Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄ 17:4

Και βρήκε ο βασιλιάς των Ασσυρίων αδικία στον Ωσηέ, διότι έστειλε αγγελιαφόρους προς τον Σηγώρ, τον βασιλιά της Αιγύπτου· και δεν έφερε το δώρο υποτελείας (Μαναά) στον βασιλιά των Ασσυρίων εκείνο το έτος. Και τον συνέλαβε ο βασιλιάς των Ασσυρίων, και τον έδεσε στη φυλακή, και ανέβηκε στη Σαμάρεια, και την πολιόρκησε τρία έτη. Πρέπει δε να γνωρίζουμε ότι και ο Άχαζ, ο πατέρας του Εζεκία, όταν τον πολεμούσε ο βασιλιάς των Δαμασκηνών, εξαγόρασε τη βοήθεια από τους Ασσυρίους, πράγμα για το οποίο λυπήθηκε σφόδρα ο Θεός. Επιφέρω λοιπόν, λέει, σε εσένα πληγή, για να δεις την οδό της Αιγύπτου· όμως ακόμα λίγο, και θα παύσει η οργή, και ο θυμός μου θα στραφεί εναντίον του σχεδίου τους. Διότι καταστράφηκαν, όπως είπα, από τη θεία οργή. Και αφού σχεδίασαν να υποτάξουν και αυτήν την Ιερουσαλήμ, απέτυχαν του σκοπού τους, και η σκέψη τους έμεινε άπρακτη, καθώς ο Θεός μετέβαλε το τέλος τους στο εντελώς αντίθετο από τα προσδοκώμενα, <Και θα εγείρει ο Θεός εναντίον τους μάστιγα κατά την πληγή του Μαδιάμ σε τόπο θλίψεως, και ο θυμός του στην οδό προς τη θάλασσα, προς την οδό της Αιγύπτου.> Θα πέσουν, λέει, καθώς επήλθε εναντίον τους οργή άνωθεν και από τον Θεό· και δεν θα χρειαστεί απολύτως κανένας κόπος από εκείνους του Ισραήλ.

Τόπο θλίψης, δηλαδή καιρό, ονομάζει αυτόν κατά τον οποίο συνέβησαν αυτά. Το ότι μάλιστα ο Θεός σχεδόν θα αποπλανήσει τον θυμό του βαρβάρου και θα τον στρέψει εναντίον άλλων, το φανερώνει λέγοντας: «Και ο θυμός αυτού στην οδό την κατά θάλασσαν, στην οδό την προς την Αίγυπτο». Διότι ο βασιλιάς των Ασσυρίων Θεγλαφαλασάρ, αυτός που κατέλαβε κατά κράτος τη Σαμάρεια, επέβαλε δασμούς στους κατοίκους της, και απαιτούσε τέλη και φόρους από αυτούς που κατά καιρούς βασίλευαν στον Ισραήλ. Επειδή όμως τα πράγματα έφτασαν σε αυτό το σημείο, και επικράτησε στη Σαμάρεια ο Ωσηέ, ο γιος του Ηλά, δεν έστειλε δώρο στον βασιλιά των Ασσυρίων, όπως έχει γραφτεί. Επειδή όμως γνώριζε πολύ καλά ότι εκείνος οπωσδήποτε θα αγανακτούσε, μίσθωνε τη βοήθεια των Αιγυπτίων, στην περίπτωση που αυτός που επέβαλε δασμούς και τέλη θα ήθελε να οπλιστεί με τον νόμο του πολέμου εναντίον τους. Αυτό το υπόσχονταν και μάλιστα πολύ πρόθυμα εκείνοι που κυβερνούσαν την Αίγυπτο τότε. Εξοργισμένος γι' αυτό ο Ασσύριος, επιτέθηκε με όλο του τον στρατό εναντίον των Αιγυπτίων, προσάπτοντας στους άρχοντές της ως έγκλημα το ότι αποσκίρτησε ο Ωσηέ και απέσεισε τον ζυγό του, παίρνοντας ως αφορμή για την αποκοτιά του την υπόσχεση της δικής τους βοήθειας. Ότι λοιπόν τον θυμό του βαρβάρου, όπως μόλις ανέφερα, ο Θεός θα τον μεταθέσει σε άλλους, το φανέρωσε λέγοντας: «Και ο θυμός αυτού στην οδό την κατά θάλασσαν, στην οδό την προς την Αίγυπτο».

Τι θα τους δώσεις; Δώσε τους μήτρα άτεκνη και μαστούς ξηρούς. Θα υπάρξει λοιπόν, λέει, εκείνο τον καιρό, έκλειψη της δόξας του Ιακώβ, δηλαδή θα αναλωθεί από τα ξίφη των εχθρών το μεγάλο και αναρίθμητο πλήθος των απογόνων του Ιακώβ, για το οποίο και δοξαζόταν και επιχειρούσε να μεγαλοφρονεί. Αλλά και το πάχος της δόξας του θα κλονιστεί· δηλαδή, και η βασιλεία σε αυτούς θα καταλυθεί. Διότι είναι γραμμένο στο τέταρτο βιβλίο των Βασιλειών, ότι όταν βασίλευε στη Σαμάρεια ο Ωσηέ, ο γιος του Ηλά, ήλθε ο Σαλμανασάρ, πολιόρκησε τη Σαμάρεια για τρία ολόκληρα έτη, την κυρίευσε και μετοίκησε τον Ωσηέ στη Βαβυλώνα.

Αλλά και κατά την εποχή του, ενώ ζούσε ακόμη ο Ωσηέ, ο γιος του Ηλά, βασιλιάς του Ισραήλ, εκστράτευσε ο Σαλμανασάρ ο βασιλιάς των Ασσυρίων εναντίον του Ισραήλ, ο οποίος, αφού λεηλάτησε τη Σαμάρεια, μετοίκησε τους Ισραηλίτες στα όρη και τους ποταμούς των Μήδων· σκότωσε δε και τον ίδιο τον Ωσηέ, και για ποια αιτία; Διότι, όπως λέει, δεν του προσέφερε το μαναά, το οποίο ήταν σύμβολο υποταγής, αλλά αντίθετα καλούσε σε βοήθεια τον τύραννο των Αιγυπτίων.