Πατερικές αναφορές στο Β΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 8:12

Διότι σε αυτά μοιάζει να υπάρχει μάλλον ισότητα και όχι κάποια υπεραφθονία στην αμοιβή που θα μας δοθεί. Τι λοιπόν λέμε; Θα μας απαλλάξει από αυτή τη δυσκολία ο σοφότατος Παύλος, προσφέροντας τη λύση στα ζητούμενα· διότι είπε ότι: «Εκείνος που σπέρνει με φειδώ», δηλαδή μετρημένα και με συγκρατημένο χέρι, «με φειδώ και θα θερίσει· και εκείνος που σπέρνει με ευλογίες, με ευλογίες και θα θερίσει»· δηλαδή, εάν κάποιος δεν έχει, δεν αμάρτησε μη πράττοντας αυτό· διότι ανάλογα με ό,τι έχει είναι ευπρόσδεκτος ο καθένας, όχι με βάση αυτό που δεν έχει. Αυτό προτύπωνε και ο νόμος μέσω του Μωυσή· διότι προσέφεραν ως θυσία στον Θεό ανάλογα με την ευχέρεια και τη δύναμή τους, ο καθένας από όσους βρίσκονταν υπό τον νόμο· άλλοι μοσχάρια, άλλοι κριάρια, ή αμνούς, ή τρυγόνια, ή περιστέρια, ή σιμιγδάλι βρεγμένο με λάδι. Όμως, εκείνος που προσέφερε ακόμη και αυτό το τόσο μικρό και εύκολο να βρεθεί, επειδή δεν είχε μοσχάρι, ήταν ίσος με τον άλλον ως προς την πρόθεση. <Τους είπε δε και μία παραβολή.> (A f. 111, B f. 67 b) Προσέθεσε αυτήν την παραβολή ως αναγκαιότατη για τα όσα ειπώθηκαν.

Σε αυτά λοιπόν σας προτρέπω, στα οποία ήδη παρακινήσατε τους εαυτούς σας με κάθε προθυμία. Τώρα όμως φέρατε εις πέρας και την πράξη. Δεν είπε, «Πράξατε», αλλά, «Ολοκληρώσατε». Ώστε, όπως ακριβώς η προθυμία προέρχεται από τη θέληση, έτσι και η πράξη να προέρχεται από τα υπάρχοντά σας. Για να μη σταματήσει αυτό το καλό κατόρθωμα μόνο στην προθυμία, αλλά να λάβει και τον μισθό από τα έργα· διότι, εάν υπάρχει η προθυμία, είναι ευπρόσδεκτη σύμφωνα με ό,τι έχει κανείς, και όχι σύμφωνα με ό,τι δεν έχει.

Παρατήρησε την άφατη σοφία. Αφού παρουσίασε αυτούς που ενεργούν πάνω από τις δυνάμεις τους, εννοώ τους Θεσσαλονικείς, και αφού τους επαίνεσε γι' αυτό, λέγοντας: «Μαρτυρώ γι' αυτούς, ότι πρόσφεραν και πάνω από τις δυνάμεις τους», τους προτρέπει στη συνέχεια να προσφέρουν μόνο σύμφωνα με τις δυνάμεις τους, αφήνοντας το παράδειγμα να επιτελέσει το δικό του έργο. Διότι γνώριζε ότι η προτροπή δεν παρακινεί τόσο πολύ στη μίμηση των όμοιων πράξεων, όσο παρακινεί ο ζήλος. Γι' αυτό λέει: «Διότι, εάν υπάρχει η προθυμία, είναι ευπρόσδεκτη ανάλογα με ό,τι έχει κανείς, και όχι ανάλογα με ό,τι δεν έχει». Μην φοβηθείς, λέει, επειδή είπα εκείνα τα λόγια· διότι τα όσα ειπώθηκαν αποτελούν εγκώμιο της δικής τους φιλοτιμίας. Ο Θεός όμως απαιτεί σύμφωνα με τις δυνάμεις μας, και ανάλογα με ό,τι έχει κανείς, όχι ανάλογα με ό,τι δεν έχει. Διότι η λέξη «Ευπρόσδεκτος» εδώ σημαίνει «Απαιτείται». Και τους παρακαλεί με πολλή πραότητα, έχοντας εμπιστοσύνη σε αυτό το παράδειγμα, και τους ελκύει περισσότερο με το να τους δώσει την ελευθερία επιλογής· γι' αυτό και πρόσθεσε: «Διότι δεν σκοπεύω να υπάρξει σε άλλους άνεση, και σε εσάς θλίψη».

Ως πίστη εννοεί την πίστη των χαρισμάτων, και ως λόγο τον λόγο της σοφίας, και ως γνώση τη γνώση των δογμάτων. Και ως κάθε σπουδή, τη σπουδή για κάθε άλλη αρετή. «Δεν τα λέω αυτά ως προσταγή, αλλά με αφορμή τη σπουδή των άλλων, και για να δοκιμάσω τη γνησιότητα της δικής σας αγάπης». Καθιστά και πάλι τον λόγο του μη φορτικό. «Διότι γνωρίζετε τη χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ότι, αν και ήταν πλούσιος, για χάρη μας έγινε φτωχός, ώστε να πλουτίσετε εσείς με τη δική του φτώχεια· και ως προς αυτό δίνω τη συμβουλή μου. Διότι αυτό συμφέρει εσάς, οι οποίοι αρχίσατε από πέρυσι πρώτοι όχι μόνο να το πράττετε, αλλά και να το θέλετε». Εισάγει τον λόγο περί της θείας Οικονομίας, προτρέποντας μέσα από αυτόν στην ελεημοσύνη. «Τώρα, λοιπόν, ολοκληρώστε και την πράξη, ώστε, όπως ακριβώς υπήρξε η προθυμία της θελήσεως, έτσι να υπάρξει και η ολοκλήρωσή της ανάλογα με αυτά που έχετε. Διότι, αν υπάρχει η προθυμία, είναι ευπρόσδεκτη ανάλογα με το τι έχει κανείς, και όχι σύμφωνα με το τι δεν έχει».