Πατερικές αναφορές στο Β΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 8:13

Συγχώρεσέ με, που έχω μόνο τα απολύτως αναγκαία. Θυμήσου τις πέντε παρθένες, οι οποίες όταν ζητούσαν από τις άλλες να τους δώσουν λάδι για τις λαμπάδες τους, εκείνες τους είπαν: «Μήπως δεν φτάσει για εμάς και για εσάς». Και ο Απόστολος Παύλος λέει γράφοντας στους Κορινθίους: «Ώστε το δικό σας περίσσευμα να καλύψει το δικό τους υστέρημα», και «Διότι δεν γίνεται για να έχουν άλλοι άνεση, και εσείς θλίψη.» Ερώτηση του ιδίου προς τον ίδιο: Διευκρίνισέ μου, Πάτερ, τι σημαίνει αυτό που είπες, ότι εάν κάποιος έχει μόνο τα απαραίτητα για την ανάγκη του, δεν οφείλει να τα ξοδεύει αλόγιστα, ώστε να μην υποστεί θλίψη. Και πώς γίνεται να θλίβεται κάποιος για κάτι που γίνεται εκουσίως από τον ίδιο;

Παρατήρησε την άφατη σοφία. Αφού παρουσίασε αυτούς που ενεργούν πάνω από τις δυνάμεις τους, εννοώ τους Θεσσαλονικείς, και αφού τους επαίνεσε γι' αυτό, λέγοντας: «Μαρτυρώ γι' αυτούς, ότι πρόσφεραν και πάνω από τις δυνάμεις τους», τους προτρέπει στη συνέχεια να προσφέρουν μόνο σύμφωνα με τις δυνάμεις τους, αφήνοντας το παράδειγμα να επιτελέσει το δικό του έργο. Διότι γνώριζε ότι η προτροπή δεν παρακινεί τόσο πολύ στη μίμηση των όμοιων πράξεων, όσο παρακινεί ο ζήλος. Γι' αυτό λέει: «Διότι, εάν υπάρχει η προθυμία, είναι ευπρόσδεκτη ανάλογα με ό,τι έχει κανείς, και όχι ανάλογα με ό,τι δεν έχει». Μην φοβηθείς, λέει, επειδή είπα εκείνα τα λόγια· διότι τα όσα ειπώθηκαν αποτελούν εγκώμιο της δικής τους φιλοτιμίας. Ο Θεός όμως απαιτεί σύμφωνα με τις δυνάμεις μας, και ανάλογα με ό,τι έχει κανείς, όχι ανάλογα με ό,τι δεν έχει. Διότι η λέξη «Ευπρόσδεκτος» εδώ σημαίνει «Απαιτείται». Και τους παρακαλεί με πολλή πραότητα, έχοντας εμπιστοσύνη σε αυτό το παράδειγμα, και τους ελκύει περισσότερο με το να τους δώσει την ελευθερία επιλογής· γι' αυτό και πρόσθεσε: «Διότι δεν σκοπεύω να υπάρξει σε άλλους άνεση, και σε εσάς θλίψη».

«Διότι δεν γίνεται αυτό για να υπάρξει άνεση σε άλλους και σε εσάς θλίψη, αλλά για λόγους ισότητας κατά τον παρόντα καιρό, το δικό σας περίσσευμα να καλύψει το δικό τους υστέρημα, προκειμένου και το δικό τους περίσσευμα να καλύψει το δικό σας υστέρημα· ώστε να υπάρξει ισότητα, καθώς είναι γραμμένο.» Η προθυμία, λέει, προέρχεται από τη διάθεση· το να πράξει όμως κανείς, από το να έχει τα μέσα. «Σε εκείνον που μάζεψε το πολύ, δεν του περίσσεψε, και σε εκείνον που μάζεψε το λίγο, δεν του έλειψε.» Με αυτόν τον τρόπο καθιστά την προθυμία τους εντονότατη, αποδεικνύοντας ότι, εάν δεν μεταδώσουν και σε άλλους, δεν θα αποκομίσουν τίποτα περισσότερο συγκεντρώνοντας τα πάντα μέσα στα σπίτια τους· και παραθέτει μια παλαιά ιστορία: διότι εκείνοι που συγκέντρωσαν πολλά, δεν βρέθηκε να έχουν τίποτα περισσότερο από εκείνους που συγκέντρωσαν μικρότερο μέτρο, καθώς ο Θεός τιμώρησε με αυτόν τον τρόπο την απληστία τους. Και τα λέει αυτά, αφενός για να τους προκαλέσει φόβο από τα γεγονότα εκείνης της εποχής, και αφετέρου για να τους πείσει να μην επιδιώκουν σε καμία περίπτωση το περισσότερο. «Χάρις δε οφείλεται στον Θεό, ο οποίος δίνει την ίδια προθυμία για εσάς στην καρδιά του Τίτου· διότι αποδέχθηκε μεν την παράκληση, όντας όμως ακόμη πιο πρόθυμος, αναχώρησε για εσάς με δική του πρωτοβουλία.» Επειδή λοιπόν μίλησε για την ελεημοσύνη, αναφέρεται πλέον και σε εκείνους που πρόκειται να παραλάβουν τα χρήματα και να τα μεταφέρουν. Διότι αυτό λειτουργεί ως προτροπή για να αυξηθεί η προθυμία αυτών που συνεισφέρουν.