Ὅταν γὰρ προσεδόκησε τὸν πανώλεθρον καὶ θεήλατον ἐκφυγεῖν θάνατον, καὶ εἰς τὴν αὐτοῦ τυγχάνειν γῆν, καὶ τὰ τῆς εἰρήνης αὐτῷ ἐν ἀσφαλεῖ γενέσθαι, τότε Ἀδραμέλεχ καὶ Σαρασὰρ οἱ δύο υἱοὶ αὐτοῦ σφάζουσιν αὐτὸν, καὶ φεύγουσιν ἐπὶ τὰ ὄρη Ἀραράτ. Θεωρεῖς, ἀγαπητὲ, πόσον τῷ Ἐζεκίᾳ συνεβάλετο ἡ ἐξομολόγησις; πόσον δὲ τὸν Σεναχηρεὶβ εἰργάσατο κακὸν τὸ ἐπιμένειν ταῖς ἁμαρτίαις; Θέλεις σοι καὶ ἄλλην ὑποδείξω μετανοίας ὁδὸν, καὶ θύραν ἐξομολογήσεως; Μίμησαι τὴν τῶν βαρβάρων ἐκείνων μετάνοιαν, τῶν Νινευιτῶν λέγω δή. Ἐκεῖνοι γὰρ προφήτου κατήκοοι γεγονότες, οὐκ εὐαγγελικὰ δεξάμενοι ῥήματα, οὐ προφήτην Θεοῦ ἀκούσαντες, οὐ βασιλείας οὐρανῶν εὐαγγελισμὸν δεξάμενοι, βλέπε πως προσέρχονται Θεῷ, πῶς δυσωποῦσι Θεὸν, πῶς ὀργιζόμενον αὐτοῖς ἀντικαταλλάσσουσιν τὸν Κύριον· πῶς ἀπόφασιν Θεοῦ ἔλυσαν· πῶς ὀργὴν Θεοῦ ἀπώσαντο, καὶ φιλανθρωπίαν ἐπεκαλέσαντο· πῶς βάραθρον καὶ κατάπτωμα τὴν πόλιν αὐτῶν τυγχάνουσαν, τείχους αὐτὴν ἰσχυροτέραν ἐποίησαν, καὶ παντὸς ἀδάμαντος στεῤῥοτέραν. Οὐκ ἐδυσώπησε Θεῷ πορφύρας ἀξίωμα, ἀλλὰ σάκκος· οὐδὲ διάδημα βασιλικὸν, καὶ κράτος, ἀλλὰ σποδὸς μετὰ σάκκου· οὐ χρυσοκόλλητος θρόνος ἐκ λίθων συγκείμενος, ἀλλ᾽ ἐξομολόγησις. Ὦ σάκκου δύναμις παρευδοκιμοῦσα καὶ νικῶσα πορφύραν βασιλικήν· ὦ σποδοῦ δύναμις διαδήματος καὶ θρόνου βασιλικοῦ ἰσχυροτέρα.
Μετάφραση
Διότι, όταν περίμενε να αποφύγει τον πανώλεθρο και θεόσταλτο θάνατο και να βρεθεί στην πατρίδα του, έχοντας εξασφαλίσει την ειρήνη, τότε ο Αδραμέλεχ και ο Σαρασάρ, οι δύο γιοι του, τον σφάζουν και διαφεύγουν στα όρη Αραράτ. Βλέπεις, αγαπητέ, πόσο πολύ ωφέλησε τον Εζεκία η εξομολόγηση; Και πόσο μεγάλο κακό προκάλεσε στον Σεναχηρείμ η επιμονή στις αμαρτίες; Θέλεις να σου υποδείξω και άλλη οδό μετανοίας και θύρα εξομολογήσεως; Μιμήσου τη μετάνοια εκείνων των βαρβάρων, των Νινευιτών εννοώ. Διότι εκείνοι, αν και έγιναν ακροατές ενός προφήτη, χωρίς να έχουν δεχθεί ευαγγελικά λόγια, χωρίς να έχουν ακούσει προφήτη του Θεού, χωρίς να έχουν δεχθεί το χαρμόσυνο μήνυμα της βασιλείας των ουρανών, δες πώς προσέρχονται στον Θεό, πώς Τον εξευμενίζουν, πώς συμφιλιώνουν μαζί τους τον Κύριο που ήταν οργισμένος· πώς ανέτρεψαν την απόφαση του Θεού· πώς απώθησαν την οργή Του και επικαλέστηκαν τη φιλανθρωπία Του· πώς την πόλη τους, η οποία βρισκόταν προ του βαράθρου και της καταστροφής, την κατέστησαν ισχυρότερη από τείχος και στερεότερη από κάθε αδάμαντα. Δεν εξευμένισε τον Θεό το αξίωμα της πορφύρας, αλλά ο σάκος· ούτε το βασιλικό διάδημα και η εξουσία, αλλά η στάχτη μαζί με τον σάκο· ούτε ο χρυσόδετος θρόνος που ήταν στολισμένος με πολύτιμους λίθους, αλλά η εξομολόγηση. Ώ, δύναμη του σάκου, που υπερτερεί και νικά τη βασιλική πορφύρα· ώ, δύναμη της στάχτης, που είναι πιο ισχυρή από το διάδημα και τον βασιλικό θρόνο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες