εἶτα, δέον παρ᾽ αὐτοῦ δὴ καὶ μόνου τὴν συνήθη πάλιν ἐπικουρίαν αἰτεῖν, καὶ λιταῖς ἀναπείθειν ἐπαμύναι οἱ τὸν σώζοντα, πικρὰ κατὰ τῆς ἰδίας ἐσκέπτετο κεφαλῆς. ἐπρεσβεύετο γὰρ πρὸς ἀλλοφύλους, καὶ τὰς παρ᾽ ἐχθρῶν συμμαχίας ἐκάλει, ἤγουν ἐπίοντα χρήμασιν ἀναπείθοντες τὸν Ἀσσύριον, ἀπηλλάχθαι τῶν ἐπηρτημένων ᾤοντο κακῶν. καὶ γοῦν βασιλεύοντος ἐν τῇ Σαμαρείᾳ τοῦ Μαναεὶμ, ἀνέβη Φουλὰ βασιλεὺς Ἀσσυρίων ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ· εἶτα χρήμασιν αὐτὸν καὶ πρεσβείαις ἀνέπειθον ἀποσχέσθαι τῆς γῆς. τοῦτό ἐστι τὸ ἐπορεύθη Ἐφραῒμ πρὸς Ἀσσυρίους. Φακεὲ δὲ δὴ πάλιν ὁ τοῦ Ῥομελίου, βασιλεὺς Ἰσραὴλ, κατεμισθοῦτό ποτε τὸν Ῥαασὼν βασιλέα Συρίων καὶ πεπολέμηκε τῷ Ἰούδᾳ καὶ τοῖς ἐκ φυλῆς Βενιαμὶν, βασιλεύοντος Ἄχαζ τοῦ Ἰωάθαμ υἱοῦ, ὃς δεδιὼς τὴν ἔφοδον, πρεσβείαις καὶ χρήμασιν ἀναπείθει τὸν Ἀσσύριον Θεγλαφαλασὰρ ἐπαμύναι τοῖς Ἱεροσολύμοις· ὁ δὲ τὴν Δαμασκὸν κατὰ κράτος ἑλὼν, ἐκ μέσου καὶ αὐτὸν ἐποίει τὸν Ῥαασών. ἀλλ᾽ εἰ καὶ πεπόρευταί φησι πρὸς Ἀσσυρίους ὁ Ἐφραῒμ, καὶ χρήμασιν ἐξεπρίατο καὶ λιταῖς τῆς ἐφόδου τὴν ἀνάβλησιν· κἂν εἰ ἀπέστειλε πρέσβεις Ἰούδας πρὸς βασιλέα Ἰαρεὶμ, τουτέστιν ἔκδικον ἤτοι ἐκδικητήν· τοῦτο γὰρ τὸ Ἰαρεὶμ σημαίνει· ἀλλ᾽ οὐ νενικήκασι τὴν θείαν ὀργὴν, οὔτε μὴν περιέσονται Θεοῦ τῆς οὕτω δεινῆς ἀποστασίας ἐξαιτοῦντος δίκας.
Μετάφραση
Έπειτα, ενώ έπρεπε πάλι από Αυτόν και μόνο να ζητήσει τη συνήθη βοήθεια, και με παρακλήσεις να πείσει τον Σωτήρα να τον προστατεύσει, σκεφτόταν ολέθρια πράγματα εναντίον της ίδιας του της κεφαλής. Διότι έστελνε πρέσβεις σε αλλόφυλους και αναζητούσε τις συμμαχίες των εχθρών, δηλαδή, πείθοντας με χρήματα τον επιτιθέμενο Ασσύριο, νόμιζαν ότι θα απαλλαγούν από τα δεινά που τους απειλούσαν. Και πράγματι, όταν βασίλευε στη Σαμάρεια ο Μαναείμ, ανέβηκε ο Φουλά, ο βασιλιάς των Ασσυρίων, εναντίον του Ισραήλ· έπειτα τον έπεισαν με χρήματα και πρεσβείες να απομακρυνθεί από τη χώρα. Αυτό σημαίνει το «επορεύθη ο Εφραίμ προς τους Ασσυρίους». Ο Φακεέ πάλι, ο γιος του Ρομελίου, βασιλιάς του Ισραήλ, μίσθωσε κάποτε τον Ραασών, βασιλιά των Σύρων, και πολέμησε εναντίον του Ιούδα και εκείνων από τη φυλή του Βενιαμίν, όταν βασίλευε ο Άχαζ, ο γιος του Ιωάθαμ, ο οποίος, επειδή φοβήθηκε την επίθεση, με πρεσβείες και χρήματα έπεισε τον Ασσύριο Θεγλαφαλασάρ να προστατεύσει τα Ιεροσόλυμα. Και εκείνος, αφού κυρίευσε με τη βία τη Δαμασκό, εξόντωσε και τον ίδιο τον Ραασών. Αλλά, κι αν επορεύθη, λέει, προς τους Ασσυρίους ο Εφραίμ και εξαγόρασε με χρήματα και παρακλήσεις την αναβολή της επιθέσεως, κι αν ο Ιούδας απέστειλε πρέσβεις προς τον βασιλιά Ιαρείμ, δηλαδή τον εκδικητή, διότι αυτό σημαίνει το όνομα Ιαρείμ, όμως δεν κατανίκησαν τη θεία οργή, ούτε βέβαια θα επιβληθούν στον Θεό, ο οποίος επιβάλλει τιμωρία για μια τόσο φοβερή αποστασία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες