Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄ 17:3

Δεν έβλαψε όμως απολύτως σε τίποτα. Διότι έφυγε ως φυγάς, καθώς ο στρατός του καταστράφηκε αναπάντεχα και χάθηκε μέσα σε μία νύχτα. Επομένως, δεν εξολόθρευσε με μάχαιρα αυτούς που βρίσκονταν στη Σιών. Επειδή όμως τους κατατρόμαξε μια φορά με τις επιδρομές και τους έκανε να ζουν με τον φόβο της καταστροφής, φαίνεται απλώς σαν να ύψωσε εναντίον τους ένα ραβδί. Μην τρομάζεις λοιπόν, λέει, από τους Ασσυρίους, διότι θα σε χτυπήσει με ραβδί και θα σου καταφέρει ένα μικρό πλήγμα, αυτό δηλαδή του φόβου, καθώς εγώ επιτρέπω να γίνει αυτό εις βάρος σου, για να δεις τον δρόμο της Αιγύπτου, δηλαδή για να μάθεις πόσο αδίκησες τον εαυτό σου πηγαίνοντας στην Αίγυπτο και ζητώντας από εκεί βοήθεια, παραβλέποντας τον Θεό που σε σώζει. Ο Εζεκίας βέβαια, κατά τη βασιλεία του οποίου ο Ασσύριος πολιόρκησε την Ιερουσαλήμ, δεν ζήτησε τη βοήθεια των Αιγυπτίων. Ο Ωσηέ όμως, ο γιος του Ηλά, που βασίλευε στον Ισραήλ, διαπιστώνεται ότι έπραξε αυτό. Και έχει γραφτεί ως εξής στο τέταρτο βιβλίο των Βασιλειών: «Και εκοιμήθη ο Άχαζ με τους πατέρες του και ετάφη στην πόλη του Δαβίδ. Και βασίλευσε αντ' αυτού ο γιος του Εζεκίας. Στο δωδέκατο έτος του Άχαζ, βασιλιά του Ιούδα, βασίλευσε ο Ωσηέ, ο γιος του Ηλά, στη Σαμάρεια επί του Ισραήλ για εννέα έτη. Και έπραξε το πονηρό ενώπιον του Κυρίου, αλλά όχι όπως οι βασιλείς του Ισραήλ που ήταν πριν από αυτόν.» Εναντίον του ανέβηκε ο Σαλμανασάρ, ο βασιλιάς των Ασσυρίων, και ο Ωσηέ έγινε δούλος του και του απέδωσε φόρο υποτελείας.

Τι θα τους δώσεις; Δώσε τους μήτρα άτεκνη και μαστούς ξηρούς. Θα υπάρξει λοιπόν, λέει, εκείνο τον καιρό, έκλειψη της δόξας του Ιακώβ, δηλαδή θα αναλωθεί από τα ξίφη των εχθρών το μεγάλο και αναρίθμητο πλήθος των απογόνων του Ιακώβ, για το οποίο και δοξαζόταν και επιχειρούσε να μεγαλοφρονεί. Αλλά και το πάχος της δόξας του θα κλονιστεί· δηλαδή, και η βασιλεία σε αυτούς θα καταλυθεί. Διότι είναι γραμμένο στο τέταρτο βιβλίο των Βασιλειών, ότι όταν βασίλευε στη Σαμάρεια ο Ωσηέ, ο γιος του Ηλά, ήλθε ο Σαλμανασάρ, πολιόρκησε τη Σαμάρεια για τρία ολόκληρα έτη, την κυρίευσε και μετοίκησε τον Ωσηέ στη Βαβυλώνα.

Αλλά και κατά την εποχή του, ενώ ζούσε ακόμη ο Ωσηέ, ο γιος του Ηλά, βασιλιάς του Ισραήλ, εκστράτευσε ο Σαλμανασάρ ο βασιλιάς των Ασσυρίων εναντίον του Ισραήλ, ο οποίος, αφού λεηλάτησε τη Σαμάρεια, μετοίκησε τους Ισραηλίτες στα όρη και τους ποταμούς των Μήδων· σκότωσε δε και τον ίδιο τον Ωσηέ, και για ποια αιτία; Διότι, όπως λέει, δεν του προσέφερε το μαναά, το οποίο ήταν σύμβολο υποταγής, αλλά αντίθετα καλούσε σε βοήθεια τον τύραννο των Αιγυπτίων.

Συνδιαλέγεται, λοιπόν, σαν να απευθύνεται προς τη Συναγωγή της Σαμάρειας και λέει: Ποιος θα σε σώσει; Άραγε ο γιος σου αυτός ο συνετός; Λέγοντας δε τη λέξη «αυτός», είτε δείχνει τον εκάστοτε βασιλιά, ο οποίος λάμβανε και τη φήμη ότι ήταν δήθεν συνετός, επειδή αυτό ακολουθεί πάντοτε εκείνους που έχουν την εξουσία, είτε υποδηλώνει κάτι άλλο, το οποίο ταιριάζει στην εποχή κατά την οποία εκφωνήθηκε ο λόγος της προφητείας. Διότι, όταν βασίλευε ο Άχαζ επί του Ιούδα στα Ιεροσόλυμα, «κατά το ενδέκατο έτος», βασίλευσε στη Σαμάρεια επί του Ισραήλ ο «Ωσηέ, ο γιος του Ηλά, ο οποίος έπραξε το πονηρό ενώπιον των οφθαλμών του Κυρίου». Αλλά εκείνη την εποχή εξεστράτευσε εναντίον της Σαμάρειας ο Σαλμανασάρ, ο βασιλιάς των Ασσυρίων. «Και έγινε», λέει, «ο Ωσηέ δούλος του». Οργίστηκε δε πάρα πολύ ο Ασσύριος εναντίον του για τον εξής λόγο. Έστειλε μεν προς αυτόν αγγελιαφόρους, ζητώντας φόρο υποτελείας και τα συνηθισμένα, αυτός όμως, μην ανεχόμενος να δέχεται διαταγές από εκείνον, έστειλε πρεσβεία στον Σηγώρ, τον βασιλιά της Αιγύπτου, ζητώντας τη βοήθειά του. Οργισμένος εξαιτίας αυτού ο Σαλμανασάρ, πολιόρκησε τη Σαμάρεια επί τρία ολόκληρα χρόνια. Έπειτα, αφού συνέλαβε ζωντανό τον Ωσηέ, τον φυλάκισε και τον κατέταξε μεταξύ των δούλων, και μετοίκησε τον Ισραήλ στα σύνορα των Περσών και των Μήδων.