τέκνα, και περιπατείτε με αγάπη, καθώς και ο Χριστός μας αγάπησε και παρέδωσε τον εαυτό του για εμάς ως προσφορά και θυσία στον Θεό σε οσμή ευωδίας.» Και καθορίζει σαφώς τον καιρό του θυμιάματος, νομοθετώντας ότι όλα πρέπει να γίνονται με τάξη και ευπρέπεια, και μέσω των οποίων η δύναμη των εσωτερικών θεωριών μας θα βρισκόταν σε καλή κατάσταση. «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός Ἀπολογητικὸς περὶ τῆς φυγῆς
ΜϚʹ. Καὶ πρὸς ταῦτα τίς ἱκανός; Οὐ γάρ ἐσμεν ὡς οἱ πολλοὶ καπηλεύειν δυνάμενοι τὸν λόγον τῆς ἀληθείας, καὶ ἀναμιγνύναι τὸν οἶνον ὕδατι· τὸν εὐφραίνοντα καρδίαν ἀνθρώπου λόγον τῷ πολλῷ καὶ εὐώνῳ καὶ χαμαὶ συρομένῳ καὶ ἐξιτήλῳ καὶ εἰκῆ ῥέοντι, ὥστε αὐτοί τι παρακερδαίνειν ἐκ τῆς καπηλείας, ἄλλο τε ἄλλως ὁμιλοῦντες τοῖς πλησιάζουσι καὶ πᾶσι πρὸς χάριν· ἐγγαστρίμυθοί τινες ὄντες καὶ κενολόγοι, τὰς ἑαυτῶν ἡδονὰς θεραπεύοντες λόγοις ἐκ γῆς φωνουμένοις καὶ δυομένοις εἰς γῆν· ὡς ἂν μάλιστα εὐδοκιμοῖμεν παρὰ τοῖς πολλοῖς, ὅτι μάλιστα ζημιοῦντες αὐτοὺς, ἢ ἀπολλύντες, καὶ αἷμα ἀθῶον ἁπλουστέρων ψυχῶν ἐκχέοντες ἐκ τῶν χειρῶν ἡμῶν ἐκζητηθησόμενον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΜΣΤ΄. Και ποιος είναι ικανός για αυτά; Διότι δεν είμαστε όπως οι πολλοί, που μπορούν να καπηλεύονται τον λόγο της αλήθειας και να αναμειγνύουν τον οίνο με νερό· τον λόγο που ευφραίνει την καρδιά του ανθρώπου με τον πολύ και φθηνό και χαμερπή και ξεθωριασμένο και μάταια ρέοντα, ώστε να αποκομίζουμε εμείς οι ίδιοι κάποιο κέρδος από την καπηλεία, μιλώντας διαφορετικά στον καθένα που μας πλησιάζει και κολακεύοντας τους πάντες· όντας σαν εγγαστρίμυθοι και κενολόγοι, ικανοποιώντας τις δικές μας ηδονές με λόγια που προέρχονται από τη γη και καταδύονται στη γη· με σκοπό να χαίρουμε της μέγιστης εκτίμησης από τους πολλούς, ενώ στην πραγματικότητα τους ζημιώνουμε τα μέγιστα ή τους καταστρέφουμε, και χύνουμε το αθώο αίμα των απλούστερων ψυχών, το οποίο πρόκειται να αναζητηθεί από τα δικά μας χέρια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Εἰς τὸ ᾆσμα τῶν ᾀσμάτων
οὕτω καὶ Παῦλος, ἡ νύμφη, ὁ διὰ τῶν ἀρετῶν τὸν νυμφίον μιμούμενος καὶ ζωγραφῶν ἐν ἑαυτῷ διὰ τοῦ εὐώδους τὸ ἀπρόσιτον κάλλος ἔκ τε τῶν καρπῶν τοῦ πνεύματος, ἀγάπης τε καὶ χαρᾶς καὶ εἰρήνης καὶ τῶν τοιούτων εἰδῶν, μυρεψῶν ταύτην τὴν νάρδον Χριστοῦ εὐωδίαν ἑαυτὸν ἔλεγεν εἶναι τὴν ἀπρόσιτον ἐκείνην καὶ ὑπερέχουσαν χάριν ἐν ἑαυτῷ ὀσφραινόμενος καὶ τοῖς ἄλλοις παρέχων ἑαυτὸν ὥσπερ τι θυμίαμα κατ᾽ ἐξουσίαν ἀντιλαμβάνεσθαι, οἷς κατὰ τὴν προσοῦσαν ἑκάστῳ διάθεσιν ἢ ζωοποιὸς ἐγίνετο ἢ θανατηφόρος ἡ εὔπνοια· ὡς γὰρ τὸ αὐτὸ μύρον, εἰ κανθάρῳ καὶ περιστερᾷ προστεθείη, οὐ ταὐτὸν ἐφ᾽ ἑκατέρων ἐργάζεται, ἀλλ᾽ ἡ μὲν περιστερὰ ῥωμαλεωτέρα διὰ τῆς εὐπνοίας τοῦ μύρου γίνεται, ὁ δὲ κάνθαρος φθείρεται, οὕτω καὶ ὁ μέγας Παῦλος, τὸ θεῖον ἐκεῖνο θυμίαμα, εἰ μέν τις ἦν περιστερὰ κατὰ Τίτον ἢ Σιλουανὸν ἢ Τιμόθεον, συμμετεῖχεν αὐτῷ τῆς εὐωδίας τοῦ μύρου προκόπτων ἐν παντὶ καλῷ τοῖς κατ᾽ αὐτὸν ὑποδείγμασιν, εἰ δὲ Δημᾶς τις ἦν ἢ Ἀλέξανδρος ἢ Ἑρμογένης, οὐ φέροντες τὸ τῆς ἐγκρατείας θυμίαμα κανθάρων δίκην ὑπὸ τῆς εὐωδίας ἐφυγαδεύοντο. οὗ χάριν ἔλεγεν ὁ τοῖς τοιούτοις εὐπνοῶν μύροις ὅτι Χριστοῦ εὐωδία ἐσμὲν ἐν τοῖς σῳζομένοις καὶ ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις, οἷς μὲν ὀσμὴ θανάτου εἰς θάνατον, οἷς δὲ ὀσμὴ ζωῆς εἰς ζωήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έτσι και ο Παύλος, η νύμφη, ο οποίος μέσω των αρετών μιμούνταν τον νυμφίο και αποτύπωνε μέσα του, μέσω της ευωδίας, το απρόσιτο κάλλος από τους καρπούς του Πνεύματος –την αγάπη, τη χαρά, την ειρήνη και τις παρόμοιες αρετές–, παρασκευάζοντας σαν μυρεψός αυτήν τη νάρδο, έλεγε ότι ο ίδιος είναι ευωδία Χριστού, επειδή οσφραινόταν μέσα του εκείνη την απρόσιτη και υπερέχουσα χάρη και πρόσφερε τον εαυτό του στους άλλους σαν ένα είδος θυμιάματος, ώστε να τον δέχονται ελεύθερα, και για τους οποίους, ανάλογα με την υπάρχουσα διάθεση του καθενός, η ευωδία γινόταν είτε ζωοποιός είτε θανατηφόρος. Διότι, όπως ακριβώς το ίδιο μύρο, αν τοποθετηθεί σε σκαθάρι και σε περιστέρι, δεν επιφέρει το ίδιο αποτέλεσμα και στα δύο, αλλά το μεν περιστέρι αποκτά μεγαλύτερη ρώμη από την ευωδία του μύρου, ενώ το σκαθάρι καταστρέφεται, έτσι και ο μέγας Παύλος, το θείο εκείνο θυμίαμα, αν κάποιος ήταν περιστέρι, όπως ο Τίτος ή ο Σιλουανός ή ο Τιμόθεος, συμμετείχε μαζί του στην ευωδία του μύρου προκόβοντας σε κάθε τι καλό σύμφωνα με τα υποδείγματά του· αν όμως κάποιος ήταν σαν τον Δημά, τον Αλέξανδρο ή τον Ερμογένη, επειδή δεν άντεχαν το θυμίαμα της εγκράτειας, σαν τα σκαθάρια τρέπονταν σε φυγή εξαιτίας της ευωδίας. Γι' αυτόν τον λόγο, εκείνος που ανέδιδε την οσμή τέτοιων μύρων έλεγε, ότι είμαστε ευωδία Χριστού ανάμεσα σε αυτούς που σώζονται και σε αυτούς που χάνονται, στους μεν οσμή θανάτου που οδηγεί στον θάνατο, στους δε οσμή ζωής που οδηγεί στη ζωή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ἀσκητικαὶ ὁμιλίαι
Ἀλλὰ ῥήματα ζωῆς αἰωνίου τοῖς ὑπακούουσι, τοῖς δὲ παρακούουσιν ἡ ἐντολὴ τῆς ζωῆς αὕτη γίνεται εἰς θάνατον. Οὕτω γὰρ καὶ οἱ ἀπόστολοι, Χριστοῦ εὐωδία ὄντες, τοῖς μὲν ἦσαν ὀσμὴ θανάτου εἰς θάνατον, τοῖς δὲ ζωῆς ὀσμὴ εἰς ζωήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά είναι ρήματα αιώνιας ζωής για όσους υπακούουν, ενώ για όσους παρακούουν αυτή η εντολή της ζωής μετατρέπεται σε θάνατο. Διότι έτσι και οι απόστολοι, όντας ευωδία Χριστού, για άλλους μεν ήταν οσμή θανάτου προς θάνατον, για άλλους δε οσμή ζωής προς ζωήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ἐπιστολαί
Εἰ τοίνυν ἐκεῖνοι οὕτως, οἱ καὶ δι’ ἑαυτοὺς ἀξιώτατοι παρὰ πάντων προσκυνεῖσθαι καὶ ζῶντες, πόσῳ μᾶλλον ἡμεῖς, οἱ καὶ διὰ τὸ ἀχρεῖον τοῦ καθ’ ἡμᾶς βίου μαστίγων ἄξιοι καὶ παιδείας δεόμενοι; Πῶς δ’ οὐκ ἂν ἦν σημεῖον τοῦ ἀνόμοιον εἶναι τοῖς τῶν πατέρων ὑπὲρ εὐσεβείας ἀγῶσι τὸν ὑπὲρ τῆς πίστεως ἡμῶν δρόμον, εἰ ἐκτὸς ἦμεν τῆς ἐπακολουθούσης παιδείας, ἧς ἐκεῖνοι γεγόνασι μέτοχοι; Πῶς δ’ οὐκ ἂν εἶχεν ὁ διαβάλλων λέγειν, ὅτι διὰ δόξαν ἐδράμομεν, εἰ μὴ καὶ τὰ τῆς ἀτιμίας ὑπομείναντες οἱ αὐτοὶ διεμείναμεν; Διὰ τοῦτο μὴ ξενίζου, ἀγαπητὲ ἀδελφέ, «τῇ ἐν ἡμῖν πυρώσει πρὸς πειρασμὸν ἡμῖν γινομένῃ ὡς ξένου ἡμῖν συμβαίνοντος», ἀλλ’ ἀποδέχου, ὅτι κοινωνίας ἔτι φέρομεν ἴχνος, τῶν κοινωνησάντων τοῖς παθήμασι τοῦ Χριστοῦ, «ὃς ἔπαθεν ὑπὲρ ἡμῶν, ἡμῖν ὑπολιμπάνων ὑπογραμμόν, καὶ ταῦτα ἵνα ἐπακολουθήσωμεν τοῖς ἴχνεσιν αὐτοῦ»· μηδὲ ζήτει τὴν ἐλευθερίαν, ἀλλ’ ἐπεύχου τὴν καρτερίαν, μηδὲ διάκρινε καλὸν εἶναι, τοὺς δι’ ἑαυτῶν τοῦ θεοῦ συναιρομένου σβεννύντας τὴν τοῦ πονηροῦ πυράν, ἀποστῆναι ταύτης καὶ ἀπαλλαγῆναι τῆς ἀλέας καὶ τοῦ καπνοῦ πρὸ τοῦ τελέως αὐτὴν σβεσθῆναι, μηδὲ λίαν δυσχέραινε πρὸς τοὺς μὴ λίαν συναινοῦντας ἢ καὶ μεμφομένους· ἐνθυμήθητι, τί τὸ λεγόμενον σημεῖον· πῶς ὁ θεμέλιος καὶ ἀκρογωνιαῖος σκανδάλου πέτρα· πῶς ἡ τοῦ Χριστοῦ εὐωδία «οἷς μὲν ὀσμὴ ζωῆς εἰς ζωήν, οἷς δὲ θανάτου εἰς θάνατον».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αν λοιπόν εκείνοι, οι οποίοι και από μόνοι τους ήταν πανάξιοι να τιμώνται από όλους ακόμη και όταν ζούσαν, υπέφεραν έτσι, πόσο μάλλον εμείς, που εξαιτίας της αχρειότητας του βίου μας είμαστε άξιοι για μαστιγώσεις και έχουμε ανάγκη από παιδαγωγία; Και πώς δεν θα ήταν σημάδι ότι ο δικός μας δρόμος υπέρ της πίστεως είναι ανόμοιος με τους αγώνες των πατέρων υπέρ της ευσέβειας, αν μέναμε έξω από την παιδαγωγία που επακολουθεί, της οποίας εκείνοι έγιναν μέτοχοι; Πώς δεν θα είχε το δικαίωμα ο συκοφάντης να λέει ότι αγωνιστήκαμε για τη δόξα, αν δεν παραμέναμε οι ίδιοι υπομένοντας και τις ατιμώσεις; Γι' αυτό να μην παραξενεύεσαι, αγαπητέ αδελφέ, «για τη φωτιά των δοκιμασιών που ανάβει ανάμεσά μας για να μας πειράξει, σαν να μας συμβαίνει κάτι παράξενο», αλλά να αποδέχεσαι ότι φέρουμε ακόμη ίχνος κοινωνίας με εκείνους που κοινώνησαν τα πάθη του Χριστού, «ο οποίος έπαθε για εμάς, αφήνοντάς μας υπόδειγμα, για να ακολουθήσουμε τα ίχνη του». Μη ζητάς την απαλλαγή, αλλά να εύχεσαι την καρτερία, ούτε να κρίνεις ότι είναι καλό το να απομακρυνθούν και να απαλλαγούν από τη ζέστη και τον καπνό, πριν σβήσει εντελώς η φωτιά, εκείνοι που με τη συμβολή τους και με τη βοήθεια του Θεού σβήνουν τη φωτιά του πονηρού. Ούτε να δυσανασχετείς υπερβολικά απέναντι σε αυτούς που δεν συμφωνούν απόλυτα ή και κατακρίνουν. Να θυμάσαι τι σημαίνει το λεγόμενο σημείο: πώς ο θεμέλιος και ακρογωνιαίος λίθος γίνεται πέτρα σκανδάλου, και πώς η ευωδία του Χριστού «σε άλλους μεν είναι οσμή ζωής προς ζωή, σε άλλους δε οσμή θανάτου προς θάνατο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ομιλίες ΜΓ΄–ΞΓ΄
Ἀλλ’ οὐδὲ τὴν περὶ λόγους παιδείαν ὁ Ἰὼβ μεμαρτύρηται, ἣν εἶχεν οὗτος μετὰ τῆς τοῦ πνεύματος χάριτος κερασθεῖσαν καὶ ὅπλον καὶ ἀμυντήριον ἀνυπόστατον καὶ οἰκοδομικὸν ἐργαλεῖον καὶ γεωργικὴν σκαπάνην καὶ ἄροτρον, εἰ δὲ βούλει, καὶ δόνακα γραφικὸν καὶ ἁλιευτικὴν σαγήνην καὶ εἴ τι τοιοῦτον ἕτερον, νῦν μὲν τὸν ἀμπελῶνα Κυρίου καλλιεργῶν καὶ τὰ οὐράνια καταβαλλόμενος εἰς γῆν σπέρματα, ἢ τὰ ρήματα γράφων τῆς αἰωνίου ζωῆς, «οὐκ ἐν πλαξὶ λιθίναις, ἀλλ’ ἐν πλαξὶ καρδίας σαρκίναις», ταῖς γε ἀξίαις τῆς τοιαύτης καταγραφῆς· ἢ τῇ σαγήνῃ τοῦ λόγου περιλαμβάνων Θεσσαλονίκην, Ἀττικήν, Ἀχαΐαν, μᾶλλον δὲ ὅσην νῦν περιβάλλει καὶ ὅσην φθάνει διὰ τῶν μύρων καὶ τῶν θαυμάτων καὶ τῆς ἐν πᾶσιν ἀφθονίας τῆς χάριτος. Ἦν γὰρ καὶ τότε τῇ οἰκουμένῃ θαῦμα ἐν λόγοις θείοις Δημήτριος, εὐωδία Χριστοῦ κατὰ Παῦλον ὤν τε τοῖς σωζομένοις καὶ ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις, καὶ τοῖς μὲν ὀσμὴ θανάτου εἰς θάνατον, τοῖς δὲ ζωῆς εἰς ζωήν. Ταύτης τῆς εὐωδίας ἀμοιβὴν μὲν ἀποχρῶσαν οὐκ ἔχω λέγειν τὰ παρὰ Θεοῦ δεδομένα μύρα καὶ θαύματα τῇ σορῷ τοῦ Μεγαλομάρτυρος· τί γὰρ τὰ παρόντα, κἂν ᾖ μεγάλα καὶ θαυμαστά, πρὸς τὰ ἐν οὐρανοῖς παρὰ Θεοῦ καὶ διδόμενα τούτῳ καὶ ἀποκείμενα;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά ούτε και για την παιδεία του στους λόγους έχει μαρτυρηθεί ο Ιώβ, την οποία είχε αυτός συγκερασμένη με τη χάρη του Πνεύματος, και ως όπλο και ως ακαταμάχητο αμυντήριο και ως οικοδομικό εργαλείο και ως γεωργική σκαπάνη και άροτρο, και αν θέλεις, και ως γραφικό κάλαμο και ως αλιευτικό δίχτυ και ως καθετί άλλο παρόμοιο, πότε καλλιεργώντας τον αμπελώνα του Κυρίου και σπέρνοντας στη γη τα ουράνια σπέρματα, ή γράφοντας τα ρήματα της αιώνιας ζωής «όχι σε πέτρινες πλάκες, αλλά σε σάρκινες πλάκες της καρδιάς», σε εκείνες τουλάχιστον που είναι άξιες για τέτοια καταγραφή. Ή περιλαμβάνοντας στο δίχτυ του λόγου του τη Θεσσαλονίκη, την Αττική, την Αχαΐα, μάλλον δε όση έκταση τώρα περιβάλλει και όση φτάνει μέσω των μύρων και των θαυμάτων και της αφθονίας της χάριτος στα πάντα. Διότι και τότε ο Δημήτριος αποτελούσε θαύμα στην οικουμένη με τους θείους λόγους του, όντας ευωδία Χριστού, κατά τον Παύλο, τόσο σε αυτούς που σώζονται όσο και σε αυτούς που χάνονται, και για τους μεν οσμή θανάτου προς θάνατο, για τους δε οσμή ζωής προς ζωή. Ως επαρκή αμοιβή αυτής της ευωδίας δεν μπορώ να ονομάσω τα μύρα και τα θαύματα που έχουν δοθεί από τον Θεό στη σορό του Μεγαλομάρτυρος. Διότι τι αξίζουν τα παρόντα, έστω κι αν είναι μεγάλα και θαυμαστά, μπροστά σε εκείνα που βρίσκονται στους ουρανούς και δίνονται από τον Θεό σε αυτόν και τα οποία τον περιμένουν;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ομιλίες ΜΓ΄–ΞΓ΄
Καὶ τῇ ὑπερβολῇ τῆς δόξης, κατὰ Παῦλον εἰπεῖν, οὐ δεδόξασται τὸ δεδοξασμένον· δεῖγμα δὲ ταῦτα πάντως τοῖς πᾶσι περιφανέστατον, ὅπως ἐκεῖνος ἔτι τῷ βίῳ περιὼν ὑπῆρχε Χριστοῦ εὐωδία καὶ ὀσμὴ ζωῆς τοῖς ὑπακούειν προαιρουμένοις.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και λόγω της υπερβολής της δόξας, για να εκφραστώ κατά τον Παύλο, δεν έχει δοξαστεί το δεδοξασμένο· αυτά δε αποτελούν οπωσδήποτε για όλους περιφανέστατο δείγμα του πώς εκείνος, όντας ακόμη στη ζωή, υπήρξε ευωδία Χριστού και οσμή ζωής για όσους επέλεγαν να υπακούσουν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἱππόλυτος Ῥώμης Εἰς τὰς εὐλογίας Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ
Εἰ μὲν οὖν νομίζει τις, τὴν εὐλογίαν ταύτην ἐπὶ τὸν Ἰακὼβ γεγενῆσθαι, πεπλάνηται· οὐδὲν γὰρ τούτων συνέβη τῷ Ἰακώβ. εὑρίσκεται γὰρ πρῶτον μὲν ἐν τῇ Μεσοποταμίᾳ εἴκοσι ἔτη δουλεύων τῷ Λάβαν, ἔπειτα αὐτὸς τὸν ἴδιον ἀδελφὸν Ἡσαῦ προσκυνῶν καὶ διὰ τῶν δώρων τὸ τούτου πρόσωπον ἐξιλασκόμενος, μετὰ ταῦτα πάλιν εἰς Αἴγυπτον κατερχόμενος, ἵνα μὴ σὺν τοῖς τέκνοις λιμῷ διαφθαρῇ. ἐπὶ τίνα οὖν πληροῦται τὸ εἰρημένον· «ἰδοὺ ὀσμὴ τῶν ἱματίων τοῦ υἱοῦ μου· ὡς ὀσμὴ ἀγροῦ πλήρης, ὃν εὐλόγησεν κύριος»; ἐπ᾽ οὐδένα ἄλλον, εἰ μὴ ἐπὶ τὸν Χριστόν, τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ. ἀγρὸς γάρ ἐστιν ὁ κόσμος. ὀσμὴ δὲ τῶν ἱματίων αὐτοῦ εἰσιν πάντες οἱ πιστεύοντες εἰς αὐτόν. ὡς ὁ ἀπόστολος λέγει· «ὅτι Χριστοῦ εὐωδία ἐσμὲν ἐν τοῖς σωζομένοις καὶ ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις, οἷς μὲν γὰρ ὀσμὴ θανάτου εἰς θάνατον, οἷς δὲ ὀσμὴ ζωῆς εἰς ζωήν».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αν λοιπόν νομίζει κάποιος ότι αυτή η ευλογία εκπληρώθηκε στο πρόσωπο του Ιακώβ, πλανάται. Διότι τίποτα από αυτά δεν συνέβη στον Ιακώβ. Βρίσκεται δηλαδή πρώτα στη Μεσοποταμία να υπηρετεί ως δούλος επί είκοσι χρόνια τον Λάβαν, έπειτα ο ίδιος να προσκυνά τον αδελφό του Ησαύ και με δώρα να εξευμενίζει το πρόσωπό του, και μετά από αυτά να κατεβαίνει πάλι στην Αίγυπτο, για να μην πεθάνει από την πείνα μαζί με τα τέκνα του. Σε ποιον λοιπόν εκπληρώνεται το λεχθέν: «Ιδού η οσμή των ιματίων του υιού μου είναι ως οσμή αγρού πλήρους, τον οποίο ευλόγησε ο Κύριος»; Σε κανέναν άλλον, παρά μόνο στον Χριστό, τον Υιό του Θεού. Διότι αγρός είναι ο κόσμος. Και οσμή των ιματίων του είναι όλοι όσοι πιστεύουν σε αυτόν. Όπως λέει ο Απόστολος: «Διότι είμαστε ευωδία του Χριστού σε αυτούς που σώζονται και σε αυτούς που χάνονται, σε άλλους μεν ως οσμή θανάτου προς θάνατον, και σε άλλους ως οσμή ζωής προς ζωήν».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων
Ἐπειδὴ δὲ εἶδον τὰ στέμματα, τότε ἐξελθόντες, διέῤῥηξαν τὰ ἱμάτια αὐτῶν. Ἀκούσαντες δὲ οἱ ἀπόστολοι Βαρνάβας καὶ Παῦλος, διαῤῥήξαντες ἱμάτια αὐτῶν εἰσεπήδησαν εἰς τὸν ὄχλον, κράζοντες καὶ λέγοντες· Ἄνδρες, τί τοῦτο ποιεῖτε; καὶ ἡμεῖς ὁμοιοπαθεῖς ἐσμεν ὑμῖν ἄνθρωποι. Ὅρα αὐτοὺς πανταχοῦ δόξης καθαροὺς, οὐ μόνον οὐκ ἐφιεμένους, ἀλλὰ καὶ διδομένην διακρουομένους· ὥσπερ καὶ Πέτρος ἔλεγε· Τί ἡμῖν ἀτενίζετε, ὡς ἰδίᾳ δυνάμει ἢ εὐσεβείᾳ πεποιηκόσι τοῦ περιπατεῖν αὐτόν; Καὶ οὗτοι τὸ αὐτό φασι. Καὶ Ἰωσὴφ δὲ ἔλεγεν ἐπὶ τῶν ἐνυπνίων· Οὐχὶ διὰ τοῦ Θεοῦ ἡ διασάφησις αὐτῶν; καὶ ὁ Δανιὴλ ὁμοίως· Καὶ ἐμοὶ δὲ οὐκ ἐν σοφίᾳ τῇ οὔσῃ ἐν ἐμοὶ ἀπεκαλύφθη. Καὶ Παῦλος πανταχοῦ τοῦτό φησι, ὡς ὅταν λέγῃ· Καὶ πρὸς ταῦτα τίς ἱκανός; Καὶ πάλιν, Οὐχ ὅτι ἱκανοί ἐσμεν ἀφ᾽ ἑαυτῶν λογίσασθαι, ὡς ἐξ ἑαυτῶν, ἀλλ᾽ ἡ ἱκανότης ἡμῶν ἐκ τοῦ Θεοῦ. Ἀλλ᾽ ἴδωμεν ἄνωθεν τὰ εἰρημένα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή, λοιπόν, είδαν τα στεφάνια, τότε βγήκαν έξω και έσκισαν τα ενδύματά τους. Όταν το άκουσαν οι απόστολοι Βαρνάβας και Παύλος, έσκισαν τα ενδύματά τους και όρμησαν μέσα στο πλήθος, κραυγάζοντας και λέγοντας: «Άνδρες, γιατί το κάνετε αυτό; Και εμείς είμαστε άνθρωποι ομοιοπαθείς με εσάς». Δες τους να είναι παντού καθαροί από τη δόξα, όχι μόνο να μην την επιδιώκουν, αλλά και να την αποκρούουν όταν τους προσφέρεται· όπως ακριβώς έλεγε και ο Πέτρος: «Γιατί μας κοιτάζετε επίμονα, σαν να τον κάναμε να περπατήσει με δική μας δύναμη ή ευσέβεια;». Το ίδιο πράγμα λένε και αυτοί. Αλλά και ο Ιωσήφ έλεγε σχετικά με τα όνειρα: «Δεν προέρχεται από τον Θεό η ερμηνεία τους;». Το ίδιο και ο Δανιήλ: «Και σε εμένα αποκαλύφθηκε αυτό, όχι εξαιτίας κάποιας δικής μου σοφίας». Και ο Παύλος παντού αυτό διακηρύσσει, όπως όταν λέει: «Και ποιος είναι ικανός για αυτά;». Και πάλι: «Όχι ότι είμαστε ικανοί από μόνοι μας να σκεφτούμε κάτι ως προερχόμενο από εμάς, αλλά η ικανότητά μας προέρχεται από τον Θεό». Αλλά ας εξετάσουμε τα όσα ειπώθηκαν από την αρχή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν Γένεσιν
Οὔτε γὰρ οἰκοδομῆς αὐτῷ ἐδέησε λαμπρᾶς, οὐ ναοῦ, οὐκ οἴκου τινὸς θαυμαστοῦ, οὐκ ἄλλου οὐδενός· ᾔδει γὰρ, ᾔδει σαφῶς, ὅτι γνώμην ἐπιζητεῖ μόνον ὁ Δεσπότης· καὶ ἐσχεδιασμένον οἰκοδομήσας τὸ θυσιαστήριον, καὶ λαβὼν ἀπὸ τῶν κτηνῶν τῶν καθαρῶν, καὶ ἀπὸ τῶν πετεινῶν τῶν καθαρῶν, τὰς ὁλοκαρπώσεις ἀνήνεγκε. καὶ, ὅσον εἶχε δυνάμεως, τῆς οἰκείας προαιρέσεως τὴν εὐγνωμοσύνην ἐπεδείξατο· ἣν ἀποδεξάμενος ὁ φιλάνθρωπος Θεὸς καὶ τὴν γνώμην ἐστεφάνωσε, καὶ τὴν παρ᾽ ἑαυτοῦ πάλιν φιλοτιμίαν ἐπιδείκνυται. Φησὶ γὰρ ἡ Γραφή· Καὶ ὠσφράνθη Κύριος ὀσμὴν εὐωδίας. Ὅρα πῶς ἡ γνώμη τοῦ προσάγοντος τὸν καπνὸν, καὶ τὴν κνίσσαν, καὶ πᾶσαν τὴν ἐντεῦθεν τικτομένην ἀηδίαν πολλῆς τῆς εὐωδίας ἐνέπλησε. Διὰ τοῦτο καὶ Παῦλος ἔλεγε γράφων· Ὅτι Χριστοῦ εὐωδία ἐσμὲν ἐν τοῖς σωζομένοις καὶ ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις, οἷς μὲν ὀσμὴ θανάτου εἰς θάνατον, οἷς δὲ ὀσμὴ ζωῆς εἰς ζωήν. Ὀσμὴν εὐωδίας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι δεν του χρειάστηκε ούτε λαμπρό οικοδόμημα, ούτε ναός, ούτε κάποιος θαυμαστός οίκος, ούτε τίποτε άλλο· επειδή γνώριζε, γνώριζε σαφώς, ότι ο Δεσπότης επιζητεί μόνο την εσωτερική διάθεση. Και αφού οικοδόμησε ένα αυτοσχέδιο θυσιαστήριο, πήρε από τα καθαρά κτήνη και από τα καθαρά πτηνά, και πρόσφερε ολοκαρπώσεις. Και, με όση δύναμη διέθετε, επέδειξε την ευγνωμοσύνη της δικής του προαιρέσεως· την οποία αφού αποδέχθηκε ο φιλάνθρωπος Θεός, στεφάνωσε τη διάθεσή του και επιδεικνύει πάλι τη δική Του γενναιοδωρία. Διότι λέει η Γραφή: «Και οσφράνθηκε ο Κύριος οσμή ευωδίας». Δες πώς η διάθεση εκείνου που πρόσφερε τη θυσία, γέμισε με πολλή ευωδία τον καπνό, την κνίσα και κάθε δυσοσμία που γεννιέται από αυτά. Γι' αυτό και ο Παύλος έλεγε γράφοντας: «Επειδή είμαστε ευωδία Χριστού ανάμεσα σε εκείνους που σώζονται και σε εκείνους που χάνονται· στους μεν οσμή θανάτου για θάνατο, στους δε οσμή ζωής για ζωή». Οσμή ευωδίας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους δευτέραν ἐπιστολήν
Ἢ τοῦτο οὖν ἐμφαίνει τῆς εὐωδίας τὸ ὄνομα· ἢ, ὅπερ ἔφθην εἰπὼν, ὅτι καθ᾽ ἡμέραν θύονται διὰ τὸν Χριστόν. Εἶδες ποῦ τοὺς πειρασμοὺς ἀνήγαγε, θρίαμβον καὶ εὐωδίαν καλῶν, καὶ θυσίαν τῷ Θεῷ προσαγομένην; Εἶτα, ἐπειδὴ εἶπεν, Εὐωδία ἐσμὲν, καὶ ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις, ἵνα μὴ νομίσῃς, ὅτι κἀκεῖνοι εὐπρόσδεκτοί εἰσιν, ἐπήγαγε· Τοῖς μὲν ὀσμὴ θανάτου εἰς θάνατον, τοῖς δὲ ὀσμὴ ζωῆς εἰς ζωήν. Τὴν γὰρ εὐωδίαν ταύτην οἱ μὲν οὕτω προσίενται, ὥστε σωθῆναι, οἱ δὲ οὕτως, ὥστε ἀπολέσθαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ή αυτό λοιπόν φανερώνει η λέξη της ευωδίας· ή, όπως προανέφερα, ότι καθημερινά θυσιάζονται για τον Χριστό. Είδες πού ανύψωσε τους πειρασμούς, ονομάζοντάς τους θρίαμβο και ευωδία και θυσία που προσφέρεται στον Θεό; Έπειτα, επειδή είπε: «Είμαστε ευωδία, ακόμη και ανάμεσα σε εκείνους που χάνονται», για να μην νομίσεις ότι και εκείνοι είναι ευπρόσδεκτοι, πρόσθεσε: «Στους μεν είμαστε οσμή θανάτου που οδηγεί στον θάνατο, στους δε οσμή ζωής που οδηγεί στη ζωή». Διότι αυτή την ευωδία, οι μεν την αποδέχονται με τέτοιον τρόπο ώστε να σωθούν, ενώ οι δε με τέτοιον τρόπο ώστε να χαθούν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους δευτέραν ἐπιστολήν
Ὥστε κἂν ἀπολλύηταί τις, παρ᾽ αὐτοῦ ἡ αἰτία· ἐπεὶ καὶ τὰς ὗς τὸ μύρον λέγεται πνίγειν, καὶ τὸ φῶς, ὅπερ ἔφθην εἰπὼν, τοὺς ἀσθενεῖς σκοτίζειν. Καὶ τοιαύτη τῶν ἀγαθῶν ἡ φύσις· οὐ τὰ οἰκεῖα διορθοῦται μόνον, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐναντία ἀπόλλυσι· καὶ ταύτῃ μάλιστα διαδείκνυται αὐτῶν ἡ δύναμις. Καὶ γὰρ καὶ τὸ πῦρ οὐχ ὅταν φωτίζῃ μόνον, οὐδ᾽ ὅταν χρυσίον καθαίρῃ, ἀλλὰ καὶ ὅταν ἀκάνθας δαπανᾷ, μάλιστα τὴν οἰκείαν ἰσχὺν ἐπιδείκνυται, καὶ ταύτῃ φαίνεται πῦρ· καὶ ὁ Χριστὸς δὲ ταύτῃ τὴν μεγαλωσύνην αὑτοῦ ἐνδείκνυται, ὅταν ἀναλώσῃ τὸν ἀντίχριστον τῷ πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ, καὶ καταργήσῃ τῇ ἐπιφανείᾳ τῆς παρουσίας αὐτοῦ. Καὶ πρὸς ταῦτα τίς ἱκανός; Ἐπειδὴ γὰρ μεγάλα ἐφθέγξατο, ὅτι Θυσία ἐσμὲν τοῦ Χριστοῦ καὶ εὐωδία, καὶ θριαμβευόμεθα πανταχοῦ, πάλιν μετριάζει, τῷ Θεῷ πάντα ἀνατιθείς· διὸ καί φησι, Καὶ πρὸς ταῦτα τίς ἱκανός; Τὸ γὰρ πᾶν τοῦ Χριστοῦ, φησὶν, ἐστίν· οὐδὲν ἡμέτερον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επομένως, ακόμη και αν κάποιος χάνεται, η αιτία προέρχεται από τον ίδιο· επειδή λέγεται ότι και τους χοίρους τους πνίγει το μύρο, και το φως, όπως ήδη προείπα, σκοτίζει τους ασθενείς. Και τέτοια είναι η φύση των αγαθών· όχι μόνο διορθώνουν τα οικεία σε αυτά, αλλά καταστρέφουν και τα αντίθετα· και σε αυτό κυρίως αποδεικνύεται η δύναμή τους. Διότι και η φωτιά, όχι μόνο όταν φωτίζει, ούτε όταν καθαρίζει τον χρυσό, αλλά και όταν κατακαίει τα αγκάθια, τότε κυρίως επιδεικνύει τη δική της ισχύ, και με αυτό φαίνεται ότι είναι φωτιά. Και ο Χριστός λοιπόν με αυτόν τον τρόπο αποδεικνύει τη μεγαλωσύνη Του, όταν θα αναλώσει τον αντίχριστο με την πνοή του στόματός Του, και θα τον καταργήσει με την επιφάνεια της παρουσίας Του. Και για αυτά ποιος είναι ικανός; Επειδή, δηλαδή, διατύπωσε μεγάλα λόγια, ότι είμαστε θυσία και ευωδία του Χριστού, και ότι θριαμβεύουμε παντού, πάλι μετριάζει τον λόγο του, αναθέτοντας τα πάντα στον Θεό. Γι' αυτό και λέει: «Και για αυτά ποιος είναι ικανός;». Διότι τα πάντα, λέει, ανήκουν στον Χριστό· τίποτα δεν είναι δικό μας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους δευτέραν ἐπιστολήν
ΟΜΙΛΙΑ ϛʹ. Ἀρχόμεθα πάλιν ἑαυτοὺς συνιστάνειν; εἰ μὴ χρῄζομεν, ὥς τινες, συστατικῶν ἐπιστολῶν πρὸς ὑμᾶς, ἢ ἐξ ὑμῶν; αʹ. Ὅπερ ἔμελλεν αὐτῷ παρ᾽ ἑτέρων ἀνθυποφέρεσθαι, ὅτι Ἐπαίρεις σαυτὸν, τοῦτο προλαβὼν αὐτὸς τέθεικε· καίτοι τοσαύτῃ ἐπιδιορθώσει χρησάμενος ἔμπροσθεν, καὶ εἰπὼν, Πρὸς ταῦτα τίς ἱκανός; καὶ, ὅτι Ἐξ εἰλικρινείας λαλοῦμεν· ἀλλ᾽ ὅμως οὐκ ἀρκεῖται ἐκείνοις. Τοιοῦτον γὰρ αὐτοῦ τὸ ἦθος· τοῦ δοκεῖν περὶ ἑαυτοῦ μέγα τι λέγειν πόῤῥω καθέστηκε, καὶ μετὰ πολλῆς τῆς περιουσίας αὐτὸ φεύγει καὶ ὑπερβολῆς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ομιλία ΣΤ΄. «Αρχίζουμε πάλι να συνιστούμε τους εαυτούς μας; Μήπως έχουμε ανάγκη, όπως μερικοί, από συστατικές επιστολές προς εσάς ή από εσάς;» Α΄. Αυτό που επρόκειτο να του προβληθεί ως αντίρρηση από άλλους, ότι δηλαδή «Εξυψώνεις τον εαυτό σου», ο ίδιος το πρόλαβε και το έθεσε· αν και είχε χρησιμοποιήσει προηγουμένως τόση διορθωτική προφύλαξη, λέγοντας: «Και για αυτά ποιος είναι ικανός;» και ότι: «Μιλούμε με ειλικρίνεια»· αλλά παρ' όλα αυτά δεν αρκείται σε εκείνα. Διότι τέτοιο είναι το ήθος του· απέχει πάρα πολύ από το να δίνει την εντύπωση ότι λέει κάτι σπουδαίο για τον εαυτό του, και το αποφεύγει αυτό με πολλή σπουδή και υπερβολή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Τιμόθεον ἐπιστολὴν α΄
Τοῦτο ἀγόρασαι τὸ μύρον, οὗ ἡ ὀσμὴ τὴν οἰκουμένην ἐμπλῆσαι δύναται· τούτου ἀπέπνεον οἱ ἀπόστολοι· Ὀσμὴ γάρ ἐσμεν εὐωδίας, φησὶν, οἷς μὲν εἰς θάνατον, οἷς δὲ εἰς ζωήν. Τί δὴ τοῦτό ἐστιν; Ὅτι καὶ ὗς ἀποπνίγεσθαι λέγεται ἀπὸ τῆς εὐωδίας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αγόρασε αυτό το μύρο, του οποίου η οσμή δύναται να γεμίσει την οικουμένη· αυτό απέπνεαν οι απόστολοι. Διότι «είμαστε οσμή ευωδίας», λέει, «για άλλους μεν προς θάνατο, για άλλους δε προς ζωή». Τι σημαίνει λοιπόν αυτό; Ότι λέγεται πως και ο χοίρος αποπνίγεται από την ευωδία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
θʹ. Μὴ τοίνυν ἄλγει, μηδὲ κατάπιπτε· ἐπεὶ καὶ οἱ ἀπόστολοι τοῖς μὲν ὀσμὴ θανάτου ἦσαν, τοῖς δὲ ὀσμὴ ζωῆς. Ἂν γὰρ σὺ μηδεμίαν παράσχῃς λαβὴν, πάντων ἀπήλλαξαι τῶν ἐγκλημάτων· μᾶλλον δὲ καὶ μακαριώτερος γέγονας. Λάμπε τοίνυν κατὰ τὸν βίον, καὶ τῶν κακηγορούντων μηδένα ποιοῦ λόγον. Οὐ γὰρ ἔστιν, οὐκ ἔστιν, ἀρετῆς ἐπιμελόμενον μὴ πολλοὺς ἔχειν ἐχθρούς. Ἀλλ᾽ οὐδὲν τοῦτο πρὸς τὸν ἐνάρετον· διὰ γὰρ τῶν τοιούτων λαμπρότερος ἔσται μειζόνως. Ταῦτ᾽ οὖν ἐννοοῦντες, ἓν μόνον σκοπῶμεν, μετὰ ἀκριβείας τὸν ἑαυτῶν οἰκονομεῖν βίον· οὕτω γὰρ καὶ πρὸς τὴν ἐκεῖ χειραγωγήσομεν ζωὴν τοὺς ἐν σκότῳ καθημένους. Τοιαύτη γὰρ τοῦ φωτὸς τούτου ἡ δύναμις, ὡς μὴ ἐνταῦθα μόνον λάμπειν, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ ἐφοδηγεῖν τοὺς ἑπομένους. Ὅταν γὰρ ἴδωσι πάντων τῶν παρόντων καταφρονοῦντας, καὶ πρὸς τὸ μέλλον παρασκευαζομένους, πρὸ λόγου παντὸς τοῖς ἔργοις ἡμῶν πεισθήσονται. Τίς γὰρ οὕτως ἀνόητος, ὡς ὁρῶν τὸν χθὲς καὶ πρώην τρυφῶντα καὶ πλουτοῦντα, πάντα ἀποδυόμενον, καὶ πτερούμενον, καὶ πρὸς λιμὸν καὶ πενίαν, καὶ πρὸς σκληραγωγίαν ἅπασαν, καὶ πρὸς κινδύνους, καὶ πρὸς αἷμα, καὶ πρὸς σφαγὴν, καὶ πρὸς πάντα τὰ δοκοῦντα εἶναι δεινὰ παρατεταγμένον, μὴ σαφῆ λαβεῖν τῶν μελλόντων ἐντεῦθεν ἀπόδειξιν; Ἂν δὲ τοῖς παροῦσιν ἑαυτοὺς ἐμπλέκωμεν, καὶ ἐνδοτέρω ὠθῶμεν, πῶς δυνήσονται πεισθῆναι, ὅτι πρὸς ἀποδημίαν ἐπειγόμεθα ἑτέραν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Θ΄. Μην πονάς, λοιπόν, ούτε να αποθαρρύνεσαι· διότι και οι απόστολοι σε άλλους μεν ήταν οσμή θανάτου, σε άλλους δε οσμή ζωής. Εάν, πράγματι, εσύ δεν δώσεις καμία αφορμή, απαλλάσσεσαι από όλες τις κατηγορίες· μάλλον δε, έχεις γίνει και πιο μακάριος. Να λάμπεις λοιπόν με τη ζωή σου, και να μη δίνεις καμία σημασία σε αυτούς που σε κακολογούν. Διότι δεν είναι δυνατόν, δεν είναι δυνατόν, να επιμελείται κανείς την αρετή και να μην έχει πολλούς εχθρούς. Αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα για τον ενάρετο· επειδή, μέσα από τέτοιες καταστάσεις, θα αναδειχθεί ακόμη πιο λαμπρός. Αναλογιζόμενοι, λοιπόν, αυτά, ένα μόνο ας έχουμε ως σκοπό, να κυβερνούμε τη ζωή μας με ακρίβεια· διότι έτσι θα οδηγήσουμε σαν από το χέρι προς την εκεί ζωή και αυτούς που κάθονται στο σκοτάδι. Τέτοια είναι η δύναμη αυτού του φωτός, ώστε όχι μόνο να λάμπει εδώ, αλλά και να καθοδηγεί εκεί όσους το ακολουθούν. Διότι, όταν δουν ότι περιφρονούμε όλα τα παρόντα και προετοιμαζόμαστε για το μέλλον, θα πεισθούν από τα έργα μας πριν από κάθε λόγο. Επειδή, ποιος είναι τόσο ανόητος, ώστε βλέποντας αυτόν που χθες και προχθές ζούσε μέσα στην τρυφή και τον πλούτο, να τα απεκδύεται όλα, να αποκτά φτερά, και να παρατάσσεται έτοιμος απέναντι στην πείνα και τη φτώχεια, απέναντι σε κάθε σκληραγωγία, στους κινδύνους, στο αίμα, στη σφαγή και σε όλα όσα φαίνονται φοβερά, να μη λάβει από αυτά σαφή απόδειξη για τα μέλλοντα; Εάν όμως εμπλέκουμε τους εαυτούς μας στα παρόντα και βυθιζόμαστε όλο και βαθύτερα σε αυτά, πώς θα μπορέσουν να πεισθούν ότι βιαζόμαστε για μια άλλη αποδημία;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Εὐτρόπιον
Πρὸς Θρᾷκας, πρὸς Σκύθας, πρὸς Ἰνδοὺς, πρὸς Μαύρους, πρὸς Σαρδονίους, πρὸς Γοτθοὺς, πρὸς θηρία ἄγρια, καὶ μετέβαλε πάντα. Πόθεν; Ἀπὸ τοῦ ἀῤῥαβῶνος. Πῶς διήρκεσεν; Ἀπὸ τῆς τοῦ Πνεύματος χάριτος. Ἰδιώτης, γυμνὸς, ἀνυπόδετος· ὁ καὶ δοὺς τὸν ἀῤῥαβῶνα τοῦ Πνεύματος. Διὰ τοῦτο λέγει· Καὶ πρὸς ταῦτα τίς ἱκανός; Ἀλλ᾽ ἡ ἱκανότης ἡμῶν ἐκ τοῦ Θεοῦ, ὃς καὶ ἱκάνωσεν ἡμᾶς διακόνους Καινῆς Διαθήκης, οὐ γράμματος, ἀλλὰ πνεύματος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Προς τους Θράκες, προς τους Σκύθες, προς τους Ινδούς, προς τους Μαύρους, προς τους Σαρδονίους, προς τους Γότθους, προς άγρια θηρία, και τα μετέβαλε όλα. Από πού; Από τον αρραβώνα. Πώς διήρκεσε; Από τη χάρη του Πνεύματος. Αγράμματος, γυμνός, ανυπόδητος· είναι δε Εκείνος που έδωσε και τον αρραβώνα του Πνεύματος. Γι' αυτό λέει: Και ποιος είναι ικανός για αυτά; Αλλά η ικανότητά μας προέρχεται από τον Θεό, ο οποίος και μας κατέστησε ικανούς διακόνους της Καινής Διαθήκης, όχι του γράμματος, αλλά του πνεύματος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Πρὸς τοὺς σκανδαλισθέντας
Καὶ τὸ μέλι πικρὸν τοῖς νοσοῦσι φαίνεται, τί οὖν; ἀφανισθῆναι ἔδει τοῦτο ἐκ τοῦ μέσου; Αὐτοὶ δὲ οἱ ἀπόστολοι, οὐχὶ τοῖς μὲν ὀσμὴ θανάτου εἰς θάνατον ἦσαν, τοῖς δὲ ὀσμὴ ζωῆς εἰς ζωήν; Διὰ τοὺς ἀπολλυμένους οὖν οὐκ ἔδει τοὺς ζῶντας ἀπολαῦσαι τῆς τοσαύτης κηδεμονίας;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ακόμη και το μέλι φαίνεται πικρό στους ασθενείς· τι λοιπόν; Έπρεπε αυτό να εξαφανιστεί από τη μέση; Και οι ίδιοι οι απόστολοι, δεν ήταν για άλλους μεν οσμή θανάτου προς θάνατον, και για άλλους οσμή ζωής προς ζωήν; Εξαιτίας, λοιπόν, εκείνων που χάνονται, δεν έπρεπε οι ζωντανοί να απολαύσουν μια τόσο μεγάλη πρόνοια;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Ὁ γὰρ θρίαμβος τοῦτό ἐστι, τὸ πᾶσι γενέσθαι περιφανή. Καὶ οὐχ ἁπλῶς θριαμβεύοντι, εἶπεν, ἀλλὰ καὶ ἐν Χριστῷ, τουτέστι διὰ τὸν Χριστὸν καὶ τὸ κήρυγμα. «Καὶ τὴν ὀσμὴν τῆς γνώσεως αὐτοῦ φανεροῦντι δι᾽ ἡμῶν ἐν παντὶ τόπῳ, ὅτι Χριστοῦ εὐωδία ἐσμὲν τῷ Θεῷ ἐν τοῖς σωζομένοις, καὶ ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις· οἷς μὲν ὀσμὴ θανάτου εἰς θάνατον, οἷς δὲ ὀσμὴ ζωῆς εἰς ζωήν.» Δείκνυσιν ὅτι καὶ τόπος καὶ καιρὸς πᾶς τῶν ἄθλων ἐμπέπλησται τῶν ἀποστολικῶν· καὶ ἑτέρᾳ δὲ πάλιν κέχρηται μεταφορᾷ τῇ τῆς εὐωδίας. Εἶτα ἐπειδὴ εἶπε, Καὶ ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις εὐωδία ἐσμὲν, ἵνα μή τις νομίσῃ ὅτι κἀκεῖνοι εὐπαράδεκτοί εἰσι, παρήγαγεν· Οἷς μὲν ὀσμὴ ἐκ θανάτου εἰς θάνατον, οἷς δὲ ὀσμὴ ἐκ ζωῆς εἰς ζωήν. Ὃ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστι· τὴν εὐωδίαν ταύτην, φησὶν, οἱ μὲν οὕτως προσίενται ὥστε σωθῆναι, οἱ δὲ οὕτως ὥστε ἀπολέσθαι· ὥστε κἂν ἀπόλλυταί τις, παρ᾽ αὐτοῦ ἡ αἰτία. Ἐπεὶ πολλάκις λέγεται τὸ μύρον πνίγειν τοὺς χοίρους, καὶ τοὺς ἀσθενεῖς τῶν ὀφθαλμῶν τὸ φῶς σκοτίζει. «Καὶ πρὸς ταῦτα τίς ἱκανός;» Ἐπειδὴ μεγάλα ἐφθέγξατο, ὅτι θυσία ἐσμὲν τοῦ Χριστοῦ, καὶ εὐωδία, καὶ ἐθριαμβευόμεθα πανταχοῦ, πάλιν τῷ Θεῷ ἀνατίθησι ταῦτα· διὸ καί φησι, Καὶ πρὸς ταῦτα τίς ἱκανός; τὸ γὰρ πᾶν τοῦ Χριστοῦ, φησὶ, καὶ οὐδὲν ἡμέτερον. «Οὐ γάρ ἐσμεν ὡς οἱ πολλοὶ καπηλεύοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ἀλλ᾽ ὡς ἐξ εἰλικρινείας, ἀλλ᾽ ὡς ἐκ Θεοῦ.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι ο θρίαμβος είναι ακριβώς αυτό: το να γίνει κανείς περιφανής σε όλους. Και δεν είπε απλώς «σε εκείνον που θριαμβεύει», αλλά «εν Χριστώ», δηλαδή για χάρη του Χριστού και του κηρύγματος. «Και ο οποίος φανερώνει μέσω ημών σε κάθε τόπο την οσμή της γνώσεώς του, διότι είμαστε ευωδία του Χριστού προς τον Θεό μεταξύ εκείνων που σώζονται, και μεταξύ εκείνων που χάνονται· στους μεν οσμή θανάτου που οδηγεί στον θάνατο, στους δε οσμή ζωής που οδηγεί στη ζωή.» Αποδεικνύει ότι κάθε τόπος και κάθε καιρός είναι γεμάτος από τους αποστολικούς άθλους· και χρησιμοποιεί πάλι μια άλλη μεταφορά, εκείνην της ευωδίας. Έπειτα, επειδή είπε, «Και μεταξύ εκείνων που χάνονται είμαστε ευωδία», για να μη νομίσει κανείς ότι και εκείνοι είναι ευπρόσδεκτοι, πρόσθεσε: «Στους μεν οσμή θανάτου που οδηγεί στον θάνατο, στους δε οσμή ζωής που οδηγεί στη ζωή.» Αυτό που λέει έχει την εξής έννοια: αυτή την ευωδία, λέει, άλλοι μεν την αποδέχονται έτσι ώστε να σωθούν, άλλοι δε έτσι ώστε να χαθούν· επομένως, έστω και αν χάνεται κάποιος, η αιτία βρίσκεται στον ίδιο. Όπως άλλωστε λέγεται συχνά ότι το μύρο πνίγει τους χοίρους, και το φως σκοτίζει εκείνους που έχουν ασθενή μάτια. «Και για αυτά ποιος είναι ικανός;» Επειδή διακήρυξε μεγάλα πράγματα, ότι δηλαδή είμαστε θυσία και ευωδία του Χριστού, και ότι θριαμβεύουμε παντού, αποδίδει και πάλι αυτά στον Θεό· γι' αυτό και λέει, «Και για αυτά ποιος είναι ικανός;» Διότι τα πάντα, λέει, ανήκουν στον Χριστό, και τίποτε δεν είναι δικό μας. «Διότι δεν είμαστε όπως οι πολλοί που καπηλεύονται τον λόγο του Θεού, αλλά ενεργούμε με ειλικρίνεια, αλλά ως προερχόμενοι από τον Θεό.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωσὴφ Βρυέννιος Διάλογοι περὶ τῆς ἐκπορεύσεως τοῦ ἁγίου πνεύματος
ΦΩΚ. Πρὸς ταῦτα τίς ἱκανός; ΙΩΣ. Μία δὲ τούτοις ἅπασιν ἡ διόρθωσις ἔσται συναιρομένου Θεοῦ, τὸ μηδὲν παρὰ τὰ διατεταγμένα τοῖς ἱεροῖς ἀποστόλοις, καὶ ταῖς ἁγίαις συνόδοις, μεταχειρίζεσθαι ἢ φρονεῖν· ὁ γὰρ τοῦτον τὸν ὅρον φυλάττων ὀρθῶς, συγχορευτὴς ἡμῖν ἔσται, συγκοινωνός, καὶ ὁμόπιστος· ὅ γε μὴν τοὺς προειρημένους κανόνας ἀπαναινόμενος, καὶ κατὰ τῶν ἀποστόλων ὁμόσε χωρῶν, καὶ κατὰ τῶν ἁγίων ἀναίδην φερόμενος, τίνα ἂν σχοίη πρὸς ἡμᾶς κοινωνίαν; τίς δὲ μερὶς μεθ’ ἡμῶν ἔσται τούτῳ, ἢ τίς μετοχὴ κατ’ εὐσέβειαν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΦΩΚ. Ποιος είναι ικανός για αυτά; ΙΩΣ. Μία διόρθωση θα υπάρξει για όλα αυτά, με τη συνέργεια του Θεού: το να μην πράττουμε και να μην φρονούμε τίποτα αντίθετο προς τα διατεταγμένα από τους ιερούς αποστόλους και τις άγιες συνόδους. Διότι αυτός που τηρεί ορθά αυτόν τον όρο, θα είναι συνοδοιπόρος, συγκοινωνός και ομόπιστός μας. Εκείνος, όμως, που απορρίπτει τους προαναφερθέντες κανόνες, και αντιτάσσεται ευθέως στους αποστόλους, και φέρεται με αναίδεια απέναντι στους αγίους, τι είδους κοινωνία θα μπορούσε να έχει με εμάς; Ποια μερίδα θα έχει αυτός μαζί μας, ή ποια συμμετοχή στην ευσέβεια;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Ζητήματα πρὸς Θαλάσσιον
Τοῦτο γοῦν καὶ ἐπὶ τοῦ σώματος Ἐλισσαίου. Ἀλλ᾽ ἐπειδὴ τῶν ἱστορουμένων τὰ νοούμενα μᾶλλον εὐφραίνει τὴν τῶν φιλοθέων ψυχήν, χρῶτα μέν φαμεν εἶναι τοῦ μεγάλου ἀποστόλου τὴν εὐσέβειαν, καθ᾽ ἣν τοῖς μὲν ἦν ὀσμὴ ἀπὸ ζωῆς εἰς ζωήν, τοῖς δὲ ὀσμὴ ἐκ θανάτου εἰς θάνατον, σουδάρια δὲ τοὺς ἐκφανεῖς τῆς γνωστικῆς αὐτοῦ θεωρίας λόγους, τὰ δὲ σημικίνθια τοὺς σεμνοὺς τῆς κατ᾽ ἀρετὴν πρακτικῆς φιλοσοφίας τρόπους· ἐγχείρια γὰρ εἶναί φασι τὰ σημικίνθια. Οὕστινας λόγους τε καὶ τρόπους πνέοντας καὶ ἐκπέμποντας καθάπερ εὐωδίαν τὰ χρῶτα, τουτέστι τὴν τοῦ μακαρίου ἀποστόλου μεγάλην εὐσέβειαν, οἱ δεχόμενοι τὴν τῆς πιεζούσης αὐτοὺς ἀσθενείας ἐλάμβανον ἴασιν, οἱ μὲν διὰ τῶν περὶ θεωρίας λόγων, ὡς σουδαρίων, τὴν νόσον τῆς ἀγνωσίας διώκοντες, οἱ δὲ διὰ τῶν κατὰ τὴν πρᾶξιν ἐναρέτων τρόπων τὴν ἀρρωστίαν τῆς κακίας παντελῶς ἀφανίζοντες.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτό βέβαια συνέβη και στην περίπτωση του σώματος του Ελισσαίου. Αλλά επειδή τα πνευματικά νοήματα αυτών που εξιστορούνται ευφραίνουν περισσότερο την ψυχή των φιλοθέων, λέμε ότι το δέρμα του μεγάλου αποστόλου είναι η ευσέβεια, σύμφωνα με την οποία για άλλους μεν ήταν οσμή από ζωή σε ζωή, και για άλλους οσμή από θάνατο σε θάνατο, τα δε σουδάρια είναι οι φανεροί λόγοι της γνωστικής του θεωρίας, και τα σημικίνθια είναι οι σεμνοί τρόποι της κατ' αρετήν πρακτικής φιλοσοφίας· διότι λένε ότι τα σημικίνθια είναι χειρόμακτρα. Αυτούς ακριβώς τους λόγους και τους τρόπους, οι οποίοι αποπνέουν και εκπέμπουν σαν ευωδία το δέρμα, δηλαδή τη μεγάλη ευσέβεια του μακαρίου αποστόλου, όσοι τους αποδέχονταν ελάμβαναν θεραπεία για την ασθένεια που τους βασάνιζε, άλλοι μεν εκδιώκοντας τη νόσο της αγνωσίας μέσω των περί θεωρίας λόγων, ωσάν άλλων σουδαρίων, άλλοι δε αφανίζοντας παντελώς την αρρώστια της κακίας μέσω των ενάρετων τρόπων της πράξης.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Εἰς τὸν ἅγιον Βαρθολομαῖον ἀπόστολον (Νόθος)
Μέγιστος ἀγών, προσθήσω δ’ ὅτι καὶ κλέος, οὑτινοσοῦν τῶν ἁγίων ἔπαινον ἐξυφάνασθαι· καθ’ ὅσον μείζων ὁ μάρτυς ὀφείλων τοῦ μαρτυρουμένου καθίστασθαι, ἐνδεέστερός ἐστιν ἐνταῦθα ἅπας ἐγκωμιάζων τοῦ τὸν μακαρισμὸν διὰ τῆς ἐκβιώσεως ἀνεπίληπτον ἔχοντος. Τὸ δὲ καὶ ἀπόστολον ἐπαινέσαι, καὶ τοῦτον τῶν ἐπισήμων, πόσης ἂν εἴη τῆς ἐργωδίας, ὥστε τοῦ πνεύματος ἐπαρθῆναι ταῖς θεωρίαις καὶ κροτῆσαι ταῖς μεγαλοφωνίαις; οὗ γὰρ ὁ φθόγγος εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξελήλυθεν, ὡς τῇ τῶν ῥημάτων δυνάμει ἐν τοῖς τῆς οἰκουμένης διᾴττειν πέρασιν, δεήσειεν ἂν εἰκότως καὶ ὁ ἔπαινος ἐπ’ ἴσης ἐξακουτίζεσθαι. καὶ πρὸς ταῦτα τίς ἱκανός; τίς εὔελπις; τίς εὐσθενής; μὴ γὰρ ὅτι οὐ Πέτρος οὐδὲ Ἰωάννης, ὁ θεῖος Βαρθολομαῖος ἤδη μικρολογητέος καὶ οὐ πολλῆς χρηματίζων τῆς εὐφημίας; μαθητὴν Χριστοῦ ἀκούεις ὅλως, καὶ οὐ φρίττεις τὸν προιόντα; μάρτυρα τῆς ἀληθείας ἐπαΐεις, καὶ οὐ τέθηπας τὸν ᾀδόμενον; καὶ μὴν εἰ καὶ τῶν πολλῶν εἷς ἦν, ὅμως θεοῦ θεραπόντων προφερέστερος τῶν ἐπαίνων, μὴ ὅτι τῆς θείας δωδεκάδος ὁ μεσαίτατος, τῶν φωστήρων τοῦ κόσμου ὁ διαπρύσιος;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αποτελεί μέγιστο αγώνα, θα πρόσθετα δε και κλέος, το να συνθέτει κανείς τον έπαινο για οποιονδήποτε από τους αγίους· καθόσον, αν και αυτός που μαρτυρεί οφείλει να είναι ανώτερος από εκείνον για τον οποίο δίνει μαρτυρία, εδώ κάθε εγκωμιαστής είναι κατώτερος από εκείνον που διατηρεί τον μακαρισμό αναντίρρητο μέσα από την ενάρετη βιοτή του. Το να επαινέσει δε κανείς έναν απόστολο, και μάλιστα από τους επιφανείς, πόσης δυσκολίας έργο θα ήταν άραγε, ώστε να ανυψωθεί στις θεωρίες του Πνεύματος και να τον εξυμνήσει με μεγαλοφωνίες; Διότι, για εκείνον του οποίου ο φθόγγος εξήλθε σε ολόκληρη τη γη, ώστε με τη δύναμη των ρημάτων του να διατρέχει τα πέρατα της οικουμένης, θα ήταν εύλογα αναγκαίο και ο έπαινος να ακούγεται εξίσου. Και ποιος είναι ικανός για αυτά; Ποιος είναι αισιόδοξος; Ποιος είναι αρκετά δυνατός; Μήπως επειδή δεν είναι ο Πέτρος ούτε ο Ιωάννης, ο θείος Βαρθολομαίος πρέπει πλέον να θεωρηθεί μικρός και ότι δεν αξίζει πολλής ευφημίας; Ακούς ότι είναι μαθητής του Χριστού, και δεν σε πιάνει δέος για αυτόν που προβάλλει; Ακούς ότι είναι μάρτυρας της αλήθειας, και δεν εκπλήσσεσαι μπροστά σε αυτόν που υμνείται; Και βέβαια, ακόμα και αν ήταν απλώς ένας από τους πολλούς θεράποντες του Θεού, θα στεκόταν και πάλι υπεράνω των επαίνων, πόσο μάλλον όταν είναι ο κεντρικός της θείας δωδεκάδας, ο πιο λαμπρός από τους φωστήρες του κόσμου;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Ἐπιστολαί
Τί οὖν ἐστι τὸ διάφορον, εἰ οἱ μὲν Χριστὸν οὐχ ὑπεδέξαντο, τὸν λυτρωτὴν τοῦ κόσμου, οἱ δὲ τοὺς ἕνεκεν ἐκείνου καὶ τοῦ αὐτοῦ εὐαγγελίου διωγμοὺς καὶ φυλακὰς ὑπομείναντας; οὐδὲν ἢ τὸ σταυρῶσαι καὶ θανατῶσαι. μὴ αὐτοῖς λογισθῇ ὁ σύνδεσμος τῆς ἀνομίας, ἀλλ᾽, ὡς εἴρηκας, μὴ φέροντες τὰς τῶν ὑποτασσομένων αὐτοῖς προσκρούσεις καὶ ὡς ἂν μὴ ἀνάψῃ αὐτοῖς φῶς ἀληθείας, ἀλλ᾽ ἐν σκότει ἀγνοίας διαπορεύωνται, ἀποπέμπονται τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν, μή πως λόγος ὅσιος ἀληθείας καὶ δικαιοσύνης ἀκουστὸς αὐτοῖς, ἤγουν ὑπομνηστικός, γένηται. οὐκ ἔσται, οὐδὲ μὴ μείνῃ ἡ βουλὴ αὐτῶν αὕτη, ἀλλ᾽ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ, ὃν πεπατήκασι, λαληθήσεται καὶ στερεωθήσεται εἰς αἰῶνα. ὁ οὐρανὸς γάρ, φησί, καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσι. καὶ πρὸς ταῦτα τίς ἱκανὸς ἀντιφέρεσθαι, εἰ μὴ ὁ τύραννος σατανᾶς καὶ οἱ τούτου ὑποφῆται, τὴν μοιχείαν οἰκονομίαν σωτήριον τῇ ἐκκλησίᾳ Χριστοῦ κεκυρωκότες, οἱ ματαιόφρονες ὄντως καὶ ἐχθίστατοι;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ποια είναι λοιπόν η διαφορά, αν οι μεν δεν δέχτηκαν τον Χριστό, τον λυτρωτή του κόσμου, και οι δε δεν δέχτηκαν αυτούς που υπέμειναν διωγμούς και φυλακίσεις για χάρη Εκείνου και του ευαγγελίου Του; Καμία, εκτός από τη σταύρωση και τη θανάτωση. Ας μην τους καταλογιστεί ο σύνδεσμος της ανομίας, αλλά, όπως είπες, επειδή δεν αντέχουν τις προστριβές με όσους τους υποτάσσονται και για να μην ανάψει σε αυτούς το φως της αλήθειας, αλλά για να πορεύονται στο σκοτάδι της άγνοιας, αποδιώχνουν τους αδελφούς μας, μήπως τυχόν ακουστεί σε αυτούς, ή τους υπενθυμιστεί, ο όσιος λόγος της αλήθειας και της δικαιοσύνης. Δεν θα γίνει αυτό, ούτε θα σταθεί αυτή η βουλή τους, αλλά ο λόγος του Θεού, τον οποίο καταπάτησαν, θα κηρυχθεί και θα στερεωθεί στον αιώνα. Διότι λέγει, ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν, οι δικοί μου όμως λόγοι δεν θα παρέλθουν. Και σε αυτά ποιος είναι ικανός να εναντιωθεί, παρά μόνο ο τύραννος σατανάς και οι υποφήτες του, οι οποίοι επικύρωσαν τη μοιχεία ως σωτήρια οικονομία για την Εκκλησία του Χριστού, αυτοί οι όντως ματαιόφρονες και εχθρικότατοι;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Κατηχητικὸς λόγος ὁ μέγας
καὶ ἐφ’ οἷς μὲν εὑρίσκω τὸ εὐθές, χαίρω καὶ ἥδομαι καὶ ταῖς ἐλπίσιν ἀναπτεροῦμαι· ἐφ’ οἷς δὲ τοὐναντίον, συλλυποῦμαι καὶ συμπιάζομαι καὶ στεναγμοῖς παραμυθοῦμαι τὸ πάθος· εἰ γὰρ οὐχὶ καὶ ποιμὴν προβάτων ἀλόγων τοῦτο πάσχων φαίνεται, ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ προσώπου ὑπολαμβάνων τὰ διὰ βάθους κείμενα καὶ τὴν αὐτοῦ ἐπιδεικνύμενος δύναμιν, πρὸς τὸ θεραπεῦσαι καὶ ἰατρεῦσαι τὸ ἠσθενηκός (καὶ οὐδ’ ἂν μίαν ἡμέραν μικρὸν ἀμελήσας ἕξει τὸ ἀκίνδυνον κατὰ τὴν τῶν προβάτων διάλυσιν), πόσῳ γε μᾶλλον ἡμεῖς οἱ ταπεινοὶ ἐκ μικρᾶς εἰκόνος εἰς ὑμᾶς ὀφείλομεν καταγίνεσθαι, τηρεῖν τε καὶ ἐπιτηρεῖν, καὶ τοὺς μὲν ἀνακαλεῖσθαι, τοὺς δὲ ὑπομνήσκειν, ἑτέρους θεραπεύειν, ἄλλους καταδεσμεῖν, πάντα τρόπον ποιεῖν τε καὶ λέγειν, τὸν συντείνοντα εἰς σωτηρίαν; ἆρ’ οὖν οὐκ ἀποτίσω τὸν ἑκάστου λόγον ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως; καὶ πρὸς ταῦτα τίς ἱκανός; τίς ἀμέριμνος; τίς εὔγλωττος; τίς ἀνεύθυνος; τίς ἀναίτιος; τίς συστατικὸς τοῦ οἰκείου φροντίσματος; τίς δὲ οὐ μᾶλλον θρηνήσει καὶ κόψεται, φοβηθῇ καὶ τρομάξει καὶ οἷον εὔξηται διαστῆναι αὐτῷ τὴν γῆν, ἢ μακράν που ἀποδραμεῖν, φυγόντα τὴν προστασίαν; ἀλλ’ οὐδὲ τοῦτο ἱκανόν, ἐφ’ ὅσον περίεστιν, ἐφ’ ὅσον ἤρξατο, ἡνίκα κατέστη· οὐκ οἶδα, εἰ μὴ πᾶσα ἀπορία.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και για όσα μεν βρίσκω ευθύτητα, χαίρομαι και ευφραίνομαι και αναπτερώνομαι από ελπίδες. Για τα αντίθετα δε, συλλυπούμαι και θλίβομαι βαθιά και με στεναγμούς παρηγορώ τον πόνο μου. Διότι, αν ένας βοσκός άλογων προβάτων φαίνεται να το παθαίνει αυτό, κατανοώντας από την ίδια την όψη τους τα όσα κρύβονται στο βάθος και επιδεικνύοντας τη δύναμή του για να θεραπεύσει και να γιατρέψει το άρρωστο (και αν αμελήσει έστω και λίγο για μία μέρα δεν θα αποφύγει τον κίνδυνο της καταστροφής των προβάτων), πόσο μάλλον εμείς οι ταπεινοί, ξεκινώντας από αυτή τη μικρή εικόνα, οφείλουμε να ασχολούμαστε με εσάς, να σας προσέχουμε και να σας επιβλέπουμε, και άλλους μεν να επαναφέρουμε, σε άλλους δε να υπενθυμίζουμε, άλλους να θεραπεύουμε, άλλους να επιδένουμε, και να πράττουμε και να λέμε με κάθε τρόπο ό,τι συντελεί στη σωτηρία; Άραγε δεν θα δώσω λόγο για τον καθένα κατά την ημέρα της κρίσεως; Και ποιος είναι ικανός για αυτά; Ποιος είναι αμέριμνος; Ποιος εύγλωττος; Ποιος ανεύθυνος; Ποιος αναίτιος; Ποιος μπορεί να σταθεί αντάξιος της δικής του ευθύνης; Ποιος μάλλον δεν θα θρηνήσει και δεν θα οδυρθεί, δεν θα φοβηθεί και δεν θα τρομάξει, και δεν θα ευχηθεί είτε να ανοίξει η γη να τον καταπιεί, είτε να δραπετεύσει κάπου μακριά, αποφεύγοντας την ευθύνη της προστασίας; Αλλά ούτε αυτό αρκεί, εφόσον βρίσκεται στη ζωή, εφόσον ανέλαβε το έργο, από τη στιγμή που τοποθετήθηκε σε αυτό. Δεν γνωρίζω, εκτός κι αν επικρατεί απόλυτη αμηχανία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Μικρὰ Κατήχησις
ΚΑΤΗΧΗΣΙΣ Εʹ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΦΟΒΕΡΟΥ ΚΡΙΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΩΣ ΔΙΑΜΕΙΒΕΙΝ ΤΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΗΣ ΗΜΩΝ ΖΩΗΣ Ἀδελφοὶ καὶ πατέρες, ἡ ἐπιμονὴ τῆς παρούσης ζωῆς μὴ ῥᾳθυμίαν ὑμῖν ἐμποιείτω μηδὲ ἔκλυσιν μηδὲ ὀλιγωρίαν, ἀλλ’ ἀγωνίαν μᾶλλον, καὶ σπουδαιοτέραν ἐπιμέλειαν τῆς πρὸς Θεὸν εὐαρεστήσεως, ὡς καὶ ἐγγίζουσι τῷ θανάτῳ. Οὐδεὶς γὰρ ἂν δοῦλος ἐγγίζων τῷ κυρίῳ αὐτοῦ δοῦναι λόγον ἢ ἀπόστολος τῷ πέμψαντι αὐτὸν, ἀμελῶς διατελοίη· ἀλλὰ τοσοῦτον ἐναγώνιος γίνεται, ὡς δοκεῖν ἐξεστηκέναι παρ’ αὐτῷ. Τί οὖν; καὶ ἡμεῖς ἐγγίζομεν τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, μᾶλλον δὲ ἐγγίζει ὁ Κύριος, καὶ τὸ φοβερὸν λογοθέσιον, ἐφ’ ᾧ πάντες παραστησόμεθα γυμνοὶ καὶ τετραχηλισμένοι, ἀποδιδόντες λόγον τῶν βεβιωμένων ἡμῖν, καὶ κομιζόμενοι ἢ βασιλείαν οὐρανῶν ἢ τιμωρίαν αἰωνίαν. Καὶ πρὸς ταῦτα τίς ἱκανός; τίς δὲ ὁ ῥᾳθυμεῖν δυνάμενος, καὶ οὐχὶ μᾶλλον πυρὸς σφοδρότερον ἐπειγόμενος ποιεῖν τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου αὐτοῦ; ἵνα μὴ εὑρεθῇ ὡς ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ὁ δεθεὶς χεῖρας καὶ πόδας, καὶ ἀπορριφεὶς τοῦ νυμφῶνος. Εἰ δὲ μὴ ταῦτα τὰ ὑποδείγματα φοβεῖ ἡμᾶς, κἂν ἀπὸ τῶν παρόντων τεκμαιρώμεθα τὰ μέλλοντα. Οὐχ ὁρῶμεν τοὺς ἐχθροὺς τοῦ βασιλέως, πῶς οἱ μὲν φυλακαῖς ταλαιπωροῦνται, οἱ δὲ μάστιξιν ἀνετάζονται, οἱ δὲ ἐξορίαις παραπέμπονται, ἄλλοι τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀπολλύουσιν, ἕτεροι δὲ περὶ αὐτὴν τὴν ζωὴν κινδυνεύουσιν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΚΑΤΗΧΗΣΗ Ε΄ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΦΟΒΕΡΟΥ ΚΡΙΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΝΑ ΔΙΑΝΥΟΥΜΕ ΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΜΑΣ ΖΩΗΣ Αδελφοί και πατέρες, η παράταση της παρούσας ζωής ας μη σας προκαλεί ραθυμία ούτε χαλάρωση ούτε αδιαφορία, αλλά μάλλον αγωνία και πιο σπουδαία επιμέλεια για το πώς θα γίνετε ευάρεστοι στον Θεό, ως άνθρωποι που πλησιάζουν στον θάνατο. Διότι κανένας δούλος που πλησιάζει στον κύριό του για να δώσει λόγο, ή απεσταλμένος σε αυτόν που τον έστειλε, δεν θα συνέχιζε να είναι αμελής· αντίθετα, κυριεύεται από τέτοια αγωνία, ώστε να φαίνεται ότι έχει βγει εκτός εαυτού. Τι συμβαίνει λοιπόν; Και εμείς πλησιάζουμε στον Κύριό μας, ή μάλλον ο Κύριος πλησιάζει, και μαζί Του η φοβερή λογοδοσία, μπροστά στην οποία όλοι θα παραστούμε γυμνοί και εκτεθειμένοι, για να δώσουμε λόγο για όσα πράξαμε στη ζωή μας, και να λάβουμε είτε τη βασιλεία των ουρανών είτε την αιώνια τιμωρία. Και απέναντι σε αυτά, ποιος είναι επαρκής; Ποιος μπορεί να ραθυμεί, και να μην επείγεται σφοδρότερα και από τη φωτιά να κάνει το θέλημα του Κυρίου του; Για να μη βρεθεί σαν εκείνον τον δούλο που δέθηκε χειροπόδαρα και πετάχτηκε έξω από τον νυμφώνα. Αν όμως δεν μας φοβίζουν αυτά τα παραδείγματα, ας βγάλουμε συμπεράσματα για τα μελλοντικά τουλάχιστον από τα παρόντα. Δεν βλέπουμε τους εχθρούς του βασιλιά, πώς άλλοι ταλαιπωρούνται σε φυλακές, άλλοι ανακρίνονται με μαστιγώσεις, άλλοι στέλνονται σε εξορίες, άλλοι χάνουν τα μάτια τους, και άλλοι κινδυνεύουν να χάσουν την ίδια τους τη ζωή;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Μικρὰ Κατήχησις
Ἀλλ’ οὗ χάριν ταῦτά μοι εἴρηται, τοῦτο λεκτέον· ὅτι εἰ τὰ ἄψυχα καὶ τὰ ἄλογα οὕτω συμφαιδρύνεται καὶ συνωραΐζεται τῇ ὑπερλάμπρῳ ἀναστάσει, πόσῳ γε μᾶλλον ὀφείλομεν ἡμεῖς οἱ λόγῳ καὶ εἰκόνι Θεοῦ τετιμημένοι ἀγλαΐζειν ἑαυτοὺς τῷ βίῳ καὶ εὐωδιάζειν τῷ πνεύματι. Εὐωδία γάρ ἐστι Χριστοῦ τῷ ὄντι ὁ ἀρετῆς μεταποιούμενος, καὶ μαρτυρεῖ ὁ Ἀπόστολος λέγων· «Ὅτι Χριστοῦ εὐωδία ἐσμὲν τῷ Θεῷ ἐν τοῖς σωζομένοις καὶ ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις· οἷς μὲν ὀσμὴ θανάτου εἰς θάνατον, οἷς δὲ ὀσμὴ ζωῆς εἰς ζωήν.» Καὶ πρὸς ταῦτα κἀκεῖνο ἔστι λέγειν· ὅτι καὶ ὁ Ἀδὰμ πρὸ τῆς παραβάσεως εὐωδία ἦν Θεῷ ἀθανασίᾳ τε καὶ ἀφθαρσίᾳ κατηγλαϊσμένος καὶ ταῖς οὐρανίαις θεωρίαις ἐνασχολούμενος· διὸ καὶ, ὥσπερ τις λειμὼν εὐώδης καὶ πολυανθὴς, καταλλήλως ἐν τῷ παραδείσῳ ηὐλίζετο διαπνέων τὰς ἀρετάς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά ο λόγος για τον οποίο τα είπα αυτά, πρέπει να αναφερθεί: ότι αν τα άψυχα και τα άλογα έτσι συνευφραίνονται και ομορφαίνουν μαζί με την υπέρλαμπρη Ανάσταση, πόσο μάλλον οφείλουμε εμείς, που έχουμε τιμηθεί με τη λογική και την εικόνα του Θεού, να λαμπρύνουμε τον εαυτό μας με τον βίο μας και να ευωδιάζουμε στο πνεύμα. Διότι πραγματικά είναι ευωδία Χριστού εκείνος που μετέχει στην αρετή, και το μαρτυρεί ο Απόστολος λέγοντας: «Επειδή είμαστε ευωδία Χριστού για τον Θεό, ανάμεσα σε εκείνους που σώζονται και σε εκείνους που χάνονται· για τους μεν οσμή θανάτου προς θάνατον, για τους δε οσμή ζωής προς ζωήν.» Και σε αυτά μπορεί να προστεθεί και τούτο: ότι και ο Αδάμ πριν από την παράβαση ήταν ευωδία για τον Θεό, στολισμένος με αθανασία και αφθαρσία και αφοσιωμένος στις ουράνιες θεωρίες· γι' αυτό και, σαν κάποιο ευωδιαστό και ολάνθιστο λιβάδι, κατοικούσε ταιριαστά στον παράδεισο, αναδίδοντας τις αρετές.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Μικρὰ Κατήχησις
Καὶ πρὸς ταῦτα τίς ἱκανός; τίς σπουδαῖος νήφειν καὶ γρηγορεῖν πᾶσαν ἡμέραν, πᾶσαν ὥραν, ὡς ἂν μὴ ἀπονυστάξαι κατὰ διάνοιαν; ἐκ γὰρ τοῦ ἀπονυστάζειν ἐπέρχονται ἡμῖν τὰ πάθη, ὥσπερ θῆρες, δραττόμενα ἡμῶν τῆς ψυχῆς· ἕως δ’ ἂν ὦμεν ἐπὶ τῆς φυλακῆς ἡμῶν ἀγρυπνοῦντες, οὐ συλᾷ ὁ λῃστής, οὐχ ἁρπάζει ὁ δράκων. Οὐκοῦν γρηγορητέον καὶ ἀναθεωρητέον τὰ προειρημένα, καὶ μὴν καὶ τὰ ἐξεναντίας τοῖς ἐναντίοις ἠπειλημένα κολαστήρια, τὸ πῦρ τὸ ἄσβεστον, τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον, τὸν σκώληκα τὸν ἀτελεύτητον, καὶ ὅσα ἄλλα· ὅπως τοῖς τοιούτοις διαλογισμοῖς ἐνειλούμενοι καὶ συνεχόμενοι δυνηθείημεν ἔτι ἔξω τῶν παγίδων τοῦ ἐχθροῦ γενέσθαι, ἀκαταγνώστως τε τῶν ἐνθένδε ἀπᾶραι καὶ τυχεῖν βασιλείας οὐρανῶν, ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος, σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ποιος είναι ικανός για αυτά; Ποιος είναι αρκετά επιμελής ώστε να νήφει και να γρηγορεί κάθε ημέρα, κάθε ώρα, για να μην αποκοιμηθεί ο νους του; Διότι από την πνευματική νύστα μάς επιτίθενται τα πάθη, σαν θηρία, αρπάζοντας την ψυχή μας. Όσο όμως βρισκόμαστε στη σκοπιά μας αγρυπνώντας, ο ληστής δεν μας συλάει, και ο δράκοντας δεν μας αρπάζει. Επομένως, πρέπει να γρηγορούμε και να αναλογιζόμαστε τα προαναφερθέντα, αλλά και τα κολαστήρια που έχουν απειληθεί για αυτούς που πράττουν τα αντίθετα: το άσβεστο πυρ, το εξώτερο σκότος, τον ατελεύτητο σκώληκα, και όσα άλλα. Ώστε, έχοντας τον νου μας απορροφημένο και κυριευμένο από τέτοιους διαλογισμούς, να μπορέσουμε να παραμείνουμε έξω από τις παγίδες του εχθρού, να αναχωρήσουμε από τον παρόντα βίο ακατάκριτοι και να αξιωθούμε της βασιλείας των ουρανών, εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών, στον οποίο ανήκει η δόξα και το κράτος, μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Μικρὰ Κατήχησις
Βούλει οὖν μέγας εἶναι ἐν οὐρανοῖς; ἑλοῦ τὸ ἐνταῦθα ἔσχατον. Βούλει υἱὸς Θεοῦ κληθῆναι; εἰρήνευσον τὴν ψυχὴν ἀπὸ τῶν παθῶν. Βούλει ὑπὸ τῶν ὀφθαλμῶν τοῦ Θεοῦ ἐποπτεύεσθαι; ἀντέχου δικαιοσύνης. Καὶ πρὸς ταῦτα τίς ἱκανός; <ὅστις> γοργὸς δράξασθαι παιδείας, ἐργάσασθαι δικαιοσύνην, πλουτῆσαι τὰ θεῖα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Θέλεις λοιπόν να είσαι μέγας στους ουρανούς; Επίλεξε την έσχατη θέση εδώ. Θέλεις να ονομαστείς υιός Θεού; Ειρήνευσε την ψυχή σου από τα πάθη. Θέλεις να εποπτεύεσαι από τους οφθαλμούς του Θεού; Μείνε σταθερός στη δικαιοσύνη. Και ποιος είναι ικανός για αυτά; Εκείνος που είναι πρόθυμος να αδράξει την παιδεία, να εργαστεί τη δικαιοσύνη, να πλουτίσει στα θεία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες