Καὶ ἵνα ὑμῖν αὐτὸ ἐκδηλότερον ἀπεργάσωμαι, τοιοῦτόν ἐστιν ὅ φησι· «Μὴ νομίσῃς ὅτι ὑπὸ σοῦ, φησί, συνέχεται καὶ τηρεῖται ὁ ἐν σοὶ θησαυρός, ἀλλὰ ὑπὸ τοῦ ἐν σοὶ θησαυροῦ αὐτὸς σὺ μᾶλλον τετήρησαι, ὑπὸ τῆς ἐν σοὶ χάριτος κατεσκευάσθης εἰς τὸ εἶναι σκεῦος εὔχρηστον τῷ Θεῷ. Τὸ δὴ θαυμαστόν, ὅτι καὶ ἐὰν μὴ ὑφ’ ἡμῶν ἀλλ’ ὑφ’ ἑτέρων ἐχθρῶν τινων συντριβῇ τὸ σκεῦος, ὁ μὲν θησαυρὸς μένει ἀκένωτος, τὸ δὲ σκεῦος ἰσχυρότερόν τε καὶ ἀσφαλέστερον ὑπὸ τῆς τοῦ θησαυροῦ ἐνεργείας κατασκευάζεται· ὁ Θεὸς γάρ ἐστιν.» Ὅθεν περὶ τούτου ὁ αὐτὸς ἀπόστολος λέγει· «Πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ.» Ἀλλ’ ὅρα μοι πῶς διὰ τῶν τοιούτων λόγων πανταχοῦ τὴν Τριάδα ἀχώριστον εἶναί φησι καὶ ἐν ἡμῖν μένουσαν· «Ὁ Θεὸς γάρ, φησίν, ὁ εἰπὼν ἐκ σκότους φῶς λάμψαι, ὃς ἔλαμψε—τὸ Ἅγιον Πνεῦμα δηλονότι—ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν»—οὕτω καὶ ὁ Κύριος ἔφη· «Κἀγὼ Παράκλητον ἄλλον πέμψω ὑμῖν, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας»—, καὶ πάλιν· «Ἔχομεν δὲ τὸν θησαυρὸν τοῦτον ἐν σκεύεσιν ὀστρακίνοις» εἴτουν καρδίαις σαρκίναις. Βουλόμενος δὲ δεῖξαί σοι τὸν θησαυρόν, ὅτι οὐκ ἄλλος τίς ἐστι παρὰ τὸν λάμψαντα ἀλλὰ ὁμότιμος καὶ ὁμοούσιος αὐτοῦ ὑπάρχει, προσέθηκε λέγων· «Ἵνα τὸ πλεῖστον τῆς δυνάμεως μὴ ᾖ ἐξ ἡμῶν ἀλλ’ ἐκ τοῦ Θεοῦ», τοῦ ἐν ἡμῖν διὰ τῆς ἐλλάμψεως δηλονότι τοῦ Πνεύματος σκηνώσαντος.
Μετάφραση
Και για να σας το κάνω αυτό πιο φανερό, η έννοια αυτού που λέει είναι η εξής: «Μη νομίσεις, λέει, ότι από εσένα συγκρατείται και διατηρείται ο θησαυρός που βρίσκεται μέσα σου, αλλά μάλλον εσύ ο ίδιος διατηρείσαι από τον θησαυρό που βρίσκεται μέσα σου· από τη χάρη που υπάρχει μέσα σου διαμορφώθηκες ώστε να είσαι σκεύος εύχρηστο στον Θεό. Το αξιοθαύμαστο μάλιστα είναι ότι, ακόμη και αν το σκεύος συντριβεί, όχι από εμάς αλλά από κάποιους άλλους εχθρούς, ο μεν θησαυρός παραμένει ακένωτος, το δε σκεύος καθίσταται ισχυρότερο και ασφαλέστερο από την ενέργεια του θησαυρού· διότι αυτός είναι ο Θεός.» Γι' αυτό, σχετικά με αυτό, ο ίδιος απόστολος λέει: «Τα πάντα μπορώ να τα καταφέρω δια του Χριστού που με ενδυναμώνει.» Αλλά πρόσεξε, σε παρακαλώ, πώς μέσα από τέτοιους λόγους δηλώνει παντού ότι η Τριάδα είναι αχώριστη και παραμένει μέσα μας: «Διότι ο Θεός, λέει, ο οποίος διέταξε να λάμψει φως μέσα από το σκοτάδι, είναι αυτός που έλαμψε —δηλαδή το Άγιο Πνεύμα— στις καρδιές μας» —έτσι και ο Κύριος είπε: «Και εγώ θα σας στείλω άλλον Παράκλητο, το Πνεύμα της αληθείας»—, και πάλι: «Έχουμε δε τον θησαυρό αυτόν μέσα σε πήλινα σκεύη», δηλαδή σε σάρκινες καρδιές. Θέλοντας δε να σου υποδείξει για τον θησαυρό, ότι δεν είναι κάποιος άλλος από αυτόν που έλαμψε, αλλά είναι ομότιμος και ομοούσιος με αυτόν, πρόσθεσε λέγοντας: «Ώστε η υπερβολή της δυνάμεως να μην προέρχεται από εμάς, αλλά από τον Θεό», δηλαδή από αυτόν που κατοίκησε μέσα μας διαμέσου της ελλάμψεως του Πνεύματος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες