Πατερικές αναφορές στο Β΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 8:10

Και όλα αυτά πραγματοποιήθηκαν για εμάς μέσω της πτωχείας. Ποιας πτωχείας; Του να αναλάβει σάρκα και να γίνει άνθρωπος, και να υποστεί όσα έπαθε. Μολονότι Εκείνος δεν τα όφειλε αυτά, εσύ όμως του τα οφείλεις. Και σας δίνω τη συμβουλή μου ως προς αυτό, αποβλέποντας στο συμφέρον σας.

Πρόσεξε πώς πάλι φροντίζει να μην είναι φορτικός, και με αυτά τα δύο μετριάζει τον λόγο του: με το να πει, «Δίνω τη γνώμη μου», και «Για το δικό σας συμφέρον». Διότι ούτε σας καταναγκάζω ούτε σας πιέζω, λέει, και δεν τα απαιτώ παρά τη θέλησή σας· ούτε τα λέω αυτά αποβλέποντας τόσο στο όφελος εκείνων που λαμβάνουν, όσο στο δικό σας συμφέρον. Έπειτα, αντλεί πλέον το παράδειγμα από τους ίδιους και όχι από άλλους. Εσείς, οι οποίοι κάνατε προηγουμένως την αρχή από πέρυσι, όχι μόνο στο να πράξετε, αλλά και στο να θελήσετε. Πρόσεξε πώς αποδεικνύει ότι και αυτοί προσήλθαν σε τούτο εκουσίως και χωρίς καμία προτροπή. Επειδή, δηλαδή, είχε μαρτυρήσει αυτό για τους Θεσσαλονικείς, ότι αυτοπροαίρετα και με πολλές παρακλήσεις καταπιάστηκαν με το έργο της ελεημοσύνης, επιθυμεί να δείξει ότι και σε τούτους ανήκει αυτό το κατόρθωμα. Γι' αυτό είπε: «Όχι μόνο στο να πράξετε, αλλά και στο να θελήσετε»· και δεν είπε, «Αρχίσατε», αλλά «Κάνατε προηγουμένως την αρχή από πέρυσι».

Διότι σας κάνω γνωστή, λέει, τη χάρη του Θεού που έχει δοθεί στις Εκκλησίες της Μακεδονίας. Τους προέτρεψε με βάση το δικό τους παράδειγμα: Διότι εσείς, λέει, όχι μόνο το να πράξετε, αλλά και το να θελήσετε το αρχίσατε ήδη από πέρυσι. Τους προέτρεψε με βάση το παράδειγμα του Κυρίου: Διότι γνωρίζετε, λέει, τη χάρη του Κυρίου μας, ότι για χάρη μας έγινε φτωχός, αν και ήταν πλούσιος. Κατόπιν καταφεύγει πάλι στο ισχυρό επιχείρημα, αυτό δηλαδή που προέρχεται από το παράδειγμα των άλλων. Διότι το γένος των ανθρώπων είναι ζηλότυπο.

Είδες πώς συνεχώς το θέτει αυτό; «Δεν το λέω ως προσταγή», και, «Δίνω τη γνώμη μου σε αυτό», και, «Ως ευλογία και όχι ως πλεονεξία»· και πάλι, «Όχι με λύπη, ούτε από ανάγκη· διότι ο Θεός αγαπά αυτόν που δίνει με ιλαρότητα». Εδώ νομίζω ότι η λέξη «ιλαρός» σημαίνει τον γενναιόδωρο· όμως ο ίδιος το χρησιμοποίησε με την έννοια τού να δίνει κανείς με προθυμία. Διότι, επειδή το παράδειγμα των Μακεδόνων και όλα τα άλλα ήσαν ικανά να προκαλέσουν την πλουσιοπάροχη προσφορά, δεν λέει πολλά για αυτήν, αλλά για το να μη δίνουν παρά τη θέλησή τους. Διότι, αν πρόκειται για έργο αρετής, και καθετί που γίνεται από ανάγκη περικόπτει την ανταμοιβή, εύλογα ενεργεί με αυτόν τον τρόπο. Και δεν συμβουλεύει μόνο, αλλά και προσεύχεται, πράγμα που κάνει πάντοτε, λέγοντας: «Είναι δε δυνατός ο Θεός να περισσεύσει σε εσάς κάθε χάρη».

Ως πίστη εννοεί την πίστη των χαρισμάτων, και ως λόγο τον λόγο της σοφίας, και ως γνώση τη γνώση των δογμάτων. Και ως κάθε σπουδή, τη σπουδή για κάθε άλλη αρετή. «Δεν τα λέω αυτά ως προσταγή, αλλά με αφορμή τη σπουδή των άλλων, και για να δοκιμάσω τη γνησιότητα της δικής σας αγάπης». Καθιστά και πάλι τον λόγο του μη φορτικό. «Διότι γνωρίζετε τη χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ότι, αν και ήταν πλούσιος, για χάρη μας έγινε φτωχός, ώστε να πλουτίσετε εσείς με τη δική του φτώχεια· και ως προς αυτό δίνω τη συμβουλή μου. Διότι αυτό συμφέρει εσάς, οι οποίοι αρχίσατε από πέρυσι πρώτοι όχι μόνο να το πράττετε, αλλά και να το θέλετε». Εισάγει τον λόγο περί της θείας Οικονομίας, προτρέποντας μέσα από αυτόν στην ελεημοσύνη. «Τώρα, λοιπόν, ολοκληρώστε και την πράξη, ώστε, όπως ακριβώς υπήρξε η προθυμία της θελήσεως, έτσι να υπάρξει και η ολοκλήρωσή της ανάλογα με αυτά που έχετε. Διότι, αν υπάρχει η προθυμία, είναι ευπρόσδεκτη ανάλογα με το τι έχει κανείς, και όχι σύμφωνα με το τι δεν έχει».