Πατερικές αναφορές στο Β΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 3:8

9 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

πῶς οὐχὶ μᾶλλον ἡ διακονία τοῦ πνεύματος ἔσται ἐν δόξῃ;

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–9 από 9

Μέγας Βασίλειος Περὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος
Τοσούτων οὖν δοξαζομένων, τὸ Πνεῦμα μόνον τῶν πάντων ἀδόξαστον εἶναι βούλει; Καίτοιγε «ἡ διακονία τοῦ Πνεύματος, φησίν, ἔστιν ἐν δόξῃ». Πῶς οὖν αὐτὸ ἀνάξιον τοῦ δοξάζεσθαι; Καὶ μεγάλη μὲν ἡ δόξα τοῦ δικαίου, κατὰ τὸν ψαλμῳδόν. Δόξα δὲ τοῦ Πνεύματος, κατὰ σέ, οὐδεμία. Πῶς οὖν οὐ πρόδηλος ὁ κίνδυνος ἐκ τῶν τοιούτων λόγων τὴν ἄφυκτον ἁμαρτίαν ἐφ᾽ ἑαυτοὺς ἐπισπᾶσθαι; Εἰ ὁ σῳζόμενος ἐκ τῶν τῆς δικαιοσύνης ἔργων ἄνθρωπος καὶ τοὺς φοβουμένους τὸν Κύριον δοξάζει, τοσούτου ἂν δέοι τὸ Πνεῦμα τῆς ὀφειλομένης δόξης ἀποστερεῖν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εφόσον, λοιπόν, τόσα πολλά δοξάζονται, θέλεις το Πνεύμα μόνο από όλα να παραμένει αδόξαστο; Καίτοι «η διακονία του Πνεύματος», λέει, «είναι εν δόξη». Πώς, λοιπόν, αυτό το ίδιο είναι ανάξιο να δοξάζεται; Και η μεν δόξα του δικαίου είναι μεγάλη, σύμφωνα με τον ψαλμωδό· δόξα όμως του Πνεύματος, σύμφωνα με εσένα, δεν υπάρχει καμία. Πώς, λοιπόν, δεν είναι ολοφάνερος ο κίνδυνος, εξαιτίας τέτοιων λόγων, να επισύρουν επάνω τους την αναπόφευκτη αμαρτία; Εάν ο άνθρωπος που σώζεται από τα έργα της δικαιοσύνης δοξάζει ακόμη και εκείνους που φοβούνται τον Κύριο, θα απείχε πάρα πολύ από το να αποστερήσει το Πνεύμα από την οφειλόμενη δόξα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους δευτέραν ἐπιστολήν
ΟΜΙΛΙΑ Ζʹ. Εἰ δὲ ἡ διακονία τοῦ θανάτου ἐν γράμμασιν ἐντετυπωμένη ἐν λίθοις, ἐγενήθη ἐν δόξῃ ὥστε μὴ δύνασθαι ἀτενίσαι τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ εἰς τὸ πρόσωπον Μωϋσέως, διὰ τὴν δόξαν τοῦ προσώπου αὐτοῦ τὴν καταργουμένην· πῶς οὐχὶ μᾶλλον ἡ διακονία τοῦ πνεύματος ἔσται ἐν δόξῃ· αʹ. Εἶπεν, ὅτι λίθιναι αἱ πλάκες αἱ Μωϋσέως, ὡς ὅτι γράμματα εἶχον, καὶ ὅτι σάρκιναι αὗται, αἱ καρδίαι τῶν ἀποστόλων, καὶ πνεύματι ἦσαν ἐγγεγραμμέναι· καὶ ὅτι τὸ μὲν γράμμα ἀποκτείνει, τὸ δὲ πνεῦμα ζωοποιεῖ· ἐλείπετο λοιπὸν τῇ συγκρίσει ταύτῃ προσθεῖναι καὶ ἕτερον οὐ μικρὸν, τὸ τῆς δόξης Μωϋσέως· ὅπερ ἐνταῦθα οὐδεὶς εἶδεν ἐπὶ τῆς Καινῆς τοῖς τοῦ σώματος ὀφθαλμοῖς. Διὸ καὶ μέγα ἐδόκει εἶναι, ἐπειδὴ αἰσθητὴ ἦν δόξα· ὀφθαλμοῖς γὰρ ἑωρᾶτο σώματος, εἰ καὶ ἀπρόσιτος ἦν· ἡ δὲ τῆς Καινῆς νοητή. Οὐ γὰρ σαφὴς τοῖς ἀσθενεστέροις τῆς τοιαύτης ὑπεροχῆς ἡ κατάληψις· ἀλλ᾽ ἐκείνη μᾶλλον αὐτοὺς ἦρε, καὶ ἐπέστρεφε πρὸς ἑαυτήν. Ἐπεὶ οὖν εἰς ταύτην ἐνέπεσε τὴν σύγκρισιν, καὶ σπουδάζει δεῖξαι τὴν ὑπεροχὴν, σφόδρα δὲ δύσκολον ἦν διὰ τὸ παχὺ τῶν ἀκροατῶν· ὅρα τί ποιεῖ, καὶ πῶς αὐτὸ μεθοδεύει, πρῶτον ἀπὸ λογισμῶν τὴν διαφορὰν εἰσάγων, καὶ πλέκων αὐτοὺς ἀπὸ τῶν ἔμπροσθεν εἰρημένων. Εἰ γὰρ ἐκείνη μὲν θανάτου, αὕτη δὲ ζωῆς ἡ διακονία, ἀναμφίβολον ὅτι καὶ ἡ δόξα αὕτη μείζων ἐκείνης, φησίν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΟΜΙΛΙΑ Ζ'. Εάν λοιπόν η διακονία του θανάτου, η οποία ήταν χαραγμένη με γράμματα σε πέτρες, περιβλήθηκε με τέτοια δόξα, ώστε οι υιοί του Ισραήλ να μην μπορούν να ατενίσουν το πρόσωπο του Μωυσή εξαιτίας της δόξας του προσώπου του, η οποία επρόκειτο να καταργηθεί· πώς δεν θα έχει πολύ περισσότερη δόξα η διακονία του Πνεύματος; α'. Είπε ότι οι πλάκες του Μωυσή ήταν πέτρινες και ότι είχαν γράμματα, ενώ αυτές εδώ, οι καρδιές των αποστόλων, ήταν σάρκινες και ήταν γραμμένες με το Πνεύμα· και ότι το μεν γράμμα σκοτώνει, ενώ το Πνεύμα ζωοποιεί. Απέμενε, λοιπόν, σε αυτή τη σύγκριση να προστεθεί και ένα άλλο όχι μικρό στοιχείο, αυτό της δόξας του Μωυσή· την οποία εδώ, στην Καινή Διαθήκη, κανείς δεν είδε με τα μάτια του σώματος. Γι' αυτό και φαινόταν σπουδαία, επειδή η δόξα της ήταν αισθητή· διότι φαινόταν με τα μάτια του σώματος, κι ας ήταν απρόσιτη· ενώ η δόξα της Καινής Διαθήκης είναι νοητή. Διότι στους πιο αδύναμους η κατανόηση μιας τέτοιας υπεροχής δεν είναι σαφής· αντίθετα, εκείνη (η αισθητή δόξα) τους συνάρπαζε περισσότερο και τους έστρεφε προς τον εαυτό της. Επειδή, λοιπόν, προέβη σε αυτή τη σύγκριση και επιδιώκει να δείξει την υπεροχή —πράγμα εξαιρετικά δύσκολο λόγω της πνευματικής νωθρότητας των ακροατών— δες τι κάνει και πώς το μεθοδεύει: εισάγει πρώτα τη διαφορά μέσω συλλογισμών, τους οποίους συνδέει με τα όσα έχουν προαναφερθεί. Διότι, λέει, αν εκείνη ήταν διακονία θανάτου, ενώ αυτή είναι διακονία ζωής, είναι αναμφίβολο ότι και η δόξα αυτής είναι μεγαλύτερη από εκείνης.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους δευτέραν ἐπιστολήν
Ἐπειδὴ γὰρ οὐκ εἶχεν αὐτὴν δεῖξαι τοῖς ὀφθαλμοῖς τοῖς σωματικοῖς, τῷ συλλογισμῷ παρέστησεν αὐτῆς τὸ ὑπερέχον, λέγων· Εἰ δὲ ἡ διακονία τοῦ θανάτου ἐγενήθη ἐν δόξῃ, πῶς οὐχὶ μᾶλλον ἡ διακονία τοῦ πνεύματος ἔσται ἐν δόξῃ; Διακονίαν δὲ θανάτου τὸν νόμον λέγει. Καὶ σκόπει πῶς καὶ ἐν τῇ συγκρίσει πολλὴν ποιεῖται τὴν ἀσφάλειαν, ὥστε μηδεμίαν δοῦναι τοῖς αἱρετικοῖς λαβήν. Οὐ γὰρ εἶπεν, Ὁ ποιητικὸς τοῦ θανάτου, ἀλλ᾽, Ἡ διακονία τοῦ θανάτου· διακονεῖ γὰρ εἰς θάνατον, οὐκ ἔτικτε θάνατον. Ἡ γὰρ τοῦ θανάτου ποιητικὴ, ἡ ἁμαρτία ἦν· οὗτος δὲ τὴν κόλασιν ἐπῆγε, καὶ τῆς ἁμαρτίας δεικτικὸς ἦν, οὐ ποιητικός· ἀπεκάλυπτε γὰρ σαφέστερον τὸ κακὸν καὶ ἐκόλαζεν, οὐκ ὤθει εἰς τὸ κακόν· καὶ διηκόνει, οὐ πρὸς τὸ γενέσθαι ἁμαρτίαν ἢ θάνατον, ἀλλὰ πρὸς τὸ δοῦναι δίκην τὸν ἁμαρτόντα· ὥστε καὶ ἀναιρετικὸς ἦν ταύτῃ τῆς ἁμαρτίας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή, δηλαδή, δεν μπορούσε να την υποδείξει στα σωματικά μάτια, παρουσίασε την υπεροχή της μέσω του συλλογισμού, λέγοντας: «Εάν δε η διακονία του θανάτου έγινε με δόξα, πώς δεν θα είναι πολύ περισσότερο ένδοξη η διακονία του Πνεύματος;». Διακονία δε του θανάτου ονομάζει τον Νόμο. Και παρατήρησε πώς και κατά τη σύγκριση τηρεί μεγάλη ασφάλεια, ώστε να μη δώσει καμία απολύτως λαβή στους αιρετικούς. Διότι δεν είπε: «Ο δημιουργός του θανάτου», αλλά: «Η διακονία του θανάτου»· επειδή υπηρετεί προς τον θάνατο, δεν γεννούσε τον θάνατο. Διότι αυτό που προκαλούσε τον θάνατο ήταν η αμαρτία· αυτός δε (ο Νόμος) επέφερε την τιμωρία, και φανέρωνε την αμαρτία, δεν την δημιουργούσε. Αποκάλυπτε, δηλαδή, σαφέστερα το κακό και το τιμωρούσε, δεν ωθούσε στο κακό· και διακονούσε, όχι στο να δημιουργηθεί αμαρτία ή θάνατος, αλλά στο να υποστεί την τιμωρία του εκείνος που αμάρτησε· ώστε, κατ' αυτόν τον τρόπο, ήταν και αναιρετικός της αμαρτίας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους δευτέραν ἐπιστολήν
Οὐ μὴν τοῦτο κατηγορίας ἐστὶν, ἀλλὰ ἐλαττώσεως· οὐδὲ γὰρ εἶπε, Τὴν διεφθαρμένην, τὴν πονηρὰν, ἀλλὰ, Τὴν παυομένην, καὶ τέλος λαμβάνουσαν. Πῶς οὐχὶ μᾶλλον ἡ διακονία τοῦ πνεύματος ἔσται ἐν δόξῃ; Τεθαῤῥηκὼς γὰρ λοιπὸν τὰ τῆς Καινῆς αἴρει, ὡς ἀναμφισβήτητα. Καὶ σκόπει τί ποιεῖ· ἀντέστησε λίθον καρδίᾳ, καὶ γράμμα πνεύματι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτό βέβαια δεν αποτελεί κατηγορία, αλλά ελάττωση· διότι δεν είπε: «Τη διεφθαρμένη», «την πονηρή», αλλά: «Αυτήν που καταργείται και λαμβάνει τέλος». «Πώς δεν θα είναι πολύ περισσότερο ένδοξη η διακονία του Πνεύματος;» Διότι, έχοντας πάρει πλέον θάρρος, εξυψώνει τα της Καινής Διαθήκης ως αναμφισβήτητα. Και παρατήρησε τι κάνει: αντιπαρέθεσε τον λίθο στην καρδιά, και το γράμμα στο Πνεύμα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους δευτέραν ἐπιστολήν
Ἡ γὰρ καινὴ Διαθήκη οὐ ζωὴν ἐδίδου μόνον, ἀλλὰ καὶ πνεῦμα ἐχορήγει τὸ τὴν ζωὴν παρέχον· ὃ πολλῷ μεῖζον τῆς ζωῆς ἦν· διόπερ εἶπεν, Ἡ διακονία τοῦ πνεύματος. Εἶτα πάλιν τὸ αὐτὸ περιστρέφει, λέγων, Εἰ γὰρ ἡ διακονία τῆς κατακρίσεως, δόξα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι η Καινή Διαθήκη δεν έδινε μόνο ζωή, αλλά χορηγούσε και το Πνεύμα που παρέχει τη ζωή· το οποίο ήταν πολύ ανώτερο από τη ζωή. Γι' αυτό είπε: «Η διακονία του Πνεύματος». Έπειτα πάλι επανέρχεται στο ίδιο, λέγοντας: «Διότι αν η διακονία της κατακρίσεως είναι δόξα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους δευτέραν ἐπιστολήν
Καὶ γὰρ οὐδὲ δεδόξασται τὸ δεδοξασμένον ἐν τούτῳ τῷ μέρει, ἕνεκεν τῆς ὑπερβαλλούσης δόξης. Ἐν μὲν οὖν τοῖς προτέροις ἔδειξεν, ὅτι καὶ τοῦτο ἐν δόξῃ, καὶ οὐχ ἁπλῶς ἐν δόξῃ, ἀλλὰ καὶ περισσεύει· οὐ γὰρ εἶπε, Πῶς οὐχὶ μᾶλλον ἡ διακονία τοῦ πνεύματος ἔσται ἐν δόξῃ, ἀλλὰ, Περισσεύει ἐν δόξῃ, τὴν ἀπὸ τῶν λογισμῶν τῶν εἰρημένων ἔχων ἀπόδειξιν. Ἐνταῦθα καὶ τὴν ὑπεροχὴν, ὅση, δείκνυσι λέγων, ὅτι Ἐὰν συγκρίνω ταύτην ἐκείνῃ, οὐδὲ δόξα ἐστὶν ἡ δόξα τῆς Παλαιᾶς· οὐχ ἁπλῶς τὸ μὴ εἶναι δόξαν κατασκευάζων, ἀλλὰ τῷ τῆς συγκρίσεως λόγῳ· διὸ καὶ ἐπήγαγε, Τούτῳ τῷ μέρει· τουτέστι, κατὰ τὸν τῆς συγκρίσεως λόγον. Οὐ μὴν τοῦτο διαβάλλει τὴν Παλαιὰν, ἀλλὰ καὶ σφόδρα αὐτὴν συνίστησιν· αἱ γὰρ συγκρίσεις ἐπὶ τῶν συγγενῶν εἰώθασι γίνεσθαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, πράγματι, αυτό που είχε δοξαστεί δεν θεωρείται καν δοξασμένο ως προς τούτο το σημείο, εξαιτίας της υπερβάλλουσας δόξας. Στα προηγούμενα, λοιπόν, έδειξε ότι και τούτο περιβάλλεται με δόξα, και όχι απλώς με δόξα, αλλά και ότι περισσεύει σε αυτήν. Διότι δεν είπε: «Πώς δεν θα είναι μάλλον ένδοξη η διακονία του Πνεύματος;», αλλά, «Περισσεύει σε δόξα», αντλώντας την απόδειξη από τους συλλογισμούς που έχουν ήδη αναφερθεί. Εδώ δείχνει και την υπεροχή, πόσο μεγάλη δηλαδή είναι, λέγοντας ότι, εάν συγκρίνω αυτήν με εκείνην, η δόξα της Παλαιάς ούτε καν λογίζεται ως δόξα. Δεν υποστηρίζει με απόλυτο τρόπο ότι δεν αποτελεί δόξα, αλλά το λέει με βάση τη σύγκριση· γι' αυτό και πρόσθεσε: «Ως προς τούτο το σημείο», δηλαδή σύμφωνα με το μέτρο της σύγκρισης. Αυτό βεβαίως δεν υποτιμά την Παλαιά, αλλά απεναντίας την εξυψώνει σε μεγάλο βαθμό· διότι οι συγκρίσεις συνηθίζεται να γίνονται μεταξύ συγγενών πραγμάτων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Εἰ ἐκείνη μὲν θανάτου, αὕτη δὲ δόξης διακονία, ἀναμφίβολον ὅτι ἡ δόξα αὕτη ἐκείνης μείζων ἐστί· διακονίαν δὲ θανάτου, τὸν νόμον λέγει. Διακονεῖ γὰρ εἰς θάνατον, ἐλέγχων τὰ ἁμαρτήματα. «Ἐν γράμμασιν, ἐντετυπωμένη ἐν λίθοις, ἐγεννήθη ἐν δόξῃ, ὥστε μὴ δύνασθαι ἀτενίσαι τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ εἰς τὸ πρόσωπον Μωϋσέως διὰ τὴν δόξαν τοῦ προσώπου αὐτοῦ τὴν καταργουμένην, πῶς οὐχὶ μᾶλλον ἡ διακονία τοῦ Πνεύματος ἔσται ἐν δόξῃ;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εάν εκείνη ήταν διακονία θανάτου, ενώ αυτή είναι διακονία δόξας, είναι αναμφίβολο ότι αυτή η δόξα είναι μεγαλύτερη από εκείνη· και «διακονία θανάτου» ονομάζει τον Νόμο. Διότι διακονεί προς τον θάνατο, ελέγχοντας τα αμαρτήματα. «Με γράμματα, χαραγμένη σε λίθους, γεννήθηκε με δόξα, ώστε να μην μπορούν να ατενίσουν οι υιοί του Ισραήλ στο πρόσωπο του Μωυσή εξαιτίας της δόξας του προσώπου του, η οποία επρόκειτο να καταργηθεί, πώς δεν θα είναι πολύ περισσότερο ένδοξη η διακονία του Πνεύματος;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος Μικρὰ συγγράμματα
Σχοινία γὰρ ἀμαρτωλῶν περιεπλάκησάν μοι, ὁ θεῖός φησι Προφήτης, καὶ τοῦ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην. ΚΑʹ. Ὁ θεῖος ἀπόστολος Παῦλος ἀκριβέστερόν τε καὶ τηλαυγέστερον τὸ ἐντελὲς τοῦ Χριστιανισμοῦ μυστήριον ἑκάστῃ πιστευούσῃ ψυχῇ δεδήλωκε, δι’ ἐνεργείας θείας εἰς πεῖραν ἰέναι· ὅπερ ἐστίν, ἡ ἐπουρανίου φωτὸς ἐν ἀποκαλύψει καὶ δυνάμει τοῦ Πνεύματος ἔλλαμψις· ἵνα μή τις τὸν διὰ γνώσεως νοημάτων φωτισμὸν τοῦ Πνεύματος μόνον εἶναι νομίσας, κινδυνεύσῃ δι’ ἄγνοιάν τε καὶ ῥᾳθυμίαν τοῦ τελείου τῆς χάριτος ἀποτυχεῖν μυστηρίου. Διὰ τοῦτο καὶ τὸ ὑπόδειγμα τῆς τῷ προσώπῳ Μωσέως περικειμένης τοῦ Πνεύματος δόξης εἰς παράστασιν ὡμολογημένην τῆς γνώσεως ἤνεγκεν· φησὶ γοῦν· Εἰ δὲ ἡ διακονία τοῦ θανάτου ἐν γράμμασιν ἐντετυπωμένη ἐν λίθοις ἐγενήθη ἐν δόξῃ, ὥστε μὴ δύνασθαι τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ ἀτενίσαι εἰς πρόσωπον Μωσέως διὰ τὴν δόξαν τοῦ προσώπου αὐτοῦ τὴν καταργουμένην· πόσῳ μᾶλλον ἡ διακονία τοῦ Πνεύματος ἔσται ἐν δόξῃ! Εἰ γὰρ ἡ διακονία τῆς κατακρίσεως δόξα· πολλῷ μᾶλλον περισσεύσει ἡ διακονία· τῆς δικαιοσύνης ἐν δόξῃ· καὶ γὰρ οὐ δεδόξασται τὸ δεδοξασμένον ἐν τούτῳ μέρει ἕνεκεν τῆς ὑπερβαλλούσης δόξης.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Σχοινιά αμαρτωλών με περιτύλιξαν», λέει ο θείος Προφήτης, «και τον νόμο σου δεν τον λησμόνησα». 21. Ο θείος απόστολος Παύλος με μεγαλύτερη ακρίβεια και φωτεινότητα φανέρωσε το τέλειο μυστήριο του Χριστιανισμού σε κάθε πιστεύουσα ψυχή, το οποίο βιώνεται εμπειρικά μέσω της θείας ενέργειας· και αυτό είναι η έλλαμψη του επουράνιου φωτός με την αποκάλυψη και τη δύναμη του Πνεύματος. Αυτό το έκανε για να μη νομίσει κανείς ότι ο φωτισμός του Πνεύματος προέρχεται μόνο μέσα από τη γνώση των νοημάτων, και κινδυνεύσει από άγνοια και ραθυμία να χάσει το τέλειο μυστήριο της χάριτος. Γι' αυτόν τον λόγο, έφερε ως αναντίρρητη απόδειξη της γνώσης το παράδειγμα της δόξας του Πνεύματος που περιέβαλλε το πρόσωπο του Μωυσή. Λέει λοιπόν: «Αν η διακονία του θανάτου, η οποία ήταν χαραγμένη με γράμματα πάνω σε πέτρες, περιβλήθηκε με τόση δόξα, ώστε οι υιοί του Ισραήλ να μην μπορούν να ατενίσουν το πρόσωπο του Μωυσή εξαιτίας της δόξας του προσώπου του, η οποία μάλιστα επρόκειτο να καταργηθεί, πόσο μάλλον η διακονία του Πνεύματος θα είναι γεμάτη δόξα! Διότι, αν η διακονία της καταδίκης είχε δόξα, πολύ περισσότερο θα περισσεύει σε δόξα η διακονία της δικαιοσύνης. Και πράγματι, εκείνο που δοξάστηκε παλαιότερα, δεν θεωρείται ότι έχει πια δόξα ως προς αυτό το σημείο, εξαιτίας της νέας υπερβάλλουσας δόξας».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος Λόγοι (Νόθος)
ΛΟΓΟΣ ΝΗʹ. Ὁ μακάριος ἀπόστολος Παῦλος, ὁ ἀρχιτέκτων τῆς ἐκκλησίας, πάντοτε φροντίζων τῆς ἀληθείας καὶ μὴ βουλόμενος δι᾽ ἀγνοίας τοὺς ὑπηκόους τοῦ λόγου ἐμποδίζεσθαι ἀκριβέστερον καὶ τηλαυγέστερον τὸν σκόπον τῆς ἀληθείας ὑπέδειξε καὶ τοῦ Χριστιανισμοῦ τὸ τέλειον μυστήριον ἐγνώρισεν ἐν ἑκάστῃ πιστευούσῃ ψυχῇ, ὥστε δι᾽ ἐνεργείας θείας τὴν πεῖραν λαμβάνειν, ὅπέρ ἐστιν ἡ τοῦ ἐπουρανίου φωτὸς ἐν ἀποκαλύψει καὶ δυνάμει ταῖς ἁγίαις ψυχαῖς τοῦ πνεύματος ἔλλαμψις, ἵνα μήτις τὸν διὰ γνώσεως μόνον φωτισμὸν τοῦ πνεύματος εἶναι νομίσας τοῦ τελειοτέρου τῆς χάριτος μυστηρίου δι᾽ ἄγνοιαν καὶ ἀμέλειαν ἀποτύχοι, ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον βεβαιότερον τὸν δι᾽ ἀποκαλύψεως νοεροῦ καὶ ἐπουρανίου φωτὸς τῆς ψυχῆς φωτισμὸν τοῖς ἀξίοις γινόμενον γνωρίσῃ τοῦ πνεύματος δόξαν λαβών, ἣν ἔφερε πρὸς βέβαιαν ἀσφάλειαν γνώσεως καὶ ἀκριβῆ διάκρισιν συνέσεως τοῖς εὐγνωμόνως καὶ φιλαλήθως πειθομένοις. φησὶ γοῦν· «εἰ δὲ ἡ διακονία τοῦ θανάτου ἐν γράμμασιν ἐντετυπωμένη ἐν λίθοις ἐγενήθη ἐν δόξῃ, ὥστε μὴ δύνασθαι ἀτενίσαι τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ εἰς τὸ πρόσωπον Μωσέως διὰ τὴν δόξαν τοῦ προσώπου αὐτοῦ τὴν καταργουμένην, πόσῳ μᾶλλον ἡ διακονία τοῦ εὐαγγελίου ἔσται ἐν δόξῃ; εἰ γὰρ ἡ διακονία τῆς κατακρίσεως δόξα, πολλῷ μᾶλλον περισσεύει ἡ διακονία τῆς δικαιοσύνης ἐν δόξῃ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΛΟΓΟΣ ΝΗ'. Ο μακάριος απόστολος Παύλος, ο αρχιτέκτων της Εκκλησίας, πάντοτε φροντίζοντας για την αλήθεια και μη θέλοντας, εξαιτίας της άγνοιας, να εμποδίζονται οι υπήκοοι του λόγου, υπέδειξε με μεγαλύτερη ακρίβεια και σαφήνεια τον σκοπό της αλήθειας και έκανε γνωστό το τέλειο μυστήριο του Χριστιανισμού σε κάθε ψυχή που πιστεύει, ώστε μέσω της θείας ενέργειας να αποκτά την εμπειρία, η οποία είναι η έλλαμψη του Πνεύματος στις άγιες ψυχές με την αποκάλυψη και τη δύναμη του επουράνιου φωτός, για να μην νομίσει κάποιος ότι ο φωτισμός του Πνεύματος έρχεται μόνο μέσω της γνώσης και, από άγνοια και αμέλεια, αποτύχει να φτάσει στο τελειότερο μυστήριο της χάριτος, αλλά πολύ περισσότερο και πιο βέβαια να γνωρίσει τον φωτισμό της ψυχής, που γίνεται στους άξιους μέσω της αποκάλυψης του νοερού και επουράνιου φωτός, λαμβάνοντας τη δόξα του Πνεύματος, την οποία έφερε για τη βέβαιη ασφάλεια της γνώσης και την ακριβή διάκριση της σύνεσης σε όσους υπακούουν με ευγνωμοσύνη και φιλαλήθεια. Λέει λοιπόν: «Αν η διακονία του θανάτου, που ήταν τυπωμένη με γράμματα πάνω σε λίθους, έγινε με τόση δόξα, ώστε οι γιοι του Ισραήλ να μην μπορούν να ατενίσουν το πρόσωπο του Μωυσή εξαιτίας της δόξας του προσώπου του, η οποία επρόκειτο να καταργηθεί, πόσο μάλλον η διακονία του ευαγγελίου δεν θα είναι γεμάτη δόξα; Διότι, αν η διακονία της κατάκρισης ήταν δόξα, πολύ περισσότερο περισσεύει η διακονία της δικαιοσύνης σε δόξα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες