Πατερικές αναφορές στο Β΄ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ 9:13

Διότι δεν έχει ανάγκη ούτε από βροχές ούτε από την ευκρασία των εποχών, παρά μόνο από την προαίρεση, και τρέχει προς τον ίδιο τον ουρανό. Και «απλότητα» ονομάζει εδώ την αφθονία, η οποία μέσω ημών κατεργάζεται ευχαριστία προς τον Θεό. Διότι αυτό που γίνεται δεν είναι μόνο ελεημοσύνη, αλλά και αφορμή για πολλή ευχαριστία· ή μάλλον δεν είναι αφορμή μόνο για ευχαριστία, αλλά και για πολλά άλλα. Και προχωρώντας τα παραθέτει αυτά, ώστε, αφού δείξει ότι τα κατορθώματα είναι πολλά, να τους καταστήσει έτσι περισσότερο πρόθυμους. Ποια είναι λοιπόν αυτά τα πολλά; Άκουσέ τον να λέει: «Διότι η διακονία της λειτουργίας αυτής δεν αναπληρώνει μόνο τα υστερήματα των αγίων, αλλά και περισσεύει μέσω πολλών ευχαριστιών προς τον Θεό· διότι μέσω της αποδείξεως που δίνει η διακονία αυτή, δοξάζουν τον Θεό για την υποταγή της ομολογίας σας στο Ευαγγέλιο, και για την απλότητα της κοινωνίας προς αυτούς και προς όλους, και με τη δέησή τους υπέρ υμών, καθώς σας επιποθούν λόγω της υπερβάλλουσας χάριτος του Θεού σε εσάς». Αυτό δε που λέει, είναι το εξής: Πρώτον, όχι μόνο αναπληρώνετε τα υστερήματα των αγίων, αλλά και δίνετε περίσσευμα, δηλαδή, τους παρέχετε και περισσότερα από τις ανάγκες τους· έπειτα, μέσω αυτών αναπέμπετε δοξολογία στον Θεό· διότι τον δοξάζουν για την υποταγή της ομολογίας σας.

Διότι, για να μην τους παρουσιάσει ότι ευχαριστούν μόνο γι' αυτό, εννοώ για το ότι έλαβαν, δες πώς τους εξυψώνει· αυτό ακριβώς που λέει ο ίδιος προς τους Φιλιππησίους, ότι «Δεν επιζητώ τα δώρα», το ίδιο μαρτυρεί και γι' αυτούς. Χαίρονται βέβαια επειδή αναπληρώνετε τις ελλείψεις τους και ανακουφίζετε τη φτώχεια τους· πολύ περισσότερο όμως επειδή είστε κατά τέτοιον τρόπο υποταγμένοι στο Ευαγγέλιο· απόδειξη του οποίου είναι ακριβώς αυτό, το να συνεισφέρετε τόσο πλουσιοπάροχα. Διότι αυτό προστάζει το Ευαγγέλιο. Και για την ειλικρινή προσφορά προς αυτούς και προς όλους. Και γι' αυτό δοξάζουν, λέει, τον Θεό, επειδή είστε τόσο γενναιόδωροι, όχι μόνο προς εκείνους, αλλά και προς όλους. Αυτό πάλι αποτελεί έπαινο για εκείνους, το ότι δηλαδή ευχαριστούν και για όσα δίνονται στους άλλους.

Ας εκχύσουμε λοιπόν το έλαιο σε αυτές τις λαμπάδες, ώστε να υψωθεί περισσότερο η φωτιά, ώστε να φανεί πλούσιο το φως. Διότι το έλαιο αυτό δεν έχει μόνο τώρα μεγάλη δύναμη, αλλά και όταν ανθούσαν οι θυσίες, υπερτέρησε κατά πολύ έναντι της δικής τους δύναμης. Διότι, όπως λέει η Γραφή, «έλεος θέλω και όχι θυσία», και μάλιστα πολύ εύλογα. Επειδή εκείνο το θυσιαστήριο είναι άψυχο, ενώ τούτο είναι έμψυχο· και εκεί καθετί που προσφέρεται καταναλώνεται από τη φωτιά, καταλήγει σε σκόνη, σκορπίζεται σε στάχτη και ο καπνός διαλύεται στον αέρα. Εδώ όμως δεν συμβαίνει τίποτα τέτοιο, αλλά αποφέρει διαφορετικούς καρπούς. Και αυτά τα φανέρωσε ο Παύλος λέγοντας (διότι, εξιστορώντας τους θησαυρούς της φιλοπτωχίας των Κορινθίων, έγραφε ως εξής): «Διότι η διακονία αυτής της λειτουργίας όχι μόνο αναπληρώνει τα υστερήματα των αγίων, αλλά και υπερπερισσεύει μέσω πολλών ευχαριστιών προς τον Θεό»· και πάλι: «Δοξάζοντας τον Θεό για την υποταγή της ομολογίας σας στο Ευαγγέλιο, και για την ειλικρινή κοινωνία της προσφοράς σας προς αυτούς και προς όλους, καθώς και με τη δική τους δέηση υπέρ υμών, επειδή σας αγαπούν βαθύτατα». Βλέπεις πώς αυτή μετατρέπεται σε ευχαριστία και δοξολογία προς τον Θεό, σε συνεχείς προσευχές αυτών που ευεργετήθηκαν και σε θερμότερη αγάπη; Ας προσφέρουμε λοιπόν θυσίες, αγαπητοί, ας προσφέρουμε θυσίες σε αυτά τα θυσιαστήρια κάθε μέρα.

Διότι εδώ αποκαλεί «σπόρο» την ελεημοσύνη. Τους δείχνει μάλιστα ότι και ο μισθός που θα προκύψει από το αποτέλεσμα είναι μεγάλος, αποκαλώντας τα γεννήματα της δικαιοσύνης. «Διότι η εκπλήρωση της λειτουργίας αυτής δεν αναπληρώνει μόνο τα υστερήματα των αγίων, αλλά και περισσεύει μέσω των πολλών ευχαριστιών προς τον Θεό. Μέσα από τη δοκιμή της διακονίας αυτής, δοξάζουν τον Θεό για την υποταγή της ομολογίας σας στο Ευαγγέλιο του Χριστού και για την απλόχερη προσφορά σας προς αυτούς και προς όλους, καθώς και με τη δέησή τους υπέρ υμών, νοσταλγώντας σας εξαιτίας της υπερβάλλουσας χάριτος του Θεού που υπάρχει σε εσάς. Χάρις δε ας είναι στον Θεό για την ανεκδιήγητη δωρεά του.» Η διακονία της επιστολής, δηλαδή η γενναιόδωρη προσφορά των χρημάτων, και η πνευματική μας αυτή λειτουργία, καθώς και η διακονία που γίνεται μέσω ημών, δεν κατορθώνει μόνο τούτο, να αναπληρώνει δηλαδή τα υστερήματα των αγίων και να θεραπεύει την πενία τους, αλλά παρασκευάζει το να αναπέμπεται ευχαριστία από πολλούς και για πολλούς εξαιτίας αυτής της αγαθοεργίας. Διότι αυτό σημαίνει το, «Αλλά και περισσεύει διά πολλών ευχαριστιών». Επειδή εκείνοι, λαμβάνοντας τα χρήματα, δοξάζουν τον Θεό για την υποταγή της ομολογίας σας στο Ευαγγέλιο.

κ'. Και το «διότι είτε βγήκαμε εκτός εαυτού, για τον Θεό έγινε, είτε σωφρονούμε, για σας», έχει σχηματιστεί κατά τον ίδιο τύπο· διότι το πλήρες είναι: «διότι είτε βγήκαμε εκτός εαυτού, για τον Θεό βγήκαμε, είτε σωφρονούμε, για σας σωφρονούμε». κα'. Μάλιστα, τα λεγόμενα πλεονάζουν σε τούτο το χωρίο: «δοξάζοντας τον Θεό για την υποταγή της ομολογίας σας στο ευαγγέλιο του Χριστού και για την απλότητα της κοινωνίας σας προς αυτούς και προς όλους, καθώς και με τη δική τους δέηση υπέρ υμών, οι οποίοι σας ποθούν πολύ λόγω της υπερβάλλουσας χάρης του Θεού σε εσάς»· τα οποία, αν κάποιος δεν τα αποδώσει στο ρητό αναδιαμορφώνοντας τον λόγο σε μια ομαλή συντακτική σειρά, η εξήγηση του προκειμένου θα κατέληγε εντελώς ακατανόητη, και η αιτία δεν θα οφειλόταν στο γράμμα του κειμένου, αλλά σε αυτούς που δεν κατανοούν τα εκφραστικά του σχήματα. Η αυτοτέλεια των φράσεων, λοιπόν, θα είχε ως εξής: «οι άγιοι δοξάζουν τον Θεό για την υποταγή της ομολογίας σας στο ευαγγέλιο του Χριστού και για την απλότητα της κοινωνίας σας προς αυτούς και προς όλους»· και πάλι, «δοξάζουν τον Θεό και για τη δική τους δέηση υπέρ υμών, εκείνων που σας επιποθούν λόγω της υπερβάλλουσας χάρης του Θεού επάνω σας».