ΟΜΙΛΙΑ Ηʹ. Ἔχοντες οὖν τὴν διακονίαν ταύτην, καθὼς ἠλεήθημεν, οὐκ ἐκκακοῦμεν, ἀλλ᾽ ἀπειπάμεθα τὰ κρυπτὰ τῆς αἰσχύνης. αʹ. Ἐπειδὴ μεγάλα ἐφθέγξατο, καὶ Μωϋσέως ἑαυτὸν προὔθηκε, καὶ τοὺς πιστοὺς πάντας, αἰσθόμενος τῆς ὑπερβολῆς καὶ τοῦ μεγέθους τῶν εἰρημένων, ὅρα πῶς μετριάζει πάλιν. Καὶ γὰρ ἐπαίρειν ἔδει διὰ τοὺς ψευδαποστόλους καὶ τοὺς ἀκροατὰς, καὶ πάλιν παραμυθεῖσθαι τὸν ὄγκον, οὐχὶ καθαιρεῖν, ἐπεὶ τοῦτο παίζοντος ἦν. Διόπερ ἑτέρως αὐτὸ μεθοδεύει, τῷ δεικνύναι, ὅτι οὐκ ἐκ τῶν οἰκείων κατορθωμάτων γέγονεν, ἀλλ᾽ ἐκ τῆς τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας τὸ πᾶν· διὸ καί φησιν, Ἔχοντες οὖν τὴν διακονίαν ταύτην.
Μετάφραση
Ομιλία Η'. Έχοντας, λοιπόν, αυτή τη διακονία, καθώς ελεηθήκαμε, δεν αποκάμνουμε, αλλά απαρνηθήκαμε τα κρυφά έργα της αισχύνης. Α'. Επειδή διατύπωσε μεγάλα λόγια και τοποθέτησε τον εαυτό του και όλους τους πιστούς ανώτερους από τον Μωυσή, αντιλαμβανόμενος την υπερβολή και το μέγεθος των λεγομένων του, δες πώς μετριάζει και πάλι τον λόγο του. Διότι, βεβαίως, έπρεπε να εξυψώσει το ζήτημα εξαιτίας των ψευδαποστόλων και των ακροατών, και έπειτα πάλι να καταπραΰνει την έπαρση, όχι όμως να την αναιρέσει εντελώς, επειδή αυτό θα ταίριαζε σε άνθρωπο που αστειεύεται. Γι' αυτό το χειρίζεται με διαφορετικό τρόπο, αποδεικνύοντας ότι τα πάντα δεν προήλθαν από τα δικά του κατορθώματα, αλλά αποκλειστικά από τη φιλανθρωπία του Θεού· γι' αυτό και λέει: Έχοντας λοιπόν αυτή τη διακονία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες