ΟΜΙΛΙΑ Ιϛ. Διὰ τοῦτο παρακεκλήμεθα ἐπὶ τῇ παρακλήσει ὑμῶν· περισσοτέρως δὲ μᾶλλον ἐχάρημεν ἐπὶ τῇ χαρᾷ Τίτου, ὅτι ἀναπέπαυται τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἀπὸ πάντων ὑμῶν. αʹ. Ὅρα πάλιν πῶς ἐπαίρει αὐτῶν τὰ ἐγκώμια, καὶ δείκνυσι τὴν ἀγάπην. Εἰπὼν γὰρ, ὅτι Ἥσθην ὅτι τοσοῦτον ἡ ἐπιστολὴ ἤνυσε, καὶ ὅτι Τοσοῦτον ἐκερδάνετε· Χαίρω γὰρ, φησὶν, οὐχ ὅτι ἐλυπήθητε, ἀλλ᾽ ὅτι ἐλυπήθητε εἰς μετάνοιαν· καὶ δείξας αὐτοῦ τὴν ἀγάπην· φησὶ γὰρ, ὅτι Εἰ καὶ ἔγραψα ὑμῖν, οὐχ ἕνεκεν τοῦ ἀδικήσαντος, οὐδὲ ἕνεκεν τοῦ ἀδικηθέντος, ἀλλ᾽ ἕνεκεν τοῦ φανερωθῆναι τὴν σπουδὴν ἡμῶν τὴν ὑπὲρ ὑμῶν πρὸς ὑμᾶς· λέγει πάλιν ἄλλο σημεῖον τῆς αὐτῶν εὐνοίας, ὃ πολὺν αὐτοῖς φέρει τὸν ἔπαινον, καὶ δείκνυσι τῆς ἀγάπης αὐτῶν τὸ γνήσιον· Ἐπὶ γὰρ τῇ παρακλήσει ὑμῶν περισσοτέρως μᾶλλον ἐχάρημεν ἐπὶ τῇ χαρᾷ Τίτου, φησί.
Μετάφραση
Ομιλία ΙΣΤ΄. Γι' αυτό παρηγορηθήκαμε με την παρηγοριά σας· και ακόμη περισσότερο χαρήκαμε με τη χαρά του Τίτου, διότι το πνεύμα του έχει αναπαυθεί από όλους εσάς. α΄. Πρόσεξε πάλι πώς εξυψώνει τα εγκώμιά τους και αποδεικνύει την αγάπη του. Διότι, αφού είπε ότι «Χάρηκα που τόσο πολύ ενήργησε η επιστολή και που τόσο πολύ ωφεληθήκατε»· «Διότι χαίρω», λέγει, «όχι επειδή λυπηθήκατε, αλλά επειδή λυπηθήκατε προς μετάνοια»· και αφού έδειξε την αγάπη του· διότι λέγει: «Αν και σας έγραψα, δεν το έκανα για χάρη εκείνου που αδίκησε, ούτε για χάρη εκείνου που αδικήθηκε, αλλά για να φανερωθεί απέναντί σας η φροντίδα μας για εσάς»· αναφέρει πάλι άλλο ένα σημείο της καλής τους διαθέσεως, το οποίο τους αποφέρει μεγάλο έπαινο και αποδεικνύει τη γνησιότητα της αγάπης τους: «Διότι, μαζί με την παρηγοριά σας», λέγει, «χαρήκαμε ακόμη περισσότερο με τη χαρά του Τίτου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες