Ὃς καὶ ἐλθὼν ἀνεῖλε μὲν τὴν Δαμασκὸν, μητρόπολιν οὖσαν τῶν Σύρων, ἀπέκτεινε δὲ καὶ αὐτὸν τὸν Ῥαασσών. Ἀποθανόντος δὲ καὶ τοῦ Φακεὲ, ἐν τῇ Σαμαρείᾳ, ὃς ἦν τοῦ Ῥομελίου, διαδέχεται τὴν βασιλείαν Ὡσηὲ υἱὸς Ἠλᾶ, πονηρὸς ἀνὴρ, καὶ ταῖς τῶν δαιμονίων ἀπάταις ἐγκείμενος. Οὗ διέποντος τὴν βασιλείαν ἀνέβη Σαλμανασὰρ ὁ Ἀσσύριος κατὰ πάσης τῆς Σαμαρείας, καὶ παραχρῆμα μὲν εἷλεν τὸν Ὠσηὲ, καὶ ἐν οἰκέτου τάξει πεποίηται· καταδῃώσας δὲ τὴν χώραν ἅπασαν, καὶ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἀποφήνας ἐρήμην, καθίστησιν ἀντ᾽ αὐτῶν τῶν ἰδίων τινὰς ἐνοίκους, ἤτοι τῶν ὑπὸ χεῖρα, τόν τε Ἐκχουθὰ καὶ τὸν Σαπφαρουΐαν· ἔθνη δὲ οἶμαι ταυτὶ Περσικά. Γέγραπται γὰρ οὕτως ἐν βίβλοις Βασιλειῶν. Ταύτης ἡμῖν ἱστορίας τὴν ἀφήγησιν ὁ προφήτης, λέγων· «Τάδε λέγει Κύριος· Οὐ μὴ ἐμμείνῃ ἡ βουλὴ αὕτη, οὐδὲ ἔσται, ἀλλ᾽ ἡ κεφαλὴ Ἐφραῒμ Δαμασκὸς, καὶ ἡ κεφαλὴ Δαμασκοῦ Ῥαασσίμ· ἀλλ᾽ ἔτι ἑξήκοντα καὶ πέντε ἐτῶν ἐκλείψει ἡ βασιλεία Ἐφραῒμ ἀπὸ λαοῦ.» Καὶ ἀσαφὴς μὲν ἡ τῶν λέξεων συνθήκη· προσβαλεῖν δὲ χρὴ τοιῶσδε· Ἡ κεφαλὴ, φησὶν, Ἀρὰμ, τοῦτ᾽ ἔστι τῆς Συρίας, Δαμασκὸς καὶ ἡ κεφαλὴ Δαμασκοῦ Ῥαασσὶμ, τοῦτ᾽ ἔστιν ὁ Ῥαασσών· κεφαλὴ γὰρ τῆς τε χώρας καὶ τῆς πόλεως ὁ βασιλεύων αὐτῶν.
Μετάφραση
Αυτός λοιπόν αφού ήλθε κατέλαβε τη Δαμασκό, που ήταν μητρόπολη των Σύρων, και σκότωσε και τον ίδιο τον Ραασσών. Όταν δε πέθανε και ο Φακεέ στη Σαμάρεια, ο οποίος ήταν γιος του Ρομελίου, τη βασιλεία διαδέχεται ο Ωσηέ, ο γιος του Ηλά, άνδρας πονηρός και παραδομένος στις απάτες των δαιμόνων. Ενώ αυτός διοικούσε τη βασιλεία, ανέβηκε ο Σαλμανασάρ ο Ασσύριος εναντίον όλης της Σαμάρειας, και αμέσως συνέλαβε τον Ωσηέ και τον έβαλε σε τάξη δούλου. Αφού δε λεηλάτησε όλη τη χώρα και την άδειασε από τους υιούς του Ισραήλ, εγκαθιστά αντί γι' αυτούς κάποιους δικούς του κατοίκους, δηλαδή από τους υπηκόους του, τον Εκχουθά και τον Σαπφαρουΐαν· νομίζω δε ότι αυτά τα έθνη είναι περσικά. Διότι έτσι είναι γραμμένο στα βιβλία των Βασιλειών. Την αφήγηση αυτής της ιστορίας μάς παραδίδει ο προφήτης, λέγοντας: «Τάδε λέγει Κύριος: Δεν θα παραμείνει αυτή η απόφαση, ούτε θα πραγματοποιηθεί, αλλά η κεφαλή του Εφραίμ είναι η Δαμασκός, και η κεφαλή της Δαμασκού ο Ραασσίμ· αλλά μέσα σε εξήντα πέντε ακόμη έτη θα εκλείψει η βασιλεία του Εφραίμ ώστε να μην είναι πια λαός». Και η σύνταξη των λέξεων είναι μεν ασαφής, πρέπει όμως να την κατανοήσουμε ως εξής: Η κεφαλή, λέγει, του Αράμ, δηλαδή της Συρίας, είναι η Δαμασκός και η κεφαλή της Δαμασκού είναι ο Ραασσίμ, δηλαδή ο Ραασσών· διότι κεφαλή και της χώρας και της πόλεως είναι αυτός που βασιλεύει σε αυτές.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες