Καὶ ἐποίησε, φησὶ, τὸ ”πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου, οὐκ ἀπέστη ἀπὸ πασῶν “ἁμαρτιῶν Ἱεροβοὰμ υἱοῦ Ναβὰτ, ὃς ἐξήμαρτε τὸν Ἰσραὴλ.” βασιλεύοντος δὲ αὐτοῦ, φημὶ δὴ τοῦ Μαναῒμ, καὶ Θεῷ προσκρούοντος, διὰ τὸ προ[σ]κεῖσθαι λίαν ταῖς τῶν εἰδώλων ψευδολατρείαις, καταστρατεύεται τῆς Σαμαρείας Φούλας βασιλεὺς Ἀσσυρίων· ὃν ἀμύνασθαι τοῖς ὅπλοις οὐκ ἔχων ὁ Μαναῒμ, πολλοῖς ἀναπείθει χρήμασιν ἀποφοιτῆσαι τῆς γῆς, καὶ λῦσαι τὴν μάχην. ἐπειδὴ δὲ τετελεύτηκεν ὁ Μαναῒμ, ἐν ἔτει λοιπὸν πεντηκοστῷ καὶ δευτέρῳ τῆς βασιλείας Ὀζίου χρίεται πάλιν ἐπὶ μὲν τὸν Ἰούδαν ἐν Ἱεροσολύμοις Ἰωάθαμ μετὰ τὴν τοῦ πατρὸς τελευτὴν, περὶ οὗ γέγραπται, ὅτι “Ἐποίησε τὸ εὐθὲς ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου, ”κατὰ πάντα ὅσα ἐποίησεν Ὀζίας ὁ πατὴρ αὐτοῦ· πλὴν “τὰ ὑψηλὰ οὐκ ἐξῇρεν· ἔτι ὁ λαὸς ἐθυσίαζε καὶ ἐθυμία ἐν ”τοῖς ὑψηλοῖς·” ἐπὶ δέ γε τὸν Ἰσραὴλ Φακέας υἱὸς τοῦ Μαναῒμ. “Βεβασίλευκε δὲ, φησὶν, ἔτη δύο, καὶ ἐποίησε ”τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου. εἶτα συννεστράφη, “φησὶν, ἐπ᾽ αὐτὸν Φακεὲ υἱὸς τοῦ Ῥομελίου ὁ τριστάτης ”αὐτοῦ, καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν ἐν Σαμαρείᾳ, καὶ βεβασίλευκεν “ἀντ᾽ αὐτοῦ ἐπὶ τὸν Ἰσραὴλ, καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐν ”ὀφθαλμοῖς Κυρίου, οὐκ ἀπέστη ἀπὸ πασῶν τῶν ἁμαρ- “τιῶν Ἱεροβοὰμ υἱοῦ Ναβὰτ, ὃς ἐξήμαρτε τὸν Ἰσραὴλ.”
Μετάφραση
Και έπραξε, λέει, το πονηρό ενώπιον του Κυρίου, δεν απομακρύνθηκε από καμία από τις αμαρτίες του Ιεροβοάμ, γιου του Ναβάτ, ο οποίος παρέσυρε τον Ισραήλ στην αμαρτία. Ενώ δε αυτός βασίλευε, εννοώ ο Μαναήμ, και ερχόταν σε σύγκρουση με τον Θεό, επειδή ήταν πολύ προσκολλημένος στις ψευδολατρείες των ειδώλων, εκστρατεύει εναντίον της Σαμάρειας ο Φούλ, ο βασιλιάς των Ασσυρίων. Επειδή ο Μαναήμ δεν είχε τη δύναμη να τον αντιμετωπίσει με τα όπλα, τον πείθει με πολλά χρήματα να αποχωρήσει από τη χώρα και να σταματήσει τον πόλεμο. Όταν δε πέθανε ο Μαναήμ, στο πεντηκοστό δεύτερο έτος της βασιλείας του Οζία χρίεται πάλι βασιλιάς στον Ιούδα, στα Ιεροσόλυμα, ο Ιωάθαμ μετά τον θάνατο του πατέρα του, για τον οποίο έχει γραφτεί ότι: «Έπραξε το ευθές ενώπιον του Κυρίου, σύμφωνα με όλα όσα έπραξε ο Οζίας, ο πατέρας του. Όμως δεν κατήργησε τους υψηλούς τόπους. Ο λαός εξακολουθούσε να θυσιάζει και να προσφέρει θυμίαμα στους υψηλούς τόπους». Στον δε Ισραήλ βασίλευσε ο Φακέας, γιος του Μαναήμ. «Βασίλευσε δε», λέει, «δύο έτη, και έπραξε το πονηρό ενώπιον του Κυρίου». Έπειτα, συνωμότησε εναντίον του, λέει, ο Φακεέ, γιος του Ρομελία, ο αξιωματούχος του, και τον πάταξε στη Σαμάρεια, και βασίλευσε αντ' αυτού στον Ισραήλ, και έπραξε το πονηρό ενώπιον του Κυρίου, δεν απομακρύνθηκε από καμία από τις αμαρτίες του Ιεροβοάμ, γιου του Ναβάτ, ο οποίος παρέσυρε τον Ισραήλ στην αμαρτία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες