Ὁ Λόγος γυμνὸς οὐκ ἔπαθεν· εἰ σὰρξ ψιλὴ ἦν— κατὰ σὲ λέγω—προσδεομένη καθαρισμοῦ, πόθεν ἂν λοιπὸν ἡμῖν ἡ σωτηρία; Εἰ γὰρ ἦν μονομερὴς καὶ ψιλὸς ἄνθρωπος ὁ παθών, μόλις ὑπὲρ ἑαυτοῦ ἔπαθεν. Διὰ τοῦτο οἱ οὕτω πιστεύοντες ἔτι εἰσὶν ἐν ταῖς ἁμαρτίαις αὑτῶν, ἔτι γὰρ ἑαυτοῖς ζῶσι καὶ οὐχὶ τῷ ὑπὲρ αὐτῶν ἀποθανόντι καὶ ἐγερθέντι. Εἰ δὲ ὅλως πιστεύουσιν ὅτι ὁ Χριστὸς οὐχ ὑπὲρ ἑαυτοῦ, ἀλλ’ ὑπὲρ ἡμῶν ἀπέθανε κατὰ τὰς Γραφάς, οὐκ ὀφείλουσι τὸν παθόντα ψιλὸν ἄνθρωπον λέγειν, οὐδὲ περιεργάζεσθαι τὸ πῶς ἥνωται, ἀλλὰ πιστεύειν καὶ ἐργάζεσθαι τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ κατὰ τὸν ἅγιον Παῦλον· «Ἀκούομεν γάρ, φησίν, ἐν ὑμῖν τινὰς ἀτάκτως περιπατοῦντας μηδὲν ἐργαζομένους, ἀλλὰ περιεργαζομένους· τοῖς δὲ τοιούτοις παραγγέλλομεν, ἵνα μετὰ ἡσυχίας ἐργαζόμενοι τὸν ἑαυτῶν ἄρτον ἐσθίωσιν.» Ἔργον δὲ δηλονότι τὸ τῶν ἐντολῶν λέγει, εἴπερ ἀληθῶς καὶ ὀφειλόμενόν ἐστιν, ἄρτον δὲ τὴν σάρκα τοῦ Κυρίου, καθὼς προείρηται.
Μετάφραση
Ο Λόγος γυμνός (ασώματος) δεν έπαθε· αν ήταν απλή σάρκα —σύμφωνα με τα δικά σου λόγια— που είχε ανάγκη καθαρισμού, από πού λοιπόν θα προερχόταν η σωτηρία μας; Διότι, αν αυτός που έπαθε ήταν μονομερής και απλός άνθρωπος, μόλις και μετά βίας θα έπασχε υπέρ του εαυτού του. Γι' αυτό τον λόγο, όσοι πιστεύουν κατ' αυτόν τον τρόπο βρίσκονται ακόμη μέσα στις αμαρτίες τους, διότι ζουν ακόμη για τον εαυτό τους και όχι για εκείνον που πέθανε και αναστήθηκε γι' αυτούς. Εάν όμως πράγματι πιστεύουν ότι ο Χριστός, σύμφωνα με τις Γραφές, πέθανε όχι υπέρ του εαυτού του, αλλά υπέρ ημών, δεν οφείλουν να αποκαλούν αυτόν που έπαθε απλό άνθρωπο, ούτε να περιεργάζονται το πώς έχει ενωθεί, αλλά να πιστεύουν και να εργάζονται τις εντολές του, σύμφωνα με τον άγιο Παύλο: «Διότι ακούμε», λέει, «ότι μερικοί ανάμεσά σας ζουν άτακτα, χωρίς να εργάζονται τίποτα, αλλά ασχολούμενοι με περιττά πράγματα· σε τέτοιους ανθρώπους παραγγέλλουμε να εργάζονται με ησυχία και να τρώνε τον δικό τους άρτο». Και ως έργο, προφανώς, εννοεί αυτό των εντολών, εφόσον αληθώς αποτελεί και οφειλή, και ως άρτο τη σάρκα του Κυρίου, όπως έχει προαναφερθεί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες