Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄ 14:24

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου· οὐκ ἀπέστη ἀπὸ πασῶν ἁμαρτιῶν ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ Ναβάτ, ὃς ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ισραήλ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
Τελευταῖος μὲν οὖν ὠνόμασται Ἱεροβοὰμ ὁ τοῦ Ἰωὰς, βασιλεὺς Ἰσραήλ· γέγονε δὲ πρὸ Ἀζαρίου, τοῦ καὶ Ὀζίου. ἰστέον δὲ, ὅτι ἕτερος ἡμῖν παρὰ τὸν πρῶτον ἐστὶν, ὃς ἐν καιροῖς γέγονε τῆς βασιλείας Ῥοβοὰμ, υἱοῦ Σολομῶνος· πλὴν ἰσότροπος ἐκείνῳ καὶ εἰς ἀσέβειαν ἐμφερής. γέγραπται γὰρ ὡδὶ περὶ αὐτοῦ “Ἐν ἔτει πεντεκαιδεκάτῳ τοῦ Ἀμα- ”σίου υἱοῦ Ἰωὰς βασιλέως Ἰούδα, ἐβασίλευσεν Ἱεροβοὰμ “υἱὸς Ἰωὰς ἐπὶ Ἰσραὴλ ἐν Σαμαρείᾳ, τεσσαράκοντα καὶ ἓν ”ἔτος. καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου, οὐκ “ἀπέστη ἀπὸ πασῶν ἁμαρτιῶν Ἱεροβοὰμ υἱοῦ Ναβὰτ, ὃς ”ἐξήμαρτε τὸν Ἰσραήλ.” ὁρᾷς, ὅπως ζηλωτὴς τῶν ἐκείνου γέγονε τρόπων, τὴν ἴσην ὥσπερ ἁμαξιτὸν ἐρχόμενος, καὶ οἱονεὶ κατὰ πόδας τῆς ἐκείνου δυσσεβείας ἐλθών; εἶτα, τί φησι τὸ γράμμα τὸ ἱερόν; “Ἐν ἔτει εἰκοστῷ καὶ ἑβδόμῳ ”τοῦ Ἱεροβοὰμ βασιλέως Ἰσραὴλ, ἐβασίλευσεν Ἀζαρίας “υἱὸς Ἀμασίου βασιλέως Ἰούδα, ὃς ἑκκαίδεκα ἐτῶν ἦν, ἐν ”τῷ βασιλεύειν αὐτόν, καὶ δύο καὶ πεντήκοντα ἔτη “ἐβασίλευσεν ἐν Ἱερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῇ μητρὶ αὐτοῦ ”Ἱεχελία ἐξ Ἱερουσαλήμ. καὶ ἐποίησε τὸ εὐθὲς ἐν ὀφ- “θαλμοῖς Κυρίου, κατὰ πάντα ὅσα ἐποίησεν Ἀμασίας ὁ ”πατὴρ αὐτοῦ· πλὴν τὰ ὑψηλὰ οὐκ ἐξῇρεν, ἔτι ὁ λαὸς “ἐθυσίαζε καὶ ἐθυμία ἐν τοῖς ὑψηλοῖς. καὶ ἥψατο Κύριος ”τοῦ βασιλέως, καὶ ἦν λελεπρωμένος ἕως ἡμέρας θανάτου “αὐτοῦ.”
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τελευταίος λοιπόν ονομάστηκε ο Ιεροβοάμ, ο γιος του Ιωάς, βασιλιάς του Ισραήλ. Έζησε όμως πριν από τον Αζαρία, ο οποίος ονομάζεται και Οζίας. Πρέπει δε να γνωρίζουμε ότι αυτός είναι διαφορετικός από τον πρώτο Ιεροβοάμ, ο οποίος έζησε κατά την εποχή της βασιλείας του Ροβοάμ, γιου του Σολομώντα, αν και ήταν όμοιός του στους τρόπους και παρόμοιος στην ασέβεια. Διότι έχουν γραφτεί γι' αυτόν τα εξής: «Κατά το δέκατο πέμπτο έτος του Αμασία, γιου του Ιωάς και βασιλιά του Ιούδα, βασίλευσε ο Ιεροβοάμ, γιος του Ιωάς, επί του Ισραήλ στη Σαμάρεια, για σαράντα ένα έτη. Και έπραξε το πονηρό ενώπιον του Κυρίου, δεν απομακρύνθηκε από όλες τις αμαρτίες του Ιεροβοάμ, γιου του Ναβάτ, ο οποίος παρέσυρε σε αμαρτία τον Ισραήλ». Βλέπεις πώς έγινε ζηλωτής των τρόπων εκείνου, βαδίζοντας τον ίδιο ακριβώς δρόμο και ακολουθώντας κατά πόδας τη δική του δυσσέβεια; Έπειτα, τι αναφέρει το ιερό κείμενο; «Κατά το εικοστό έβδομο έτος του Ιεροβοάμ, βασιλιά του Ισραήλ, ανέλαβε βασιλιάς ο Αζαρίας, γιος του Αμασία, βασιλιά του Ιούδα. Ήταν δεκαέξι ετών όταν άρχισε να βασιλεύει, και βασίλευσε για πενήντα δύο έτη στην Ιερουσαλήμ. Το όνομα της μητέρας του ήταν Ιεχελία από την Ιερουσαλήμ. Και έπραξε το ευθές στα μάτια του Κυρίου, σύμφωνα με όλα όσα είχε πράξει ο Αμασίας ο πατέρας του. Όμως τους υψηλούς τόπους δεν τους εξάλειψε, ο λαός εξακολουθούσε να προσφέρει θυσίες και θυμίαμα στους υψηλούς τόπους. Και έπληξε ο Κύριος τον βασιλιά, και παρέμεινε λεπρός έως την ημέρα του θανάτου του».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
Καὶ ἐποίησε, φησὶ, τὸ ”πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου, οὐκ ἀπέστη ἀπὸ πασῶν “ἁμαρτιῶν Ἱεροβοὰμ υἱοῦ Ναβὰτ, ὃς ἐξήμαρτε τὸν Ἰσραὴλ.” βασιλεύοντος δὲ αὐτοῦ, φημὶ δὴ τοῦ Μαναῒμ, καὶ Θεῷ προσκρούοντος, διὰ τὸ προ[σ]κεῖσθαι λίαν ταῖς τῶν εἰδώλων ψευδολατρείαις, καταστρατεύεται τῆς Σαμαρείας Φούλας βασιλεὺς Ἀσσυρίων· ὃν ἀμύνασθαι τοῖς ὅπλοις οὐκ ἔχων ὁ Μαναῒμ, πολλοῖς ἀναπείθει χρήμασιν ἀποφοιτῆσαι τῆς γῆς, καὶ λῦσαι τὴν μάχην. ἐπειδὴ δὲ τετελεύτηκεν ὁ Μαναῒμ, ἐν ἔτει λοιπὸν πεντηκοστῷ καὶ δευτέρῳ τῆς βασιλείας Ὀζίου χρίεται πάλιν ἐπὶ μὲν τὸν Ἰούδαν ἐν Ἱεροσολύμοις Ἰωάθαμ μετὰ τὴν τοῦ πατρὸς τελευτὴν, περὶ οὗ γέγραπται, ὅτι “Ἐποίησε τὸ εὐθὲς ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου, ”κατὰ πάντα ὅσα ἐποίησεν Ὀζίας ὁ πατὴρ αὐτοῦ· πλὴν “τὰ ὑψηλὰ οὐκ ἐξῇρεν· ἔτι ὁ λαὸς ἐθυσίαζε καὶ ἐθυμία ἐν ”τοῖς ὑψηλοῖς·” ἐπὶ δέ γε τὸν Ἰσραὴλ Φακέας υἱὸς τοῦ Μαναῒμ. “Βεβασίλευκε δὲ, φησὶν, ἔτη δύο, καὶ ἐποίησε ”τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου. εἶτα συννεστράφη, “φησὶν, ἐπ᾽ αὐτὸν Φακεὲ υἱὸς τοῦ Ῥομελίου ὁ τριστάτης ”αὐτοῦ, καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν ἐν Σαμαρείᾳ, καὶ βεβασίλευκεν “ἀντ᾽ αὐτοῦ ἐπὶ τὸν Ἰσραὴλ, καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐν ”ὀφθαλμοῖς Κυρίου, οὐκ ἀπέστη ἀπὸ πασῶν τῶν ἁμαρ- “τιῶν Ἱεροβοὰμ υἱοῦ Ναβὰτ, ὃς ἐξήμαρτε τὸν Ἰσραὴλ.”
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και έπραξε, λέει, το πονηρό ενώπιον του Κυρίου, δεν απομακρύνθηκε από καμία από τις αμαρτίες του Ιεροβοάμ, γιου του Ναβάτ, ο οποίος παρέσυρε τον Ισραήλ στην αμαρτία. Ενώ δε αυτός βασίλευε, εννοώ ο Μαναήμ, και ερχόταν σε σύγκρουση με τον Θεό, επειδή ήταν πολύ προσκολλημένος στις ψευδολατρείες των ειδώλων, εκστρατεύει εναντίον της Σαμάρειας ο Φούλ, ο βασιλιάς των Ασσυρίων. Επειδή ο Μαναήμ δεν είχε τη δύναμη να τον αντιμετωπίσει με τα όπλα, τον πείθει με πολλά χρήματα να αποχωρήσει από τη χώρα και να σταματήσει τον πόλεμο. Όταν δε πέθανε ο Μαναήμ, στο πεντηκοστό δεύτερο έτος της βασιλείας του Οζία χρίεται πάλι βασιλιάς στον Ιούδα, στα Ιεροσόλυμα, ο Ιωάθαμ μετά τον θάνατο του πατέρα του, για τον οποίο έχει γραφτεί ότι: «Έπραξε το ευθές ενώπιον του Κυρίου, σύμφωνα με όλα όσα έπραξε ο Οζίας, ο πατέρας του. Όμως δεν κατήργησε τους υψηλούς τόπους. Ο λαός εξακολουθούσε να θυσιάζει και να προσφέρει θυμίαμα στους υψηλούς τόπους». Στον δε Ισραήλ βασίλευσε ο Φακέας, γιος του Μαναήμ. «Βασίλευσε δε», λέει, «δύο έτη, και έπραξε το πονηρό ενώπιον του Κυρίου». Έπειτα, συνωμότησε εναντίον του, λέει, ο Φακεέ, γιος του Ρομελία, ο αξιωματούχος του, και τον πάταξε στη Σαμάρεια, και βασίλευσε αντ' αυτού στον Ισραήλ, και έπραξε το πονηρό ενώπιον του Κυρίου, δεν απομακρύνθηκε από καμία από τις αμαρτίες του Ιεροβοάμ, γιου του Ναβάτ, ο οποίος παρέσυρε τον Ισραήλ στην αμαρτία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες