Ἀλλὰ γὰρ Ἠλίας τὸ ἀπὸ τοῦδε τῷ Ἐλισσαίῳ συνών, ὃν καὶ εἰς προφήτην κατὰ θεῖον χρησμόν, ὡς εἴρηται, ἔχρισεν, ἦν λοιπὸν σὺν ἐκείνῳ ὁμόστεγος, ὁμοδίαιτος τὰ πάντα ἀχώριστος. Ἐπεὶ δὲ ἔμελλεν ὅσον οὔπω καὶ τῶν φλογίνων ἐπιβαίνειν ἁρμάτων καὶ μετὰ τοῦ κάτω βρίθοντος ἐφολκίου τοῖς ἄνω φοιτᾶν καὶ ἀναλαμβάνεσθαι, ἤδη ποτὲ διιὼν τὰ Γάλγαλα καὶ εἰς Βαιθὴλ μέλλων ἀφίξεσθαι, ὡς ἂν ἑαυτῷ μόνῳ καὶ θεῷ συγγίνοιτο, μένειν τὰ Γάλγαλα τῷ Ἐλισσαίῳ προστάττει. Ὁ δὲ οὐμενοῦν πειθόμενος ἦν οὐδὲ αὐτοῦ ἀφιστάμενος· ἦσαν γὰρ οἱ ἐκείνου λόγοι τοῦτον ἁλόντες καὶ ἀτεχνῶς χειρωσάμενοι, ὅθεν καὶ ἄκων μέν, λαμβάνει δ’ ὅμως τοῦτον Ἠλίας μεθ’ ἑαυτοῦ. Οἳ καὶ ἄμφω πρὸς Βαιθὴλ ἀφικόμενοι καὶ ἡμέρας τῷ τόπῳ συνδιαγαγόντες, πάλιν Ἠλίας σκοπὸν ἔχων, μόνος πρὸς Ἱεριχὼ ἀπιέναι, τῷ Ἐλισσαίῳ καὶ αὖθις, μὴ σὺν αὐτῷ ἀφίξεσθαι, ἐπιτάττει. Ὁ δέ, ὡς καὶ πρόσθεν, ἀπειθὴς ἦν καὶ ἰσχυρογνώμων διχοτομίας ἑαυτοῦ οἱονεὶ αἰσθανόμενος, εἰ τοῦ διδασκάλου ἑαυτὸν τεμνόμενον αἴσθοιτο. Ὅθεν καὶ μὴ ἔχων, ὅ τι καὶ δράσοι, οὗτος συγχωρεῖ σὺν ἐκείνῳ καὶ αὖθις φοιτῆσαι. Οἷς καὶ πεντήκοντα παρείποντο ἄλλοι· παῖδες οὗτοι ἐτύγχανον προφητῶν.
Μετάφραση
Αλλά από εδώ και στο εξής, ο Ηλίας, ζώντας μαζί με τον Ελισσαίο, τον οποίο και έχρισε προφήτη σύμφωνα με τον θείο χρησμό, όπως ελέχθη, έμενε πλέον μαζί του κάτω από την ίδια στέγη, μοιράζονταν τον ίδιο βίο και ήταν σε όλα αχώριστοι. Επειδή όμως έμελλε πολύ σύντομα να επιβιβαστεί στα πύρινα άρματα και, μαζί με το βαρύ επίγειο περίβλημά του, να μεταβεί στα άνω και να αναληφθεί, καθώς διερχόταν κάποτε τα Γάλγαλα και επρόκειτο να φτάσει στη Βαιθήλ, προκειμένου να βρεθεί μόνος με τον εαυτό του και με τον Θεό, διατάζει τον Ελισσαίο να παραμείνει στα Γάλγαλα. Αυτός όμως ούτε πειθόταν ούτε αποχωριζόταν από αυτόν· διότι τα λόγια εκείνου τον είχαν κυριεύσει και κυριολεκτικά αιχμαλωτίσει, γι' αυτό ο Ηλίας, αν και απρόθυμα, εντούτοις τον παίρνει μαζί του. Και αφού έφτασαν και οι δύο στη Βαιθήλ και διέμειναν μαζί μερικές ημέρες σε εκείνον τον τόπο, και πάλι ο Ηλίας, έχοντας σκοπό να μεταβεί μόνος του προς την Ιεριχώ, διατάζει τον Ελισσαίο εκ νέου να μην τον ακολουθήσει. Εκείνος όμως, όπως και προηγουμένως, ήταν ανυπάκουος και επιμονετικός, αισθανόμενος σαν να διχοτομείται ο ίδιος του ο εαυτός, αν τυχόν αποχωριζόταν από τον διδάσκαλο. Επομένως, μην έχοντας τι άλλο να κάνει, του επιτρέπει να τον ακολουθήσει και πάλι. Μαζί τους συμπορεύονταν και πενήντα άλλοι· αυτοί τύγχανε να είναι υιοί προφητών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες